Josué 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Esta foi a sorte para a tribo de Manassés, pois ele era o primogênito de José. Quanto a Maquir, o primogênito de Manassés, o pai de Gileade, por ser homem de guerra, ele recebeu Gileade e Basã.
1И допаде део племену Манасијином, а он беше првенац Јосифов; Махиру првенцу Манасијином оцу Галадовом, јер беше човек јунак, зато му допаде Галад и Васан;
2Assim, isto foi para o restante dos filhos de Manassés, segundo as suas famílias: para os filhos de Abiezer, para os filhos de Heleque, para os filhos de Asriel, para os filhos de Siquém, para os filhos de Héfer, e para os filhos de Semida. Estes foram os filhos homens de Manassés, filho de José, segundo as suas famílias.
2добише део и остали синови Манасијини по породицама својим, синови Авијезерови, и синови Хелекови, и синови Азрилови, и синови Сихемови, и синови Еферови, и синови Семидини. То су синови Манасије сина Јосифовог; људи по породицама својим.
3Mas Zelofeade, filho de Héfer, filho de Gileade, filho de Maquir, filho de Manassés, não teve filhos homens, mas filhas. Estes são os nomes de suas filhas: Maalá, Noa, Hogla, Milca e Tirza.
3А Салпад син Ефера сина Галада сина Махира сина Манасијиног није имао синова него кћери; и ово су имена кћерима његовим: Мала и Нуја, Егла, Мелха и Терса.
4Elas vieram a Eleazar, o sacerdote, e a Josué, filho de Num, e aos líderes, dizendo: “O SENHOR ordenou a Moisés que nos desse uma herança entre nossos irmãos.” Portanto, segundo o mandamento do SENHOR, ele lhes deu uma herança entre os irmãos de seu pai.
4И оне дођоше пред Елеазара свештеника и пред Исуса сина Навиног и пред кнезове, и рекоше: Господ је заповедио Мојсију да нам се да наследство међу браћом нашом. И даде им Исус, по заповести Господњој, наследство међу браћом оца њиховог.
5Caíram dez partes a Manassés, além da terra de Gileade e Basã, que está além do Jordão;
5И допаде Манасији десет делова, осим земље галадске и васанске, које су с оне стране Јордана.
6porque as filhas de Manassés receberam uma herança entre os seus filhos. A terra de Gileade pertenceu ao restante dos filhos de Manassés.
6Јер кћери Манасијине добише наследство међу синовима његовим, а земља галадска допаде другим синовима Манасијиним.
7A fronteira de Manassés ia de Aser até Micmetate, que está diante de Siquém. A fronteira seguia para a direita, até os habitantes de En-Tapua.
7А међа Манасијина беше од Асира к Михмети, која је према Сихему, потом иде та међа надесно к становницима ен-тафујским.
8A terra de Tapua pertencia a Manassés; mas Tapua, na fronteira de Manassés, pertencia aos filhos de Efraim.
8А Манасијина је земља тафујска, али Тафуја на међи Манасијиној припада синовима Јефремовим.
9A fronteira descia até o ribeiro de Caná, ao sul do ribeiro. Estas cidades pertenciam a Efraim entre as cidades de Manassés. A fronteira de Manassés ficava no lado norte do ribeiro, e terminava no mar.
9Одатле силази међа на поток Кану, с јужне стране тог потока; и градови су Јефремови међу градовима Манасијиним; а међа је Манасијина са северне стране потока и излази на море.
10Ao sul era de Efraim, e ao norte era de Manassés, e o mar era a sua fronteira. Eles alcançavam Aser ao norte, e Issacar ao leste.
10С југа је Јефремово, а са севера Манасијино, а море им је међа; а с Асиром граниче на северу а с Исахаром на истоку.
11Manassés tinha três elevações em Issacar, em Aser Bete-Seã e suas vilas, e Ibleão e suas vilas, e os habitantes de Dor e suas vilas, e os habitantes de En-Dor e suas vilas, e os habitantes de Taanaque e suas vilas, e os habitantes de Megido e suas vilas.
11Јер је Манасијино у племену Исахаровом и Асировом: Вет-Сан са селима својим, и Ивлеам са селима својим, и Дорани са селима својим, и Ен-Дорани са селима својим, и Танашани са селима својим, и Мегиђани са селима својим; та три краја.
12Contudo, os filhos de Manassés não conseguiram expulsar os habitantes daquelas cidades; mas os cananeus continuaram a habitar naquela terra.
12Али синови Манасијини не могоше изагнати Хананеје из тих градова, него Хананеји стадоше живети у тој земљи.
13Quando os filhos de Israel se fortaleceram, eles submeteram os cananeus a trabalhos forçados, e não os expulsaram totalmente.
13Али кад ојачаше синови Израиљеви, ударише данак на Хананеје, али их не изагнаше.
14Os filhos de José falaram a Josué, dizendo: “Por que você me deu apenas uma sorte e uma porção como herança, visto que somos um povo numeroso, porque o SENHOR nos tem abençoado até agora?”
14А синови Јосифови рекоше Исусу говорећи: Зашто си нам дао у наследство један део и једно уже, кад је нас множина и Господ нас је благословио довде?
15Josué lhes disse: “Se vocês são um povo numeroso, subam à floresta e limpem a terra para vocês lá, na terra dos ferezeus e dos refains, já que a região montanhosa de Efraim é estreita demais para vocês.”
15А Исус им рече: Кад вас је множина, идите у шуму, и онде окрчите себи, у земљи ферезејској и рафајској, ако вам је тесна гора Јефремова.
16Os filhos de José disseram: “A região montanhosa não é suficiente para nós. Todos os cananeus que habitam na terra do vale têm carros de ferro, tanto os que estão em Bete-Seã e suas vilas, quanto os que estão no vale de Jezreel.”
16А синови Јосифови рекоше: Неће нам бити доста ова гора; а сви Хананеји који живе у долини имају гвоздена кола; и они који су у Вет-Сану и у селима његовим и они који су у долини језраелској.
17Josué falou à casa de José, isto é, a Efraim e a Manassés, dizendo: “Vocês são um povo numeroso e têm grande poder. Vocês não terão apenas uma sorte;
17А Исус рече дому Јосифовом, Јефрему и Манасији, говорећи: Велик си народ и силан си, нећеш имати једног дела.
18mas a região montanhosa será de vocês. Embora seja uma floresta, vocês a derrubarão, e os seus limites extremos serão de vocês; pois vocês expulsarão os cananeus, embora eles tenham carros de ferro, e embora sejam fortes.”
18Него гора нека буде твоја; ако је шума, исеци је, па ћеш имати међе њене; јер ћеш изагнати Хананеје, ако и имају гвоздена кола, ако и јесу јаки.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.