1 Samuel 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Saul falou a seu filho Jônatas e a todos os seus servos com o propósito de matar Davi. Mas Jônatas, o filho de Saul, gostava muito de Davi.
1Саул а ворбит фиулуй сэу Ионатан ши тутурор служиторилор луй сэ омоаре пе Давид.
2Jônatas avisou Davi, dizendo: “Meu pai, Saul, procura matá-lo. Portanto, por favor, tenha muito cuidado pela manhã, vá para um lugar secreto e fique escondido.
2Дар Ионатан, фиул луй Саул, каре юбя мулт пе Давид, й-а дат де штире ши й-а зис: „Татэл меу, Саул, каутэ сэ те омоаре. Пэзеште-те дар мыне диминяцэ, стай ынтр-ун лок тэйнуит ши аскунде-те.
3Eu sairei e ficarei ao lado de meu pai no campo onde você estiver escondido. Conversarei com ele sobre você e, se descobrir alguma coisa, eu lhe avisarei.”
3Еу вой еши ши вой ста лынгэ татэл меу ын кымпул ын каре вей фи; вой ворби татэлуй меу деспре тине, вой ведя че ва зиче ши-ць вой спуне.”
4Jônatas falou bem de Davi a seu pai, Saul, e lhe disse: “Que o rei não peque contra o seu servo Davi; porque ele não pecou contra o senhor, e os serviços que ele prestou ao senhor têm sido de grande proveito.
4Ионатан а ворбит бине де Давид татэлуй сэу Саул: „Сэ ну факэ ымпэратул”, а зис ел, „ун пэкат фацэ де робул сэу Давид, кэч ел н-а фэкут ничун пэкат фацэ де тине. Димпотривэ, а лукрат пентру бинеле тэу;
5Ele arriscou a vida quando matou o filisteu, e o SENHOR trouxe uma grande vitória a todo o Israel. O senhor viu isso e se alegrou. Por que o senhor pecaria contra sangue inocente, matando Davi sem motivo algum?”
5шь-а пус ын жок вяца, а учис пе филистян ши Домнул а дат о маре избэвире пентру тот Исраелул. Ту ай вэзут ши те-ай букурат. Пентру че сэ пэкэтуешть ымпотрива унуй сынӂе невиноват ши сэ оморь фэрэ причинэ пе Давид?”
6Saul ouviu a voz de Jônatas e fez este juramento: “Tão certo como vive o SENHOR, ele não será morto.”
6Саул а аскултат гласул луй Ионатан ши а журат зикынд: „Виу есте Домнул кэ Давид ну ва мури!”
7Então Jônatas chamou Davi e lhe contou toda aquela conversa. Jônatas o levou a Saul, e Davi voltou a estar na presença dele como antes.
7Ионатан а кемат пе Давид ши й-а спус тоате кувинтеле ачестя, апой л-а адус ла Саул; ши Давид а фост ынаинтя луй ка май ынаинте.
8Estourou uma nova guerra. Davi saiu à batalha contra os filisteus e infligiu-lhes uma grande derrota, e eles fugiram dele.
8Рэзбоюл урма ынаинте. Давид а мерс ымпотрива филистенилор ши с-а бэтут ку ей, ле-а причинуит о маре ынфрынӂере ши ау фуӂит динаинтя луй.
9Mas um espírito maligno da parte do SENHOR apoderou-se de Saul quando ele estava sentado em sua casa, com a lança na mão, enquanto Davi tocava a harpa.
9Атунч, духул чел рэу, тримис де Домнул, а венит песте Саул, каре шедя ын касэ ку сулица ын мынэ. Давид кынта,
10Saul tentou cravar Davi na parede com a lança, mas ele se desviou de Saul, e a lança cravou-se na parede. Naquela mesma noite, Davi fugiu e conseguiu escapar.
10ши Саул а врут сэ-л пироняскэ ку сулица де перете. Дар Давид с-а ферит де ел, ши Саул а ловит ку сулица ын перете. Давид а фуӂит ши а скэпат ноаптя.
11Saul enviou mensageiros à casa de Davi para vigiá-lo e matá-lo pela manhã. Mas Mical, a mulher de Davi, o avisou: “Se você não salvar a sua vida hoje à noite, amanhã estará morto.”
11Саул а тримис ниште оамень акасэ ла Давид ка сэ-л пындяскэ ши сэ-л омоаре диминяца. Дар Микал, неваста луй Давид, й-а дат де штире ши й-а зис: „Дакэ ну фуӂь ын ноаптя ачаста, мыне вей фи оморыт.”
12Então Mical ajudou Davi a descer pela janela, e ele fugiu e escapou.
12Еа л-а коборыт пе ферястрэ ши Давид а плекат ши а фуӂит. Аша а скэпат.
13Mical pegou um terafim, colocou-o na cama, pôs uma almofada de pelo de cabra na cabeceira e o cobriu com um manto.
13Ын урмэ, Микал а луат терафимул ши л-а пус ын пат; й-а пус о пеле де капрэ ын журул капулуй ши л-а ынвелит ку о хайнэ.
14Quando Saul enviou os mensageiros para prender Davi, ela disse: “Ele está doente.”
14Кынд а тримис Саул оамений сэ я пе Давид, еа а зис: „Есте болнав.”
15Saul mandou os mensageiros de volta para verificar Davi, com esta ordem: “Tragam-no para mim até mesmo na cama, para que eu o mate.”
15Саул й-а тримис ынапой сэ-л вадэ ши а зис: „Адучеци-л ла мине, ын патул луй, ка сэ-л омор.”
16Quando os mensageiros entraram, eis que o terafim estava na cama, com a almofada de pelo de cabra na cabeceira.
16Оамений ачея с-ау ынторс ши ятэ кэ терафимул ера ын пат ши ын журул капулуй ера о пеле де капрэ.
17Saul perguntou a Mical: “Por que você me enganou desse jeito e deixou o meu inimigo escapar?” Mical respondeu a Saul: “Ele me disse: ‘Deixe-me ir, senão eu a mato!’”
17Саул а зис кэтре Микал: „Пентру че м-ай ыншелат ын фелул ачеста ши ай дат друмул врэжмашулуй меу ши а скэпат?” Микал а рэспунс луй Саул: „Ел мь-а зис: ‘Ласэ-мэ сэ плек орь те омор!’”
18Davi fugiu e escapou, e foi a Samuel em Ramá, relatando-lhe tudo o que Saul lhe havia feito. E ele e Samuel foram morar em Naiote.
18Аша а фуӂит ши а скэпат Давид. Ел с-а дус ла Самуел, ла Рама, ши й-а историсит тот че-й фэкусе Саул. Апой с-а дус ку Самуел ши а локуит ын Наиот.
19E foi relatado a Saul: “Eis que Davi está em Naiote, em Ramá.”
19Ау спус лукрул ачеста луй Саул ши ау зис: „Ятэ кэ Давид есте ын Наиот, лынгэ Рама.”
20Saul enviou mensageiros para prender Davi; mas quando eles viram um grupo de profetas profetizando, com Samuel presidindo o grupo, o Espírito de Deus desceu sobre os mensageiros de Saul, e eles também começaram a profetizar.
20Саул а тримис ниште оамень сэ я пе Давид. Ей ау вэзут о адунаре де пророчь, каре пророчяу ку Самуел ын фрунте. Духул луй Думнезеу а венит песте тримиший луй Саул ши ау ынчепут ши ей сэ пророчаскэ.
21Ao ser informado disso, Saul enviou outros mensageiros, mas estes também profetizaram. Saul enviou mensageiros pela terceira vez, mas também eles profetizaram.
21Ау спус луй Саул лукрул ачеста; ел а тримис алць оамень ши ау пророчит ши ей. А май тримис алций а трея оарэ ши ау пророчит ши ей.
22Finalmente, o próprio Saul foi a Ramá e chegou ao grande poço que fica em Secu. E perguntou: “Onde estão Samuel e Davi?” Alguém respondeu: “Eles estão em Naiote, em Ramá.”
22Атунч, Саул с-а дус ел ынсушь ла Рама. Ажунгынд ла фынтына чя маре фэрэ апэ, каре есте ла Секу, а ынтребат: „Унде сунт Самуел ши Давид?” И с-а рэспунс: „Сунт ын Наиот, лынгэ Рама.”
23Ele se dirigiu para Naiote, em Ramá. Mas o Espírito de Deus desceu também sobre ele, e ele continuou o caminho profetizando, até chegar a Naiote, em Ramá.
23Ши с-а ындрептат спре Наиот, лынгэ Рама. Духул луй Думнезеу а венит ши песте ел ши Саул шь-а вэзут де друм, пророчинд пынэ ла сосиря луй ын Наиот, лынгэ Рама.
24Ele também tirou as suas vestes; e profetizou perante Samuel, e ficou deitado nu durante todo aquele dia e toda aquela noite. Por isso dizem: “Está Saul também entre os profetas?”
24С-а дезбрэкат де хайне ши а пророчит ши ел ынаинтя луй Самуел ши с-а арункат дезбрэкат ла пэмынт тоатэ зиуа ачея ши тоатэ ноаптя. Де ачея се зиче: „Оаре ши Саул есте ынтре пророчь?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.