Josué 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Quando todos os reis dos amorreus, que estavam do outro lado do Jordão, para o oeste, e todos os reis dos cananeus, que estavam junto ao mar, ouviram como o SENHOR tinha secado as águas do Jordão diante dos filhos de Israel até que tivéssemos atravessado, o coração deles se derreteu, e não houve mais ânimo neles, por causa dos filhos de Israel.
1А кад чуше сви цареви аморејски, који беху с ове стране Јордана к западу, и сви цареви ханански, који беху покрај мора, да је Господ осушио Јордан пред синовима Израиљевим докле пређоше, растопи се срце у њима и неста у њима јунаштва од страха од синова Израиљевих.
2Naquele tempo, o SENHOR disse a Josué: “Faça facas de pederneira e circuncide novamente os filhos de Israel, pela segunda vez.”
2У то време рече Господ Исусу: Начини оштре ножеве, и обрежи опет синове Израиљеве.
3Josué fez para si facas de pederneira e circuncidou os filhos de Israel na colina dos prepúcios.
3И начини Исус оштре ножеве, и обреза синове Израиљеве на брдашцу Аралоту.
4Esta é a razão pela qual Josué os circuncidou: todo o povo que saiu do Egito, que eram do sexo masculino, todos os homens de guerra, morreram no deserto, pelo caminho, depois de saírem do Egito.
4А ово је узрок зашто их Исус обреза: сав народ што изађе из Мисира, све мушкиње, сви људи војници помреше у пустињи на путу, пошто изађоше из Мисира;
5Pois todo o povo que saiu estava circuncidado; mas todo o povo que nasceu no deserto, pelo caminho, enquanto saíam do Egito, não havia sido circuncidado.
5јер беше обрезан сав народ који изађе, али не обрезаше никога у народу који се роди у пустињи на путу, пошто изађоше из Мисира.
6Pois os filhos de Israel andaram quarenta anos no deserto, até que toda a nação, isto é, os homens de guerra que saíram do Egito, fossem consumidos, porque não deram ouvidos à voz do SENHOR. O SENHOR lhes jurou que não os deixaria ver a terra que o SENHOR jurou a seus pais que nos daria, uma terra que mana leite e mel.
6Јер четрдесет година иђаху синови Израиљеви по пустињи докле не помре сав народ, људи војници, што изађоше из Мисира, јер не слушаше глас Господњи, те им се закле Господ да им неће дати да виде земљу, за коју се заклео Господ оцима њиховим да ће им је дати, земљу, где тече млеко и мед;
7Seus filhos, a quem ele levantou em seu lugar, foram circuncidados por Josué, pois estavam incircuncisos, porque não os haviam circuncidado no caminho.
7и на место њихово подиже синове њихове; њих обреза Исус пошто беху необрезани, јер их не обрезаше на путу.
8Quando terminaram de circuncidar toda a nação, eles ficaram em seus lugares no acampamento até que sarassem.
8А кад се сав народ обреза, осташе на свом месту у логору докле не оздравише.
9O SENHOR disse a Josué: “Hoje eu removi de vocês o opróbrio do Egito.” Portanto, o nome daquele lugar foi chamado Gilgal até o dia de hoje.
9Тада рече Господ Исусу: Данас скидох с вас срамоту мисирску. И прозва се оно место Галгал до данашњег дана.
10Os filhos de Israel acamparam em Gilgal. Eles celebraram a Páscoa no décimo quarto dia do mês, à tarde, nas campinas de Jericó.
10И синови Израиљеви стојећи у логору у Галгалу, славише пасху четрнаестог дана оног месеца увече у пољу јерихонском.
11Eles comeram pães ázimos e grãos tostados do produto da terra no dia seguinte à Páscoa, naquele mesmo dia.
11И сутрадан после пасхе једоше од жита оне земље хлебове пресне и зрна пржена, исти дан.
12O maná cessou no dia seguinte, depois que comeram do produto da terra. Os filhos de Israel não tiveram mais maná, mas comeram do fruto da terra de Canaã naquele ano.
12И преста мана сутрадан, пошто једоше жито оне земље, и већ више нису имали мане синови Израиљеви, него једоше од рода земље хананске оне године.
13Quando Josué estava perto de Jericó, ele levantou os olhos e olhou, e eis que um homem estava de pé diante dele com sua espada desembainhada na mão. Josué foi até ele e lhe disse: “Você é por nós, ou por nossos inimigos?”
13И кад Исус беше код Јерихона, подиже очи своје и погледа, а то човек стоји према њему с голим мачем у руци. И приступи к Њему Исус и рече Му: Јеси ли наш или наших непријатеља?
14Ele disse: “Não; mas venho agora como comandante do exército do SENHOR.” Josué prostrou-se com o rosto em terra, adorou e lhe perguntou: “O que o meu senhor diz ao seu servo?”
14А Он рече: Нисам; него сам војвода војске Господње, сада дођох. А Исус паде ничице на земљу, и поклони се, и рече Му: Шта заповеда господар мој слузи свом?
15O príncipe do exército do SENHOR disse a Josué: “Tire as sandálias, pois o lugar em que você está é santo.” E Josué assim o fez.
15А војвода војске Господње рече Исусу: Изуј обућу с ногу својих, јер је место где стојиш свето. И учини Исус тако.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.