2 Coríntios 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Gostaria que vocês me suportassem em um pouco de insensatez; mas, de fato, vocês me suportam.
1Utinam sustineretis modicum quid insipientiæ meæ, sed et supportare me:
2Pois tenho por vocês um ciúme que vem de Deus. Eu os prometi em casamento a um único marido, para apresentá-los como uma virgem pura a Cristo.
2æmulor enim vos Dei æmulatione. Despondi enim vos uni viro, virginem castam exhibere Christo.
3Mas temo que, de alguma forma, assim como a serpente enganou Eva com sua astúcia, a mente de vocês seja corrompida, desviando-se da simplicidade que há em Cristo.
3Timeo autem ne sicut serpens Hevam seduxit astutia sua, ita corrumpantur sensus vestri, et excidant a simplicitate, quæ est in Christo.
4Pois, se alguém vem pregando outro Jesus que nós não pregamos, ou se vocês recebem um espírito diferente daquele que receberam, ou um Evangelho diferente daquele que aceitaram, vocês suportam isso muito bem.
4Nam si is qui venit, alium Christum prædicat, quem non prædicavimus, aut alium spiritum accipitis, quem non accepistis: aut aliud Evangelium, quod non recepistis: recte pateremini.
5Pois considero que em nada sou inferior aos mais excelentes apóstolos.
5Existimo enim nihil me minus fecisse a magnis Apostolis.
6Mas, embora eu não seja hábil no falar, não me falta conhecimento. Pelo contrário, em tudo nos tornamos plenamente conhecidos de vocês.
6Nam etsi imperitus sermone, sed non scientia, in omnibus autem manifestati sumus vobis.
7Ou cometi algum pecado ao me humilhar para que vocês fossem exaltados, porque lhes preguei gratuitamente o Evangelho de Deus?
7Aut numquid peccatum feci, meipsum humilians, ut vos exaltemini? quoniam gratis Evangelium Dei evangelizavi vobis?
8Roubei outras igrejas, recebendo salário delas para poder servir a vocês.
8Alias ecclesias expoliavi, accipiens stipendium ad ministerium vestrum.
9Quando estive com vocês e passei necessidade, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia supriram o que me faltava. Em tudo me guardei de ser um peso para vocês, e continuarei a fazê-lo.
9Et cum essem apud vos, et egerem, nulli onerosus fui: nam quod mihi deerat, suppleverunt fratres, qui venerunt a Macedonia: et in omnibus sine onere me vobis servavi, et servabo.
10Como a verdade de Cristo está em mim, ninguém impedirá que eu me glorie assim nas regiões da Acaia.
10Est veritas Christi in me, quoniam hæc gloriatio non infringetur in me in regionibus Achaiæ.
11Por quê? Porque não amo vocês? Deus o sabe.
11Quare? quia non diligo vos? Deus scit.
12Mas continuarei fazendo o que faço, para tirar qualquer oportunidade daqueles que procuram uma ocasião de se igualar a nós naquilo de que se orgulham.
12Quod autem facio, et faciam: ut amputem occasionem eorum qui volunt occasionem, ut in quo gloriantur, inveniantur sicut et nos.
13Pois tais homens são falsos apóstolos, trabalhadores enganosos, disfarçando-se de apóstolos de Cristo.
13Nam ejusmodi pseudoapostoli sunt operarii subdoli, transfigurantes se in apostolos Christi.
14E não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
14Et non mirum: ipse enim Satanas transfigurat se in angelum lucis.
15Portanto, não é de surpreender que os seus servos também se disfarcem de servos da justiça. O fim deles será de acordo com as suas obras.
15Non est ergo magnum, si ministri ejus transfigurentur velut ministri justitiæ: quorum finis erit secundum opera ipsorum.
16Digo outra vez: que ninguém me considere insensato. Mas, se me considerarem assim, recebam-me como insensato, para que eu também possa me gloriar um pouco.
16Iterum dico (ne quis me putet insipientem esse, alioquin velut insipientem accipite me, ut et ego modicum quid glorier),
17O que digo, não digo segundo o Senhor, mas como em insensatez, com a confiança de quem se gloria.
17quod loquor, non loquor secundum Deum, sed quasi in insipientia, in hac substantia gloriæ.
18Visto que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.
18Quoniam multi gloriantur secundum carnem: et ego gloriabor.
19Pois vocês, sendo sábios, suportam os insensatos de bom grado.
19Libenter enim suffertis insipientes, cum sitis ipsi sapientes.
20Pois vocês suportam se alguém os escraviza, os devora, se apodera de vocês, se exalta ou lhes bate no rosto.
20Sustinetis enim si quis vos in servitutem redigit, si quis devorat, si quis accipit, si quis extollitur, si quis in faciem vos cædit.
21Para minha vergonha, digo isso como se nós tivéssemos sido fracos. No entanto, em qualquer coisa em que alguém seja ousado — falo em insensatez — eu também sou ousado.
21Secundum ignobilitatem dico, quasi nos infirmi fuerimus in hac parte. In quo quis audet (in insipientia dico) audeo et ego:
22Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São a descendência de Abraão? Eu também sou.
22Hebræi sunt, et ego: Israëlitæ sunt, et ego: semen Abrahæ sunt, et ego.
23São servos de Cristo? (Falo como quem está fora de si.) Eu ainda mais: em trabalhos, muito mais; em prisões, muito mais; em açoites, sem medida; muitas vezes enfrentei a morte.
23Ministri Christi sunt (ut minus sapiens dico), plus ego: in laboribus plurimis, in carceribus abundantius, in plagis supra modum, in mortibus frequenter.
24Cinco vezes recebi dos judeus quarenta açoites menos um.
24A Judæis quinquies, quadragenas, una minus, accepi.
25Três vezes fui espancado com varas. Uma vez fui apedrejado. Três vezes sofri naufrágio. Passei uma noite e um dia no alto-mar.
25Ter virgis cæsus sum, semel lapidatus sum: ter naufragium feci, nocte et die in profundo maris fui,
26Fiz muitas viagens, em perigos de rios, perigos de salteadores, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios, perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, perigos entre falsos irmãos;
26in itineribus sæpe, periculis fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, periculis ex gentibus, periculis in civitate, periculis in solitudine, periculis in mari, periculis in falsis fratribus:
27em trabalho e fadiga, em vigílias frequentemente, em fome e sede, em jejuns frequentemente, e em frio e nudez.
27in labore et ærumna, in vigiliis multis, in fame et siti, in jejuniis multis, in frigore et nuditate,
28Além de tudo isso, há o que pesa sobre mim diariamente: a ansiedade por todas as igrejas.
28præter illa quæ extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, sollicitudo omnium ecclesiarum.
29Quem é fraco sem que eu me sinta fraco também? Quem é levado a tropeçar sem que eu me queime de indignação?
29Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror?
30Se devo me gloriar, eu me gloriarei das coisas que dizem respeito à minha fraqueza.
30Si gloriari oportet, quæ infirmitatis meæ sunt, gloriabor.
31O Deus e Pai do Senhor Jesus Cristo, aquele que é bendito para todo o sempre, sabe que não minto.
31Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui est benedictus in sæcula, scit quod non mentior.
32Em Damasco, o governador sob o rei Aretas guardava a cidade de Damasco, desejando me prender.
32Damasci præpositus gentis Aretæ regis custodiebat civitatem Damascenorum ut me comprehenderet:
33Fui descido em um cesto por uma janela da muralha e escapei das suas mãos.
33et per fenestram in sporta dimissus sum per murum, et sic effugi manus ejus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.