Lamentaciones 3
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1YO soy el hombre que ha visto aflicción en la vara de su enojo.
1Kai loe anih palungphuihaih quiboeng hoiah patang ka khang boeh.
2Guióme y llevóme en tinieblas, mas no en luz.
2Anih mah khodai ai, khoving thungah ang hoih.
3Ciertamente contra mí volvió y revolvió su mano todo el día.
3Anih mah ang thuitaek; athun qui vaihi hoi vaihi a ban hoiah ang thuitaek.
4Hizo envejecer mi carne y mi piel; quebrantó mis huesos.
4Anih mah ka ngan hoi ahin ang hmawnsak; ka huhnawk doeh angkhaehsak.
5Edificó contra mí, y cercóme de tósigo y de trabajo.
5Kai tuk hanah misatuh kaminawk to pakhueng moe, kakhaa hoi karai hmuen hoiah ang takui khoep.
6Asentóme en oscuridades, como los ya muertos de mucho tiempo.
6Canghnii ah kadueh kami baktiah, khoving thungah ang suek.
7Cercóme por todos lados, y no puedo salir; agravó mis grillos.
7Sipae hoi ang takui khoep pongah, ka loih thai ai; kazit sumqui hoiah ang pathlet.
8Aun cuando clamé y dí voces, cerro los oídos á mi oración.
8Ka hangh moe, lawk ka thuih naah doeh, lawk ka thuihaih to ang pakaa pae ving.
9Cercó mis caminos con piedra tajada, torció mis senderos.
9Ka caehhaih loklam to thlung hoiah ang pakaa pae khoep moe, kang koih loklam to ang pazuisak.
10Como oso que acecha fué para mí, como león en escondrijos.
10Anih loe kai hanah, moi angang taqom baktih, amtueng ai ahmuen ah kaom kaipui baktiah oh.
11Torció mis caminos, y depedazóme; tornóme asolado.
11Anih mah kai loklam amkhraengsak moe, ang taprawt pet pacoengah, kai hae amrosak.
12Su arco entesó, y púsome como blanco á la saeta.
12Anih mah kalii anueng moe, kai to palaa kahhaih ahmuen ah ang suek.
13Hizo entrar en mis riñones las saetas de su aljaba.
13Kalii tabu thung ih anih ih palaanawk mah ka kaeng ah cop.
14Fuí escarnio á todo mi pueblo, canción de ellos todos los días.
14Kai loe kaimah ih kaminawk mah pahnui thuih han ih ni ka oh sut boeh; ni thokkruek laasak thuih hanah ka oh.
15Hartóme de amarguras, embriagóme de ajenjos.
15Anih mah kakhaa tui hoiah ang bawh moe, kakhaa ahmuet hoiah ang paquisak.
16Quebróme los dientes con cascajo, cubrióme de ceniza.
16Anih mah thlung hoiah ka ha angkhaehsak moe, maiphu hoiah ang phumh.
17Y mi alma se alejó de la paz, olvidéme del bien.
17Monghaih hoi kangthla ah ka hinghaih pakhra na suek ving boeh pongah, khosak hoihaih to ka pahnet boeh.
18Y dije: Pereció mi fortaleza, y mi esperanza de Jehová.
18To pongah Angraeng khae ih thacakhaih hoi oephaih to om ai boeh, tiah ka thuih.
19Acuérdate de mi aflicción y de mi abatimiento, del ajenjo y de la hiel.
19Patangkhanghaih hoi raihaih, kakhaa tui hoi kakhaa ahmuet doeh ka pahnet ai vop.
20Tendrálo aún en memoria mi alma, porque en mí está humillada.
20To baktih hmuennawk to ka hinghaih pakhra mah panoek poe moe, ka thung ah angam sut boeh.
21Esto reduciré á mi corazón, por lo cual esperaré.
21Palung thungah ka poek poe pongah oephaih ka tawnh.
22Es por la misericordia de Jehová que no somos consumidos, porque nunca decayeron sus misericordias.
22Angraeng amlunghaih loe boeng thai ai, anih mah palungnathaih tawn ai nahaeloe, aicae loe amro tih boeh.
23Nuevas son cada mañana; grande es tu fidelidad.
23Akhawnbang kruek tahmenhaih kangtha a hnuk o; na oep thohhaih loe paroeai len.
24Mi parte es Jehová, dijo mi alma; por tanto en él esperaré.
24Angraeng loe kai ih taham ah oh, tiah ka hinghaih pakhra mah thuih pongah, anih to ka zing han.
25Bueno es Jehová á los que en él esperan, al alma que le buscare.
25Angraeng hoihhaih loe anih oephaih tawn kami, hinghaih pakhra hoi anih pakrong kaminawk khaeah oh.
26Bueno es esperar callando en la salud de Jehová.
26Kami loe Angraeng pahlonghaih to oep moe, zing han hoih.
27Bueno es al hombre, si llevare el yugo desde su mocedad.
27Kami loe thendoeng nathuem ah tok karai sak han hoih.
28Sentaráse solo, y callará, porque lo llevó sobre sí.
28Anih nuiah hmuen to amtik boeh pongah, angmabueng anghnut moe, anghngai duem han oh.
29Pondrá su boca en el polvo, por si quizá hay esperanza.
29Oephaih om tih hmang tiah poek nahaeloe, a mikhmai to maiphu pongah akuep nasoe.
30Dará la mejilla al que le hiriere; hartaráse de afrenta.
30Anih tabaeng kami khaeah tangbaeng patueng pae nasoe loe, ahmin sethaih hoiah koi nasoe.
31Porque el Señor no desechará para siempre:
31Sithaw mah aicae dungzan khoek to vaa mak ai;
32Antes si afligiere, también se compadecerá según la multitud de sus misericordias.
32anih mah palungsethaih phaksak, toe paroeai pop anih palungnathaih hoi amlunghaih to amtuengsak let tih.
33Porque no aflige ni congoja de su corazón á los hijos de los hombres.
33Anih loe kaminawk nuiah palungsethaih hoi amtanghaih phaksak han koeh ai.
34Desmenuzar bajo de sus pies todos los encarcelados de la tierra,
34Long ah thongkrah kaminawk boih khok hoiah cawh moe,
35Hacer apartar el derecho del hombre ante la presencia del Altísimo,
35sang koek Sithaw hmaa ah kami mah toenghaih baktiah hnuk han koi hmuen lak pae ving pacoengah,
36Trastornar al hombre en su causa, el Señor no lo sabe.
36kami mah hnuk han koi hmuen sungsak ving hanah Angraeng mah koeh ai.
37¿Quién será aquel que diga, que vino algo que el Señor no mandó?
37Angraeng lokpaekhaih om ai ah, mi mah maw a thuih ih lok baktiah angcoengsak thaih?
38¿De la boca del Altísimo no saldrá malo y bueno?
38Sang koek Sithaw ih pakha thung hoiah na ai maw kahoih hoi kasae hmuen to angzo hmaek?
39¿Por qué murmura el hombre viviente, el hombre en su pecado?
39Kami mah a zaehaih pongah danpaek naah, tipongah kahing kami loe laisaep khing loe?
40Escudriñemos nuestros caminos, y busquemos, y volvámonos á Jehová.
40To tiah oh pongah loe a caeh o haih loklam hae pakrong tanoek si loe, Angraeng khaeah amlaem o let si.
41Levantemos nuestros corazones con las manos á Dios en los cielos.
41Vannawk ranui ah kaom Sithaw khaeah, ban a payangh o moe, lawk a thuih o naah, poekhaih palungthin doeh anih khaeah paek o si.
42Nosotros nos hemos rebelado, y fuimos desleales; tú no perdonaste.
42Ka zae o moe, na lok kang aek o moeng boeh; kaicae zaehaih to nang tahmen ai vop.
43Desplegaste la ira, y nos perseguiste; mataste, no perdonaste.
43Palung na phuihaih hoiah nang kraeng khoep moe, nang pacaekthlaek boeh; tahmenhaih tawn ai ah, nang hum boeh.
44Te cubriste de nube, porque no pasase la oración nuestra .
44Lawk ka thuih o haih nang khaeah phak han ai ah, nangmah hoi nangmah tamai hoi nang yaw khoep boeh.
45Raedura y abominación nos tornaste en medio de los pueblos.
45Kaminawk salakah anghnoeng baktih, panuet thok hmuen baktiah nang ohsak boeh.
46Todos nuestros enemigos abrieron sobre nosotros su boca.
46Kaicae ih misa boih mah, pakha ang angh o thuih.
47Temor y lazo fué para nosotros, asolamiento y quebrantamiento.
47Kaicae nui ah zithaih, amtimhaih, amrohaih hoi anghmat angtaahaih to phak boeh.
48Ríos de aguas echan mis ojos, por el quebrantamiento de la hija de mi pueblo.
48Kai kami ih canunawk amro o boeh pongah, ka mik hoiah vapui tui to long.
49Mis ojos destilan, y no cesan, porque no hay alivio,
49Ka mikkhraetui loe kang ai ah long tih, anghak mak ai,
50Hasta que Jehová mire y vea desde los cielos.
50Angraeng mah hnu ai karoek to van hoiah dan tathuk.
51Mis ojos contristaron mi alma, por todas las hijas de mi ciudad.
51Ka vangpui thung ih canunawk boih pongah, ka mik mah palung ang setsak.
52Mis enemigos me dieron caza como á ave, sin por qué.
52Takung om ai ah ka misanawk mah tavaa baktiah ang mee o.
53Ataron mi vida en mazmorra, pusieron piedra sobre mí.
53Tangqom thungah ka hinghaih ang boeng o sak moe, ka nuiah thlung ang vah o thuih.
54Aguas de avenida vinieron sobre mi cabeza; yo dije: Muerto soy.
54Tui mah ka lu uem naah, ka duek boeh, tiah ka poek.
55Invoqué tu nombre, oh Jehová, desde la cárcel profunda.
55Aw Angraeng, tangqom thung hoiah na hmin to kang kawk.
56Oiste mi voz; no escondas tu oído á mi clamor, para mi respiro.
56Ka lok nang thaih pae; ka hamhaih hoi abomhaih kang hnik naah, na naa tamuep ving hmah.
57Acercástete el día que te invoqué: dijiste: No temas.
57Nang kang kawk naah, kai nang hnai thuih moe, zii hmah, tiah nang naa.
58Abogaste, Señor, la causa de mi alma; redimiste mi vida.
58Aw Angraeng, ka hing thai hanah tok na sak moe, ka hinghaih pakhra to nang pahlong boeh.
59Tú has visto, oh Jehová, mi agravio; defiende mi causa.
59Aw Angraeng, ka sakpazaehaih na hnuk boeh; toenghaih hoiah kai lok na caek ah.
60Tú has visto toda su venganza; todos sus pensamientos contra mí.
60Nihcae mah misa ah ang suekhaih hoi a poek o ih hmuen to na hnuk boih boeh.
61Tú has oído el oprobio de ellos, oh Jehová, todas sus maquinaciones contra mí;
61Aw Angraeng, nihcae kasaethuihaih hoi poekhaihnawk to na thaih boeh.
62Los dichos de los que contra mí se levantaron, y su designio contra mí todo el día.
62Athun qui kai patoem kaminawk hoi kai misa angthawk thuih kaminawk mah thuih ih lok to na thaih boeh.
63Su sentarse, y su levantarse mira: yo soy su canción.
63Nihcae anghnuthaih hoi angthawkhaih to khenah; kai loe nihcae laasak thuih han ih ni ka oh sut boeh.
64Dales el pago, oh Jehová, según la obra de sus manos.
64Aw Angraeng, angmacae ban mah sak ih hmuen baktih toengah, nihcae khaeah pathok pae let ah.
65Dales ansia de corazón, tu maldición á ellos.
65Nihcae han qahhaih palungthin to paek ah loe, nihcae to tangoeng thuih ah.
66Persíguelos en tu furor, y quebrántalos de debajo de los cielos, oh Jehová.
66Palungphuihaih hoiah nihcae to pacaekthlaek hanah, maeto doeh anghmat ai ah Angraeng ih van tlim ah kaom hmuennawk to amrosak boih ah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.