Números 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
1Још рече Господ Мојсију говорећи:
2“Faça duas trombetas de prata. Você as fará de obra batida. Você as usará para convocar a congregação e para dar o sinal de partida dos acampamentos.
2Начини себи две трубе од сребра, коване да буду; њима ћеш сазивати збор и заповедати да полази војска.
3Quando as tocarem, toda a congregação se reunirá a você à porta da Tenda do Encontro.
3Кад обе затрубе, тада нека се скупља к теби сав збор на врата шатора од састанка.
4Se tocarem apenas uma, então os príncipes, os chefes dos milhares de Israel, se reunirão a você.
4А кад једна затруби, тада нека се скупљају к теби кнезови, главари од хиљада Израиљевих.
5Quando você tocar um alarme, os acampamentos que estão do lado leste se colocarão em marcha.
5А кад затрубе потресајући, тада нека се креће логор који лежи према истоку.
6Quando você tocar um alarme pela segunda vez, os acampamentos que estão do lado sul se colocarão em marcha. Eles tocarão um alarme para as suas partidas.
6А кад затрубите други пут потресајући, онда нека се креће логор који је на југу; потресајући нека се труби кад треба да пођу.
7Mas, quando a assembleia tiver que ser reunida, você tocará, mas não soará um alarme.
7А кад сазивате збор, трубите, али не потресајући.
8“Os filhos de Arão, os sacerdotes, tocarão as trombetas. Isso será para vocês um estatuto perpétuo através das suas gerações.
8А нека трубе у трубе синови Аронови свештеници; то да вам је уредба вечна од колена до колена.
9Quando vocês forem à guerra em sua terra contra o adversário que os oprime, então soarão um alarme com as trombetas. Então vocês serão lembrados perante o SENHOR, seu Deus, e serão salvos dos seus inimigos.
9И кад пођете на војску у земљи својој на непријатеља који удари на вас, трубите у трубе потресајући; и Господ Бог ваш опоменуће вас се, и сачуваћете се од непријатеља својих.
10“Também no dia da sua alegria, e nas suas festas fixas, e no princípio dos seus meses, vocês tocarão as trombetas sobre os seus holocaustos e sobre os sacrifícios das suas ofertas pacíficas; e elas serão para vocês por memorial perante o seu Deus. Eu sou o SENHOR, o seu Deus.”
10Тако и у дан весеља свог и на празнике своје и почетке месеца својих трубите у трубе приносећи жртве своје паљенице и жртве своје захвалне, и биће вам спомен пред Богом вашим. Ја сам Господ Бог ваш.
11No segundo ano, no segundo mês, no vigésimo dia do mês, a nuvem se ergueu de sobre o tabernáculo da aliança.
11И у двадесети дан другог месеца друге године подиже се облак изнад шатора од сведочанства.
12Os filhos de Israel partiram em suas jornadas saindo do deserto do Sinai; e a nuvem pousou no deserto de Parã.
12И пођоше синови Израиљеви својим редом из пустиње синајске, и устави се облак у пустињи фаранској.
13Eles partiram pela primeira vez segundo a ordem do SENHOR por intermédio de Moisés.
13Тако пођоше први пут, као што Господ заповеди преко Мојсија.
14Primeiro, o estandarte do acampamento dos filhos de Judá partiu segundo os seus exércitos. Naassom, filho de Aminadabe, estava sobre o seu exército.
14И пође напред застава војске синова Јудиних у четама својим; и над војском њиховом беше Насон, син Аминадавов;
15Natanael, filho de Zuar, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Issacar.
15а над војском племена синова Исахарових Натанаило, син Согаров;
16Eliabe, filho de Helom, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Zebulom.
16а над војском племена синова Завулонових Елијав, син Хелонов.
17O tabernáculo foi desmontado; e os filhos de Gérson e os filhos de Merari, que carregavam o tabernáculo, partiram.
17И сложише шатор, па пођоше синови Гирсонови и синови Мераријеви носећи шатор.
18O estandarte do acampamento de Rúben partiu segundo os seus exércitos. Elizur, filho de Sedeur, estava sobre o seu exército.
18Потом пође застава војске синова Рувимових, а над њиховом војском беше Елисур, син Седијуров,
19Selumiel, filho de Zurisadai, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Simeão.
19а над војском племена синова Симеунових Саламило, син Сурисадајев,
20Eliasafe, filho de Deuel, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Gade.
20а над војском племена синова Гадових Елисаф син Рагуилов.
21Os coatitas partiram, carregando o santuário. Os outros montavam o tabernáculo antes que eles chegassem.
21И пођоше синови Катови носећи светињу, да би они подигли шатор докле ови дођу.
22O estandarte do acampamento dos filhos de Efraim partiu segundo os seus exércitos. Elisama, filho de Amiúde, estava sobre o seu exército.
22Потом пође застава војске синова Јефремових у четама својим, а над војском њиховом беше Елисама, син Емијудов,
23Gamaliel, filho de Pedazur, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Manassés.
23а над војском племена синова Манасијиних Гамалило син Фадасуров,
24Abidã, filho de Gideoni, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Benjamim.
24а над војском племена синова Венијаминових Авидан син Гадеонијев.
25O estandarte do acampamento dos filhos de Dã, que era a retaguarda de todos os acampamentos, partiu segundo os seus exércitos. Aiezer, filho de Amisadai, estava sobre o seu exército.
25Најпосле пође застава војске синова Данових у четама својим, задња војска, и над војском њиховом беше Ахијезер, син Амисадајев,
26Pagiel, filho de Ocrã, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Aser.
26а над војском племена синова Асирових Фагаило, син Ехранов,
27Aira, filho de Enã, estava sobre o exército da tribo dos filhos de Naftali.
27а над војском племена синова Нефталимових Ахиреј, син Енанов.
28Assim foram as jornadas dos filhos de Israel segundo os seus exércitos; e eles partiram.
28Тим редом пођоше синови Израиљеви у четама својим, и тако иђаху.
29Moisés disse a Hobabe, filho de Reuel, o midianita, sogro de Moisés: “Estamos viajando para o lugar do qual o SENHOR disse: 'Eu o darei a vocês.' Venha conosco, e nós o trataremos bem; pois o SENHOR prometeu boas coisas a respeito de Israel.”
29А Мојсије рече Јоваву, сину Рагуиловом Мадијанину тасту свом: Идемо на место за које рече Господ: Вама ћу га дати. Хајде с нама, и добро ћемо ти учинити, јер је Господ обећао Израиљу много добра.
30Ele lhe respondeu: “Não irei; mas partirei para a minha própria terra e para os meus parentes.”
30А он му рече: Нећу ићи, него идем у своју земљу и у род свој.
31Moisés disse: “Por favor, não nos deixe; porque você sabe onde devemos acampar no deserto, e você pode ser os nossos olhos.
31А Мојсије рече: Немој нас оставити, јер знаш места у пустињи где бисмо могли стајати, па нам буди вођ.
32E acontecerá que, se você for conosco — sim, acontecerá — que todo o bem que o SENHOR nos fizer, nós também faremos a você.”
32И ако пођеш с нама кад дође добро које ће нам учинити Господ, учинићемо ти добро.
33Eles partiram do Monte do SENHOR a uma jornada de três dias. A arca da aliança do SENHOR ia adiante deles a uma jornada de três dias, para procurar um lugar de descanso para eles.
33И тако пођоше од горе Господње, и иђаху три дана, и ковчег завета Господњег иђаше пред њима три дана тражећи место где би починули.
34A nuvem do SENHOR estava sobre eles de dia, quando partiam do acampamento.
34И облак Господњи беше над њима сваки дан кад полажаху с места, где беху у логору.
35Quando a arca partia, Moisés dizia: “Levanta-te, SENHOR, e que os teus inimigos sejam dispersos! Que aqueles que te odeiam fujam de diante de ti!”
35И кад полажаше ковчег, говораше Мојсије: Устани Господе, и нека се разаспу непријатељи Твоји, и нека беже испред Тебе који мрзе на Те.
36Quando ela pousava, ele dizia: “Volta, SENHOR, para as dezenas de milhares dos milhares de Israel.”
36А кад се устављаше, говораше: Уврати се, Господе, к мноштву хиљада Израиљевих.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.