בְּרֵאשִׁית

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 43
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

בְּרֵאשִׁית 43

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1והרעב כבד בארץ׃
1ความ​อดอยาก​ใน​แผ่นดิน​รุนแรง​มาก
2ויהי כאשר כלו לאכל את השבר אשר הביאו ממצרים ויאמר אליהם אביהם שבו שברו לנו מעט אכל׃
2เมื่อ​พวก​เขา​กิน​ข้าว​ที่​นำ​มา​จาก​อียิปต์​หมด​แล้ว พ่อ​ก็​บอก​ว่า “กลับ​ไป​ซื้อ​อาหาร​มา​ให้​พวก​เรา​อีก​หน่อย”
3ויאמר אליו יהודה לאמר העד העד בנו האיש לאמר לא תראו פני בלתי אחיכם אתכם׃
3ยูดาห์​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นั้น​กำชับ​พวก​เรา​อย่าง​หนัก​ว่า ‘ถ้า​น้อง​ของ​พวก​คุณ​ไม่​ได้​มา​ด้วย ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’
4אם ישך משלח את אחינו אתנו נרדה ונשברה לך אכל׃
4ถ้า​พ่อ​ส่ง​น้อง​ไป​กับ​พวก​เรา พวก​เรา​ก็​จะ​ลง​ไป​ซื้อ​อาหาร​ให้​พ่อ
5ואם אינך משלח לא נרד כי האיש אמר אלינו לא תראו פני בלתי אחיכם אתכם׃
5แต่​ถ้า​พ่อ​ไม่​ส่ง​เขา​ไป พวก​เรา​ก็​ไม่​ลง​ไป เพราะ​ชาย​คน​นั้น​พูด​ไว้​ว่า ‘ถ้า​น้อง​ของ​พวก​คุณ​ไม่​ได้​มา​ด้วย ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’”
6ויאמר ישראל למה הרעתם לי להגיד לאיש העוד לכם אח׃
6อิสราเอล​พูด​ว่า “ทำไม​พวก​ลูก​ต้อง​ทำให้​พ่อ​ลำบาก​ด้วย​การ​บอก​เขา​ว่า​ยัง​มี​น้อง​อีก​คน?”
7ויאמרו שאול שאל האיש לנו ולמולדתנו לאמר העוד אביכם חי היש לכם אח ונגד לו על פי הדברים האלה הידוע נדע כי יאמר הורידו את אחיכם׃
7พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นั้น​ถาม​เรื่อง​พวก​เรา​และ​ครอบครัว​โดย​ตรง​ว่า ‘พ่อ​ของ​พวก​คุณ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ไหม? ยัง​มี​น้อง​อีก​หรือ​เปล่า?’ พวก​เรา​ก็​ตอบ​ตาม​ที่​เขา​ถาม จะ​ไป​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​เขา​จะ​สั่ง​ว่า ‘พา​น้อง​ลง​มา​ด้วย’?”
8ויאמר יהודה אל ישראל אביו שלחה הנער אתי ונקומה ונלכה ונחיה ולא נמות גם אנחנו גם אתה גם טפנו׃
8ยูดาห์​พูด​กับ​อิสราเอล​พ่อ​ของ​ตน​ว่า “ส่ง​เด็ก​ไป​กับ​ผม​เถอะ พวก​เรา​จะ​ได้​ลุก​ขึ้น​เดินทาง จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​และ​ไม่​ตาย ทั้ง​พวก​เรา พ่อ และ​เด็กๆ ของ​เรา​ด้วย
9אנכי אערבנו מידי תבקשנו אם לא הביאתיו אליך והצגתיו לפניך וחטאתי לך כל הימים׃
9ผม​จะ​รับผิดชอบ​เขา​เอง พ่อ​จะ​เรียก​เขา​คืน​จาก​ผม​ได้ ถ้า​ผม​ไม่​พา​เขา​กลับ​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​พ่อ ก็​ให้​ผม​รับผิด​เรื่อง​นี้​ไป​ตลอด​ชีวิต
10כי לולא התמהמהנו כי עתה שבנו זה פעמים׃
10ถ้า​เรา​ไม่​มัว​ชักช้า ป่านนี้​คง​ไป​กลับ​มา​ได้​สอง​รอบ​แล้ว”
11ויאמר אלהם ישראל אביהם אם כן אפוא זאת עשו קחו מזמרת הארץ בכליכם והורידו לאיש מנחה מעט צרי ומעט דבש נכאת ולט בטנים ושקדים׃
11อิสราเอล​พ่อ​ของ​พวก​เขา​จึง​พูด​ว่า “ถ้า​จำเป็น​ต้อง​เป็น​อย่าง​นี้ ก็​ทำ​ตาม​นี้ เอา​ของ​ดี​ที่สุด​จาก​แผ่นดิน​ใส่​ถุง​ไป​เป็น​ของ​ฝาก​ให้​ชาย​คน​นั้น มี​ยาง​หอม น้ำผึ้ง เครื่องเทศ มดยอบ ถั่ว และ​อัลมอนด์​อย่าง​ละ​เล็กน้อย
12וכסף משנה קחו בידכם ואת הכסף המושב בפי אמתחתיכם תשיבו בידכם אולי משגה הוא׃
12เอา​เงิน​ไป​สอง​เท่า​ด้วย และ​นำ​เงิน​ที่​ถูก​คืน​มา​ไว้​ตรง​ปาก​กระสอบ​กลับ​ไป​ด้วย บางที​อาจ​เป็น​ความ​ผิดพลาด
13ואת אחיכם קחו וקומו שובו אל האיש׃
13พา​น้อง​ของ​พวก​ลูก​ไป​ด้วย ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น
14ואל שדי יתן לכם רחמים לפני האיש ושלח לכם את אחיכם אחר ואת בנימין ואני כאשר שכלתי שכלתי׃
14ขอ​พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์​ทำให้​ชาย​คน​นั้น​เมตตา​พวก​ลูก เพื่อ​เขา​จะ​ปล่อย​พี่น้อง​อีก​คน​กับ​เบนยามิน​กลับ​มา ถ้า​พ่อ​ต้อง​สูญเสีย​ลูก ก็​จำ​ต้อง​สูญเสีย”
15ויקחו האנשים את המנחה הזאת ומשנה כסף לקחו בידם ואת בנימן ויקמו וירדו מצרים ויעמדו לפני יוסף׃
15พวก​เขา​จึง​เอา​ของ​ฝาก เงิน 2 เท่า และ​เบนยามิน​ไป​ด้วย แล้ว​เดินทาง​ลง​ไป​อียิปต์​และ​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​โยเซฟ
16וירא יוסף אתם את בנימין ויאמר לאשר על ביתו הבא את האנשים הביתה וטבח טבח והכן כי אתי יאכלו האנשים בצהרים׃
16เมื่อ​โยเซฟ​เห็น​เบนยามิน​มากับพวกเขา เขา​พูด​กับ​ผู้​ดูแล​บ้าน​ว่า “พา​คน​พวก​นี้​เข้า​ไป​ใน​บ้าน ฆ่า​สัตว์​และ​เตรียม​อาหาร​ไว้ เพราะ​พวก​เขา​จะ​กิน​ข้าว​กับ​ผม​ตอน​เที่ยง”
17ויעש האיש כאשר אמר יוסף ויבא האיש את האנשים ביתה יוסף׃
17ชาย​คน​นั้น​ทำ​ตาม​ที่​โยเซฟ​สั่ง และ​พา​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ
18וייראו האנשים כי הובאו בית יוסף ויאמרו על דבר הכסף השב באמתחתינו בתחלה אנחנו מובאים להתגלל עלינו ולהתנפל עלינו ולקחת אתנו לעבדים ואת חמרינו׃
18พวก​เขา​กลัว​เพราะ​ถูก​พา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ จึง​พูด​กัน​ว่า “เขา​พา​เรา​เข้า​มา​เพราะ​เงิน​ที่​ถูก​คืน​ไว้​ใน​กระสอบ​ครั้ง​ก่อน​แน่ เขา​คง​จะ​หา​เรื่อง​เรา จู่​โจม​เรา แล้ว​จับ​เรา​เป็น​ทาส​พร้อม​ยึด​ลา​ของ​เรา”
19ויגשו אל האיש אשר על בית יוסף וידברו אליו פתח הבית׃
19พวก​เขา​จึง​เข้า​ไป​หา​ผู้​ดูแล​บ้าน​ของ​โยเซฟ และ​พูด​กับ​เขา​ตรง​ประตู​บ้าน​ว่า
20ויאמרו בי אדני ירד ירדנו בתחלה לשבר אכל׃
20“นาย​ท่าน​ครับ ครั้ง​ก่อน​พวก​เรา​ลง​มา​ซื้อ​อาหาร​จริงๆ
21ויהי כי באנו אל המלון ונפתחה את אמתחתינו והנה כסף איש בפי אמתחתו כספנו במשקלו ונשב אתו בידנו׃
21แต่​เมื่อ​ถึง​ที่​พัก​ระหว่าง​ทาง​และ​เปิด​กระสอบ ก็​พบ​ว่า​เงิน​ของ​แต่ละ​คน​อยู่​ตรง​ปาก​กระสอบ​ครบ​ตาม​น้ำหนัก พวก​เรา​จึง​นำ​เงิน​นั้น​กลับ​มา​ด้วย
22וכסף אחר הורדנו בידנו לשבר אכל לא ידענו מי שם כספנו באמתחתינו׃
22และ​พวก​เรา​ก็​นำ​เงิน​อีก​ส่วน​มา​ซื้อ​อาหาร พวก​เรา​ไม่​รู้​ว่า​ใคร​เอา​เงิน​ของ​เรา​ใส่​กลับ​เข้า​ไป​ใน​กระสอบ”
23ויאמר שלום לכם אל תיראו אלהיכם ואלהי אביכם נתן לכם מטמון באמתחתיכם כספכם בא אלי ויוצא אלהם את שמעון׃
23เขา​ตอบ​ว่า “สบายใจ​ได้ อย่า​กลัว​เลย พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ พระเจ้า​ของ​พ่อ​พวก​คุณ ให้​ทรัพย์​แก่​พวก​คุณ​ไว้​ใน​กระสอบ​เอง เงิน​ของ​พวก​คุณ​ผม​ได้​รับ​แล้ว” แล้ว​เขา​ก็​พา​สิเมโอน​ออก​มา​หา​พวก​เขา
24ויבא האיש את האנשים ביתה יוסף ויתן מים וירחצו רגליהם ויתן מספוא לחמריהם׃
24ชาย​คน​นั้น​พา​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ เอา​น้ำ​มา​ให้​ล้าง​เท้า และ​เอา​อาหาร​ให้​ลา
25ויכינו את המנחה עד בוא יוסף בצהרים כי שמעו כי שם יאכלו לחם׃
25พวก​เขา​เตรียม​ของ​ฝาก​ไว้​รอ​โยเซฟ​มา​ตอน​เที่ยง เพราะ​ได้ยิน​ว่า​จะ​กิน​อาหาร​กัน​ที่​นั่น
26ויבא יוסף הביתה ויביאו לו את המנחה אשר בידם הביתה וישתחוו לו ארצה׃
26เมื่อ​โยเซฟ​กลับ​มาบ้าน พวก​เขา​ก็​นำ​ของ​ฝาก​เข้า​ไป​ให้​และ​ก้มกราบ​เขา​จน​ถึง​พื้น
27וישאל להם לשלום ויאמר השלום אביכם הזקן אשר אמרתם העודנו חי׃
27โยเซฟ​ถาม​สารทุกข์​สุกดิบ แล้ว​ถาม​ว่า “พ่อ​ชรา​ที่​พวก​คุณ​พูด​ถึง​สบาย​ดี​ไหม? ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ?”
28ויאמרו שלום לעבדך לאבינו עודנו חי ויקדו וישתחו׃
28พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พ่อ​ของ​พวก​เรา คน​รับใช้​ของ​ท่าน สบาย​ดี​และ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่” แล้ว​พวก​เขา​ก็​ก้มกราบ​อีก​ครั้ง
29וישא עיניו וירא את בנימין אחיו בן אמו ויאמר הזה אחיכם הקטן אשר אמרתם אלי ויאמר אלהים יחנך בני׃
29โยเซฟ​เงย​หน้า​ขึ้น​เห็น​เบนยามิน​น้อง​ชาย​ร่วม​มารดา จึง​ถาม​ว่า “นี่​คือ​น้อง​คน​เล็ก​ที่​พวก​คุณ​พูด​ถึง​ใช่​ไหม?” แล้ว​พูด​กับ​เบนยามิน​ว่า “ขอ​พระเจ้า​เมตตา​เจ้า ลูก​เอ๋ย”
30וימהר יוסף כי נכמרו רחמיו אל אחיו ויבקש לבכות ויבא החדרה ויבך שמה׃
30โยเซฟ​รีบ​ออก​ไป เพราะ​ใจ​เอ่อ​ล้น​ด้วย​ความ​รัก​ต่อ​น้อง​จน​อยาก​ร้องไห้ เขา​เข้า​ไป​ใน​ห้อง​ส่วนตัว​และ​ร้องไห้​ที่​นั่น
31וירחץ פניו ויצא ויתאפק ויאמר שימו לחם׃
31จาก​นั้น​ล้าง​หน้า​แล้ว​ออก​มา ข่ม​อารมณ์​ไว้​และ​สั่ง​ว่า “ยก​อาหาร​มา​ได้”
32וישימו לו לבדו ולהם לבדם ולמצרים האכלים אתו לבדם כי לא יוכלון המצרים לאכל את העברים לחם כי תועבה הוא למצרים׃
32คน​รับใช้​จัด​อาหาร​ให้​โยเซฟ​ต่างหาก ให้​พวก​พี่น้อง​ต่างหาก และ​ให้​ชาว​อียิปต์​ที่​กิน​กับ​เขา​ต่างหาก เพราะ​ชาว​อียิปต์​ถือ​ว่า​การ​กิน​อาหาร​ร่วม​กับ​ชาว​ฮีบรู​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ
33וישבו לפניו הבכר כבכרתו והצעיר כצערתו ויתמהו האנשים איש אל רעהו׃
33พวก​พี่น้อง​นั่ง​ต่อ​หน้า​โยเซฟ​เรียง​จาก​คน​โต​ตาม​สิทธิ​ของ​คน​โต​ไป​จน​ถึง​คน​เล็ก​ตาม​อายุ พวก​เขา​มอง​หน้า​กัน​ด้วย​ความ​ประหลาด​ใจ
34וישא משאת מאת פניו אלהם ותרב משאת בנימן ממשאת כלם חמש ידות וישתו וישכרו עמו׃
34โยเซฟ​ส่ง​อาหาร​จาก​โต๊ะ​ของ​ตน​ให้​พวก​เขา แต่​ส่วน​ของ​เบนยามิน​มาก​กว่า​ของ​คน​อื่น​ถึง 5 เท่า พวก​เขา​ดื่ม​กิน​กับ​โยเซฟ​อย่าง​รื่นเริง

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.