בְּרֵאשִׁית

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 37
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

בְּרֵאשִׁית 37

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1וישב יעקב בארץ מגורי אביו בארץ כנען׃
1ยาโคบ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​พ่อ​ของ​เขา​เคย​พำนัก คือ​แผ่นดิน​คานาอัน
2אלה תלדות יעקב יוסף בן שבע עשרה שנה היה רעה את אחיו בצאן והוא נער את בני בלהה ואת בני זלפה נשי אביו ויבא יוסף את דבתם רעה אל אביהם׃
2นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​ยาโคบ ตอน​นั้น​โยเซฟ​อายุ 17 ปี กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​กับ​พวก​พี่​ชาย เขา​ยัง​เป็น​เด็กหนุ่ม อยู่​กับ​บุตร​ชาย​ของ​บิลฮาห์​และ​ศิลปาห์ ภรรยา​ของ​พ่อ โยเซฟ​เอา​เรื่อง​ไม่​ดี​ของ​พวก​เขา​ไป​บอก​พ่อ
3וישראל אהב את יוסף מכל בניו כי בן זקנים הוא לו ועשה לו כתנת פסים׃
3อิสราเอล​รัก​โยเซฟ​มาก​กว่า​ลูก​คน​อื่นๆ เพราะ​โยเซฟ​เป็น​ลูก​ที่​เกิด​เมื่อ​เขา​แก่​แล้ว เขา​จึง​ทำ​เสื้อ​หลาก​สี​ให้​โยเซฟ
4ויראו אחיו כי אתו אהב אביהם מכל אחיו וישנאו אתו ולא יכלו דברו לשלם׃
4เมื่อ​พวก​พี่​ชาย​เห็น​ว่า​พ่อ​รัก​โยเซฟ​มาก​กว่า​พวก​เขา​ทุก​คน พวก​เขา​ก็​เกลียด​โยเซฟ​จน​ไม่​ยอม​พูด​ดี​กับ​เขา​เลย
5ויחלם יוסף חלום ויגד לאחיו ויוספו עוד שנא אתו׃
5โยเซฟ​ฝัน​เรื่อง​หนึ่ง​แล้ว​เล่า​ให้​พวก​พี่​ชาย​ฟัง พวก​เขา​ก็​ยิ่ง​เกลียด​เขา​มาก​ขึ้น
6ויאמר אליהם שמעו נא החלום הזה אשר חלמתי׃
6โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ช่วย​ฟัง​ความ​ฝัน​ที่​ผม​ฝัน​มา​หน่อย
7והנה אנחנו מאלמים אלמים בתוך השדה והנה קמה אלמתי וגם נצבה והנה תסבינה אלמתיכם ותשתחוין לאלמתי׃
7พวก​เรา​กำลัง​มัด​ฟ่อน​ข้าว​กัน​อยู่​ใน​ทุ่ง อยู่ๆ ฟ่อน​ของ​ผม​ก็​ตั้ง​ขึ้น​ตรง แล้ว​ฟ่อน​ของ​พวก​พี่​ก็​มา​ล้อม​ฟ่อน​ของ​ผม​และ​ก้มกราบ
8ויאמרו לו אחיו המלך תמלך עלינו אם משול תמשל בנו ויוספו עוד שנא אתו על חלמתיו ועל דבריו׃
8พวก​พี่​ชาย​ถาม​ว่า “จะ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​เรา​จริงๆ หรือ? จะ​มี​อำนาจ​เหนือ​พวก​เรา​จริงๆ หรือ?” พวก​เขา​จึง​ยิ่ง​เกลียด​โยเซฟ​เพราะ​ความ​ฝัน​และ​คำ​พูด​ของ​เขา
9ויחלם עוד חלום אחר ויספר אתו לאחיו ויאמר הנה חלמתי חלום עוד והנה השמש והירח ואחד עשר כוכבים משתחוים לי׃
9ต่อ​มา​โยเซฟ​ฝัน​อีก​เรื่อง​หนึ่ง เขา​เล่า​ให้​พวก​พี่​ชาย​ฟัง​ว่า “ผม​ฝัน​อีก​แล้ว ใน​ฝัน​นั้น​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์ และ​ดาว 11 ดวง​ก้มกราบ​ผม”
10ויספר אל אביו ואל אחיו ויגער בו אביו ויאמר לו מה החלום הזה אשר חלמת הבוא נבוא אני ואמך ואחיך להשתחות לך ארצה׃
10เมื่อ​โยเซฟ​เล่า​ความ​ฝัน​นี้​ให้​พ่อ​กับ​พวก​พี่​ชาย​ฟัง พ่อ​ก็​ตำหนิ​เขา​ว่า “ความ​ฝัน​อะไร​ของ​ลูก? พ่อ แม่ และ​พี่น้อง​ของ​ลูก​จะ​ต้อง​มา​ก้มกราบ​ลูก​ถึง​พื้น​จริงๆ หรือ?”
11ויקנאו בו אחיו ואביו שמר את הדבר׃
11พวก​พี่​ชาย​อิจฉา​โยเซฟ แต่​พ่อ​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้​ใน​ใจ
12וילכו אחיו לרעות את צאן אביהם בשכם׃
12ต่อ​มา​พวก​พี่​ชาย​ของ​โยเซฟ​ไป​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​ของ​พ่อ​ที่​เชเคม
13ויאמר ישראל אל יוסף הלוא אחיך רעים בשכם לכה ואשלחך אליהם ויאמר לו הנני׃
13อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พี่ๆ ของ​ลูก​กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​ที่​เชเคม​ไม่​ใช่​หรือ? มา​นี่​สิ พ่อ​จะ​ส่ง​ลูก​ไป​หา​พวก​เขา” โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​อยู่​นี่​ครับ”
14ויאמר לו לך נא ראה את שלום אחיך ואת שלום הצאן והשבני דבר וישלחהו מעמק חברון ויבא שכמה׃
14พ่อ​จึง​บอก​ว่า “ไป​ดู​ว่า​พวก​พี่ๆ สบาย​ดี​ไหม ฝูง​สัตว์​เป็น​อย่างไร แล้ว​กลับ​มาบ​อก​พ่อ” เขา​จึง​ส่ง​โยเซฟ​ออก​จาก​หุบเขา​เฮโบรน และ​โยเซฟ​ก็​มา​ถึง​เชเคม
15וימצאהו איש והנה תעה בשדה וישאלהו האיש לאמר מה תבקש׃
15มี​ชาย​คน​หนึ่ง​พบ​โยเซฟ​กำลัง​เดิน​หลง​อยู่​ใน​ทุ่ง จึง​ถาม​ว่า “กำลัง​หา​อะไร​อยู่?”
16ויאמר את אחי אנכי מבקש הגידה נא לי איפה הם רעים׃
16โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​กำลัง​หา​พวก​พี่​ชาย ช่วย​บอก​หน่อย​ว่า​พวก​เขา​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​ที่ไหน”
17ויאמר האיש נסעו מזה כי שמעתי אמרים נלכה דתינה וילך יוסף אחר אחיו וימצאם בדתן׃
17ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “พวก​เขา​ไป​จาก​ที่​นี่​แล้ว เพราะ​ฉัน​ได้ยิน​พวก​เขา​พูด​ว่า ‘ไป​โดธาน​กัน​เถอะ’” โยเซฟ​จึง​ตาม​พวก​พี่​ชาย​ไป และ​พบ​พวก​เขา​ที่​โดธาน
18ויראו אתו מרחק ובטרם יקרב אליהם ויתנכלו אתו להמיתו׃
18พวก​เขา​เห็น​โยเซฟ​มา​แต่​ไกล ก่อน​ที่​เขา​จะ​เข้า​มา​ใกล้ พวก​เขา​ก็​วาง​แผน​กัน​จะ​ฆ่า​เขา
19ויאמרו איש אל אחיו הנה בעל החלמות הלזה בא׃
19พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “นั่นไง นัก​ฝัน​มา​แล้ว
20ועתה לכו ונהרגהו ונשלכהו באחד הברות ואמרנו חיה רעה אכלתהו ונראה מה יהיו חלמתיו׃
20มา​เถอะ ฆ่า​เขา​แล้ว​โยน​ลง​บ่อ​สัก​บ่อ จาก​นั้น​เรา​จะ​บอก​ว่า​สัตว์​ร้าย​กิน​เขา​ไป แล้ว​คอย​ดู​กัน​ว่า​ความ​ฝัน​ของ​เขา​จะ​เป็น​อย่างไร”
21וישמע ראובן ויצלהו מידם ויאמר לא נכנו נפש׃
21รูเบน​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​มือ​พวก​เขา โดย​พูด​ว่า “อย่า​ฆ่า​เขา​เลย”
22ויאמר אלהם ראובן אל תשפכו דם השליכו אתו אל הבור הזה אשר במדבר ויד אל תשלחו בו למען הציל אתו מידם להשיבו אל אביו׃
22แล้ว​รูเบน​พูด​ต่อว่า “อย่า​หลั่ง​เลือด​เลย โยน​เขา​ลง​บ่อ​นี้​ใน​ถิ่น​กันดาร​ก็​พอ แต่​อย่า​ลงมือ​ทำร้าย​เขา” รูเบน​พูด​อย่าง​นี้​เพราะ​ตั้งใจ​จะ​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​มือ​พวก​เขา แล้ว​พาก​ลับ​ไป​หา​พ่อ
23ויהי כאשר בא יוסף אל אחיו ויפשיטו את יוסף את כתנתו את כתנת הפסים אשר עליו׃
23เมื่อ​โยเซฟ​มา​ถึง พวก​พี่​ชาย​ก็​ถอด​เสื้อ​หลาก​สี​ที่​เขา​สวม​อยู่
24ויקחהו וישלכו אתו הברה והבור רק אין בו מים׃
24แล้ว​จับ​เขา​โยน​ลง​บ่อ บ่อ​นั้น​ว่างเปล่า ไม่​มี​น้ำ​อยู่​เลย
25וישבו לאכל לחם וישאו עיניהם ויראו והנה ארחת ישמעאלים באה מגלעד וגמליהם נשאים נכאת וצרי ולט הולכים להוריד מצרימה׃
25จาก​นั้น​พวก​เขา​ก็​นั่ง​ลง​กิน​อาหาร เมื่อ​เงย​หน้า​ขึ้น​มอง ก็​เห็น​กอง​คาราวาน​ชาว​อิชมาเอล​กำลัง​มา​จาก​กิเลอาด อูฐ​ของ​พวก​เขา​บรรทุก​เครื่องเทศ ยาง​หอม และ​มดยอบ เพื่อน​ำลงไป​อียิปต์
26ויאמר יהודה אל אחיו מה בצע כי נהרג את אחינו וכסינו את דמו׃
26ยูดาห์​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ว่า “ถ้า​เรา​ฆ่า​น้อง​ชาย​ของ​เรา​แล้ว​ปิดบัง​เรื่อง​เลือด​ของ​เขา เรา​จะ​ได้​อะไร?
27לכו ונמכרנו לישמעאלים וידנו אל תהי בו כי אחינו בשרנו הוא וישמעו אחיו׃
27ขาย​เขา​ให้​ชาว​อิชมาเอล​กัน​เถอะ อย่า​ลงมือ​ทำร้าย​เขา​เลย เพราะ​เขา​เป็น​น้อง​ของ​เรา เป็น​เลือด​เนื้อ​ของ​เรา​เอง” พวก​พี่น้อง​ก็​ฟัง​ยูดาห์
28ויעברו אנשים מדינים סחרים וימשכו ויעלו את יוסף מן הבור וימכרו את יוסף לישמעאלים בעשרים כסף ויביאו את יוסף מצרימה׃
28เมื่อ​พ่อค้า​ชาว​มีเดียน​ผ่าน​มา พ่อค้า​เหล่า​นั้น​ดึง​โยเซฟ​ขึ้น​จาก​บ่อ แล้ว​ขาย​เขา​ให้​ชาว​อิชมาเอล​แลก​กับ​เงิน 20 ชิ้น จาก​นั้น​พวก​พ่อค้า​ก็​พา​โยเซฟ​ลง​ไป​อียิปต์
29וישב ראובן אל הבור והנה אין יוסף בבור ויקרע את בגדיו׃
29เมื่อ​รูเบน​กลับ​มา​ที่​บ่อ​และ​เห็น​ว่า​โยเซฟ​ไม่​อยู่​แล้ว เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตัวเอง
30וישב אל אחיו ויאמר הילד איננו ואני אנה אני בא׃
30แล้ว​กลับ​ไป​หา​พวก​พี่น้อง​พูด​ว่า “เด็ก​คน​นั้น​ไม่​อยู่​แล้ว ทีนี้​ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร?”
31ויקחו את כתנת יוסף וישחטו שעיר עזים ויטבלו את הכתנת בדם׃
31พวก​เขา​จึง​เอา​เสื้อ​ของ​โยเซฟ​มา ฆ่า​แพะ​ตัวผู้​ตัว​หนึ่ง แล้ว​เอา​เสื้อ​จุ่ม​ลง​ใน​เลือด
32וישלחו את כתנת הפסים ויביאו אל אביהם ויאמרו זאת מצאנו הכר נא הכתנת בנך הוא אם לא׃
32จาก​นั้น​พวก​เขา​นำ​เสื้อ​หลาก​สี​นั้น​ไป​ให้​พ่อ​แล้ว​พูด​ว่า “พวก​เรา​เจอ​เสื้อ​นี้ ช่วย​ดู​ให้​ดี​ว่า​ใช่​เสื้อ​ของ​ลูกชาย​พ่อ​หรือ​ไม่”
33ויכירה ויאמר כתנת בני חיה רעה אכלתהו טרף טרף יוסף׃
33ยาโคบ​จำ​เสื้อ​นั้น​ได้​และ​พูด​ว่า “นี่​เป็น​เสื้อ​ของ​ลูก​ฉัน สัตว์​ร้าย​กิน​เขา​ไป​แล้ว โยเซฟ​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้นๆ แน่นอน”
34ויקרע יעקב שמלתיו וישם שק במתניו ויתאבל על בנו ימים רבים׃
34ยาโคบ​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน เอา​ผ้า​กระสอบ​คาด​เอว และ​ไว้ทุกข์​ให้​ลูก​อยู่​หลาย​วัน
35ויקמו כל בניו וכל בנתיו לנחמו וימאן להתנחם ויאמר כי ארד אל בני אבל שאלה ויבך אתו אביו׃
35ลูกชาย​ลูกสาว​ทุก​คน​มา​ปลอบ​เขา แต่​เขา​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ปลอบ เขา​พูด​ว่า “ฉัน​จะ​ลง​ไป​ยัง​เชโอล หา​ลูก​ของ​ฉัน​ทั้ง​ที่​ยัง​โศกเศร้า​อยู่​อย่าง​นี้” พ่อ​ของ​โยเซฟ​ร้องไห้​อาลัย​เขา
36והמדנים מכרו אתו אל מצרים לפוטיפר סריס פרעה שר הטבחים׃
36ส่วน​ชาว​มีเดียน​ขาย​โยเซฟ​ใน​อียิปต์​ให้​โปทิฟาร์ เจ้า​หน้าที่​คน​หนึ่ง​ของ​ฟาโรห์ ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​องครักษ์

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.