1 Samuel 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Saul tinha trinta anos de idade quando começou a reinar, e reinou sobre Israel quarenta e dois anos.
1Saul was 1 jaar oud, toen hij koning werd, en… jaar regeerde hij over Israël.
2Saul escolheu para si três mil homens de Israel, dos quais dois mil ficaram com Saul em Micmás e na região montanhosa de Betel, e mil ficaram com Jônatas em Gibeá de Benjamim. O restante do povo ele enviou para as suas tendas.
2Saul koos drieduizend Israëlieten uit, van wie er tweeduizend bij hem in Mikmas en het gebergte van Betel bleven, en duizend bij Jonatan in Giba van Benjamin; de rest van het volk stuurde hij naar zijn woonplaatsen terug.
3Jônatas atacou a guarnição dos filisteus que estava em Geba, e os filisteus ouviram falar disso. Então Saul tocou a trombeta por toda a terra, dizendo: “Que os hebreus ouçam!”
3Daar Jonatan den Filistijnsen stadhouder in Giba doodde, vernamen de Filistijnen, dat de Hebreën waren afgevallen en dat Saul over heel het land de krijgstrompet had doen blazen.
4Todo o Israel ouviu dizer que Saul havia atacado a guarnição dos filisteus e também que Israel se tornara abominável para os filisteus. E o povo foi convocado para seguir Saul até Gilgal.
4Maar ook heel Israël hoorde, dat Saul den Filistijnsen stadhouder gedood had, en dat Israël zich de haat van de Filistijnen op de hals had gehaald; waarop het volk zich achter Saul en Jonatan in Gilgal schaarde.
5Os filisteus se reuniram para lutar contra Israel: trinta mil carros de guerra, seis mil cavaleiros e soldados tão numerosos como a areia da praia do mar. Eles subiram e acamparam em Micmás, a leste de Bete-Áven.
5Ook de Filistijnen verenigden zich tot de aanval op Israël; ze hadden drieduizend wagens, zesduizend ruiters, en een voetvolk zo talrijk als het zand aan het strand van de zee. Ze trokken uit, en sloegen hun kamp op bij Mikmas, ten oosten van Bet-Awen.
6Quando os homens de Israel viram que estavam em apuros (pois o povo estava angustiado), esconderam-se em cavernas, em matagais, entre as rochas, em túmulos e em cisternas.
6De Israëlieten begrepen, dat het er slecht voor hen uitzag, en dat het volk het zwaar te verduren zou krijgen. Ze kropen weg in grotten, spelonken, rotsspleten, ravijnen en putten,
7Ora, alguns dos hebreus haviam atravessado o Jordão para a terra de Gade e Gileade; mas quanto a Saul, ele ainda estava em Gilgal, e todo o povo o seguia tremendo.
7of trokken de Jordaan-wedden over naar de landstreek Gad en Gilad. Saul bevond zich nog in Gilgal, ofschoon heel het volk uit angst van hem wegliep.
8Ele esperou sete dias, o prazo fixado por Samuel; mas Samuel não chegou a Gilgal, e o povo começou a se dispersar.
8Hij wachtte zeven dagen, volgens de termijn, die Samuël had gesteld. Maar toen Samuël niet in Gilgal kwam en het volk van hem wegliep,
9Então Saul disse: “Tragam-me aqui o holocausto e as ofertas pacíficas.” E ele ofereceu o holocausto.
9beval Saul: Breng mij het brandoffer en de vredeoffers. En zelf droeg hij het brandoffer op.
10E aconteceu que, assim que ele terminou de oferecer o holocausto, eis que Samuel chegou; e Saul saiu ao seu encontro para saudá-lo.
10Juist had hij het offer opgedragen, of daar kwam Samuël aan. Saul ging hem tegemoet, om hem te begroeten.
11Samuel perguntou: “O que foi que você fez?” Saul respondeu: “Como vi que o povo se dispersava, que você não chegou no prazo marcado e que os filisteus estavam reunidos em Micmás,
11Maar Samuël vroeg: Wat hebt ge gedaan? Saul antwoordde: Wel, ik bemerkte, dat het volk van mij wegliep. En daar gij niet op de afgesproken tijd kwaamt, en de Filistijnen zich naar Mikmas samentrokken,
12pensei: ‘Agora os filisteus descerão contra mim em Gilgal, e eu ainda não busquei o favor do SENHOR.’ Então me senti forçado e ofereci o holocausto.”
12dacht ik: Nu komen de Filistijnen op mij af naar Gilgal, nog eer ik Jahweh gunstig gestemd heb. Dus hakte ik de knoop maar door, en droeg zelf het offer op.
13Samuel disse a Saul: “Você agiu como um tolo. Você não obedeceu ao mandamento que o SENHOR, o seu Deus, lhe deu; pois agora o SENHOR teria estabelecido o seu reino sobre Israel para sempre.
13Nu sprak Samuël tot Saul: Ge hebt dwaas gehandeld! Zo ge het bevel hadt volbracht, dat Jahweh, uw God, u had gegeven, dan had Jahweh thans uw koningschap over Israël voor altijd bevestigd.
14Mas agora o seu reino não subsistirá. O SENHOR buscou para si um homem segundo o seu coração, e o SENHOR o designou como líder sobre o seu povo, porque você não obedeceu ao que o SENHOR lhe ordenou.”
14Maar nu zal uw koningschap geen stand houden. Jahweh zal Zich iemand naar zijn hart zoeken en hem tot vorst over zijn volk aanstellen, omdat ge niet onderhouden hebt, wat Jahweh u had bevolen. En Samuël stond op, vertrok uit Gilgal, en ging zijns weegs.
15Então Samuel se levantou e subiu de Gilgal a Gibeá de Benjamim. E Saul contou o povo que estava com ele, cerca de seiscentos homens.
15Wat er van het volk was overgebleven, volgde Saul ten strijde. Toen zij te Giba van Benjamin waren gekomen, monsterde Saul het volk, dat zich bij hem bevond; het waren ongeveer zeshonderd man.
16Saul, e o seu filho Jônatas, e o povo que se achava com eles, ficaram em Geba de Benjamim; enquanto isso, os filisteus acamparam em Micmás.
16Zo stonden dus Saul met zijn zoon Jonatan en het volk, dat zich bij hen bevond, te Giba van Benjamin, terwijl de Filistijnen bij Mikmas waren gelegerd.
17Grupos de ataque saíram do acampamento dos filisteus em três companhias: uma companhia tomou a direção de Ofra, rumo à terra de Sual;
17Intussen verlieten drie plunderende benden het kamp der Filistijnen. De ene trok in de richting van Ofra, naar het land Sjoeal;
18outra companhia tomou o caminho de Bete-Horom; e a terceira companhia tomou o caminho da fronteira com vista para o vale de Zeboim, na direção do deserto.
18de tweede in de richting van Bet-Choron; en de derde naar het grensgebied, dat over het Hyena-dal op de steppe uitziet.
19Ora, não se encontrava nenhum ferreiro em toda a terra de Israel, pois os filisteus haviam dito: “Para que os hebreus não façam para si espadas ou lanças”;
19Nu was er in heel het land Israël geen smid te vinden; want de Filistijnen hadden gezegd: De Hebreën moeten geen zwaarden of speren kunnen vervaardigen.
20assim, todos os israelitas desciam aos filisteus, cada um para afiar a sua lâmina de arado, enxada, machado e foice.
20Dus moest heel Israël zich tot de Filistijnen wenden, als men een ploeg, een houweel, een bijl of een sikkel te slijpen had.
21O preço era de um pim para afiar as enxadas e as lâminas de arado, e um terço de siclo para os garfos, machados e aguilhões.
21En voor het scherpen van ploeg of houweel vroegen de Filistijnen een derde sikkel, en even zoveel voor het slijpen van bijlen of sikkels.
22Aconteceu, pois, que no dia da batalha, não se achava espada nem lança nas mãos de nenhum dos soldados que estavam com Saul e Jônatas; somente Saul e o seu filho Jônatas as possuíam.
22Zo kwam het, dat in de veldslag bij Mikmas niemand van het volk, dat bij Saul en Jonatan was, een zwaard of een lans bezat; alleen Saul en zijn zoon Jonatan waren ermee gewapend.
23E um destacamento dos filisteus avançou para o desfiladeiro de Micmás.
23Een wachtpost der Filistijnen hield ook de bergpas van Mikmas bezet.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.