1 Samuel 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Saul falou a seu filho Jônatas e a todos os seus servos com o propósito de matar Davi. Mas Jônatas, o filho de Saul, gostava muito de Davi.
1Pea naʻe lea ʻa Saula kia Sonatane ko hono foha, pea ki heʻene kau tamaioʻeiki kotoa pē, koeʻuhi kenau tāmateʻi ʻa Tevita.
2Jônatas avisou Davi, dizendo: “Meu pai, Saul, procura matá-lo. Portanto, por favor, tenha muito cuidado pela manhã, vá para um lugar secreto e fique escondido.
2Ka naʻe loto lelei lahi ʻa Sonatane ko e foha ʻo Saula kia Tevita: pea naʻe fakahā ʻe Sonatane kia Tevita, ʻo pehē, “ʻOku fai ʻe Saula ko ʻeku tamai ke ne tāmateʻi koe: pea ko eni, ʻoku ou kole kiate koe, ke ke vakai kiate koe ke ʻoua ke pongipongi, pea nofo ʻi ha potu lilo, ʻo toitoiʻi koe:
3Eu sairei e ficarei ao lado de meu pai no campo onde você estiver escondido. Conversarei com ele sobre você e, se descobrir alguma coisa, eu lhe avisarei.”
3Pea te u ʻalu ʻo tuʻu ofi ki heʻeku tamai ʻi he ngoue ʻaia ʻoku ke ʻi ai, pea te ma alea mo ʻeku tamai kiate koe; pea ko ia teu mamata ki ai, teu tala kiate koe.
4Jônatas falou bem de Davi a seu pai, Saul, e lhe disse: “Que o rei não peque contra o seu servo Davi; porque ele não pecou contra o senhor, e os serviços que ele prestou ao senhor têm sido de grande proveito.
4¶ Pea naʻe lea lelei ʻa Sonatane ki heʻene tamai ko Saula kia Tevita, ʻo ne pehē, “Ke ʻoua naʻa fai ha kovi ʻe he tuʻi ki heʻene tamaioʻeiki ko Tevita; koeʻuhi kuo ʻikai te ne fai angahala kiate koe pea koeʻuhi ko ʻene ngaahi ngāue kuo lelei ʻaupito kiate koe:
5Ele arriscou a vida quando matou o filisteu, e o SENHOR trouxe uma grande vitória a todo o Israel. O senhor viu isso e se alegrou. Por que o senhor pecaria contra sangue inocente, matando Davi sem motivo algum?”
5He naʻa ne ʻai ʻene moʻui ki hono nima, pea ne tāmateʻi ʻae tangata Filisitia, pea naʻe fai ʻe Sihova ʻae fakamoʻui lahi maʻa ʻIsileli: naʻa ke vakaiʻi ia: pea ne ke fiefia ai: pea ko e hā ai te ke fai angahala ai ki he toto angatonu, ke tāmateʻi ʻa Tevita taʻehanotuʻunga?”
6Saul ouviu a voz de Jônatas e fez este juramento: “Tão certo como vive o SENHOR, ele não será morto.”
6Pea naʻe tokanga ʻa Saula ki he leʻo ʻo Sonatane: pea fuakava ʻa Saula, ʻI he moʻui ʻa Sihova ʻe ʻikai tāmateʻi ia.
7Então Jônatas chamou Davi e lhe contou toda aquela conversa. Jônatas o levou a Saul, e Davi voltou a estar na presença dele como antes.
7Pea naʻe ui ʻe Sonatane ʻa Tevita, pea fakahā ʻe Sonatane kiate ia ʻae ngaahi meʻa ni. Pea naʻe ʻomi ʻe Sonatane ʻa Tevita kia Saula, pea naʻe ʻi hono ʻao ia ʻo hangē ko ʻene ʻi ai ʻi muʻa.
8Estourou uma nova guerra. Davi saiu à batalha contra os filisteus e infligiu-lhes uma grande derrota, e eles fugiram dele.
8¶ Pea naʻe toe hoko ʻae tau: pea ʻalu ai ʻa Tevita ʻo tauʻi ʻae kakai Filisitia, pea ne taaʻi ʻakinautolu ʻi he tāmateʻi lahi; pea naʻa nau hola meiate ia.
9Mas um espírito maligno da parte do SENHOR apoderou-se de Saul quando ele estava sentado em sua casa, com a lança na mão, enquanto Davi tocava a harpa.
9Pea naʻe ʻia Saula ʻae laumālie kovi meia Sihova, ʻi heʻene nofo ʻi hono fale mo e tao ʻi hono nima: pea naʻe tā ʻene meʻa ʻe Tevita ʻaki hono nima.
10Saul tentou cravar Davi na parede com a lança, mas ele se desviou de Saul, e a lança cravou-se na parede. Naquela mesma noite, Davi fugiu e conseguiu escapar.
10Pea naʻe feinga ʻa Saula ke ne veloʻi ʻa Tevita ki he holisi ʻaki ʻae tao; ka naʻe kalo mālie ʻa Tevita, pea velo ʻo tau ʻae tao ki he holisi: pea naʻe hola ʻa Tevita ʻo hao mei hono ʻao ʻi he pō ko ia.
11Saul enviou mensageiros à casa de Davi para vigiá-lo e matá-lo pela manhã. Mas Mical, a mulher de Davi, o avisou: “Se você não salvar a sua vida hoje à noite, amanhã estará morto.”
11Pea naʻe fekau ʻe Saula ʻae kau tangata fekau ki he fale ʻo Tevita, ke lamasi ia, pea kenau tāmateʻi ia ʻi he pongipongi: pea naʻe tala ʻe Mikale ko e uaifi ʻo Tevita kiate ia, ʻo pehē, “Kapau ʻe ʻikai te ke fakahaofi hoʻo moʻui he poōni, ʻe tāmateʻi koe ʻapongipongi.”
12Então Mical ajudou Davi a descer pela janela, e ele fugiu e escapou.
12¶ Ko ia naʻe tukutuku hifo ai ʻe Mikale ʻa Tevita mei he matapā sioʻata: pea naʻe ʻalu ia, pea hola ʻo hao.
13Mical pegou um terafim, colocou-o na cama, pôs uma almofada de pelo de cabra na cabeceira e o cobriu com um manto.
13Pea naʻe toʻo ʻe Mikale ʻae meʻa fakatātā ʻo tuku ia ki he mohenga, pea ne ʻai ʻae ʻolunga ko e fulufuluʻi kosi ke ʻolunga ʻaki, ʻo ne ʻufiʻufi ʻaki ia ʻae kafu.
14Quando Saul enviou os mensageiros para prender Davi, ela disse: “Ele está doente.”
14Pea ʻi he fekau ʻa Saula ʻae kau talafekau ke puke ʻa Tevita, naʻe pehē ʻe ia, ʻOku mahaki ia.
15Saul mandou os mensageiros de volta para verificar Davi, com esta ordem: “Tragam-no para mim até mesmo na cama, para que eu o mate.”
15Pea naʻe toe fekau ʻe Saula ʻae kau talafekau kenau mamata kia Tevita, ʻo pehē, “Mou ʻomi ia kiate au ʻi hono mohenga, koeʻuhi ke u tāmateʻi ia.”
16Quando os mensageiros entraram, eis que o terafim estava na cama, com a almofada de pelo de cabra na cabeceira.
16Pea ʻi he hū ki loto ʻae kau tangata talafekau, vakai, naʻe ʻi he mohenga ʻae meʻa fakatātā mo e ʻolunga kuo ngaohi ʻaki ʻae fulufuluʻi kosi.
17Saul perguntou a Mical: “Por que você me enganou desse jeito e deixou o meu inimigo escapar?” Mical respondeu a Saul: “Ele me disse: ‘Deixe-me ir, senão eu a mato!’”
17Pea naʻe pehē ʻe Saula kia Mikale, “Ko e hā kuo ke kākā pehē ai au, mo ke fekau ki hoku fili ke ʻalu, pea kuo ne hao?” Pea pehē ʻe Mikale kia Saula, naʻe pehē mai ʻe ia, Tuku ke u ʻalu; he ko e hā te u tāmateʻi ai koe?”
18Davi fugiu e escapou, e foi a Samuel em Ramá, relatando-lhe tudo o que Saul lhe havia feito. E ele e Samuel foram morar em Naiote.
18¶ Ko ia naʻe hola pea hao ʻa Tevita, ʻo ne ʻalu kia Samuela ki Lama, ʻo ne tala kiate ia ʻaia kotoa pē kuo fai ʻe Saula kiate ia. Pea naʻa na ō mo Samuela ʻo nofo ʻi Naoti.
19E foi relatado a Saul: “Eis que Davi está em Naiote, em Ramá.”
19Pea naʻe tala kia Saula, ʻo pehē, Vakai, ʻoku ʻi Naoti ʻa Tevita ʻi Lama.
20Saul enviou mensageiros para prender Davi; mas quando eles viram um grupo de profetas profetizando, com Samuel presidindo o grupo, o Espírito de Deus desceu sobre os mensageiros de Saul, e eles também começaram a profetizar.
20Pea naʻe fekau ʻe Saula ʻae kau tangata ke puke ʻa Tevita: pea ʻi heʻenau mamata ki he kau palōfita ʻoku malanga, kae tuʻu ʻa Samuela ʻaia ko honau tauhi, naʻe hoko ʻae laumālie ʻoe ʻOtua ki he kau tangata fekau ʻa Saula, pea malanga foki mo kinautolu.
21Ao ser informado disso, Saul enviou outros mensageiros, mas estes também profetizaram. Saul enviou mensageiros pela terceira vez, mas também eles profetizaram.
21Pea ʻi he fakahā ia kia Saula, naʻa ne fekau atu ʻae kau tangata kehe, pea naʻe malanga ʻakinautolu foki. Pea naʻe ʻave ʻe Saula ʻae kau tangata fekau ho hono liunga tolu, pea naʻa nau malanga foki.
22Finalmente, o próprio Saul foi a Ramá e chegou ao grande poço que fica em Secu. E perguntou: “Onde estão Samuel e Davi?” Alguém respondeu: “Eles estão em Naiote, em Ramá.”
22Pea naʻe toki ʻalu ia foki ki Lama pea hoko atu ki he fuʻu luo vai ʻaia ʻoku ʻi Sikiu: pea naʻe fehuʻi ʻe ia ʻo pehē, “ʻOku ʻi fē ʻa Samuela mo Tevita?” Pea pehē ʻe he tokotaha, Vakai, ʻoku na ʻi Naoti ʻi Lama.
23Ele se dirigiu para Naiote, em Ramá. Mas o Espírito de Deus desceu também sobre ele, e ele continuou o caminho profetizando, até chegar a Naiote, em Ramá.
23Pea ne ʻalu ki ai ki Naoti ʻi Lama: pea hoko kiate ia foki ʻae Laumālie ʻoe ʻOtua, pea naʻe ʻalu pe ia, ʻo malanga, ʻo feʻunga mo ʻene hoko ki Naoti ʻi Lama.
24Ele também tirou as suas vestes; e profetizou perante Samuel, e ficou deitado nu durante todo aquele dia e toda aquela noite. Por isso dizem: “Está Saul também entre os profetas?”
24Pea naʻa ne toʻo foki hono ngaahi kofu, ʻo malanga pehē pē ʻi he ʻao ʻo Samuela, pea naʻe tokoto hifo taʻekofu ia ʻi he ʻaho kotoa ko ia mo e pō kotoa ko ia. Ko e tupunga ia ʻoe pehē, “He kuo kau ʻa Saula foki mo e kau palōfita?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.