Josué 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Josué, filho de Num, enviou secretamente de Sitim dois homens como espiões, dizendo: “Vão, observem a terra, incluindo Jericó.” Eles foram e entraram na casa de uma prostituta cujo nome era Raabe, e dormiram lá.
1А Исус син Навин посла из Ситима потајно две уходе рекавши им: Идите, видите земљу и Јерихон. И они одоше, и дођоше у кућу једној курви, којој име беше Рава, и преноћише онде.
2Foi dito ao rei de Jericó: “Eis que, homens dos filhos de Israel entraram aqui esta noite para espiar a terra.”
2Али би јављено цару јерихонском и казано: Ево, људи дођоше овамо ноћас између синова Израиљевих да уходе земљу.
3O rei de Jericó mandou dizer a Raabe: “Traga para fora os homens que vieram a você, que entraram na sua casa; pois eles vieram para espiar toda a terra.”
3И посла цар јерихонски к Рави и поручи: Изведи људе који су дошли к теби и ушли у твоју кућу, јер су дошли да уходе сву земљу.
4A mulher tomou os dois homens e os escondeu. Então ela disse: “Sim, os homens vieram a mim, mas eu não sabia de onde eles eram.
4Али жена узевши она два човека сакри их; па рече: Јесте истина да су људи дошли к мени, али ја не знах одакле беху;
5Na hora de fechar o portão, quando estava escuro, os homens saíram. Para onde os homens foram, eu não sei. Persigam-nos rapidamente. Vocês poderão alcançá-los.”
5и кад се врата затвараху у сумрак, људи изађоше; не знам куда одоше; идите брзо за њима; стићи ћете их.
6Mas ela os havia levado para o terraço, e os escondido sob as hastes de linho que ela havia arrumado no terraço.
6А она их беше извела на кров, и сакрила их под лан нетрвен, који беше разастрла по крову.
7Os homens os perseguiram pelo caminho até os vaus do rio Jordão. Assim que os perseguidores saíram, fecharam o portão.
7И људи пођоше за њима у потеру пут Јордана до брода; и врата се затворише кад изађе потера за њима.
8Antes que eles se deitassem, ela subiu até eles no terraço.
8Они, пак, још не беху поспали, а она дође к њима на кров,
9Ela disse aos homens: “Eu sei que o SENHOR lhes deu a terra, e que o pavor de vocês caiu sobre nós, e que todos os habitantes da terra se derretem de medo diante de vocês.
9и рече им: Знам да вам је Господ дао ову земљу, јер нас попаде страх од вас, и препали су се од вас сви који живе у овој земљи.
10Pois nós ouvimos como o SENHOR secou a água do Mar Vermelho diante de vocês, quando saíram do Egito; e o que vocês fizeram aos dois reis dos amorreus, que estavam do outro lado do Jordão, a Seom e a Ogue, os quais vocês destruíram totalmente.
10Јер чусмо како је Господ осушио пред вама Црвено море кад изађосте из Мисира, и шта сте учинили од два цара аморејска који беху преко Јордана, од Сиона и Ога, које побисте.
11Assim que ouvimos isso, nossos corações se derreteram, e não houve mais ânimo em ninguém, por causa de vocês: pois o SENHOR, seu Deus, ele é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.
11И кад то чусмо, растопи се срце наше, и ни у коме већ нема јунаштва од страха од вас, јер је Господ, Бог ваш, Бог горе на небу и доле на земљи.
12Agora, portanto, por favor, jurem-me pelo SENHOR, já que eu os tratei com bondade, que vocês também tratarão com bondade a casa de meu pai, e me deem um sinal seguro;
12Него сада закуните ми се Господом да ћете учинити милост дому оца мог као што ја вама учиних милост, и дајте ми знак истинит,
13e que pouparão a vida de meu pai, minha mãe, meus irmãos e minhas irmãs, e tudo o que eles têm, e livrarão as nossas vidas da morte.”
13да ћете сачувати живот мом оцу и мојој мајци и мојој браћи и мојим сестрама и свима њиховим, и да ћете избавити душе наше од смрти.
14Os homens disseram a ela: “A nossa vida pela de vocês, se você não contar sobre este nosso negócio; e acontecerá que, quando o SENHOR nos der a terra, nós a trataremos com bondade e fidelidade.”
14А људи јој одговорише: Ми ћемо изгинути за вас, ако не издате ову нашу ствар; и кад нам Господ да ову земљу, учинићемо ти милост и веру.
15Então ela os desceu por uma corda pela janela; pois a sua casa ficava na lateral da muralha, e ela morava na muralha.
15Тада их она спусти кроз прозор по конопцу; јер кућа њена беше на зиду градском, и она на зиду становаше.
16Ela lhes disse: “Vão para a montanha, para que os perseguidores não os encontrem. Escondam-se lá por três dias, até que os perseguidores tenham voltado. Depois, vocês poderão seguir o seu caminho.”
16И рече им: Идите у гору да не наиђе на вас потера, и онде се кријте три дана док се не врати потера, па онда идите својим путем.
17Os homens disseram a ela: “Nós estaremos desobrigados deste seu juramento que você nos fez jurar.
17А људи јој рекоше: Бићемо прости од ове твоје заклетве којом си нас заклела;
18Eis que, quando entrarmos na terra, amarre este cordão de fio escarlate na janela pela qual você nos desceu. Reúna com você na casa o seu pai, a sua mãe, os seus irmãos e toda a família de seu pai.
18ево, кад дођемо у земљу, вежи ову врпцу од скерлета на прозор, кроз који си нас спустила, и скупи код себе у ту кућу оца свог и матер и браћу и сав дом оца свог.
19Acontecerá que qualquer um que sair pelas portas da sua casa para a rua, o sangue dele estará sobre a sua própria cabeça, e nós seremos inocentes. Mas qualquer um que estiver com você na casa, o sangue dele estará sobre a nossa cabeça, se alguma mão o tocar.
19И ко би год изашао из твоје куће, крв његова нека буде на његову главу, а ми да нисмо криви; а ко год буде с тобом у кући, крв његова нека дође на наше главе, ако га се ко руком дотакне.
20Mas se você contar sobre este nosso negócio, então estaremos desobrigados do juramento que você nos fez jurar.”
20Али ако издаш ову ствар нашу, тада ћемо бити прости од твоје заклетве, којом си нас заклела.
21Ela disse: “Que seja como vocês disseram.” Ela os despediu, e eles partiram. Então ela amarrou o cordão escarlate na janela.
21А она одговори: Како рекосте тако нека буде. Тада их пусти, и одоше; и она веза врпцу од скерлета на прозор.
22Eles foram e chegaram à montanha, e ficaram lá três dias, até que os perseguidores tivessem voltado. Os perseguidores os buscaram por todo o caminho, mas não os encontraram.
22А они отишавши дођоше у гору, и осташе онде три дана докле се не врати потера; јер их је потера тражила по свим путевима, али их не нађе.
23Então os dois homens voltaram, desceram da montanha, atravessaram o rio e chegaram a Josué, filho de Num. Eles lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido.
23И вратише се она два човека, и сишавши с горе пребродише и дођоше к Исусу, сину Навином, и приповедише му све што им се догодило.
24Eles disseram a Josué: “Verdadeiramente o SENHOR entregou toda a terra em nossas mãos. Além disso, todos os habitantes da terra se derretem de medo diante de nós.”
24И рекоше Исусу: Заиста дао нам је Господ у руке сву ту земљу, и сви становници оне земље уплашили су се од нас.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.