Genesis 41
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And it came to pass at the end of two full years, that Pharaoh dreamed: and, behold, he stood by the river.
1เมื่อครบ 2 ปีเต็ม ฟาโรห์ฝันว่ากำลังยืนอยู่ริมแม่น้ำ
2And, behold, there came up out of the river seven well favoured kine and fatfleshed; and they fed in a meadow.
2แล้วมีวัว 7 ตัวขึ้นมาจากแม่น้ำ ตัวอ้วนพีและดูสมบูรณ์ พวกมันกินหญ้าอยู่ริมน้ำ
3And, behold, seven other kine came up after them out of the river, ill favoured and leanfleshed; and stood by the other kine upon the brink of the river.
3จากนั้นมีวัวอีก 7 ตัวขึ้นจากแม่น้ำตามมา รูปร่างน่าเกลียดและผอมโซ พวกมันมายืนข้างวัวชุดแรกตรงริมแม่น้ำ
4And the ill favoured and leanfleshed kine did eat up the seven well favoured and fat kine. So Pharaoh awoke.
4วัวที่น่าเกลียดและผอมโซกินวัวอ้วนพีทั้ง 7 ตัวเข้าไป แล้วฟาโรห์ก็ตื่น
5And he slept and dreamed the second time: and, behold, seven ears of corn came up upon one stalk, rank and good.
5ฟาโรห์หลับต่อและฝันเป็นครั้งที่ 2 มีรวงธัญพืช 7 รวงงอกขึ้นจากก้านเดียว สมบูรณ์และงาม
6And, behold, seven thin ears and blasted with the east wind sprung up after them.
6จากนั้นมีรวงธัญพืชอีก 7 รวงงอกตามมา ลีบและถูกลมตะวันออกพัดจนแห้ง
7And the seven thin ears devoured the seven rank and full ears. And Pharaoh awoke, and, behold, it was a dream.
7รวงที่ลีบกลืนรวงที่อวบเต็มทั้ง 7 รวงเข้าไป ฟาโรห์ตื่นขึ้น และพบว่าเป็นความฝัน
8And it came to pass in the morning that his spirit was troubled; and he sent and called for all the magicians of Egypt, and all the wise men thereof: and Pharaoh told them his dream; but there was none that could interpret them unto Pharaoh.
8พอเช้า ใจของฟาโรห์กระวนกระวาย เขาจึงเรียกนักเวทและนักปราชญ์ทั้งหมดของอียิปต์มา ฟาโรห์เล่าความฝันให้พวกเขาฟัง แต่ไม่มีใครแปลความฝันให้ฟาโรห์ได้
9¶ Then spake the chief butler unto Pharaoh, saying, I do remember my faults this day:
9หัวหน้าคนถือถ้วยจึงพูดกับฟาโรห์ว่า “วันนี้ผมนึกถึงความผิดของตัวเองขึ้นมาได้
10Pharaoh was wroth with his servants, and put me in ward in the captain of the guard’s house, both me and the chief baker:
10ตอนนั้นท่านโกรธคนรับใช้ของท่าน และขังผมไว้ในบ้านของหัวหน้าองครักษ์พร้อมกับหัวหน้าคนทำขนมปัง
11And we dreamed a dream in one night, I and he; we dreamed each man according to the interpretation of his dream.
11คืนหนึ่งผมกับเขาต่างก็ฝัน และความฝันของแต่ละคนก็มีความหมายเฉพาะของมัน
12And there was there with us a young man, an Hebrew, servant to the captain of the guard; and we told him, and he interpreted to us our dreams; to each man according to his dream he did interpret.
12ที่นั่นมีชายหนุ่มชาวฮีบรูคนหนึ่ง เป็นคนรับใช้ของหัวหน้าองครักษ์ เราเล่าความฝันให้เขาฟัง เขาก็แปลความฝันให้เราแต่ละคนตามความฝันของเรา
13And it came to pass, as he interpreted to us, so it was; me he restored unto mine office, and him he hanged.
13แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้นตามที่เขาแปลไว้ ท่านคืนตำแหน่งให้ผม และแขวนอีกคนไว้”
14¶ Then Pharaoh sent and called Joseph, and they brought him hastily out of the dungeon: and he shaved himself , and changed his raiment, and came in unto Pharaoh.
14ฟาโรห์จึงส่งคนไปเรียกโยเซฟ พวกเขารีบพาเขาออกจากคุกใต้ดิน โยเซฟโกนหนวดเครา เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วมาหาฟาโรห์
15And Pharaoh said unto Joseph, I have dreamed a dream, and there is none that can interpret it: and I have heard say of thee, that thou canst understand a dream to interpret it.
15ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เราฝันเรื่องหนึ่ง แต่ไม่มีใครแปลได้ เราได้ยินมาว่าเจ้าพอฟังความฝันก็แปลความหมายได้”
16And Joseph answered Pharaoh, saying, It is not in me: God shall give Pharaoh an answer of peace.
16โยเซฟตอบฟาโรห์ว่า “เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม พระเจ้าจะเป็นผู้ให้คำตอบที่ทำให้ท่านคลายกังวล”
17And Pharaoh said unto Joseph, In my dream, behold, I stood upon the bank of the river:
17ฟาโรห์จึงเล่าให้โยเซฟฟังว่า “ในฝัน เรากำลังยืนอยู่ริมแม่น้ำ
18And, behold, there came up out of the river seven kine, fatfleshed and well favoured; and they fed in a meadow:
18มีวัว 7 ตัวขึ้นมาจากแม่น้ำ ตัวอ้วนพีและดูสมบูรณ์ แล้วกินหญ้าอยู่ริมน้ำ
19And, behold, seven other kine came up after them, poor and very ill favoured and leanfleshed, such as I never saw in all the land of Egypt for badness:
19ต่อมาก็มีวัวอีก 7 ตัวขึ้นมาตามหลัง สภาพแย่ น่าเกลียดมาก และผอมโซอย่างที่เราไม่เคยเห็นวัวน่าเกลียดอย่างนี้เลยทั่วอียิปต์
20And the lean and the ill favoured kine did eat up the first seven fat kine:
20วัวผอมและน่าเกลียดกินวัวอ้วน 7 ตัวแรกเข้าไป
21And when they had eaten them up, it could not be known that they had eaten them; but they were still ill favoured, as at the beginning. So I awoke.
21แต่เมื่อกินเข้าไปแล้วก็ดูไม่ออกเลยว่าพวกมันกินอะไรไป เพราะยังน่าเกลียดเหมือนเดิม แล้วเราก็ตื่น
22And I saw in my dream, and, behold, seven ears came up in one stalk, full and good:
22จากนั้นในฝัน เราเห็นรวงธัญพืช 7 รวงงอกขึ้นจากก้านเดียว เต็มเมล็ดและงาม
23And, behold, seven ears, withered, thin, and blasted with the east wind, sprung up after them:
23แล้วมีรวงธัญพืชอีก 7 รวงงอกตามมา เหี่ยว ลีบ และถูกลมตะวันออกพัดจนแห้ง
24And the thin ears devoured the seven good ears: and I told this unto the magicians; but there was none that could declare it to me.
24รวงที่ลีบกลืนรวงที่ดีทั้ง 7 รวงเข้าไป เราเล่าเรื่องนี้ให้นักเวทฟัง แต่ไม่มีใครอธิบายให้เราได้”
25¶ And Joseph said unto Pharaoh, The dream of Pharaoh is one: God hath shewed Pharaoh what he is about to do.
25โยเซฟพูดกับฟาโรห์ว่า “ความฝันของท่านเป็นเรื่องเดียวกัน พระเจ้าได้บอกท่านแล้วว่าพระองค์กำลังจะทำอะไร
26The seven good kine are seven years; and the seven good ears are seven years: the dream is one.
26วัวดี 7 ตัวหมายถึง 7 ปี และรวงธัญพืชดี 7 รวงก็หมายถึง 7 ปี ความฝันทั้งสองเป็นเรื่องเดียวกัน
27And the seven thin and ill favoured kine that came up after them are seven years; and the seven empty ears blasted with the east wind shall be seven years of famine.
27วัวผอมและน่าเกลียด 7 ตัวที่ขึ้นมาตามหลังหมายถึง 7 ปี ส่วนรวงธัญพืชลีบ 7 รวงที่ถูกลมตะวันออกพัดก็เช่นกัน ทั้งหมดหมายถึงความอดอยาก 7 ปี
28This is the thing which I have spoken unto Pharaoh: What God is about to do he sheweth unto Pharaoh.
28นี่คือสิ่งที่ผมบอกท่าน พระเจ้าได้แสดงให้ท่านเห็นแล้วว่าพระองค์กำลังจะทำอะไร
29Behold, there come seven years of great plenty throughout all the land of Egypt:
29กำลังจะมี 7 ปีที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่งทั่วแผ่นดินอียิปต์
30And there shall arise after them seven years of famine; and all the plenty shall be forgotten in the land of Egypt; and the famine shall consume the land;
30หลังจากนั้นจะเกิดความอดอยาก 7 ปี จนความอุดมสมบูรณ์ที่เคยมีก็จะเลือนหายไปจากอียิปต์ ความอดอยากจะกลืนกินแผ่นดิน
31And the plenty shall not be known in the land by reason of that famine following; for it shall be very grievous.
31ความอุดมสมบูรณ์ก่อนหน้านั้นจะไม่เหลือร่องรอยในแผ่นดิน เพราะความอดอยากที่ตามมาจะรุนแรงมาก
32And for that the dream was doubled unto Pharaoh twice; it is because the thing is established by God, and God will shortly bring it to pass.
32ที่ท่านฝันซ้ำสองครั้งก็เพราะพระเจ้าได้กำหนดเรื่องนี้ไว้อย่างแน่นอน และพระเจ้าจะทำให้เกิดขึ้นในไม่ช้า
33Now therefore let Pharaoh look out a man discreet and wise, and set him over the land of Egypt.
33“ดังนั้น ท่านควรหาคนที่รอบคอบและมีปัญญา แล้วตั้งเขาให้ดูแลแผ่นดินอียิปต์
34Let Pharaoh do this , and let him appoint officers over the land, and take up the fifth part of the land of Egypt in the seven plenteous years.
34ท่านควรแต่งตั้งผู้กำกับดูแลทั่วแผ่นดิน และเก็บหนึ่งในห้าของผลผลิตในช่วง 7 ปีแห่งความอุดมสมบูรณ์
35And let them gather all the food of those good years that come, and lay up corn under the hand of Pharaoh, and let them keep food in the cities.
35ให้คนเหล่านั้นรวบรวมอาหารทั้งหมดจากปีที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งกำลังมาถึง เก็บธัญพืชไว้ในเมืองต่างๆ ภายใต้อำนาจของฟาโรห์ และรักษาไว้เป็นอาหาร
36And that food shall be for store to the land against the seven years of famine, which shall be in the land of Egypt; that the land perish not through the famine.
36อาหารนี้จะเป็นเสบียงสำรองสำหรับแผ่นดินในช่วง 7 ปีแห่งความอดอยากที่จะเกิดในอียิปต์ เพื่อแผ่นดินจะไม่พินาศเพราะความอดอยาก”
37¶ And the thing was good in the eyes of Pharaoh, and in the eyes of all his servants.
37ข้อเสนอนี้เป็นที่พอใจของฟาโรห์และคนรับใช้ทั้งหมดของเขา
38And Pharaoh said unto his servants, Can we find such a one as this is , a man in whom the Spirit of God is ?
38ฟาโรห์พูดกับคนรับใช้ว่า “เราจะหาคนอย่างนี้ได้อีกหรือ คนที่มีพระวิญญาณของพระเจ้าอยู่ในตัว?”
39And Pharaoh said unto Joseph, Forasmuch as God hath shewed thee all this, there is none so discreet and wise as thou art:
39แล้วฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เพราะพระเจ้าเปิดเผยเรื่องทั้งหมดนี้ให้เจ้ารู้ ก็ไม่มีใครรอบคอบและมีปัญญาเท่าเจ้า
40Thou shalt be over my house, and according unto thy word shall all my people be ruled: only in the throne will I be greater than thou.
40เจ้าจะเป็นผู้ดูแลบ้านของเรา ประชาชนทั้งหมดของเราจะทำตามคำสั่งของเจ้า มีเพียงเราในฐานะผู้ครองบัลลังก์เท่านั้นที่อยู่เหนือกว่าเจ้า”
41And Pharaoh said unto Joseph, See, I have set thee over all the land of Egypt.
41ฟาโรห์พูดกับโยเซฟต่อว่า “เราแต่งตั้งเจ้าให้ดูแลทั่วแผ่นดินอียิปต์แล้ว”
42And Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph’s hand, and arrayed him in vestures of fine linen, and put a gold chain about his neck;
42ฟาโรห์ถอดแหวนตราประทับจากมือของตน สวมให้โยเซฟ ให้เขาสวมเสื้อผ้าลินินเนื้อละเอียด และคล้องสร้อยทองที่คอ
43And he made him to ride in the second chariot which he had; and they cried before him, Bow the knee: and he made him ruler over all the land of Egypt.
43ฟาโรห์ให้โยเซฟนั่งรถม้าคันที่สองของตน มีคนร้องนำหน้าเขาว่า “คุกเข่าลง!” ฟาโรห์จึงตั้งโยเซฟให้ดูแลทั่วแผ่นดินอียิปต์
44And Pharaoh said unto Joseph, I am Pharaoh, and without thee shall no man lift up his hand or foot in all the land of Egypt.
44ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “เราเป็นฟาโรห์ ถ้าไม่มีเจ้า จะไม่มีใครยกมือหรือยกเท้าได้ทั่วแผ่นดินอียิปต์”
45And Pharaoh called Joseph’s name Zaphnath-paaneah; and he gave him to wife Asenath the daughter of Poti-pherah priest of On. And Joseph went out over all the land of Egypt.
45ฟาโรห์ตั้งชื่อโยเซฟว่าศาเฟนาท-ปาเนอาห์ และยกอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟรา นักบวชแห่งโอน ให้เป็นภรรยาของเขา โยเซฟจึงออกไปทั่วแผ่นดินอียิปต์
46¶ And Joseph was thirty years old when he stood before Pharaoh king of Egypt. And Joseph went out from the presence of Pharaoh, and went throughout all the land of Egypt.
46โยเซฟอายุ 30 ปีเมื่อมายืนต่อหน้าฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ จากนั้นเขาออกจากที่ที่ฟาโรห์อยู่และเดินทางไปทั่วแผ่นดินอียิปต์
47And in the seven plenteous years the earth brought forth by handfuls.
47ในช่วง 7 ปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ แผ่นดินให้ผลผลิตอย่างเหลือเฟือ
48And he gathered up all the food of the seven years, which were in the land of Egypt, and laid up the food in the cities: the food of the field, which was round about every city, laid he up in the same.
48โยเซฟรวบรวมอาหารที่ได้มาตลอด 7 ปีนั้นในแผ่นดินอียิปต์ แล้วเก็บไว้ตามเมืองต่างๆ โดยเก็บผลผลิตจากทุ่งรอบเมืองแต่ละแห่งไว้ในเมืองนั้น
49And Joseph gathered corn as the sand of the sea, very much, until he left numbering; for it was without number.
49โยเซฟสะสมธัญพืชไว้มากมายเหมือนเม็ดทรายริมทะเล จนในที่สุดเลิกนับ เพราะมีมากจนนับไม่ถ้วน
50And unto Joseph were born two sons before the years of famine came, which Asenath the daughter of Poti-pherah priest of On bare unto him.
50ก่อนปีแห่งความอดอยากมาถึง โยเซฟมีบุตรชายสองคน ซึ่งอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟรา นักบวชแห่งโอน คลอดให้เขา
51And Joseph called the name of the firstborn Manasseh: For God, said he , hath made me forget all my toil, and all my father’s house.
51โยเซฟตั้งชื่อบุตรคนโตว่ามนัสเสห์ เพราะเขาพูดว่า “พระเจ้าทำให้ผมลืมความลำบากทั้งหมดและบ้านของพ่อ”
52And the name of the second called he Ephraim: For God hath caused me to be fruitful in the land of my affliction.
52เขาตั้งชื่อบุตรคนที่สองว่าเอฟราอิม เพราะเขาพูดว่า “พระเจ้าทำให้ผมงอกงามในแผ่นดินที่ผมต้องทุกข์ยาก”
53¶ And the seven years of plenteousness, that was in the land of Egypt, were ended.
537 ปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินอียิปต์สิ้นสุดลง
54And the seven years of dearth began to come, according as Joseph had said: and the dearth was in all lands; but in all the land of Egypt there was bread.
54แล้ว 7 ปีแห่งความอดอยากก็เริ่มขึ้นตามที่โยเซฟบอกไว้ ทุกดินแดนเกิดความอดอยาก แต่ทั่วแผ่นดินอียิปต์ยังมีอาหารกิน
55And when all the land of Egypt was famished, the people cried to Pharaoh for bread: and Pharaoh said unto all the Egyptians, Go unto Joseph; what he saith to you, do.
55เมื่อคนทั่วอียิปต์เริ่มอดอยาก พวกเขาร้องขออาหารจากฟาโรห์ ฟาโรห์จึงบอกชาวอียิปต์ทุกคนว่า “ไปหาโยเซฟ แล้วทำตามที่เขาบอก”
56And the famine was over all the face of the earth: and Joseph opened all the storehouses, and sold unto the Egyptians; and the famine waxed sore in the land of Egypt.
56ความอดอยากแผ่ไปทั่วพื้นแผ่นดิน โยเซฟจึงเปิดคลังอาหารทั้งหมดออกขายให้ชาวอียิปต์ ความอดอยากในอียิปต์รุนแรงมาก
57And all countries came into Egypt to Joseph for to buy corn; because that the famine was so sore in all lands.
57ผู้คนจากทุกประเทศมายังอียิปต์เพื่อซื้อธัญพืชจากโยเซฟ เพราะความอดอยากรุนแรงไปทั่วแผ่นดิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.