Послание к Римлянам 9
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Истину говорю во Христе, не лгу, свидетельствует мне совесть моя в Духе Святом,
1Mi diras la veron en Kristo, mi ne mensogas, kaj mia konscienco atestas kun mi per la Sankta Spirito,
2что великая для меня печаль и непрестанное мучение сердцу моему:
2ke mi havas grandan malĝojon kaj senĉesan doloron en la koro.
3я желал бы сам быть отлученным от Христа за братьев моих, родных мне по плоти,
3Ĉar mi volus, ke mi estu anatemita for de Kristo por miaj fratoj, miaj parencoj laŭ la karno;
4то есть Израильтян, которым принадлежат усыновление и слава, и заветы, и законоположение, и богослужение, и обетования;
4kiuj estas Izraelidoj, kies estas la adopto kaj la gloro kaj la interligoj kaj la leĝdono kaj la Diservo kaj la promesoj;
5от них и отцы, и от них Христос по плоти, сущий над всем Бог, благословенный во веки, аминь.
5kies estas la patroj, kaj el kiuj laŭ la karno estas Kristo, kiu estas super ĉiuj, Dio benata eterne. Amen.
6Но не то, чтобы слово Божие не сбылось: ибо не все те Израильтяне, которые от Израиля;
6Sed la afero ne estas, kvazaŭ la vorto de Dio estus neniiĝinta. Ĉar ne ĉiuj estas Izrael, kiuj estas el Izrael;
7и не все дети Авраама, которые от семени его, но сказано: в Исааке наречется тебе семя.
7nek, ĉar ili estas idoj de Abraham, ĉiuj estas filoj, sed: Per Isaak oni nomos vian idaron.
8То есть не плотские дети суть дети Божии, но дети обетования признаются за семя.
8Tio estas, ne la filoj de la karno estas la filoj de Dio, sed la filoj de la promeso estas rigardataj kiel idaro.
9А слово обетования таково: в это же время приду, и у Сарры будет сын.
9Ĉar jen estas la vorto de promeso: En la sama jartempo Mi venos, kaj estos filo ĉe Sara.
10И не одно это; но так было и с Ревеккою, когда она зачала в одно время двух сыновей от Исаака, отца нашего.
10Kaj plue, kiam Rebeka ankaŭ gravediĝis per unu, nia patro Isaak
11Ибо, когда они еще не родились и не сделали ничего доброго или худого дабы изволение Божие в избрании происходило
11(ĉar la infanoj ankoraŭ ne naskiĝis, nek faris ion bonan aŭ malbonan, por ke la intenco de Dio restu laŭ elekto, ne pro faroj, sed pro la alvokanto),
12не от дел, но от Призывающего, сказано было ей: больший будет в порабощении у меньшего,
12estis dirite al ŝi: La pli granda servos la malpli grandan.
13как и написано: Иакова Я возлюбил, а Исава возненавидел.
13Kiel estas skribite: Mi ekamis Jakobon, sed Esavon Mi malamis.
14Что же скажем? Неужели неправда у Бога? Никак.
14Kion do ni diru? Ĉu estas maljusteco ĉe Dio? Nepre ne!
15Ибо Он говорит Моисею: кого миловать, помилую; кого жалеть, пожалею.
15Ĉar Li diris al Moseo: Mi favorkoros tiun, kiun Mi favorkoros, kaj Mi kompatos tiun, kiun Mi kompatos.
16Итак помилование зависит не от желающего и не от подвизающегося, но от Бога милующего.
16Tial do tio apartenas ne al tiu, kiu volas, nek al tiu, kiu kuras, sed al Dio, kiu kompatas.
17Ибо Писание говорит фараону: для того самого Я и поставил тебя, чтобы показать над тобою силу Мою и чтобы проповедано было имя Мое по всей земле.
17Ĉar la Skribo diras al Faraono: Nur por tio Mi vin konservis, ke Mi montru sur vi Mian forton, kaj por ke oni rakontu pri Mia nomo sur la tuta tero.
18Итак, кого хочет, милует; а кого хочет, ожесточает.
18Tial Li favorkoras ĉiun, kiun Li volas; kaj ĉiun, kiun Li volas, Li obstinigas.
19Ты скажешь мне: “За что же еще обвиняет? Ибо кто противостанет воле Его?”
19Vi do diras al mi: Kial Li ankoraŭ riproĉas? Ĉar kiu rezistas al Lia volo?
20А ты кто, человек, что споришь с Богом? Изделие скажет ли сделавшему его: “Зачем ты меня так сделал?”
20Sed antaŭ tio, ho viro, kiu vi estas, ke vi respondas kontraŭ Dio? Ĉu faritaĵo diros al sia farinto: Kial vi faris min tiel?
21Не властен ли горшечник над глиною, чтобы из той же смеси сделать один сосуд для почетного употребления, а другой для низкого?
21Aŭ ĉu la potfaristo ne havas rajton super la argilo, el la sama maso fari jen vazon por honoro, kaj jen vazon por malhonoro?
22Что же, если Бог, желая показать гнев и явить могущество Свое, с великим долготерпением щадил сосуды гнева, готовые к погибели,
22Kiel do, se Dio, volante elmontri Sian koleron kaj konatigi Sian potencon, toleris kun plena pacienco vazojn de kolero, taŭgajn por pereo;
23дабы вместе явить богатство славы Своей над сосудами милосердия, которые Он приготовил к славе,
23kaj por ke Li konatigu la riĉon de Sia gloro sur vazojn de favoro, kiujn Li antaŭe pretigis por gloro,
24над нами, которых Он призвал не только из Иудеев, но и из язычников?
24nome nin, kiujn Li ankaŭ vokis, ne nur el la Judoj, sed ankaŭ el la nacianoj?
25Как и у Осии говорит: не Мой народ назову Моим народом и не возлюбленную - возлюбленною.
25Kiel Li diras ankaŭ en Hoŝea: La popolon ne Mian Mi nomos Mia popolo, Kaj la neamatinon amatino.
26И на том месте, где сказано им: вы не Мой народ, там названы будут сынами Бога живаго.
26Kaj sur la sama loko, kie estis al ili dirite: Vi ne estas Mia popolo, Tie oni nomos ilin infanoj de la vivanta Dio.
27А Исаия провозглашает об Израиле: хотя бы сыны Израилевы были числом как песок морской, только остаток спасется;
27Kaj Jesaja krias pri Izrael: Se la nombro de la filoj de Izrael eĉ estos kiel la apudmara sablo, la restintoj saviĝos;
28ибо дело оканчивает и скоро решит по правде, дело решительное совершит Господь на земле.
28ĉar la Sinjoro efektivigos Sian vorton en la mondo, akcelante kaj tranĉe mallongigante ĝin.
29И, как предсказал Исаия: если бы Господь Саваоф не оставил нам семени, то мы сделались бы, как Содом, и были бы подобны Гоморре.
29Kiel Jesaja diris antaŭe: Se la Eternulo Cebaot ne lasus al ni restaĵon, Ni fariĝus kiel Sodom, ni similiĝus al Gomora.
30Что же скажем? Язычники, не искавшие праведности, получили праведность, праведность от веры.
30Kion do ni diru? Ke la nacianoj, kiuj ne sekvis justecon, atingis justecon, la justecon, kiu estas el fido;
31А Израиль, искавший закона праведности, не достиг до закона праведности.
31sed ke Izrael, sekvante la leĝon de justeco, ne atingis tiun leĝon.
32Почему? Потому что искали не в вере, а в делах закона. Ибо преткнулись о камень преткновения,
32Kial? Ĉar ili sekvis ĝin ne per fido, sed kvazaŭ per faroj. Ili falpuŝiĝis ĉe la ŝtono de falpuŝiĝo;
33как написано: вот, полагаю в Сионе камень преткновения и камень соблазна; но всякий, верующий в Него, не постыдится.
33kiel estas skribite: Jen Mi kuŝigas en Cion ŝtonon de falpuŝiĝo kaj rokon de alfrapiĝo; Kaj tiu, kiu fidos al li, ne estos hontigita.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.