1 Samuel 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Saul tinha trinta anos de idade quando começou a reinar, e reinou sobre Israel quarenta e dois anos.
1Naʻe pule ʻa Saula ʻi he tau ʻe taha; pea hili ʻene pule ʻi he taʻu ʻe ua ki ʻIsileli,
2Saul escolheu para si três mil homens de Israel, dos quais dois mil ficaram com Saul em Micmás e na região montanhosa de Betel, e mil ficaram com Jônatas em Gibeá de Benjamim. O restante do povo ele enviou para as suas tendas.
2Naʻe fili ʻe Saula ʻene kau tangata ʻe toko tolu afe mei ʻIsileli: naʻe ʻia Saula ʻi Mikimasi, pea ʻi he moʻunga ko Peteli ʻae toko ua afe, pea naʻe ʻia Sonatane ʻi Kipea ʻo Penisimani ʻae toko taha afe: pea ko hono toe ʻoe kakai naʻa ne fekau ke ʻalu ʻae tangata taki taha ki hono fale fehikitaki.
3Jônatas atacou a guarnição dos filisteus que estava em Geba, e os filisteus ouviram falar disso. Então Saul tocou a trombeta por toda a terra, dizendo: “Que os hebreus ouçam!”
3Pea naʻe taaʻi ʻe Sonatane ʻae kolo tau ʻae kakai Filisitia ʻaia naʻe ʻi Kipea, pea naʻe fanongo ki ai ʻae kakai Filisitia. Pea naʻe ifi meʻalea ʻe Saula ʻi he potu fonua kotoa pē, ʻo ne pehē, Ke ongoʻi ʻe he kakai Hepelū.
4Todo o Israel ouviu dizer que Saul havia atacado a guarnição dos filisteus e também que Israel se tornara abominável para os filisteus. E o povo foi convocado para seguir Saul até Gilgal.
4Pea naʻe fanongo ʻa ʻIsileli kotoa pē ki he lea, kuo taaʻi ʻe Saula ha kolo tau ʻae kakai Filisitia, pea kuo fehiʻanekina ʻaupito ʻa ʻIsileli ʻi he ʻao ʻoe kakai Filisitia. Pea naʻe fekau ke fakataha ʻae kakai kia Saula ʻi Kilikali.
5Os filisteus se reuniram para lutar contra Israel: trinta mil carros de guerra, seis mil cavaleiros e soldados tão numerosos como a areia da praia do mar. Eles subiram e acamparam em Micmás, a leste de Bete-Áven.
5¶ Pea naʻe kātoa fakataha ʻae kakai Filisitia ke tauʻi ʻa ʻIsileli, ko e ngaahi saliote ʻe tolu mano, mo e kau tangata heka hoosi ʻe toko ono afe, pea ko e kakai naʻe hangē ko e ʻoneʻone ʻi he matātahi honau tokolahi: pea naʻa nau ʻalu hake ʻo nofo ʻi Mikimasi, ʻi he potu hopoʻangalaʻā mei Pete-ʻAveni.
6Quando os homens de Israel viram que estavam em apuros (pois o povo estava angustiado), esconderam-se em cavernas, em matagais, entre as rochas, em túmulos e em cisternas.
6Pea ʻi he vakai ʻae kau tangata ʻIsileli kuo ʻākilotoa ʻakinautolu (he naʻe mamahi ʻae kakai), naʻe fakatoitoi ʻakinautolu ʻe he kakai ʻi he ngaahi ʻana, mo e ngaahi vaofihi, pea ʻi he ngaahi maka, mo e potu māʻolunga, pea ʻi he ngaahi luo.
7Ora, alguns dos hebreus haviam atravessado o Jordão para a terra de Gade e Gileade; mas quanto a Saul, ele ainda estava em Gilgal, e todo o povo o seguia tremendo.
7Pea naʻe ʻalu ʻae kau Hepelū niʻihi ki he kauvai ʻe taha ʻo Sioatani ki he fonua ʻo Kata mo Kiliati, ka ko Saula naʻe kei ʻi Kilikali ia, pea naʻe muimui tetetete pe ʻae kakai kiate ia.
8Ele esperou sete dias, o prazo fixado por Samuel; mas Samuel não chegou a Gilgal, e o povo começou a se dispersar.
8¶ Pea naʻe tatali ia ʻi he ʻaho ʻe fitu ʻo fakatatau ki he ʻaho naʻe kotofa ʻe Samuela: ka naʻe ʻikai haʻu ʻa Samuela ki Kilikali; pea naʻe movetevete ʻae kakai ʻiate ia.
9Então Saul disse: “Tragam-me aqui o holocausto e as ofertas pacíficas.” E ele ofereceu o holocausto.
9Pea naʻe pehē ʻe Saula, “ʻOmi ki heni kiate au ʻae feilaulau tutu, mo e feilaulau fakalelei.” Pea naʻa ne ʻatu ʻae feilaulau tutu.
10E aconteceu que, assim que ele terminou de oferecer o holocausto, eis que Samuel chegou; e Saul saiu ao seu encontro para saudá-lo.
10Pea naʻe hoko ʻo pehē, hili leva ʻene fakaʻosi ʻene ʻatu ʻae feilaulau tutu, vakai, kuo hoko mai ʻa Samuela; pea naʻe ʻalu atu ʻa Saula ke fakafetaulaki kiate ia, ke na feʻiloaki.
11Samuel perguntou: “O que foi que você fez?” Saul respondeu: “Como vi que o povo se dispersava, que você não chegou no prazo marcado e que os filisteus estavam reunidos em Micmás,
11¶ Pea naʻe pehē ʻe Samuela, “Ko e hā ia kuo ke fai?” Pea pehē ʻe Saula, “Ko e meʻa ʻi heʻeku vakai kuo movete ʻae kakai meiate au, pea naʻe ʻikai te ke hoko mai ʻi he ngaahi ʻaho naʻe kotofa, pea kuo kātoa fakataha ʻae kau Filisitia ki Mikimasi:
12pensei: ‘Agora os filisteus descerão contra mim em Gilgal, e eu ainda não busquei o favor do SENHOR.’ Então me senti forçado e ofereci o holocausto.”
12Ko ia naʻaku pehē ai, ‘Ko eni ʻe hoko hifo kiate au ʻae kau Filisitia ki Kilikali, ka ʻoku teʻeki ai te u fai ʻae hū kia Sihova’: ko ia ne u kātaki ai au ʻo ʻatu ʻae feilaulau tutu.”
13Samuel disse a Saul: “Você agiu como um tolo. Você não obedeceu ao mandamento que o SENHOR, o seu Deus, lhe deu; pois agora o SENHOR teria estabelecido o seu reino sobre Israel para sempre.
13Pea pehē ʻe Samuela kia Saula, “Kuo ke fai vale: kuo ʻikai te ke tauhi ʻae fekau ʻa Sihova ko ho ʻOtua, ʻaia naʻa ne fekau kiate koe: ka ne pehē, kuo fokotuʻumaʻu ʻe Sihova ho puleʻanga ki ʻIsileli ʻo taʻengata.
14Mas agora o seu reino não subsistirá. O SENHOR buscou para si um homem segundo o seu coração, e o SENHOR o designou como líder sobre o seu povo, porque você não obedeceu ao que o SENHOR lhe ordenou.”
14Ka ko eni ʻe ʻikai tuʻumaʻu ho puleʻanga: kuo fili ʻe Sihova ha tangata maʻana ʻo hangē ko hono loto ʻoʻona, pea kuo fekau ʻe Sihova kiate ia ke ʻeiki ia ki hono kakai, koeʻuhi naʻe ʻikai te ke tauhi ʻaia naʻe fekau ʻe Sihova kiate koe.”
15Então Samuel se levantou e subiu de Gilgal a Gibeá de Benjamim. E Saul contou o povo que estava com ele, cerca de seiscentos homens.
15Pea naʻe tuʻu hake ʻa Samuela, ʻo ʻalu mei Kilikali ki Kipea ʻo Penisimani. Pea naʻe lau ʻe Saula ʻae kakai naʻe ʻiate ia, ko e toko onongeau nai.
16Saul, e o seu filho Jônatas, e o povo que se achava com eles, ficaram em Geba de Benjamim; enquanto isso, os filisteus acamparam em Micmás.
16Pea ko Saula mo hono foha ko Sonatane, pea mo e kakai naʻe ʻiate kinaua, naʻa nau nofo ʻi Kipea ʻo Penisimani: ka naʻe ʻapitanga ʻae kakai Filisitia ʻi Mikimasi.
17Grupos de ataque saíram do acampamento dos filisteus em três companhias: uma companhia tomou a direção de Ofra, rumo à terra de Sual;
17¶ Pea naʻe haʻu ʻae vahe ʻe tolu ʻoe kau maumau mei he nofoʻanga tau ʻoe kau Filisitia: naʻe ʻalu ʻae kautau ʻe taha ki he hala ki Ofila, ki he fonua ko Suali:
18outra companhia tomou o caminho de Bete-Horom; e a terceira companhia tomou o caminho da fronteira com vista para o vale de Zeboim, na direção do deserto.
18Pea naʻe afe ʻae kautau ʻe taha ki he hala ki Pete-holoni: pea ʻalu ʻae kautau ʻe taha ki he hala ʻoe veʻe fonua ʻoku hanga atu ki he teleʻa ʻo Sipoimi ʻo hanga atu ki he toafa.
19Ora, não se encontrava nenhum ferreiro em toda a terra de Israel, pois os filisteus haviam dito: “Para que os hebreus não façam para si espadas ou lanças”;
19¶ Pea ko eni, naʻe ʻikai ʻiloʻi ha tufunga tuki ukamea ʻi he fonua kotoa pē ʻo ʻIsileli: he ne pehē ʻe he kau Filisitia, Telia naʻa tuki ʻe he kau Hepelū ʻae ngaahi heletā mo e tao maʻanautolu.
20assim, todos os israelitas desciam aos filisteus, cada um para afiar a sua lâmina de arado, enxada, machado e foice.
20Ka naʻe ʻalu hifo ki he kau Filisitia ʻae kakai ʻIsileli kotoa pē, ke fakamata taki taha ʻae tangata hono huotoho, mo ʻene hele, mo ʻene toki, mo ʻene huo keli.
21O preço era de um pim para afiar as enxadas e as lâminas de arado, e um terço de siclo para os garfos, machados e aguilhões.
21Ka naʻa nau maʻu ʻae kili fakamata ki he huo keli, pea ki he hele, mo e ngaahi huhuʻi pea mo e ngaahi toki, pea ke fakamata ʻae meʻa kini.
22Aconteceu, pois, que no dia da batalha, não se achava espada nem lança nas mãos de nenhum dos soldados que estavam com Saul e Jônatas; somente Saul e o seu filho Jônatas as possuíam.
22Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi he ʻaho ʻoe tau, naʻe ʻikai ʻiloa ha heletā pe ha tao ʻi he nima ʻo ha tokotaha ʻi he kakai naʻe ʻia Saula mo Sonatane: ka ko Saula mo hono foha ko Sonatane, naʻe ʻilo ai ia.
23E um destacamento dos filisteus avançou para o desfiladeiro de Micmás.
23Pea naʻe hiki kituʻa ʻae ʻapitanga ʻoe kau Filisitia ke ʻalu ki he potu ʻaluʻanga ki Mikimasi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.