Josué
Chapter 22
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés,
1Joshua loh Reuben koca, Gad koca neh Manasseh koca hlangvang te koep a khue tih,
2e lhes disse: “Vocês guardaram tudo o que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou, e deram ouvidos à minha voz em tudo o que lhes ordenei.
2“BOEIPA kah sal Moses lohnangmih n'uen te boeih ngaithuen uh lamtah nang kang uen boeih dongah kai ol he hnatun uh.
3Vocês não abandonaram seus irmãos durante todos estes dias até o dia de hoje, mas cumpriram o dever do mandamento do SENHOR, seu Deus.
3Tihnin duela kum te yet na manuca rhoek te na hnoo uh pawt dongah BOEIPA na Pathen kah a kuek olpaek te na vai uh coeng.
4Agora o SENHOR, seu Deus, deu descanso aos seus irmãos, como lhes havia prometido. Portanto, voltem agora e vão para as suas tendas, para a terra da sua possessão, que Moisés, o servo do SENHOR, lhes deu do outro lado do Jordão.
4Te dongah BOEIPA na Pathen loh amih taengah a thui vanbangla na manuca rhoek te a duem sak coeng. Te dongah mael uh lamtah Jordan rhalvangan ah BOEIPA kah sal Moses loh nangmih m'paek na dap, na lo, na khohut te paan uh laeh.
5Tão somente tenham o cuidado diligente de cumprir o mandamento e a lei que Moisés, o servo do SENHOR, lhes ordenou: que amem o SENHOR, seu Deus, andem em todos os seus caminhos, guardem os seus mandamentos, apeguem-se a ele e o sirvam com todo o seu coração e com toda a sua alma.”
5Tedae BOEIPA kah sal Moses loh nangmih ng'uen olpaek neh olkhueng rhep saii ham, BOEIPA na Pathen lungnah ham neh a longpuei cungkuem ah pongpa ham, a olpaek ngaithuen ham neh a taengah rhep hmaiben ham, amah te na thinko boeih, na hinglu boeih neh thothueng ham te khaw ngaithuen uh,” a ti nah.
6Assim Josué os abençoou e os despediu; e eles foram para as suas tendas.
6Amih te Joshua loh yoethen a paek tih a tueih daengah amamih kah dap te a paan uh.
7Ora, a uma metade da tribo de Manassés, Moisés tinha dado herança em Basã; mas à outra metade Josué deu herança entre os seus irmãos, do outro lado do Jordão, para o oeste. Além disso, quando Josué os despediu para as suas tendas, ele os abençoou,
7Manasseh koca rhakthuem te Moses loh Bashan ah a phaeng coeng tih rhakthuem te tah Joshua loh khotlak Jordan rhalvangan, rhalvangan ah a pacaboeina neh hmaih a phaeng. Joshua loh amih te amamih kah dap la a tueih vaengah khaw amih te yoethen a paek bal.
8e lhes falou, dizendo: “Voltem com muitas riquezas para as suas tendas, com muitíssimo gado, com prata, com ouro, com bronze, com ferro e com muitíssimas roupas. Dividam os despojos dos seus inimigos com os seus irmãos.”
8Te vaengah amih te a thui pah tih, “Na dap te koeva neh a yet la boiva muep a yet nen khaw, cak nen khaw, sui nen khaw, rhohum nen khaw, thicung nen khaw, himbai nen khaw paan uh laeh. Na thunkha kah kutbuem muep aka yet te na manuca neh tael uh thae,” a ti nah.
9Os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e partiram do meio dos filhos de Israel, de Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, da qual eram donos, de acordo com o mandamento do SENHOR por intermédio de Moisés.
9A mael uh vaengah Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek, Manasseh koca hlangvang loh Kanaan kho Shiloh kah Israel ca taeng lamloh nong uh tih Moses kut kah BOEIPA ol vanbangla khohut hmuen te buem ham, Gilead kho la cet uh.
10Quando chegaram à região próxima ao Jordão, que está na terra de Canaã, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram ali um altar junto ao Jordão, um altar imponente de se ver.
10Kanaan kho kah Jordan saa te a pha vaengah Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek, Manasseh koca rhakthuem tah Jordan ah hmueihtuk a suem uh. Te hmueihtuk te a mueimae la sang.
11Os filhos de Israel ouviram dizer: “Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar na fronteira da terra de Canaã, na região ao redor do Jordão, do lado que pertence aos filhos de Israel.”
11Tedae Israel ca rhoek loh a yaak uh vaengah Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek neh Manasseh koca rhakthuem loh Kanaan kho kah imdan, Jordan saa, Israel ca rhoek kah khongan ah hmueihtuk a suem uh ke,” a ti uh.
12Quando os filhos de Israel ouviram isso, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para subir à guerra contra eles.
12Israel ca rhoek loh a yaak uh vaengah amih te caempuei neh paan thil ham Shiloh kah Israel ca rhaengpuei loh boeih tingtun uh.
13Os filhos de Israel enviaram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, Fineias, filho do sacerdote Eleazar.
13Te phoeiah Israel ca rhoek loh Gilead kho kah Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek, Manasseh koca rhakthuem taengla khosoih Eleazar capa Phinekha te neh,
14Com ele estavam dez príncipes, um príncipe da casa paterna para cada uma das tribos de Israel; e cada um deles era chefe da casa de seus pais entre os milhares de Israel.
14Israel koca imkhui boeih kah a napa, Israel ca thawngkhat imkhui kah a lu la aka om a napa rhoek lamkah khoboei khoboei neh khoboei parha te khaw a tueih uh.
15Eles foram aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, e falaram com eles, dizendo:
15Te dongah Gilead kho la a kun uh vaengah Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek, Manasseh koca rhakthuem te a voek uh.
16“Toda a congregação do SENHOR diz: 'Que transgressão é esta que vocês cometeram contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir ao SENHOR, ao edificarem para si um altar, para se rebelarem hoje contra o SENHOR?
16BOEIPA kah hlangboel boeih taengah ah, “Mebang boekoek aih lam lae Israel Pathen taengah boe na koek uh tih tihnin ah BOEIPA hnuk lamkah na balkhong uh van he? Namamih kah hmueihtuk na suem uh neh tihnin ah BOEIPA te na tloelh uh.
17Acaso a iniquidade de Peor é pouca coisa para nós, da qual não nos purificamos até o dia de hoje, embora tenha vindo uma praga sobre a congregação do SENHOR,
17Peor kathaesainah te mamih ham a rhoeh moenih a? Tihnin kah BOEIPA hlangboel dongah tlohthae aka om he n'caihcil mahpawt a?
18para que vocês deixem hoje de seguir ao SENHOR? Acontecerá que, visto que hoje vocês se rebelam contra o SENHOR, amanhã ele se irará contra toda a congregação de Israel.
18Tihnin ah nangmih loh BOEIPA hnuk lamkah na bal uh nama. Tihnin ah BOEIPA na tloelh thil uh he thangvuen ah Israel rheangpuei pum taengah a thintoek bitni.
19No entanto, se a terra da possessão de vocês é impura, então passem para a terra da possessão do SENHOR, na qual habita o tabernáculo do SENHOR, e tomem posse entre nós; mas não se rebelem contra o SENHOR, nem se rebelem contra nós, edificando um altar além do altar do SENHOR, nosso Deus.
19Na khohut diklai ni a rhalawt oeh atah BOEIPA kah dungtlungim loh a pai thil BOEIPA kah khohut diklai la ha kat uh lamtah kaimih saa dongkah he bawn uh mai saw. Tedae mamih Pathen BOEIPA kah hmueihtuk lakah namamih ham a tloe hmueihtuk na suem uh neh BOEIPA te tloelh thil uh boeh, kaimih khaw n'tloelh uh boeh.
20Acaso Acã, filho de Zerá, não cometeu uma transgressão no que era consagrado, e a ira caiu sobre toda a congregação de Israel? Aquele homem não pereceu sozinho na sua iniquidade.'”
20Yaehtaboeih neh boekoeknah la boe aka koek Zerah capa Akhan moenih a? Anih kathaesainah ah a thinhul loh Israel rhaengpuei boeih a tlak thil vaengah amah bueng hlang a pal moenih ko,” a ti uh.
21Então os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam e falaram aos chefes dos milhares de Israel:
21Te vaengah Israel thawngkhat kah a lu rhoek te Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek neh Manasseh koca rhakthuem loh a doo uh tih,
22“O Poderoso, Deus, o SENHOR, o Poderoso, Deus, o SENHOR, ele sabe; e Israel saberá: se foi em rebelião, ou se em transgressão contra o SENHOR (não nos salves hoje),
22“Pathen rhoek kah Pathen, pathen rhoek kah BOEIPA Pathen, Yahweh loh a ming, Israel long khaw ming saeh. BOEIPA taengah tloelhnah la om oeh tih boekoeknah la a om atah tihnin ah kaimih he n'hlun uh boeh.
23que edificamos para nós um altar para deixar de seguir ao SENHOR; ou se para oferecer holocausto ou oferta de cereais, ou se para oferecer sacrifícios de ofertas pacíficas, que o próprio SENHOR nos peça contas disso.
23BOEIPA hnuk lamloh balkhong ham hmueihtuk ka suem uh khaw, a soah khocang hmueihhlutnah ka nawn uh mai cakhaw, a soah rhoepnah hmueih ka nawn uh mai cakhaw BOEIPA amah loh thuep nawn saeh.
24“Se não fizemos isso por preocupação e por um motivo, dizendo: 'No futuro, os filhos de vocês poderiam falar aos nossos filhos, dizendo: “O que vocês têm a ver com o SENHOR, o Deus de Israel?
24Tedae olka dongah mawnnah ham a om pawt dongah ka saii he thui sih. Thangvuen ah nangmih ca rhoek loh kaimih ca rhoek taengah a thui vetih, “Nangmih taeng neh Israel Pathen BOEIPA taengah balae a benbonah,” ti saeh.
25Pois o SENHOR fez do Jordão uma fronteira entre nós e vocês, filhos de Rúben e filhos de Gade. Vocês não têm porção no SENHOR.”' Assim, os filhos de vocês poderiam fazer os nossos filhos deixarem de temer ao SENHOR.
25BOEIPA loh kaimih laklo neh nangmih laklo ah rhi a suem coeng. Reuben koca neh Gad koca, BOEIPA dongah Jordan te nangmih kah khoyo moenih. Te dongah nangmih koca loh BOEIPA aka rhih pawh kaimih ca rhoek te kangkuen sak saeh.
26“Portanto, dissemos: 'Preparemo-nos agora para edificar um altar para nós, não para holocausto, nem para sacrifício;
26Te dongah, “Hmueihtuk te sak ham mamih loh saii pawn sih, hmueihhlutnah ham moenih, hmueih ham moenih,” ka ti uh.
27mas será uma testemunha entre nós e vocês, e entre as nossas gerações depois de nós, de que podemos realizar o serviço do SENHOR diante dele com os nossos holocaustos, com os nossos sacrifícios e com as nossas ofertas pacíficas;' para que os filhos de vocês não digam aos nossos filhos no futuro: 'Vocês não têm porção no SENHOR.'
27Te tah kaimih laklo neh nangmih laklo ah, mamih hnukkah mamih cadilcahma laklo ah laipai la om saeh. BOEIPA kah thothuengnah te a mikhmuh ah mamih kah hmueihhlutnah neh, mamih kah hmueih neh, mamih kah rhoepnah neh thothueng sih. Te daengah ni thangvuen ah na ca rhoek loh kaimih ca rhoek taengah, “BOEIPA dongah khoyo te nangmih ham moenih,” a ti uh pawt eh.
28“Portanto, dissemos: 'Acontecerá que, quando disserem isso a nós ou às nossas gerações no futuro, nós diremos: “Vejam o modelo do altar do SENHOR, que os nossos pais fizeram, não para holocausto, nem para sacrifício; mas é uma testemunha entre nós e vocês.”'
28Thangvuen ah kaimih taeng neh n'cadilcahma rhoek taengah a thui uh atah te te ana om mai saeh ka ti uh. Te vaengah, “A pa rhoek loh BOEIPA kah hmueihtuk muei a saii uh te hmueihhlutnah ham pawt tih hmueih ham bal moenih, tedae kaimih laklo neh nangmih laklo kah laipai ni tila hmuh uh,’ ka ti uh bitni.
29“Longe de nós que nos rebelemos contra o SENHOR, e deixemos hoje de seguir ao SENHOR, para edificar um altar para holocausto, para oferta de cereais ou para sacrifício, além do altar do SENHOR, nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo!”
29BOEIPA te tloelh ham neh tihnin ah BOEIPA hnuk lamloh taengphael ham, a dungtlungim hmaikah mamih Pathen BOEIPA hmueihtuk phoeiah hmueihhlutnah ham, khocang ham neh hmueih ham hmueihtuk suem te kaimih nen tah savisava,” a ti uh.
30Quando o sacerdote Fineias, e os príncipes da congregação, os chefes dos milhares de Israel que estavam com ele, ouviram as palavras que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés falaram, isso lhes agradou muito.
30Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek neh Manasseh ca rhoek kah a thui uh ol te khosoih Phinekha neh rhaengpuei kah khoboei rhoek, anih taengah aka om Israel ca thawngkhat kah a lu loh a yaak uh vaengah a mik cop uh.
31Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: “Hoje sabemos que o SENHOR está entre nós, porque vocês não cometeram esta transgressão contra o SENHOR. Agora vocês livraram os filhos de Israel da mão do SENHOR.”
31Te dongah Reuben ca rhoek, Gad ca rhoek, Manasseh ca rhoek te, Khosoih Eleazar capa Phinekha loh, “BOEIPA te boekoeknah la boe na koek pawt tih Israel ca rhoek te BOEIPA kut lamkah na huul uh coeng dongah BOEIPA loh mamih lakli ah om tila tihnin ah m'ming uh,” a ti nah.
32Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os príncipes, voltaram dos filhos de Rúben e dos filhos de Gade, da terra de Gileade, para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e lhes trouxeram a resposta.
32Te daengah Gilead kho kah khosoih Eleazar capa Phinekha, Reuben ca rhoek neh Gad ca rhoek lamkah khoboei rhoek te Kanaan kho kah Israel ca rhoek taengla bal uh tih olka te a khuen uh.
33O assunto agradou aos filhos de Israel; e os filhos de Israel abençoaram a Deus, e não falaram mais em subir à guerra contra eles, para destruir a terra em que os filhos de Rúben e os filhos de Gade habitavam.
33Ol te khaw Israel ca rhoek kah mikhmuh ah a then coeng dongah Israel ca rhoek kah Pathen te a thangthen uh. Te dongah amih taengah caempuei la caeh ham, a khuikah khosa rhoek Reuben ca rhoek neh Gad ca rhoek kah khohmuen phae ham te thui uh voel pawh.
34Os filhos de Rúben e os filhos de Gade deram ao altar o nome de “Uma Testemunha Entre Nós de que o SENHOR é Deus”.
34Hmueihtuk te khaw Reuben ca rhoek neh Gad ca rhoek loh, “Kaimih laklo ah aka om BOEIPA Pathen kah laipai ni,”tila a sak uh.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.