1 Samuel 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afias, benjamita, um guerreiro valente.
1Ера ун ом дин Бениамин, нумит Кис, фиул луй Абиел, фиул луй Церор, фиул луй Бекорат, фиул луй Афиах, фиул унуй бениамит, ун ом таре ши войник.
2Ele tinha um filho cujo nome era Saul, um jovem impressionante; e não havia entre os filhos de Israel alguém mais belo do que ele. Dos ombros para cima, ele era mais alto do que qualquer pessoa do povo.
2Ел авя ун фиу ку нумеле Саул, тынэр ши фрумос, май фрумос декыт орькаре дин копиий луй Исраел. Ши-й ынтречя пе тоць ын ынэлциме де ла умэр ын сус.
3As jumentas de Quis, pai de Saul, haviam se perdido. Quis disse a Saul, seu filho: “Pegue um dos servos com você, levante-se e vá procurar as jumentas.”
3Мэгэрицеле луй Кис, татэл луй Саул, с-ау рэтэчит, ши Кис а зис фиулуй сэу Саул: „Я ку тине о слугэ, скоалэ-те ши ду-те де каутэ мэгэрицеле.”
4Ele passou pela região montanhosa de Efraim e passou pela terra de Salisa, mas não as encontraram. Depois passaram pela terra de Saalins, mas elas não estavam lá. Então passou pela terra dos benjamitas, mas não as encontraram.
4Саул а трекут прин мунтеле луй Ефраим ши а стрэбэтут цара Шалиша фэрэ сэ ле гэсяскэ; ау трекут прин цара Шаалим, ши ну ерау аколо; ау стрэбэтут цара луй Бениамин, ши ну ле-ау гэсит.
5Quando chegaram à terra de Zufe, Saul disse ao seu servo que estava com ele: “Venha! Vamos voltar, para que o meu pai não deixe de se importar com as jumentas e fique preocupado conosco.”
5Ажунсесерэ ын цара Цуф, кынд Саул а зис слуӂий каре ыл ынсоця: „Хайде сэ не ынтоарчем, ка ну кумва татэл меу, лэсынд мэгэрицеле, сэ фие ынгрижорат де ной.”
6O servo lhe respondeu: “Eis que há um homem de Deus nesta cidade, e ele é um homem muito respeitado. Tudo o que ele diz, certamente acontece. Vamos até lá. Talvez ele possa nos dizer qual caminho devemos seguir.”
6Слуга й-а зис: „Ятэ кэ ын четатя ачаста есте ун ом ал луй Думнезеу, ун ом ку вазэ; тот че спуне ел ну се поате сэ ну се ынтымпле. Хайдем ла ел дар; поате кэ не ва арэта друмул пе каре требуе сэ апукэм.”
7Então Saul disse ao seu servo: “Mas, e se formos, o que levaremos para o homem? Pois o pão acabou nos nossos alforjes, e não há presente algum para levar ao homem de Deus. O que nós temos?”
7Саул а зис слуӂий сале: „Дар дакэ мерӂем аколо, че сэ адучем омулуй луй Думнезеу? Кэч ну май авем меринде ын сачь ши н-авем ничун дар де адус омулуй луй Думнезеу. Че авем?”
8O servo respondeu a Saul novamente e disse: “Eis que tenho em minhas mãos um quarto de um siclo de prata. Eu o darei ao homem de Deus, para que ele nos indique o caminho.”
8Слуга а луат дин ноу кувынтул ши а зис луй Саул: „Уйте, еу ам ла мине ун сферт де сиклу де арӂинт; ыл вой да омулуй луй Думнезеу ши не ва арэта друмул.”
9(Antigamente em Israel, quando um homem ia consultar a Deus, ele dizia: “Venham! Vamos ao vidente”; pois aquele que hoje é chamado de profeta, antes era chamado de vidente.)
9Одиниоарэ, ын Исраел, кынд се дучя чинева сэ ынтребе пе Думнезеу, зичя: „Хайдем сэ мерӂем ла вэзэтор!” Кэч ачела каре се нумеште азь пророк се нумя одиниоарэ вэзэтор.
10Então Saul disse ao seu servo: “Bem falado. Venha! Vamos.” E foram à cidade onde estava o homem de Deus.
10Саул а зис слуӂий: „Ай дрептате; хайдем сэ мерӂем!” Ши с-ау дус ын четатя унде ера омул луй Думнезеу.
11Enquanto subiam a encosta para a cidade, encontraram algumas jovens que saíam para tirar água e lhes perguntaram: “O vidente está aqui?”
11Пе кынд се суяу ей спре четате, ау ынтылнит ниште фете каре ешисерэ сэ скоатэ апэ ши ле-ау зис: „Аич есте вэзэторул?”
12Elas lhes responderam: “Sim, ele está. Eis que ele está logo adiante de vocês. Apressem-se agora, pois ele veio hoje à cidade porque o povo tem hoje um sacrifício no lugar alto.
12Еле ле-ау рэспунс: „Да, ятэ-л ынаинтя та; дар ду-те репеде, астэзь а венит ын четате, пентру кэ попорул адуче жертфэ пе ынэлциме.
13Assim que entrarem na cidade, logo o encontrarão, antes que ele suba ao lugar alto para comer; pois o povo não comerá até que ele chegue, porque ele abençoa o sacrifício. E depois disso comem os convidados. Portanto, subam agora; pois vocês o encontrarão neste exato momento.”
13Кынд вець интра ын четате, ыл вець гэси ынаинте ка сэ се суе ла локул ыналт сэ мэнынче, кэч попорул ну мэнынкэ пынэ ну вине ел, фииндкэ ел требуе сэ бинекувынтезе жертфа; дупэ ачея, мэнынкэ ши чей пофтиць. Суици-вэ дар, кэч акум ыл вець гэси.”
14Eles subiram para a cidade. Quando estavam entrando na cidade, eis que Samuel saía em direção a eles, para subir ao lugar alto.
14Ши с-ау суит ын четате. Токмай кынд интрау пе поарта четэций, ау фост ынтылниць де Самуел, каре ешя сэ се суе пе ынэлциме.
15Ora, o SENHOR havia se revelado a Samuel um dia antes da chegada de Saul, dizendo:
15Дар, ку о зи май ынаинте де вениря луй Саул, Домнул ынштиинцасе пе Самуел ши-й зисесе:
16“Amanhã, por esta hora, enviarei a você um homem da terra de Benjamim, e você o ungirá como líder sobre o meu povo Israel. Ele salvará o meu povo das mãos dos filisteus; pois olhei para o meu povo, porque o seu clamor chegou a mim.”
16„Мыне, ла часул ачеста, ыць вой тримите ун ом дин цара луй Бениамин ши сэ-л унӂь дрепт кэпетение а попорулуй Меу Исраел. Ел ва скэпа попорул Меу дин мына филистенилор, кэч ам кэутат ку ындураре спре попорул Меу, пентру кэ стригэтул луй а ажунс пынэ ла Мине.”
17Quando Samuel viu Saul, o SENHOR lhe disse: “Eis o homem de quem lhe falei! Ele governará o meu povo.”
17Кынд а зэрит Самуел пе Саул, Домнул й-а зис: „Ятэ омул деспре каре ць-ам ворбит; ел ва домни песте попорул Меу.”
18Então Saul se aproximou de Samuel na porta da cidade e perguntou: “Por favor, diga-me onde fica a casa do vidente.”
18Саул с-а апропият де Самуел ла мижлокул порций ши а зис: „Аратэ-мь, те рог, унде есте каса вэзэторулуй.”
19Samuel respondeu a Saul: “Eu sou o vidente. Suba à minha frente para o lugar alto, pois vocês comerão comigo hoje. Pela manhã eu o deixarei ir, e lhe direi tudo o que está no seu coração.
19Самуел а рэспунс луй Саул: „Еу сунт вэзэторул. Суе-те ынаинтя мя пе ынэлциме, ши вець мынка астэзь ку мине. Мыне те вой лэса сэ плечь ши-ць вой спуне тот че се петрече ын инима та.
20Quanto às suas jumentas que se perderam há três dias, não se preocupe com elas, pois já foram encontradas. E para quem é todo o desejo de Israel? Não é para você e para toda a casa de seu pai?”
20Ну те нелиништи де мэгэрицеле пе каре ле-ай пердут акум трей зиле, кэч с-ау гэсит. Ши пентру чине есте пэстрат тот че есте май де прец ын Исраел? Оаре ну пентру тине ши пентру тоатэ каса татэлуй тэу?”
21Saul respondeu: “Por acaso não sou eu um benjamita, da menor das tribos de Israel? E não é a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que então o senhor me fala dessa maneira?”
21Саул а рэспунс: „Оаре ну сунт еу бениамит, дин уна дин челе май мичь семинций але луй Исраел? Ши фамилия мя ну есте чя май микэ динтре тоате фамилииле дин семинция луй Бениамин? Пентру че дар ымь ворбешть астфел?”
22Samuel pegou Saul e o seu servo e os levou para a sala de refeições, e os fez sentar no lugar de honra entre os convidados, que eram cerca de trinta pessoas.
22Самуел а луат пе Саул ши пе слуга луй, й-а вырыт ын одая де мынкаре, ле-а дат локул чел динтый ынтре чей пофтиць, каре ерау апроапе трейзечь де иншь.
23Samuel disse ao cozinheiro: “Traga a porção que lhe entreguei, da qual lhe disse: ‘Separe-a’.”
23Самуел а зис букэтарулуй: „Аду порция пе каре ць-ам дат-о кынд ць-ам зис: ‘Пуне-о деопарте.’”
24O cozinheiro pegou a coxa e o que estava com ela e a colocou diante de Saul. Samuel disse: “Eis aqui o que foi reservado! Coloque diante de si e coma; porque foi guardado para você até o momento determinado, pois eu disse: ‘Convidei o povo.’” Assim Saul comeu com Samuel naquele dia.
24Букэтарул а дат спата ши че ера пе еа ши а пус-о ынаинтя луй Саул. Ши Самуел а зис: „Ятэ че а фост пэстрат, пуне-о ынаинте ши мэнынкэ, фииндкэ пентру тине с-а пэстрат кынд ам пофтит попорул.” Астфел, Саул а мынкат ку Самуел ын зиуа ачея.
25Quando desceram do lugar alto para a cidade, Samuel conversou com Saul no terraço.
25С-ау коборыт апой де пе ынэлциме ын четате, ши Самуел а стат де ворбэ ку Саул пе акоперишул касей.
26Eles se levantaram cedo; e, ao romper do dia, Samuel chamou Saul no terraço, dizendo: “Levante-se, para que eu o mande de volta.” Saul se levantou, e ambos saíram, ele e Samuel.
26Апой с-ау скулат дис-де-диминяцэ, ши, ын ревэрсатул зорилор, Самуел а кемат пе Саул де пе акопериш ши а зис: „Скоалэ-те, ши те вой ынсоци.” Саул с-а скулат ши ау ешит амындой, ел ши Самуел.
27Enquanto desciam para os limites da cidade, Samuel disse a Saul: “Diga ao servo que vá adiante de nós.” Ele foi adiante, e então Samuel acrescentou: “Mas fique parado aqui por um momento, para que eu lhe anuncie a palavra de Deus.”
27Кынд с-ау коборыт ла марӂиня четэций, Самуел а зис луй Саул: „Спуне слуӂий тале сэ трякэ ынаинтя ноастрэ.” Ши слуга а трекут ынаинте. „Опреште-те акум”, а зис ярэшь Самуел, „ши-ць вой фаче куноскут кувынтул луй Думнезеу.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.