Josué 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Estas são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes das casas paternas das tribos dos filhos de Israel distribuíram a eles,
1А ово је што добише наследство синови Израиљеви у земљи хананској, што разделише у наследство Елеазар свештеник и Исус син Навин и поглавари породица отачких по племенима синова Израиљевих,
2por sorteio da sua herança, como o SENHOR ordenou por meio de Moisés, para as nove tribos e para a meia tribo.
2жребом делећи им наследство, као што заповеди Господ преко Мојсија, међу девет племена и половину племена.
3Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo além do Jordão; mas aos levitas ele não deu herança entre eles.
3Јер Мојсије даде наследство двема племенима и половини племена с ове стране Јордана, а Левитима не даде наследство међу њима.
4Pois os filhos de José formavam duas tribos, Manassés e Efraim. Eles não deram porção aos levitas na terra, exceto cidades para habitar, com suas pastagens para os seus rebanhos e para os seus bens.
4Јер синова Јосифових беху два племена: Манасијино и Јефремово, и Левитима не даше део у земљи, осим градова у којима ће живети и подграђа њихових за стоку њихову и за благо њихово.
5Os filhos de Israel fizeram como o SENHOR ordenou a Moisés, e dividiram a terra.
5Како беше заповедио Господ Мојсију, тако учинише синови Израиљеви и поделише земљу.
6Então os filhos de Judá se aproximaram de Josué em Gilgal. Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, disse a ele: “Você sabe o que o SENHOR falou a Moisés, o homem de Deus, a meu respeito e a seu respeito em Cades-Barneia.
6А синови Јудини дођоше к Исусу у Галгал, и рече му Халев син Јефонијин Кенезеј: Ти знаш шта је казао Господ Мојсију слузи Божјем за ме и за те у Кадис-Варнији.
7Eu tinha quarenta anos de idade quando Moisés, o servo do SENHOR, me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. Eu lhe trouxe resposta segundo o que estava em meu coração.
7Било ми је четрдесет година кад ме посла Мојсије слуга Господњи из Кадис-Варније да уходим земљу, и јавих му ствар, како ми је било у срцу.
8No entanto, meus irmãos que subiram comigo fizeram o coração do povo se derreter; mas eu segui totalmente o SENHOR, meu Deus.
8А браћа моја што иђоше са мном уплашише срце народу; али се ја једнако држах Господа Бога свог.
9Moisés jurou naquele dia, dizendo: ‘Certamente a terra onde você pisou será uma herança para você e para os seus filhos para sempre, porque você seguiu totalmente o SENHOR, meu Deus.’
9И закле се Мојсије онај дан говорећи: Заиста земља по којој си ходио ногама својим, допашће теби у наследство и синовима твојим довека; јер си се сасвим држао Господа Бога мог.
10“Agora, eis que o SENHOR me manteve vivo, como ele falou, nestes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto Israel andava no deserto. Agora, eis que tenho oitenta e cinco anos de idade, hoje.
10А сада, ето, сачува ме Господ у животу, као што је рекао; има већ четрдесет и пет година како то рече Господ Мојсију, кад Израиљ иђаше по пустињи; и сад, ето, има ми данас осамдесет и пет година.
11Ainda sou tão forte hoje como eu era no dia em que Moisés me enviou. Como era a minha força então, assim é a minha força agora para a guerra, para sair e para entrar.
11И данас сам јоште крепак, као што сам био кад ме је Мојсије слао; крепост ми је и сад онаква каква је била онда за бој и да одлазим и долазим.
12Agora, portanto, dê-me esta região montanhosa, da qual o SENHOR falou naquele dia; pois você ouviu naquele dia como os anaquins estavam lá, e cidades grandes e fortificadas. Pode ser que o SENHOR esteja comigo, e eu os expulsarei, como o SENHOR disse.”
12Зато дај ми сада ову гору, за коју је говорио Господ у онај дан; јер си чуо у онај дан да су онде Енакими и градови велики и тврди; да ако буде Господ са мном, те их истерам, као што је Господ казао.
13Josué o abençoou; e deu Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, por herança.
13И Исус га благослови, и даде Хеврон Халеву сину Јефонијином у наследство.
14Portanto, Hebrom se tornou a herança de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, até o dia de hoje, porque ele seguiu o SENHOR, o Deus de Israel, de todo o coração.
14Зато припаде Хеврон Халеву сину Јефонијином Кенезеју у наследство до данашњег дана, јер се једнако држао Господа Бога Израиљевог.
15Ora, o nome de Hebrom antes era Quiriate-Arba, em homenagem ao maior homem entre os anaquins. Então a terra teve descanso da guerra.
15А име Хеврону беше пре Киријат-Арва, а Арва беше велик човек међу Енакимима. И земља почину од рата.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.