ကမ္ဘာဦးကျမ်း 47
Judson Burmese Bible (1840)Translation
Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ထိုစကားအတိုင်း ယောသပ် သည် ဖါရော မင်းထံ သို့သွား ၍ ၊ ကျွန်တော် အဘ နှင့် အစ်ကို တို့သည် သိုး နွား၊ ဥစ္စာရှိသမျှ ကို ဆောင်လျက် ခါနာန် ပြည် ကရောက် လာ၍ ၊ ဂေါရှင် ပြည် ၌ ရှိကြပါသည်ဟု လျှောက် သဖြင့်၊
1โยเซฟเข้าไปบอกฟาโรห์ว่า “พ่อกับพวกพี่น้องของผม พร้อมฝูงแกะ ฝูงโค และทุกอย่างที่มี เดินทางมาจากแผ่นดินคานาอันแล้ว ตอนนี้พวกเขาอยู่ในแผ่นดินโกเชน”
2အစ်ကို စု ထဲက ရွေး ၍ ငါး ယောက်တို့ကို အထံ တော်သို့သွင်း လေ၏။
2โยเซฟเลือกพี่น้องมา 5 คนและพาเข้าเฝ้าฟาโรห์
3ဖာရော မင်းကလည်း ၊ သင် တို့သည် အဘယ်သို့ လုပ်ဆောင် လေ့ရှိကြသနည်းဟုမေး လျှင်၊ သူတို့က၊ ကိုယ်တော် ကျွန် တို့သည် ဘိုးဘေး နှင့်တကွ သိုး ထိန်း ဖြစ်ကြပါ၏ဟူ၍၎င်း၊
3ฟาโรห์ถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าทำอาชีพอะไร?” พวกเขาตอบฟาโรห์ว่า “พวกผมซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านเป็นคนเลี้ยงแกะ ทั้งพวกผมและบรรพบุรุษของเรา”
4ခါနာန် ပြည် ၌ အလွန် အစာခေါင်းပါး ၍ သိုး နွား ကျက်စား ရာမ ရှိသောကြောင့် ၊ ကိုယ်တော် ကျွန် တို့သည် ပြည် တော်၌ တည်းခို ခြင်းငှါ လာ ကြပါ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော် ကျွန် တို့သည် ဂေါရှင် ပြည် ၌ နေ ရမည် အကြောင်းအခွင့်ပေးတော်မူပါဟူ၍၎င်း လျှောက် ကြ၏။
4พวกเขาพูดต่อว่า “พวกผมมาพำนักเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินนี้ เพราะที่แผ่นดินคานาอันความอดอยากรุนแรงจนไม่มีทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์ของพวกผม ขออนุญาตให้คนรับใช้ของท่านอาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน”
5ဖါရော မင်းကလည်း ၊ သင် ၏အဘ နှင့် အစ်ကို တို့ သည် သင့် ထံ သို့ရောက် လာကြသည်ဖြစ်၍၊
5ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “พ่อกับพวกพี่น้องของเจ้ามาหาเจ้าแล้ว
6အဲဂုတ္တု ပြည် သည် သင့် ရှေ့ မှာ ရှိ၏။ သင် ၏ အဘ နှင့် သင် ၏အစ်ကို တို့ကို အကောင်း ဆုံးသော အရပ် ဂေါရှင် ပြည် ၌ နေရာ ချလော့။ သူ တို့တွင် အစွမ်း သတ္တိ ရှိသောသူ အချို့တို့ကို တွေ့ လျှင် ငါ ၏သိုး နွားအုပ်အရာ ၌ ခန့်ထား လော့ဟု ယောသပ်အား မိန့်တော်မူ၏။
6แผ่นดินอียิปต์อยู่ตรงหน้าเจ้า ให้พ่อกับพี่น้องของเจ้าอาศัยอยู่ในส่วนที่ดีที่สุดของแผ่นดิน ให้อยู่ที่โกเชน และถ้าเจ้ารู้ว่าใครในพวกเขามีความสามารถ ก็แต่งตั้งให้ดูแลฝูงสัตว์ของเรา”
7ယောသပ် သည် အဘ ယာကုပ် ကို သွင်း ၍ ဖါရော မင်းရှေ့ မှာထား သဖြင့် ၊ ယာကုပ် သည် ဖါရော မင်း ကို ကောင်းကြီး ပေး၏။
7โยเซฟพายาโคบพ่อของตนเข้ามายืนต่อหน้าฟาโรห์ และยาโคบก็อวยพรฟาโรห์
8ဖါရော မင်းက၊ သင် သည် အသက် အဘယ် မျှလောက် ရှိပြီနည်းဟု ယာကုပ် အား မေး လျှင်၊
8ฟาโรห์ถามยาโคบว่า “ท่านอายุเท่าไร?”
9ကျွန်တော် သည် ဧည့်သည် အာဂန္တုဖြစ်၍ လွန် သော အသက် သည် အနှစ်တရာ သုံး ဆယ်ရှိ ပါပြီ။ ကျွန်တော် အသက် ရှင် သော နှစ် ပေါင်းနည်း ၍ ဆိုး ပါ၏။ ဧည့်သည် အာဂန္တုဖြစ်သော ဘိုးဘေး တို့၏ အသက် တန်း ကို မ မှီ ပါဟု လျှောက် ဆိုပြီးလျှင်၊
9ยาโคบตอบฟาโรห์ว่า “ผมพำนักเป็นคนต่างถิ่นมา 130 ปี ชีวิตของผมทั้งสั้นและลำบาก ยังไม่ยืนยาวเท่าชีวิตของบรรพบุรุษตอนที่พวกเขาพำนักเป็นคนต่างถิ่น”
10ဖါရော မင်းကို ကောင်းကြီး ပေး၍ အထံ တော်က ထွက်သွား လေ၏။
10แล้วยาโคบอวยพรฟาโรห์อีกครั้งก่อนออกไปจากที่ที่ฟาโรห์อยู่
11ဖါရော မင်းအမိန့် တော်ရှိသည့်အတိုင်း ၊ ယောသပ် သည် အဘ နှင့် အစ်ကို တို့ကို နေရာ ချ၍ အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ အကောင်း ဆုံးသောအရပ် ရာမသက် မြေ ကို အပိုင် ပေး ၏။
11โยเซฟจัดที่อยู่ให้พ่อกับพวกพี่น้อง และให้พวกเขาถือครองที่ดินส่วนที่ดีที่สุดของอียิปต์ คือแผ่นดินราเมเสส ตามที่ฟาโรห์สั่ง
12အဘ နှင့် အစ်ကို များ၊ အဘ ၏အိမ်သား ရှိသမျှ တို့ ကို အနည်း အများအလိုက် ကျွေးမွေး ၏။
12โยเซฟจัดหาอาหารให้พ่อ พวกพี่น้อง และทุกคนในครอบครัวของพ่อ ตามจำนวนเด็กในแต่ละครอบครัว
13အလွန် အစာခေါင်းပါး ၍ တပြည် လုံး စားစရာ မ ရှိသောကြောင့် ၊ အဲဂုတ္တု ပြည် နှင့် ခါနာန် ပြည် သည် အားလျော့ လေ၏။
13ตอนนั้นไม่มีอาหารเหลืออยู่ทั่วแผ่นดิน เพราะความอดอยากรุนแรงมาก ทั้งแผ่นดินอียิปต์และแผ่นดินคานาอันอ่อนระโหยเพราะความอดอยาก
14ပြည်သားဝယ် သော စပါး အဘိုး ၊ အဲဂုတ္တု ပြည် ၊ ခါနာန် ပြည် ၌ တွေ့ သမျှ သောငွေ ကိုယောသပ် စုသိမ်း ၍ နန်းတော် သို့ သွင်း ထားလေ၏။
14โยเซฟเก็บเงินทั้งหมดที่มีอยู่ในอียิปต์และคานาอันจากการขายข้าว แล้วนำเงินนั้นเข้าไปไว้ในสำนักของฟาโรห์
15အဲဂုတ္တု ပြည် ၊ ခါနာန် ပြည် ၌ ငွေ ကုန် သောအခါ ၊ အဲဂုတ္တု လူအပေါင်း တို့သည် ယောသပ် ထံ သို့လာ ၍ စားစရာ ဘို့ ပေး သနားတော်မူပါ။ ကျွန်တော်တို့သည် ငွေ ကုန် သော်လည်း ရှေ့ တော်၌ အဘယ်ကြောင့် သေ ရပါအံ့နည်းဟု လျှောက်ကြသော်၊
15เมื่อเงินในอียิปต์และคานาอันหมด ชาวอียิปต์ทุกคนก็มาหาโยเซฟและพูดว่า “ขออาหารให้พวกเราด้วย ทำไมพวกเราต้องตายต่อหน้าท่านในเมื่อเงินของเราหมดแล้ว?”
16ယောသပ် က၊ ငွေ ကုန် လျှင် တိရစ္ဆာန် များကိုပေး ကြ။ တိရစ္ဆာန် အတွက် စပါးကိုပေး မည်ဟုဆို သည် အတိုင်း၊
16โยเซฟตอบว่า “ถ้าเงินหมดแล้ว ก็เอาฝูงสัตว์ของพวกคุณมา ผมจะให้อาหารแลกกับฝูงสัตว์”
17သူတို့သည် တိရစ္ဆာန် တို့ကိုယူ ခဲ့၍ ၊ ယောသပ် သည် မြင်း ၊ သိုး ၊ နွား ၊ မြည်း တို့အတွက် စပါးကိုပေး သဖြင့် ထို နှစ် တွင် တိရစ္ဆာန် ရှိသမျှ တို့အတွက် ပြည်သား များကို ကျွေးမွေး ၏။
17พวกเขาจึงนำฝูงสัตว์มาให้โยเซฟ โยเซฟให้อาหารแลกกับม้า ฝูงแกะ ฝูงโค และลา ปีนั้นเขาเลี้ยงดูพวกเขาด้วยอาหารโดยรับฝูงสัตว์ทั้งหมดเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน
18ထို နှစ် ကုန် ပြီးမှ ဒုတိယ နှစ် တွင် လာ ကြလျှင် ၊ ကျွန်တော်တို့ ငွေ ကုန် ကြောင်း ကို သခင် ရှေ့ မှာ မ ထိမ်ဝှက် ပါ။ ကျွန်တော်တို့ တိရစ္ဆာန် များကိုလည်း သခင် ရပါပြီ။ သခင် ရှေ့မှာ ကျွန်တော် တို့ကိုယ် နှင့် မြေ မှတပါး အဘယ် အရာမျှ မ ကျန် ပါ။
18เมื่อปีนั้นสิ้นสุดลง ปีถัดมาพวกเขาก็มาหาโยเซฟอีกและพูดว่า “พวกเราจะไม่ปิดบังนายท่านว่าเงินหมดแล้ว และฝูงสัตว์ทั้งหมดก็เป็นของนายท่าน ตอนนี้ต่อหน้านายท่าน พวกเราไม่เหลืออะไรนอกจากตัวพวกเราเองกับที่ดิน
19ရှေ့ တော်၌ အဘယ်ကြောင့် သေ၍ ပြည် တော် ပျက် ရပါအံ့နည်း။ အစာ ကို ပေး၍ကျွန်တော် တို့နှင့် ကျွန်တော် တို့မြေ ကို ဝယ် ပါ။ ကျွန်တော် တို့သည် မြေ နှင့်တကွ ဖါရော ဘုရင်၏ ကျွန် ခံ ပါမည်။ ကျွန်တော်တို့သည် မ သေ ၊ အသက် ရှင်စေခြင်းငှါ၎င်း၊ ပြည် တော်သည် လူမ ဆိတ်ညံ စေခြင်းငှါ၎င်း၊ မျိုးစေ့ ကိုပေး ပါဟု လျှောက်ကြသော်၊
19ทำไมทั้งพวกเราและที่ดินต้องพินาศต่อหน้าท่าน? ซื้อพวกเรากับที่ดินของเราแลกกับอาหารเถอะ พวกเราจะรับใช้ฟาโรห์ และที่ดินของเราจะเป็นของฟาโรห์ ขอเมล็ดพันธุ์ให้พวกเราด้วย พวกเราจะได้มีชีวิตอยู่ไม่ตาย และแผ่นดินจะไม่รกร้าง”
20ယောသပ် သည် အဲဂုတ္တု မြေ ရှိသမျှ ကို ဖါရော မင်းဘို့ ဝယ် လေ၏။ အစာခေါင်းပါး ၍ အဲဂုတ္တု လူတို့သည် မတတ်နိုင်သောကြောင့်၊ အသီးအသီး ပိုင်သော မြေ အကွက်တို့ကို ရောင်း ကြသဖြင့် မြေ သည် ဘဏ္ဍာ တော် ဖြစ် လေ၏။
20โยเซฟจึงซื้อที่ดินทั้งหมดในอียิปต์ไว้ให้ฟาโรห์ เพราะชาวอียิปต์ทุกคนขายไร่นาของตน เนื่องจากความอดอยากหนักหน่วงมาก แผ่นดินทั้งหมดจึงตกเป็นของฟาโรห์
21လူ တို့ကိုကား ၊ အဲဂုတ္တု ပြည် တစွန်း မှ သည် တစွန်း တိုင်အောင်မြို့ တို့သို့ ပြောင်း စေ၏။
21ส่วนประชาชน โยเซฟย้ายพวกเขาเข้าไปอยู่ตามเมืองต่างๆ ตั้งแต่ชายแดนอียิปต์ด้านหนึ่งไปจนถึงอีกด้านหนึ่ง
22ယဇ်ပုရောဟိတ် တို့ ပိုင်သောမြေ ကိုကားမ ဝယ်။ သူတို့သည် ဖါရော မင်းကျွေးမွေး သည်အတိုင်း ကျွေးမွေး သော အစာ ကိုစား ရကြ၏။ ထိုကြောင့် မိမိ တို့မြေ ကို မ ရောင်း ရကြ။
22มีเพียงที่ดินของพวกนักบวชเท่านั้นที่โยเซฟไม่ได้ซื้อ เพราะนักบวชได้รับส่วนแบ่งจากฟาโรห์และกินส่วนที่ฟาโรห์จัดให้ พวกเขาจึงไม่ต้องขายที่ดิน
23ယောသပ် ကလည်း ၊ သင် တို့နှင့် သင် တို့မြေ ကို ဖါရော မင်းဘို့ ယနေ့ ငါဝယ် ပြီ။ မျိုးစေ့ ကို ယူ၍ လယ် လုပ် ကြလော့။
23โยเซฟพูดกับประชาชนว่า “วันนี้ผมซื้อทั้งตัวพวกคุณและที่ดินของพวกคุณไว้ให้ฟาโรห์แล้ว นี่คือเมล็ดพันธุ์สำหรับพวกคุณ เอาไปหว่านในแผ่นดิน
24အသီး အနှံကို ရ သောအခါ ၊ ငါး ဘို့တွင်တဘို့ကို ဖါရော မင်းအား ဆက် ရကြမည်။ လေး ဘို့ကိုကား သင် တို့ယူ ၍ နောက်တဖန်မျိုးစေ့ ကို ကြဲကြလော့။ သင် တို့စား ၍ အိမ် သားများ၊ သူငယ် များတို့ကို ကျွေး ကြလော့ဟု ပြည်သား တို့အား ဆို ၏။
24เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยว ให้หนึ่งในห้าของผลผลิตแก่ฟาโรห์ ส่วนอีกสี่ส่วนเป็นของพวกคุณ ใช้เป็นเมล็ดพันธุ์สำหรับไร่นา เป็นอาหารของพวกคุณ คนในครอบครัว และเด็กๆ”
25သူတို့ကလည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်တော် တို့ အသက်ကို ကယ် ပါပြီ။ သနားသောစိတ် နှင့် ကြည့်ရှု တော်မူ ပါ။ ကျွန်တော်တို့သည် ဖာရော ဘုရင်၏ ကျွန် ခံ ရပါမည် ဟု လျှောက် ကြ၏။
25พวกเขาตอบว่า “ท่านช่วยชีวิตพวกเราไว้ ขอเพียงนายท่านยังเมตตาพวกเรา แล้วพวกเราจะเป็นคนรับใช้ของฟาโรห์”
26ထိုကြောင့်ဖါရော မင်းမ ပိုင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ် တို့ မြေ ကိုထား၍၊ ဖါရော မင်းသည် ငါး ဘို့တွင် တဘို့ကိုပိုင်တော်မူစေဟု ယနေ့ တိုင်အောင်အဲဂုတ္တု ပြည် ၌တည်သော ဓမ္မသတ် ကို ယောသပ် စီရင် ၍ ထား သတည်း။
26โยเซฟจึงกำหนดเป็นกฎสำหรับที่ดินในอียิปต์ซึ่งยังใช้มาจนถึงทุกวันนี้ ว่าหนึ่งในห้าต้องเป็นของฟาโรห์ มีเพียงที่ดินของพวกนักบวชเท่านั้นที่ไม่ได้ตกเป็นของฟาโรห์
27ဣသရေလ သားတို့သည်၊ အဲဂုတ္တု ပြည် ဂေါရှင် အရပ် ၌ နေ သဖြင့် ၊ ဥစ္စာ ရတတ်၍ တိုး ပွါးများပြား ကြ၏။
27อิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ที่โกเชน พวกเขามีที่ดินถือครอง มีลูกหลาน และทวีจำนวนอย่างมาก
28ယာကုပ် သည် အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ ဆယ် ခုနစ် နှစ် အသက် ရှင်၍ အသက် နှစ် ပေါင်း တရာ လေးဆယ် ခုနစ် နှစ် ရှိ သတည်း။
28ยาโคบอาศัยอยู่ในอียิปต์ 17 ปี รวมอายุทั้งหมดของเขา 147 ปี
29ဣသရေလ သည် သေ ရသောအချိန် နီး သော် ၊ သား ယောသပ် ကို ခေါ် ၍ ငါ့ကိုသနားလျှင် သင် ၏ လက် ကို ငါ့ ပေါင် အောက် ၌ ထားပါလော့။ ကရုဏာ သစ္စာ နှင့်အညီ ငါ ၌ ပြု ပါ။ အဲဂုတ္တု ပြည်၌ ငါ့ ကိုမ သင်္ဂြိုဟ် ပါနှင့်။
29เมื่อใกล้ถึงเวลาที่อิสราเอลจะตาย เขาเรียกโยเซฟลูกชายมาพูดว่า “ถ้าลูกยังเห็นแก่พ่อ ขอวางมือไว้ใต้ต้นขาของพ่อ และแสดงความเมตตาและความซื่อสัตย์ต่อพ่อ อย่าฝังพ่อในอียิปต์
30ငါ သည်ဘိုးဘေး နှင့်အတူ အိပ် ချင်ပါ၏။ အဲဂုတ္တု ပြည်မှ ငါ့ ကို ဆောင်သွား ၍ သူ တို့သင်္ချိုင်း ၌ သင်္ဂြိုဟ် ရမည်ဟုဆို၏။ ယောသပ်ကလည်း၊ အဘ ဆို သည် အတိုင်း အကျွန်ုပ်ပြု ပါမည်ဟု ဝန်ခံ လေ၏။
30เมื่อพ่อไปหลับอยู่กับบรรพบุรุษแล้ว ให้พาพ่อออกจากอียิปต์ไปฝังในที่ฝังศพของพวกเขา” โยเซฟตอบว่า “ผมจะทำตามที่พ่อบอก”
31ငါ့ အား ကျိန်ဆို ခြင်းကို ပြုပါဟု ဆို ပြန်လျှင် ၊ ကျိန်ဆို ခြင်းကို ပြု၏။ ဣသရေလ သည်လည်း ခုတင် ခေါင်း ရင်းပေါ် မှာ ကိုးကွယ် လေ၏။
31อิสราเอลพูดว่า “สาบานกับพ่อสิ” โยเซฟก็สาบาน แล้วอิสราเอลก็ก้มตัวลงที่หัวเตียง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.