Josué 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés,
1آنگاه یوشع روبینیان و جادیان و نصف سبط منسی را خوانده،
2e lhes disse: “Vocês guardaram tudo o que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou, e deram ouvidos à minha voz em tudo o que lhes ordenei.
2به ایشان گفت: «شما هر‌چه موسی بنده خداوند به شما امرفرموده بود، نگاه داشتید، و کلام مرا از هر‌چه به شما امر فرموده‌ام، اطاعت نمودید.
3Vocês não abandonaram seus irmãos durante todos estes dias até o dia de hoje, mas cumpriram o dever do mandamento do SENHOR, seu Deus.
3و برادران خود را در این ایام طویل تا امروز ترک نکرده، وصیتی را که یهوه، خدای شما، امر فرموده بود، نگاه داشته‌اید.
4Agora o SENHOR, seu Deus, deu descanso aos seus irmãos, como lhes havia prometido. Portanto, voltem agora e vão para as suas tendas, para a terra da sua possessão, que Moisés, o servo do SENHOR, lhes deu do outro lado do Jordão.
4و الان یهوه خدای شما به برادران شما آرامی داده است، چنانکه به ایشان گفته بود. پس حال به خیمه های خود و به زمین ملکیت خود که موسی بنده خداوند از آن طرف اردن به شما داده است بازگشته، بروید.
5Tão somente tenham o cuidado diligente de cumprir o mandamento e a lei que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou: que amem o SENHOR, seu Deus, andem em todos os seus caminhos, guardem os seus mandamentos, apeguem-se a ele e o sirvam com todo o seu coração e com toda a sua alma.”
5امابدقت متوجه شده، امر و شریعتی را که موسی بنده خداوند به شما امر فرموده است به‌جاآورید، تا یهوه، خدای خود، را محبت نموده، به تمامی طریقهای او سلوک نمایید، و اوامر او رانگاه داشته، به او بچسبید و او را به تمامی دل وتمامی جان خود عبادت نمایید.»
6Assim Josué os abençoou e os despediu; e eles foram para as suas tendas.
6پس یوشع ایشان را برکت داده، روانه نمود و به خیمه های خود رفتند.
7Ora, a uma metade da tribo de Manassés, Moisés tinha dado herança em Basã; mas à outra metade Josué deu herança entre os seus irmãos, do outro lado do Jordão, para o oeste. Além disso, quando Josué os despediu para as suas tendas, ele os abençoou,
7و به نصف سبط منسی، موسی ملک درباشان داده بود، و به نصف دیگر، یوشع در این طرف اردن به سمت مغرب در میان برادران ایشان ملک داد. و هنگامی که یوشع ایشان را به خیمه های ایشان روانه می‌کرد، ایشان را برکت داد.
8e lhes falou, dizendo: “Voltem com muitas riquezas para as suas tendas, com muitíssimo gado, com prata, com ouro, com bronze, com ferro e com muitíssimas roupas. Dividam os despojos dos seus inimigos com os seus irmãos.”
8و ایشان را مخاطب ساخته، گفت: «با دولت بسیار و با مواشی بی‌شمار، با نقره و طلا و مس وآهن و لباس فراوان به خیمه های خود برگردید، وغنیمت دشمنان خود را با برادران خویش تقسیم نمایید.»
9Os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e partiram do meio dos filhos de Israel, de Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, da qual eram donos, de acordo com o mandamento do SENHOR por intermédio de Moisés.
9پس بنی روبین و بنی جاد و نصف سبطمنسی از نزد بنی‌اسرائیل از شیلوه که در زمین کنعان است برگشته، روانه شدند تا به زمین جلعاد، و به زمین ملک خود که آن را به واسطه موسی برحسب فرمان خداوند به تصرف آورده بودند، بروند.
10Quando chegaram à região próxima ao Jordão, que está na terra de Canaã, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram ali um altar junto ao Jordão, um altar imponente de se ver.
10و چون به حوالی اردن که در زمین کنعان است رسیدند، بنی روبین و بنی جاد و نصف سبطمنسی در آنجا به کنار اردن مذبحی بنا نمودند، یعنی مذبح عظیم المنظری.
11Os filhos de Israel ouviram dizer: “Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar na fronteira da terra de Canaã, na região ao redor do Jordão, do lado que pertence aos filhos de Israel.”
11و بنی‌اسرائیل خبر این را شنیدند که اینک بنی روبین و بنی جاد ونصف سبط منسی، به مقابل زمین کنعان، درحوالی اردن، بر کناری که از آن بنی‌اسرائیل است، مذبحی بنا کرده‌اند.
12Quando os filhos de Israel ouviram isso, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para subir à guerra contra eles.
12پس چون بنی‌اسرائیل این را شنیدند، تمامی جماعت بنی‌اسرائیل در شیلوه جمع شدند تا برای مقاتله ایشان برآیند.
13Os filhos de Israel enviaram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, Fineias, filho do sacerdote Eleazar.
13و بنی‌اسرائیل فینحاس بن العازار کاهن رانزد بنی روبین و بنی جاد و نصف سبط منسی به زمین جلعاد فرستادند.
14Com ele estavam dez príncipes, um príncipe da casa paterna para cada uma das tribos de Israel; e cada um deles era chefe da casa de seus pais entre os milhares de Israel.
14و با او ده رئیس، یعنی یک رئیس از هر خاندان آبای از جمیع اسباطاسرائیل را که هر یکی از ایشان رئیس خاندان آبای ایشان از قبایل بنی‌اسرائیل بودند.
15Eles foram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, e falaram com eles, dizendo:
15پس ایشان نزد بنی روبین و بنی جاد و نصف سبطمنسی به زمین جلعاد آمدند و ایشان را مخاطب ساخته، گفتند:
16“Toda a congregação do SENHOR diz: 'Que transgressão é esta que vocês cometeram contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir ao SENHOR, ao edificarem para si um altar, para se rebelarem hoje contra o SENHOR?
16«تمامی جماعت خداوند چنین می‌گویند: این چه فتنه است که به خدای اسرائیل انگیخته‌اید که امروز از متابعت خداوندبرگشته‌اید و برای خود مذبحی ساخته، امروز ازخداوند متمرد شده‌اید؟
17Acaso a iniquidade de Peor é pouca coisa para nós, da qual não nos purificamos até o dia de hoje, embora tenha vindo uma praga sobre a congregação do SENHOR,
17آیا گناه فغور برای ماکم است که تا امروز خود را از آن طاهرنساخته‌ایم، اگر‌چه وبا در جماعت خداوندعارض شد.
18para que vocês deixem hoje de seguir ao SENHOR? Acontecerá que, visto que hoje vocês se rebelam contra o SENHOR, amanhã ele se irará contra toda a congregação de Israel.
18شما امروز از متابعت خداوندبرگشته‌اید و واقع خواهد شد چون شما امروز ازخداوند متمرد شده‌اید که او فردا بر تمامی جماعت اسرائیل غضب خواهد نمود.
19No entanto, se a terra da possessão de vocês é impura, então passem para a terra da possessão do SENHOR, na qual habita o tabernáculo do SENHOR, e tomem posse entre nós; mas não se rebelem contra o SENHOR, nem se rebelem contra nós, edificando um altar além do altar do SENHOR, nosso Deus.
19و لیکن اگر زمین ملکیت شما نجس است، پس به زمین ملکیت خداوند که مسکن خداوند در آن ساکن است عبور نمایید، و در میان ما ملک بگیرید و ازخداوند متمرد نشوید، و از ما نیز متمرد نشوید، در این که مذبحی برای خود سوای مذبح یهوه خدای ما بنا کنید.
20Acaso Acã, filho de Zerá, não cometeu uma transgressão no que era consagrado, e a ira caiu sobre toda a congregação de Israel? Aquele homem não pereceu sozinho na sua iniquidade.'”
20آیا عخان بن زارح درباره چیز حرام خیانت نورزید؟ پس بر تمامی جماعت اسرائیل غضب آمد، و آن شخص درگناه خود تنها هلاک نشد.»
21Então os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam e falaram aos chefes dos milhares de Israel:
21آنگه بنی روبین و بنی جاد و نصف سبطمنسی در جواب روسای قبایل اسرائیل گفتند:
22“O Poderoso, Deus, o SENHOR, o Poderoso, Deus, o SENHOR, ele sabe; e Israel saberá: se foi em rebelião, ou se em transgressão contra o SENHOR (não nos salves hoje),
22«یهوه خدای خدایان! یهوه خدای خدایان! اومی داند و اسرائیل خواهند دانست اگر این کار ازراه تمرد یا از راه خیانت بر خداوند بوده باشد، امروز ما را خلاصی مده،
23que edificamos para nós um altar para deixar de seguir ao SENHOR; ou se para oferecer holocausto ou oferta de cereais, ou se para oferecer sacrifícios de ofertas pacíficas, que o próprio SENHOR nos peça contas disso.
23که برای خودمذبحی ساخته‌ایم تا از متابعت خداوند برگشته، قربانی سوختنی و هدیه آردی بر آن بگذرانیم، وذبایح سلامتی بر آن بنماییم؛ خود خداوندبازخواست بنماید.
24“Se não fizemos isso por preocupação e por um motivo, dizendo: 'No futuro, os filhos de vocês poderiam falar aos nossos filhos, dizendo: “O que vocês têm a ver com o SENHOR, o Deus de Israel?
24بلکه این کار را از راه احتیاط و هوشیاری کرده‌ایم، زیرا گفتیم شاید دروقت آینده پسران شما به پسران ما بگویند شما رابا یهوه خدای اسرائیل چه علاقه است؟
25Pois o SENHOR fez do Jordão uma fronteira entre nós e vocês, filhos de Rúben e filhos de Gade. Vocês não têm porção no SENHOR.”' Assim, os filhos de vocês poderiam fazer os nossos filhos deixarem de temer ao SENHOR.
25چونکه خداوند اردن را در میان ما و شما‌ای بنی روبین و بنی جاد حد گذارده است. پس شما رادر خداوند بهره‌ای نیست و پسران شما پسران مارا از ترس خداوند باز خواهند داشت.
26“Portanto, dissemos: 'Preparemo-nos agora para edificar um altar para nós, não para holocausto, nem para sacrifício;
26پس گفتیم برای ساختن مذبحی به جهت خود تدارک ببینیم، نه برای قربانی سوختنی و نه برای ذبیحه،
27mas será uma testemunha entre nós e vocês, e entre as nossas gerações depois de nós, de que podemos realizar o serviço do SENHOR diante dele com os nossos holocaustos, com os nossos sacrifícios e com as nossas ofertas pacíficas;' para que os filhos de vocês não digam aos nossos filhos no futuro: 'Vocês não têm porção no SENHOR.'
27بلکه تا در میان ما و شما و در میان نسلهای ما بعد از ما شاهد باشد تا عبادت خداوند را به حضور او با قربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی خود به‌جا آوریم، تا در زمان آینده پسران شما به پسران ما نگویند که شما را در خداوند هیچ بهره‌ای نیست.
28“Portanto, dissemos: 'Acontecerá que, quando disserem isso a nós ou às nossas gerações no futuro, nós diremos: “Vejam o modelo do altar do SENHOR, que os nossos pais fizeram, não para holocausto, nem para sacrifício; mas é uma testemunha entre nós e vocês.”'
28پس گفتیم اگر در زمان آینده به ما و به نسلهای ما چنین بگویند، آنگاه ما خواهیم گفت، نمونه مذبح خداوند را ببینید که پدران ماساختند نه برای قربانی سوختنی و نه برای ذبیحه، بلکه تا در میان ما و شما شاهد باشد.
29“Longe de nós que nos rebelemos contra o SENHOR, e deixemos hoje de seguir ao SENHOR, para edificar um altar para holocausto, para oferta de cereais ou para sacrifício, além do altar do SENHOR, nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo!”
29حاشا از ما که از خداوند متمرد شده، امروز ازمتابعت خداوند برگردیم، و مذبحی برای قربانی سوختنی و هدیه آردی و ذبیحه سوای مذبح یهوه، خدای ما که پیش روی مسکن اوست، بسازیم.»
30Quando o sacerdote Fineias, e os príncipes da congregação, os chefes dos milhares de Israel que estavam com ele, ouviram as palavras que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés falaram, isso lhes agradou muito.
30و چون فینحاس کاهن و سروران جماعت و روسای قبایل اسرائیل که با وی بودند سخنی راکه بنی روبین و بنی جاد و بنی منسی گفته بودند، شنیدند، در نظر ایشان پسند آمد.
31Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: “Hoje sabemos que o SENHOR está entre nós, porque vocês não cometeram esta transgressão contra o SENHOR. Agora vocês livraram os filhos de Israel da mão do SENHOR.”
31و فینحاس بن العازار کاهن به بنی روبین و بنی جاد و بنی منسی گفت: «امروز دانستیم که خداوند در میان ماست، چونکه این خیانت را بر خداوند نورزیده‌اید، پس الان بنی‌اسرائیل را از دست خداوند خلاصی دادید.»
32Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os príncipes, voltaram dos filhos de Rúben e dos filhos de Gade, da terra de Gileade, para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e lhes trouxeram a resposta.
32پس فینحاس بن العازار کاهن و سروران ازنزد بنی روبین و بنی جاد از زمین جلعاد به زمین کنعان، نزد اسرائیل برگشته، این خبر به ایشان رسانیدند.
33O assunto agradou aos filhos de Israel; e os filhos de Israel abençoaram a Deus, e não falaram mais em subir à guerra contra eles, para destruir a terra em que os filhos de Rúben e os filhos de Gade habitavam.
33و این کار به نظر بنی‌اسرائیل پسندآمد و بنی‌اسرائیل خدا را متبارک خواندند، ودرباره برآمدن برای مقاتله ایشان تا زمینی را که بنی روبین و بنی جاد در آن ساکن بودند خراب نمایند، دیگر سخن نگفتند.
34Os filhos de Rúben e os filhos de Gade deram ao altar o nome de “Uma Testemunha Entre Nós de que o SENHOR é Deus”.
34و بنی روبین وبنی جاد آن مذبح را عید نامیدند، زیرا که آن در میان ما شاهد است که یهوه خداست.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.