Josué 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés,
1แล้วโยชูวาเรียกชาวรูเบน ชาวกาด และคนครึ่งเผ่ามนัสเสห์มา
2e lhes disse: “Vocês guardaram tudo o que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou, e deram ouvidos à minha voz em tudo o que lhes ordenei.
2และพูดกับพวกเขาว่า “พวกท่านได้ปฏิบัติตามทุกสิ่งที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่งไว้ และเชื่อฟังเราทุกเรื่องที่เราสั่งพวกท่าน
3Vocês não abandonaram seus irmãos durante todos estes dias até o dia de hoje, mas cumpriram o dever do mandamento do SENHOR, seu Deus.
3ตลอดเวลาที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ พวกท่านไม่ได้ทอดทิ้งพี่น้องของตน แต่ได้ทำหน้าที่ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่านอย่างครบถ้วน
4Agora o SENHOR, seu Deus, deu descanso aos seus irmãos, como lhes havia prometido. Portanto, voltem agora e vão para as suas tendas, para a terra da sua possessão, que Moisés, o servo do SENHOR, lhes deu do outro lado do Jordão.
4บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่านประทานการพักสงบแก่พี่น้องของพวกท่านตามที่ตรัสไว้แล้ว ดังนั้นจงกลับไปยังเต็นท์ของพวกท่านในดินแดนกรรมสิทธิ์ ซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์มอบให้พวกท่านทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
5Tão somente tenham o cuidado diligente de cumprir o mandamento e a lei que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou: que amem o SENHOR, seu Deus, andem em todos os seus caminhos, guardem os seus mandamentos, apeguem-se a ele e o sirvam com todo o seu coração e com toda a sua alma.”
5เพียงแต่จงเอาใจใส่อย่างยิ่งที่จะปฏิบัติตามพระบัญชาและธรรมบัญญัติซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่งพวกท่านไว้ คือให้รักพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน ดำเนินชีวิตตามแนวทางทั้งหมดของพระองค์ รักษาพระบัญญัติของพระองค์ ยึดมั่นในพระองค์ และรับใช้พระองค์ด้วยสุดใจและสุดชีวิตของพวกท่าน”
6Assim Josué os abençoou e os despediu; e eles foram para as suas tendas.
6แล้วโยชูวาอวยพรและส่งพวกเขากลับไป พวกเขาจึงกลับไปยังเต็นท์ของตน
7Ora, a uma metade da tribo de Manassés, Moisés tinha dado herança em Basã; mas à outra metade Josué deu herança entre os seus irmãos, do outro lado do Jordão, para o oeste. Além disso, quando Josué os despediu para as suas tendas, ele os abençoou,
7โมเสสได้มอบมรดกในบาชานให้มนัสเสห์ครึ่งเผ่าหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งเผ่า โยชูวามอบมรดกให้ท่ามกลางพี่น้องของพวกเขาทางฟากตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน เมื่อโยชูวาส่งพวกเขากลับไปยังเต็นท์ เขาก็อวยพรพวกเขา
8e lhes falou, dizendo: “Voltem com muitas riquezas para as suas tendas, com muitíssimo gado, com prata, com ouro, com bronze, com ferro e com muitíssimas roupas. Dividam os despojos dos seus inimigos com os seus irmãos.”
8และพูดว่า “จงกลับไปยังเต็นท์ของพวกท่านพร้อมกับทรัพย์สมบัติมากมาย ฝูงสัตว์จำนวนมาก เงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และเสื้อผ้าจำนวนมาก จงแบ่งของริบจากศัตรูให้พี่น้องของพวกท่านด้วย”
9Os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e partiram do meio dos filhos de Israel, de Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, da qual eram donos, de acordo com o mandamento do SENHOR por intermédio de Moisés.
9ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าจึงกลับไป พวกเขาออกจากลูกหลานอิสราเอลที่ชิโลห์ในแผ่นดินคานาอัน เพื่อไปยังแผ่นดินกิเลอาดซึ่งเป็นดินแดนกรรมสิทธิ์ของพวกเขา พวกเขาได้ครอบครองดินแดนนั้นตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ผ่านทางโมเสส
10Quando chegaram à região próxima ao Jordão, que está na terra de Canaã, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram ali um altar junto ao Jordão, um altar imponente de se ver.
10เมื่อมาถึงบริเวณใกล้แม่น้ำจอร์แดนซึ่งอยู่ในแผ่นดินคานาอัน ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าได้สร้างแท่นบูชาขนาดใหญ่โตสะดุดตาไว้ที่นั่นริมแม่น้ำจอร์แดน
11Os filhos de Israel ouviram dizer: “Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar na fronteira da terra de Canaã, na região ao redor do Jordão, do lado que pertence aos filhos de Israel.”
11ลูกหลานอิสราเอลได้ยินข่าวว่า “ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าได้สร้างแท่นบูชาไว้ตรงชายแดนแผ่นดินคานาอัน ในบริเวณรอบแม่น้ำจอร์แดน ฝั่งที่เป็นของลูกหลานอิสราเอล”
12Quando os filhos de Israel ouviram isso, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para subir à guerra contra eles.
12เมื่อลูกหลานอิสราเอลได้ยินเรื่องนี้ ชุมนุมชนทั้งหมดของลูกหลานอิสราเอลก็มารวมตัวกันที่ชิโลห์ เพื่อจะยกทัพไปทำสงครามกับพวกเขา
13Os filhos de Israel enviaram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, Fineias, filho do sacerdote Eleazar.
13ลูกหลานอิสราเอลส่งฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าในแผ่นดินกิเลอาด
14Com ele estavam dez príncipes, um príncipe da casa paterna para cada uma das tribos de Israel; e cada um deles era chefe da casa de seus pais entre os milhares de Israel.
14ผู้นำสิบคนไปพร้อมกับเขา เป็นผู้นำตระกูลฝ่ายบิดาเผ่าละคนจากเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล แต่ละคนเป็นหัวหน้าตระกูลฝ่ายบิดาในหน่วยนับพันของอิสราเอล
15Eles foram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, e falaram com eles, dizendo:
15พวกเขาไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าในแผ่นดินกิเลอาด แล้วพูดกับคนเหล่านั้นว่า
16“Toda a congregação do SENHOR diz: 'Que transgressão é esta que vocês cometeram contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir ao SENHOR, ao edificarem para si um altar, para se rebelarem hoje contra o SENHOR?
16“ชุมนุมชนทั้งหมดของพระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เหตุใดพวกท่านจึงล่วงละเมิดต่อพระเจ้าของอิสราเอลเช่นนี้? วันนี้พวกท่านหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์ โดยสร้างแท่นบูชาสำหรับตนเองและกบฏต่อพระยาห์เวห์
17Acaso a iniquidade de Peor é pouca coisa para nós, da qual não nos purificamos até o dia de hoje, embora tenha vindo uma praga sobre a congregação do SENHOR,
17ความผิดบาปที่เปโอร์ยังไม่มากพอสำหรับพวกเราอีกหรือ? จนถึงวันนี้พวกเรายังชำระตัวให้พ้นจากความผิดนั้นไม่ได้ ทั้งที่เกิดโรคระบาดขึ้นกับชุมนุมชนของพระยาห์เวห์
18para que vocês deixem hoje de seguir ao SENHOR? Acontecerá que, visto que hoje vocês se rebelam contra o SENHOR, amanhã ele se irará contra toda a congregação de Israel.
18แล้ววันนี้พวกท่านยังจะหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์อีกหรือ? ถ้าวันนี้พวกท่านกบฏต่อพระยาห์เวห์ พรุ่งนี้พระองค์จะกริ้วชุมนุมชนทั้งหมดของอิสราเอล
19No entanto, se a terra da possessão de vocês é impura, então passem para a terra da possessão do SENHOR, na qual habita o tabernáculo do SENHOR, e tomem posse entre nós; mas não se rebelem contra o SENHOR, nem se rebelem contra nós, edificando um altar além do altar do SENHOR, nosso Deus.
19อย่างไรก็ตาม ถ้าดินแดนกรรมสิทธิ์ของพวกท่านมีมลทิน ก็จงข้ามมายังดินแดนกรรมสิทธิ์ของพระยาห์เวห์ ซึ่งพลับพลาของพระยาห์เวห์ตั้งอยู่ และรับกรรมสิทธิ์ท่ามกลางพวกเรา แต่อย่ากบฏต่อพระยาห์เวห์หรือกบฏต่อพวกเรา ด้วยการสร้างแท่นบูชาอื่นนอกเหนือจากแท่นบูชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา
20Acaso Acã, filho de Zerá, não cometeu uma transgressão no que era consagrado, e a ira caiu sobre toda a congregação de Israel? Aquele homem não pereceu sozinho na sua iniquidade.'”
20อาคานบุตรเศราห์ไม่ได้ล่วงละเมิดเรื่องสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายหรือ? แล้วความกริ้วก็ตกแก่ชุมนุมชนทั้งหมดของอิสราเอล ชายคนนั้นไม่ได้พินาศเพียงคนเดียวเพราะความผิดบาปของเขา’”
21Então os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam e falaram aos chefes dos milhares de Israel:
21แล้วลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่งเผ่าตอบบรรดาหัวหน้าหน่วยนับพันของอิสราเอลว่า
22“O Poderoso, Deus, o SENHOR, o Poderoso, Deus, o SENHOR, ele sabe; e Israel saberá: se foi em rebelião, ou se em transgressão contra o SENHOR (não nos salves hoje),
22“องค์ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! องค์ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์ทรงทราบ และอิสราเอลก็จะได้รู้ ถ้าพวกเราทำไปเพราะคิดกบฏหรือทำการล่วงละเมิดต่อพระยาห์เวห์ ก็ขออย่าให้พระองค์ช่วยพวกเราให้รอดในวันนี้เลย
23que edificamos para nós um altar para deixar de seguir ao SENHOR; ou se para oferecer holocausto ou oferta de cereais, ou se para oferecer sacrifícios de ofertas pacíficas, que o próprio SENHOR nos peça contas disso.
23ถ้าพวกเราสร้างแท่นบูชาสำหรับตนเองเพื่อหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์ หรือเพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องธัญบูชา หรือเครื่องสันติบูชาบนแท่นนั้น ก็ขอให้พระยาห์เวห์เองทรงเอาผิดพวกเรา
24“Se não fizemos isso por preocupação e por um motivo, dizendo: 'No futuro, os filhos de vocês poderiam falar aos nossos filhos, dizendo: “O que vocês têm a ver com o SENHOR, o Deus de Israel?
24“แต่ที่พวกเราทำเช่นนี้ก็เพราะกังวลว่า ในอนาคตลูกหลานของพวกท่านอาจพูดกับลูกหลานของพวกเราว่า ‘พวกเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล?
25Pois o SENHOR fez do Jordão uma fronteira entre nós e vocês, filhos de Rúben e filhos de Gade. Vocês não têm porção no SENHOR.”' Assim, os filhos de vocês poderiam fazer os nossos filhos deixarem de temer ao SENHOR.
25เพราะพระยาห์เวห์ทรงกำหนดให้แม่น้ำจอร์แดนเป็นเขตแดนระหว่างเรากับพวกเจ้า ลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาด พวกเจ้าไม่มีส่วนในพระยาห์เวห์’ แล้วลูกหลานของพวกท่านอาจทำให้ลูกหลานของพวกเราเลิกยำเกรงพระยาห์เวห์
26“Portanto, dissemos: 'Preparemo-nos agora para edificar um altar para nós, não para holocausto, nem para sacrifício;
26“ดังนั้นพวกเราจึงกล่าวว่า ‘มาเถิด ให้เราเตรียมสร้างแท่นบูชาสำหรับพวกเรา ไม่ใช่เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวหรือเครื่องบูชาอื่น
27mas será uma testemunha entre nós e vocês, e entre as nossas gerações depois de nós, de que podemos realizar o serviço do SENHOR diante dele com os nossos holocaustos, com os nossos sacrifícios e com as nossas ofertas pacíficas;' para que os filhos de vocês não digam aos nossos filhos no futuro: 'Vocês não têm porção no SENHOR.'
27แต่ให้แท่นนี้เป็นพยานระหว่างพวกเรากับพวกท่าน และระหว่างลูกหลานรุ่นต่อ ๆ ไปของพวกเราทั้งสองฝ่าย ว่าพวกเราจะทำหน้าที่รับใช้พระยาห์เวห์ต่อหน้าพระองค์ ด้วยเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชา และเครื่องสันติบูชาของเรา’ เพื่อในอนาคตลูกหลานของพวกท่านจะไม่พูดกับลูกหลานของพวกเราว่า ‘พวกเจ้าไม่มีส่วนในพระยาห์เวห์’
28“Portanto, dissemos: 'Acontecerá que, quando disserem isso a nós ou às nossas gerações no futuro, nós diremos: “Vejam o modelo do altar do SENHOR, que os nossos pais fizeram, não para holocausto, nem para sacrifício; mas é uma testemunha entre nós e vocês.”'
28“พวกเราจึงกล่าวว่า ‘ถ้าในอนาคตพวกเขาพูดเช่นนี้กับพวกเราหรือลูกหลานของพวกเรา เราจะตอบว่า “ดูเถิด นี่คือรูปแบบของแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเราได้สร้างไว้ ไม่ใช่เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวหรือเครื่องบูชาอื่น แต่เป็นพยานระหว่างพวกเรากับพวกท่าน”’
29“Longe de nós que nos rebelemos contra o SENHOR, e deixemos hoje de seguir ao SENHOR, para edificar um altar para holocausto, para oferta de cereais ou para sacrifício, além do altar do SENHOR, nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo!”
29“ไม่มีทางที่พวกเราจะกบฏต่อพระยาห์เวห์และหันไปจากการติดตามพระยาห์เวห์ในวันนี้ ด้วยการสร้างแท่นบูชาสำหรับถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องธัญบูชา หรือเครื่องบูชาอื่น นอกเหนือจากแท่นบูชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราซึ่งอยู่หน้าพลับพลาของพระองค์!”
30Quando o sacerdote Fineias, e os príncipes da congregação, os chefes dos milhares de Israel que estavam com ele, ouviram as palavras que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés falaram, isso lhes agradou muito.
30เมื่อฟีเนหัสปุโรหิตกับบรรดาผู้นำของชุมนุมชน คือบรรดาหัวหน้าหน่วยนับพันของอิสราเอลที่อยู่กับเขา ได้ยินถ้อยคำของลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ พวกเขาก็พอใจ
31Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: “Hoje sabemos que o SENHOR está entre nós, porque vocês não cometeram esta transgressão contra o SENHOR. Agora vocês livraram os filhos de Israel da mão do SENHOR.”
31ฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตพูดกับลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ว่า “วันนี้พวกเรารู้แล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงอยู่ท่ามกลางพวกเรา เพราะพวกท่านไม่ได้กระทำการล่วงละเมิดต่อพระยาห์เวห์ บัดนี้พวกท่านได้ช่วยลูกหลานอิสราเอลให้พ้นจากการลงโทษของพระยาห์เวห์”
32Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os príncipes, voltaram dos filhos de Rúben e dos filhos de Gade, da terra de Gileade, para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e lhes trouxeram a resposta.
32แล้วฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตกับบรรดาผู้นำกลับจากลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาดในแผ่นดินกิเลอาด ไปยังลูกหลานอิสราเอลในแผ่นดินคานาอัน และนำข่าวกลับไปบอกพวกเขา
33O assunto agradou aos filhos de Israel; e os filhos de Israel abençoaram a Deus, e não falaram mais em subir à guerra contra eles, para destruir a terra em que os filhos de Rúben e os filhos de Gade habitavam.
33ลูกหลานอิสราเอลพอใจเรื่องนี้ พวกเขาสรรเสริญพระเจ้า และไม่พูดถึงการยกทัพไปทำสงครามกับชาวรูเบนและชาวกาด เพื่อทำลายแผ่นดินที่คนเหล่านั้นอาศัยอยู่อีกต่อไป
34Os filhos de Rúben e os filhos de Gade deram ao altar o nome de “Uma Testemunha Entre Nós de que o SENHOR é Deus”.
34ชาวรูเบนและชาวกาดตั้งชื่อแท่นบูชานั้นว่า “พยานระหว่างพวกเราว่าพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้า”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.