Josué 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Esta foi a sorte para a tribo de Manassés, pois ele era o primogênito de José. Quanto a Maquir, o primogênito de Manassés, o pai de Gileade, por ser homem de guerra, ele recebeu Gileade e Basã.
1و قسمت سبط منسی این شد، زیرا که او نخست زاده یوسف بود، و اما ماکیرنخست زاده منسی که پدر جلعاد باشد، چونکه مرد جنگی بود جلعاد و باشان به او رسید.
2Assim, isto foi para o restante dos filhos de Manassés, segundo as suas famílias: para os filhos de Abiezer, para os filhos de Heleque, para os filhos de Asriel, para os filhos de Siquém, para os filhos de Héfer, e para os filhos de Semida. Estes foram os filhos homens de Manassés, filho de José, segundo as suas famílias.
2وبرای پسران دیگر منسی به حسب قبایل ایشان قسمتی شد، یعنی برای پسران ابیعزر، و برای پسران هالک، و برای پسران اسرئیل، و برای پسران شکیم، و برای پسران حافر، و برای پسران شمیداع. اینان اولاد ذکور منسی بن یوسف برحسب قبایل ایشان می‌باشند.
3Mas Zelofeade, filho de Héfer, filho de Gileade, filho de Maquir, filho de Manassés, não teve filhos homens, mas filhas. Estes são os nomes de suas filhas: Maalá, Noa, Hogla, Milca e Tirza.
3و اما صلفحاد بن حافر بن جلعاد بن ماکیربن منسی را پسران نبود، بلکه دختران، و اینهاست نامهای دخترانش: محله و نوعه و حجله و ملکه وترصه.
4Elas vieram a Eleazar, o sacerdote, e a Josué, filho de Num, e aos líderes, dizendo: “O SENHOR ordenou a Moisés que nos desse uma herança entre nossos irmãos.” Portanto, segundo o mandamento do SENHOR, ele lhes deu uma herança entre os irmãos de seu pai.
4پس ایشان نزد العازار کاهن و نزد یوشع بن نون و نزد روسا آمده، گفتند که «خداوند موسی را امر فرمود که ملکی در میان برادران ما به مابدهد.» پس برحسب فرمان خداوند، ملکی درمیان برادران پدرشان به ایشان داد.
5Caíram dez partes a Manassés, além da terra de Gileade e Basã, que está além do Jordão;
5و به منسی سوای زمین جلعاد و باشان که به آن طرف اردن واقع است، ده حصه رسید.
6porque as filhas de Manassés receberam uma herança entre os seus filhos. A terra de Gileade pertenceu ao restante dos filhos de Manassés.
6زیرا که دختران منسی، ملکی در میان پسرانش یافتند، و پسران دیگر منسی، جلعاد را یافتند.
7A fronteira de Manassés ia de Aser até Micmetate, que está diante de Siquém. A fronteira seguia para a direita, até os habitantes de En-Tapua.
7و حد منسی از اشیر تا مکمته که مقابل شکیم است، بود، و حدش به طرف راست تا ساکنان عین تفوح رسید.
8A terra de Tapua pertencia a Manassés; mas Tapua, na fronteira de Manassés, pertencia aos filhos de Efraim.
8و زمین تفوح از آن منسی بود، اماتفوح که به‌سرحد منسی واقع است از آن بنی افرایم بود.
9A fronteira descia até o ribeiro de Caná, ao sul do ribeiro. Estas cidades pertenciam a Efraim entre as cidades de Manassés. A fronteira de Manassés ficava no lado norte do ribeiro, e terminava no mar.
9و حدش به وادی قانه یعنی به طرف جنوب وادی برآمد، و این شهرها از میان شهرهای منسی، ملک افرایم بود، و حد منسی به طرف شمال وادی و انتهایش به دریا بود.
10Ao sul era de Efraim, e ao norte era de Manassés, e o mar era a sua fronteira. Eles alcançavam Aser ao norte, e Issacar ao leste.
10جنوب آن از آن افرایم، و شمال آن از آن منسی و دریا حد او بود، و ایشان به سوی شمال تااشیر و به سوی مشرق تا یساکار رسیدند.
11Manassés tinha três elevações em Issacar, em Aser Bete-Seã e suas vilas, e Ibleão e suas vilas, e os habitantes de Dor e suas vilas, e os habitantes de En-Dor e suas vilas, e os habitantes de Taanaque e suas vilas, e os habitantes de Megido e suas vilas.
11ومنسی در یساکار و در اشیر بیت‌شان وقصبه هایش، و یبلعام و قصبه هایش، و ساکنان دور و قصبه هایش، و ساکنان عین دور وقصبه هایش، و ساکنان تعناک و قصبه هایش، وساکنان مجدو و قصبه هایش، یعنی سه محال کوهستانی داشت.
12Contudo, os filhos de Manassés não conseguiram expulsar os habitantes daquelas cidades; mas os cananeus continuaram a habitar naquela terra.
12لیکن بنی منسی ساکنان آن شهرها را نتوانستند بیرون کنند، و کنعانیان جازم بودند که در آن زمین ساکن باشند.
13Quando os filhos de Israel se fortaleceram, eles submeteram os cananeus a trabalhos forçados, e não os expulsaram totalmente.
13و واقع شدکه چون بنی‌اسرائیل قوت یافتند، از کنعانیان جزیه گرفتند، لیکن ایشان را بالکل بیرون نکردند.
14Os filhos de José falaram a Josué, dizendo: “Por que você me deu apenas uma sorte e uma porção como herança, visto que somos um povo numeroso, porque o SENHOR nos tem abençoado até agora?”
14و بنی یوسف یوشع را خطاب کرده، گفتند: «چرا یک قرعه و یک حصه فقط به من برای ملکیت دادی؟ و حال آنکه من قوم بزرگ هستم، چونکه خداوند تا الان مرا برکت داده است.»
15Josué lhes disse: “Se vocês são um povo numeroso, subam à floresta e limpem a terra para vocês lá, na terra dos ferezeus e dos refains, já que a região montanhosa de Efraim é estreita demais para vocês.”
15یوشع به ایشان گفت: «اگر تو قوم بزرگ هستی به جنگل برآی و در آنجا در زمین فرزیان ورفائیان برای خود مکانی صاف کن، چونکه کوهستان افرایم برای تو تنگ است.»
16Os filhos de José disseram: “A região montanhosa não é suficiente para nós. Todos os cananeus que habitam na terra do vale têm carros de ferro, tanto os que estão em Bete-Seã e suas vilas, quanto os que estão no vale de Jezreel.”
16بنی یوسف گفتند: «کوهستان برای ما کفایت نمی کند، و جمیع کنعانیان که در زمین وادی ساکنند، ارابه های آهنین دارند، چه آنانی که دربیت‌شان و قصبه هایش، و چه آنانی که در وادی یزرعیل هستند.»
17Josué falou à casa de José, isto é, a Efraim e a Manassés, dizendo: “Vocês são um povo numeroso e têm grande poder. Vocês não terão apenas uma sorte;
17پس یوشع به خاندان یوسف یعنی به افرایم و منسی خطاب کرده، گفت: «توقوم بزرگ هستی و قوت بسیار داری، برای تو یک قرعه نخواهد بود.
18mas a região montanhosa será de vocês. Embora seja uma floresta, vocês a derrubarão, e os seus limites extremos serão de vocês; pois vocês expulsarão os cananeus, embora eles tenham carros de ferro, e embora sejam fortes.”
18بلکه کوهستان نیز از آن توخواهد بود، و اگر‌چه آن جنگل است آن راخواهی برید، و تمامی حدودش مال تو خواهدبود زیرا که کنعانیان را بیرون خواهی کرد، اگر‌چه ارابه های آهنین داشته، و زورآور باشند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.