Josué 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés,
1Атунч, Иосуа а кемат пе рубениць, пе гадиць ши жумэтате дин семинция луй Манасе
2e lhes disse: “Vocês guardaram tudo o que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou, e deram ouvidos à minha voz em tudo o que lhes ordenei.
2ши ле-а зис: „Вой аць пэзит тот че в-а порунчит Мойсе, робул Домнулуй, ши аць аскултат де гласул меу ын тот че в-ам порунчит.
3Vocês não abandonaram seus irmãos durante todos estes dias até o dia de hoje, mas cumpriram o dever do mandamento do SENHOR, seu Deus.
3Н-аць пэрэсит пе фраций воштри де о бунэ букатэ де време пынэ ын зиуа де азь ши аць пэзит рындуелиле ши порунчиле Домнулуй Думнезеулуй востру.
4Agora o SENHOR, seu Deus, deu descanso aos seus irmãos, como lhes havia prometido. Portanto, voltem agora e vão para as suas tendas, para a terra da sua possessão, que Moisés, o servo do SENHOR, lhes deu do outro lado do Jordão.
4Акум, кынд Домнул Думнезеул востру а дат одихнэ фрацилор воштри, кум ле спусесе, ынтоарчеци-вэ ши дучеци-вэ ла кортуриле воастре, ын цара датэ ын стэпыниря воастрэ, пе каре в-а дат-о Мойсе, робул Домнулуй, динколо де Йордан.
5Tão somente tenham o cuidado diligente de cumprir o mandamento e a lei que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou: que amem o SENHOR, seu Deus, andem em todos os seus caminhos, guardem os seus mandamentos, apeguem-se a ele e o sirvam com todo o seu coração e com toda a sua alma.”
5Авець грижэ нумай сэ пэзиць ши сэ ымплиниць порунчиле ши леӂиле пе каре ви ле-а дат Мойсе, робул Домнулуй: сэ юбиць пе Домнул Думнезеул востру, сэ умблаць ын тоате кэиле Луй, сэ цинець порунчиле Луй, сэ вэ алипиць де Ел ши сэ-Й служиць дин тоатэ инима воастрэ ши дин тот суфлетул востру.”
6Assim Josué os abençoou e os despediu; e eles foram para as suas tendas.
6Ши Иосуа й-а бинекувынтат ши ле-а дат друмул; ши ей ау плекат ла кортуриле лор.
7Ora, a uma metade da tribo de Manassés, Moisés tinha dado herança em Basã; mas à outra metade Josué deu herança entre os seus irmãos, do outro lado do Jordão, para o oeste. Além disso, quando Josué os despediu para as suas tendas, ele os abençoou,
7Мойсе дэдусе уней жумэтэць дин семинция луй Манасе о моштенире ын Басан, ши Иосуа а дат челейлалте жумэтэць о моштенире лынгэ фраций лор, динкоаче де Йордан, ла апус.
8e lhes falou, dizendo: “Voltem com muitas riquezas para as suas tendas, com muitíssimo gado, com prata, com ouro, com bronze, com ferro e com muitíssimas roupas. Dividam os despojos dos seus inimigos com os seus irmãos.”
8Кынд й-а тримис Иосуа ла кортуриле лор, й-а бинекувынтат ши ле-а зис: „Вой вэ ынтоарчець ла кортуриле воастре ку марь богэций, ку фоарте мулте турме ши ку о маре мулциме де арӂинт, де аур, де арамэ, де фер ши де ымбрэкэминте. Ымпэрциць ку фраций воштри прада луатэ де ла врэжмаший воштри.”
9Os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e partiram do meio dos filhos de Israel, de Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, da qual eram donos, de acordo com o mandamento do SENHOR por intermédio de Moisés.
9Фиий луй Рубен, фиий луй Гад ши жумэтате дин семинция луй Манасе с-ау ынторс акасэ, лэсынд пе копиий луй Исраел ла Сило, ын цара Канаанулуй, ка сэ се дукэ ын цара Галаадулуй, каре ера мошия лор ши унде се ашезасерэ, кум порунчисе луй Мойсе Домнул.
10Quando chegaram à região próxima ao Jordão, que está na terra de Canaã, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram ali um altar junto ao Jordão, um altar imponente de se ver.
10Кынд ау ажунс пе малуриле Йорданулуй, каре фак парте дин цара Канаанулуй, фиий луй Рубен, фиий луй Гад ши жумэтате дин семинция луй Манасе ау зидит аколо ун алтар лынгэ Йордан, ун алтар а кэруй мэриме избя привириле.
11Os filhos de Israel ouviram dizer: “Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar na fronteira da terra de Canaã, na região ao redor do Jordão, do lado que pertence aos filhos de Israel.”
11Копиий луй Исраел ау аузит зикынду-се: „Ятэ кэ фиий луй Рубен, фиий луй Гад ши жумэтате дин семинция луй Манасе ау зидит ун алтар ын фаца цэрий Канаанулуй, пе малуриле Йорданулуй, ын пэрциле копиилор луй Исраел.”
12Quando os filhos de Israel ouviram isso, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para subir à guerra contra eles.
12Кынд ау аузит копиий луй Исраел лукрул ачеста, тоатэ адунаря копиилор луй Исраел с-а стрынс ла Сило, ка сэ се суе ымпотрива лор ши сэ се батэ ку ей.
13Os filhos de Israel enviaram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, Fineias, filho do sacerdote Eleazar.
13Копиий луй Исраел ау тримис ла фиий луй Рубен, ла фиий луй Гад ши ла жумэтате дин семинция луй Манасе, ын цара Галаадулуй, пе Финеас, фиул преотулуй Елеазар,
14Com ele estavam dez príncipes, um príncipe da casa paterna para cada uma das tribos de Israel; e cada um deles era chefe da casa de seus pais entre os milhares de Israel.
14ши зече кэпетений ку ел, кыте о кэпетение де фиекаре касэ пэринтяскэ пентру фиекаре дин семинцииле луй Исраел; тоць ерау кэпетений де касэ пэринтяскэ ынтре мииле луй Исраел.
15Eles foram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, e falaram com eles, dizendo:
15Ей ау венит ла фиий луй Рубен, ла фиий луй Гад ши ла жумэтате дин семинция луй Манасе, ын цара Галаадулуй, ши ле-ау ворбит астфел:
16“Toda a congregação do SENHOR diz: 'Que transgressão é esta que vocês cometeram contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir ao SENHOR, ao edificarem para si um altar, para se rebelarem hoje contra o SENHOR?
16„Аша ворбеште тоатэ адунаря Домнулуй: ‘Че ынсямнэ пэкатул ачеста пе каре л-аць сэвыршит фацэ де Думнезеул луй Исраел ши пентру че вэ абатець акум де ла Домнул, зидинду-вэ ун алтар, ка сэ вэ рэзврэтиць азь ымпотрива Домнулуй?
17Acaso a iniquidade de Peor é pouca coisa para nós, da qual não nos purificamos até o dia de hoje, embora tenha vindo uma praga sobre a congregação do SENHOR,
17Привим оаре ка о нимика нелеӂюиря луй Пеор, а кэруй патэ н-ам ридикат-о пынэ акум де песте ной, ку тоатэ урӂия пе каре а адус-о еа асупра адунэрий Домнулуй?
18para que vocês deixem hoje de seguir ao SENHOR? Acontecerá que, visto que hoje vocês se rebelam contra o SENHOR, amanhã ele se irará contra toda a congregação de Israel.
18Ши вой вэ абатець астэзь де ла Домнул! Дакэ вэ рэзврэтиць азь ымпотрива Домнулуй, мыне Ел Се ва мыния ымпотрива ынтреӂий адунэрь а луй Исраел.
19No entanto, se a terra da possessão de vocês é impura, então passem para a terra da possessão do SENHOR, na qual habita o tabernáculo do SENHOR, e tomem posse entre nós; mas não se rebelem contra o SENHOR, nem se rebelem contra nós, edificando um altar além do altar do SENHOR, nosso Deus.
19Дакэ привиць ка некуратэ цара каре есте мошия воастрэ, тречець ын цара каре есте мошия Домнулуй, унде есте ашезатэ локуинца Домнулуй, ши ашезаци-вэ ын мижлокул ностру, дар ну вэ рэзврэтиць ымпотрива Домнулуй ши ну вэ деспэрциць де ной, зидинду-вэ ун алтар, афарэ де алтарул Домнулуй Думнезеулуй ностру!
20Acaso Acã, filho de Zerá, não cometeu uma transgressão no que era consagrado, e a ira caiu sobre toda a congregação de Israel? Aquele homem não pereceu sozinho na sua iniquidade.'”
20Акан, фиул луй Зерах, н-а сэвыршит оаре ун пэкат ку привире ла лукруриле дате спре нимичире ши ну С-а апринс де мыние Домнул ымпотрива ынтреӂий адунэрь а луй Исраел? Ши ел н-а фост сингурул каре а перит дин причина нелеӂюирий луй.’”
21Então os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam e falaram aos chefes dos milhares de Israel:
21Фиий луй Рубен, фиий луй Гад ши жумэтате дин семинция луй Манасе ау рэспунс астфел кэпетениилор песте мииле луй Исраел:
22“O Poderoso, Deus, o SENHOR, o Poderoso, Deus, o SENHOR, ele sabe; e Israel saberá: se foi em rebelião, ou se em transgressão contra o SENHOR (não nos salves hoje),
22„Домнул Думнезеу, Чел Атотпутерник, Домнул Думнезеу, Чел Атотпутерник, штие ши Исраел ынсушь сэ штие лукрул ачеста! Дакэ дин рэзврэтире ши пэкэтуире ымпотрива Домнулуй ам фэкут лукрул ачеста, сэ ну не винэ ын ажутор Домнул ын зиуа ачаста!
23que edificamos para nós um altar para deixar de seguir ao SENHOR; ou se para oferecer holocausto ou oferta de cereais, ou se para oferecer sacrifícios de ofertas pacíficas, que o próprio SENHOR nos peça contas disso.
23Дакэ не-ам зидит ун алтар ка сэ не абатем де ла Домнул, ка сэ адучем пе ел ардерь-де-тот ши дарурь де мынкаре ши ка сэ адучем пе ел жертфе де мулцумире, Домнул сэ не чарэ сокотялэ де ачаста!
24“Se não fizemos isso por preocupação e por um motivo, dizendo: 'No futuro, os filhos de vocês poderiam falar aos nossos filhos, dizendo: “O que vocês têm a ver com o SENHOR, o Deus de Israel?
24Ам фэкут лукрул ачеста май деграбэ де фрикэ, гындинду-не кэ ынтр-о зи с-ар путя ка фиий воштри сэ зикэ фиилор ноштри: ‘Че легэтурэ есте ынтре вой ши Домнул Думнезеул луй Исраел?
25Pois o SENHOR fez do Jordão uma fronteira entre nós e vocês, filhos de Rúben e filhos de Gade. Vocês não têm porção no SENHOR.”' Assim, os filhos de vocês poderiam fazer os nossos filhos deixarem de temer ao SENHOR.
25Домнул а пус Йорданул хотар ынтре ной ши вой, фий ай луй Рубен ши фий ай луй Гад: вой н-авець парте де Домнул!’ Ши фиий воштри ар фаче астфел ка фиий ноштри сэ ну се май тямэ де Домнул.
26“Portanto, dissemos: 'Preparemo-nos agora para edificar um altar para nós, não para holocausto, nem para sacrifício;
26Де ачея ам зис: Сэ не зидим деч ун алтар, ну пентру ардерь-де-тот ши пентру жертфе,
27mas será uma testemunha entre nós e vocês, e entre as nossas gerações depois de nós, de que podemos realizar o serviço do SENHOR diante dele com os nossos holocaustos, com os nossos sacrifícios e com as nossas ofertas pacíficas;' para que os filhos de vocês não digam aos nossos filhos no futuro: 'Vocês não têm porção no SENHOR.'
27чи ка о мэртурие ынтре ной ши вой, ынтре урмаший ноштри ши ай воштри, кэ воим сэ служим Домнулуй, ынаинтя Фецей Луй, прин ардериле-де-тот ши прин жертфеле ноастре де испэшире ши де мулцумире, ка сэ ну зикэ фиий воштри ынтр-о зи фиилор ноштри: ‘Вой н-авець парте де Домнул!’
28“Portanto, dissemos: 'Acontecerá que, quando disserem isso a nós ou às nossas gerações no futuro, nós diremos: “Vejam o modelo do altar do SENHOR, que os nossos pais fizeram, não para holocausto, nem para sacrifício; mas é uma testemunha entre nós e vocês.”'
28Ной ам зис: ‘Дакэ май тырзиу не вор ворби астфел ноуэ сау урмашилор ноштри, вом рэспунде: «Привиць кипул алтарулуй Домнулуй пе каре л-ау фэкут пэринций ноштри ну пентру ардерь-де-тот ши пентру жертфе, чи ка мэртурие ынтре ной ши вой.»
29“Longe de nós que nos rebelemos contra o SENHOR, e deixemos hoje de seguir ao SENHOR, para edificar um altar para holocausto, para oferta de cereais ou para sacrifício, além do altar do SENHOR, nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo!”
29Департе де ной гындул сэ не рэзврэтим ымпотрива Домнулуй ши сэ не абатем астэзь де ла Домнул, зидинд ун алтар пентру ардерь-де-тот, пентру дарурь де мынкаре ши пентру жертфе, афарэ де алтарул Домнулуй Думнезеулуй ностру, каре есте ынаинтя локашулуй Луй!’”
30Quando o sacerdote Fineias, e os príncipes da congregação, os chefes dos milhares de Israel que estavam com ele, ouviram as palavras que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés falaram, isso lhes agradou muito.
30Кынд ау аузит преотул Финеас ши кэпетенииле адунэрий, кэпетенииле песте мииле луй Исраел, каре ерау ку ел, кувинтеле пе каре ле-ау ростит фиий луй Рубен, фиий луй Гад ши фиий луй Манасе ау рэмас мулцумиць.
31Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: “Hoje sabemos que o SENHOR está entre nós, porque vocês não cometeram esta transgressão contra o SENHOR. Agora vocês livraram os filhos de Israel da mão do SENHOR.”
31Ши Финеас, фиул преотулуй Елеазар, а зис фиилор луй Рубен, фиилор луй Гад ши фиилор луй Манасе: „Куноаштем акум кэ Домнул есте ын мижлокул ностру, фииндкэ н-аць сэвыршит пэкатул ачеста ымпотрива Домнулуй ши аць избэвит астфел пе копиий луй Исраел дин мына Домнулуй.”
32Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os príncipes, voltaram dos filhos de Rúben e dos filhos de Gade, da terra de Gileade, para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e lhes trouxeram a resposta.
32Финеас, фиул преотулуй Елеазар, ши кэпетенииле ау пэрэсит пе фиий луй Рубен ши пе фиий луй Гад ши с-ау ынторс дин цара Галаадулуй ын цара Канаанулуй, ла копиий луй Исраел, кэрора ле-ау фэкут о даре де сямэ.
33O assunto agradou aos filhos de Israel; e os filhos de Israel abençoaram a Deus, e não falaram mais em subir à guerra contra eles, para destruir a terra em que os filhos de Rúben e os filhos de Gade habitavam.
33Копиий луй Исраел ау рэмас мулцумиць; ау бинекувынтат пе Думнезеу ши н-ау май ворбит сэ се суе ынармаць ка сэ пустияскэ цара пе каре о локуяу фиий луй Рубен ши фиий луй Гад.
34Os filhos de Rúben e os filhos de Gade deram ao altar o nome de “Uma Testemunha Entre Nós de que o SENHOR é Deus”.
34Фиий луй Рубен ши фиий луй Гад ау нумит алтарул ачела Ед, „кэч”, ау зис ей, „ел есте мартор ынтре ной кэ Домнул есте Думнезеу”.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.