Números 30
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Moisés falou aos chefes das tribos dos filhos de Israel, dizendo: “Isto é o que o SENHOR ordenou.
1И каза Мојсије синовима Израиљевим све што заповеди Господ.
2Quando um homem fizer um voto ao SENHOR, ou prestar um juramento para assumir uma obrigação, ele não quebrará a sua palavra. Ele fará segundo tudo o que sair da sua boca.
2И рече Мојсије кнезовима од племена синова Израиљевих говорећи: Ово је заповедио Господ.
3“Também, quando uma mulher fizer um voto ao SENHOR e assumir uma obrigação, estando na casa de seu pai, na sua juventude,
3Кад који човек учини завет Господу, или се закуне везавши се душом својом, нека не погази речи своје, него нека учини све што изађе из уста његових.
4e seu pai ouvir o seu voto e a obrigação que ela assumiu, e seu pai não lhe disser nada, então todos os seus votos serão válidos, e toda obrigação que ela assumiu será válida.
4А кад жена учини завет Господу или се веже у младости својој, докле је у кући оца свог,
5Mas se o seu pai a proibir no dia em que ouvir, nenhum dos seus votos ou das obrigações que ela assumiu será válido. O SENHOR a perdoará, porque o seu pai a proibiu.
5и чује отац њен за завет њен или како се везала душом својом, па јој отац не рече ништа, онда да су тврди сви завети њени, и све чим је везала душу своју да је тврдо.
6“Se ela se casar, estando sob os seus votos, ou sob uma promessa precipitada de seus lábios com a qual ela se comprometeu,
6Ако ли отац њен порече то онај дан кад чује, завети њени и чим је год везала душу своју, ништа да није тврдо; и Господ ће јој опростити, јер отац њен порече.
7e o seu marido ouvir isso, e não lhe disser nada no dia em que ouvir; então os seus votos serão válidos, e as obrigações que ela assumiu serão válidas.
7Ако ли се уда па има на себи завет или изрече шта на уста своја чим би се везала,
8Mas se o seu marido a proibir no dia em que ouvir isso, então ele anula o seu voto que está sobre ela e a promessa precipitada de seus lábios, com a qual ela se comprometeu. O SENHOR a perdoará.
8а муж њен чувши не рече јој ништа онај дан кад чује, онда да су тврди завети њени, и тврдо да је све чим је везала душу своју.
9“Mas o voto de uma viúva, ou de uma mulher divorciada, tudo com o que ela se comprometeu será válido contra ela.
9Ако ли муж њен кад чује онај дан порече, укида се завет који је био на њој или што је изрекла на уста своја те се везала; и Господ ће јој опростити.
10“Se ela fez um voto na casa de seu marido ou assumiu uma obrigação com um juramento,
10А завет који учини удовица или пуштеница, и све чим веже душу своју, да јој је тврдо.
11e o seu marido ouviu isso, guardou silêncio e não a proibiu, então todos os seus votos serão válidos, e toda obrigação que ela assumiu será válida.
11Али ако буде у кући мужа свог учинила завет и за шта везала душу своју заклетвом,
12Mas se o seu marido os anulou por completo no dia em que os ouviu, então tudo o que saiu dos seus lábios a respeito dos seus votos, ou a respeito da obrigação que assumiu, não será válido. O seu marido os anulou. O SENHOR a perdoará.
12и муж њен чувши оћути и не порече, тада да су тврди сви завети њени, и да је тврдо све за шта је везала душу своју.
13Todo voto, e todo juramento de compromisso para afligir a alma, o seu marido pode confirmar, ou o seu marido pode anular.
13Ако ли то порече муж њен онај дан кад чује, сваки завет који би изашао из уста њених и све чим би везала душу своју да није тврдо; муж је њен порекао, и Господ ће јој опростити.
14Mas se o seu marido não lhe disser nada dia após dia, então ele confirma todos os seus votos ou todas as suas obrigações que estão sobre ela. Ele os confirmou, porque não lhe disse nada no dia em que os ouviu.
14Сваки завет и све за шта би се везала заклетвом да мучи душу своју, муж њен потврђује и укида.
15Mas se ele os anular por completo depois de tê-los ouvido, então ele levará a iniquidade dela.”
15Ако би муж њен од дана до дана ћутао, онда потврђује све завете њене и све за шта би се везала; потврђује, јер јој не порече у онај дан кад чу.
16Estes são os estatutos que o SENHOR ordenou a Moisés, entre um homem e sua mulher, entre um pai e sua filha, estando na sua juventude, na casa de seu pai.
16Ако ли порече пошто чује, сам ће носити грех њен.
no verse 17 in this text
17Ово су наредбе, које заповеди Господ Мојсију за мужа и жену, за оца и кћер у младости њеној, докле је у кући оца свог.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.