1 Samuel 30
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Quando Davi e seus homens chegaram a Ziclague no terceiro dia, os amalequitas haviam feito uma incursão contra o sul e contra Ziclague. Atacaram Ziclague e a incendiaram.
1Кынд а ажунс Давид ку оамений луй а трея зи ла Циклаг, амалечиций нэвэлисерэ ын партя де мязэзи ши ын Циклаг. Ей нимичисерэ ши арсесерэ Циклагул
2Levaram cativas as mulheres e todos os que estavam na cidade, tanto pequenos como grandes. Não mataram ninguém, mas os levaram consigo e seguiram seu caminho.
2дупэ че луасерэ приншь пе фемей ши пе тоць чей че се афлау аколо, мичь ши марь. Ну оморысерэ пе нимень, дар луасерэ тотул ши плекасерэ.
3Quando Davi e seus homens chegaram à cidade, viram que ela tinha sido incendiada e que suas mulheres, seus filhos e suas filhas haviam sido levados cativos.
3Давид ши оамений луй ау ажунс ын четате ши ятэ кэ ера арсэ; ши невестеле, фиий ши фийчеле лор фусесерэ луаць приншь.
4Então Davi e o povo que estava com ele levantaram a voz e choraram até não terem mais forças para chorar.
4Атунч, Давид ши попорул каре ера ку ел ау ридикат гласул ши ау плынс пынэ н-ау май путут плынӂе.
5As duas mulheres de Davi também haviam sido levadas cativas: Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, do Carmelo.
5Челе доуэ невесте але луй Давид: Ахиноам дин Изреел ши Абигаил дин Кармел, неваста луй Набал, фусесерэ луате ши еле.
6Davi ficou profundamente angustiado, pois o povo falava em apedrejá-lo; todos estavam amargurados por causa de seus filhos e filhas. Davi, porém, encontrou forças no SENHOR, seu Deus.
6Давид а фост ын маре стрымтораре, кэч попорул ворбя сэ-л учидэ ку петре, пентру кэ тоць ерау амэрыць ын суфлет, фиекаре дин причина фиилор ши фетелор луй. Дар Давид с-а ымбэрбэтат, сприжининду-се пе Домнул Думнезеул луй.
7Davi disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: “Por favor, traga o éfode até aqui.” Abiatar levou o éfode a Davi.
7Ел а зис преотулуй Абиатар, фиул луй Ахимелек: „Аду-мь ефодул!” Абиатар а адус ефодул ла Давид.
8Então Davi consultou o SENHOR: “Se eu perseguir este bando, conseguirei alcançá-lo?” O SENHOR respondeu: “Persiga-o, pois certamente o alcançará e recuperará tudo.”
8Ши Давид а ынтребат пе Домнул: „Сэ урмэреск оастя ачаста? О вой ажунӂе?” Домнул й-а рэспунс: „Урмэреште-о, кэч о вей ажунӂе ши вей избэви тотул.”
9Davi partiu com os seiscentos homens que estavam com ele e chegou ao riacho de Besor, onde ficaram os que não puderam prosseguir.
9Ши Давид а порнит, ел ши чей шасе суте де оамень каре ерау ку ел. Ау ажунс ла пырыул Бесор, унде с-ау оприт чей че рэмыняу ла коадэ.
10Davi continuou a perseguição com quatrocentos homens; duzentos ficaram para trás porque estavam exaustos demais para atravessar o riacho de Besor.
10Давид й-а урмэрит май департе, ку патру суте де оамень, дар доуэ суте де оамень с-ау оприт, фиинд пря обосиць ка сэ май трякэ пырыул Бесор.
11Encontraram um egípcio no campo e o levaram a Davi. Deram-lhe pão, e ele comeu; deram-lhe também água para beber.
11Пе кымп, ау дат песте ун ом еӂиптян, пе каре л-ау адус ла Давид. Й-ау дат сэ мэнынче пыне ши сэ бя апэ
12Deram-lhe ainda um pedaço de bolo de figos e dois cachos de passas. Depois de comer, ele recuperou as forças, pois não comia pão nem bebia água havia três dias e três noites.
12ши й-ау май дат ши о легэтурэ де смокине ши доуэ легэтурь де стафиде. Дупэ че а мынкат, й-ау венит ярэшь путериле, кэч ну мынкасе ши ну бэусе апэ де трей зиле ши трей нопць.
13Davi lhe perguntou: “A quem você pertence? De onde você vem?” Ele respondeu: “Sou um jovem egípcio, servo de um amalequita. Meu senhor me abandonou porque fiquei doente há três dias.
13Давид й-а зис: „Ал куй ешть ши де унде ешть?” Ел а рэспунс: „Сунт ун бэят еӂиптян ын служба унуй амалечит ши де трей зиле стэпынул меу м-а пэрэсит пентру кэ ерам болнав.
14Fizemos uma incursão contra o sul dos quereteus, contra o território de Judá e contra o sul de Calebe; e incendiamos Ziclague.”
14Ам нэвэлит ын партя де мязэзи а керетицилор, пе цинутул луй Иуда ши ла мязэзи де Калеб, ши ам арс Циклагул.”
15Davi lhe perguntou: “Você pode me levar até esse bando?” Ele respondeu: “Jure-me por Deus que não me matará nem me entregará nas mãos do meu senhor, e eu o levarei até o bando.”
15Давид й-а зис: „Врей сэ мэ дучь ла оастя ачаста?” Ши ел а зис: „Журэ-мь пе Нумеле луй Думнезеу кэ ну мэ вей оморы ши ну мэ вей да пе мына стэпынулуй меу, ши те вой коборы ла оастя ачаста.”
16Quando o egípcio levou Davi até lá, os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e dançando por causa do grande despojo que haviam tomado da terra dos filisteus e da terra de Judá.
16Ел й-а служит астфел де кэлэузэ. Ши амалечиций ерау рисипиць пе тот цинутул, мынкынд, бынд ши жукынд де букурия прэзий челей марь пе каре о луасерэ дин цара филистенилор ши дин цара луй Иуда.
17Davi os atacou desde o crepúsculo daquele dia até a tarde do dia seguinte. Nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos jovens que montaram em camelos e fugiram.
17Давид й-а бэтут дин зорий зилей пынэ а доуа зи сяра ши н-а скэпат ничунул дин ей, афарэ де патру суте де тинерь, каре ау ынкэлекат пе кэмиле ши ау фуӂит.
18Davi recuperou tudo o que os amalequitas haviam levado e resgatou suas duas mulheres.
18Давид а скэпат астфел тот че луасерэ амалечиций ши а скэпат ши пе челе доуэ невесте але луй.
19Nada lhes faltou, nem pequeno nem grande, nem filhos nem filhas, nem despojo nem coisa alguma que os amalequitas tivessem levado. Davi trouxe tudo de volta.
19Ну ле-а липсит нимень, де ла мик пынэ ла маре, нич фиу, нич фийкэ, нич ун лукру дин прадэ, нимик дин че ли се луасе; Давид а адус ынапой тотул.
20Davi tomou todas as ovelhas e todo o gado. Os homens conduziam esses animais à frente dos outros rebanhos e diziam: “Este é o despojo de Davi.”
20Ши Давид а луат тоате оиле ши тоць боий, ши чей че мынау турма ачаста ши мерӂяу ын фрунтя ей зичяу: „Ачаста есте прада луй Давид!”
21Davi voltou até os duzentos homens que estavam exaustos demais para segui-lo e que haviam sido deixados junto ao riacho de Besor. Eles saíram ao encontro de Davi e do povo que estava com ele. Quando Davi se aproximou, cumprimentou-os.
21Давид а ажунс ла чей доуэ суте де оамень каре фусесерэ пря обосиць ка сэ май мяргэ дупэ ел ши пе каре-й лэсасе ла пырыул Бесор. Ей ау ешит ынаинтя луй Давид ши ынаинтя попорулуй каре ера ку ел. Давид с-а апропият де ей ши й-а ынтребат де сэнэтате.
22Então todos os homens maus e perversos dentre os que haviam ido com Davi disseram: “Como eles não foram conosco, não lhes daremos nada do despojo que recuperamos, exceto a mulher e os filhos de cada um. Que os levem e vão embora.”
22Тоць оамений рэй ши де нимик динтре чей че мерсесерэ ку Давид ау луат кувынтул ши ау зис: „Фииндкэ н-ау венит ку ной, сэ ну ле дэм нимик дин прада пе каре ам скэпат-о, чи доар сэ-шь я фиекаре неваста ши копиий ши сэ плече.”
23Davi, porém, disse: “Meus irmãos, vocês não podem agir assim com aquilo que o SENHOR nos deu. Ele nos protegeu e entregou em nossas mãos o bando que veio contra nós.
23Дар Давид а зис: „Сэ ну фачець аша, фрацилор, ку че не-а дат Домнул, кэч Ел не-а пэзит ши а дат ын мыниле ноастре чата каре венисе ымпотрива ноастрэ.
24Quem dará ouvidos a vocês nesse assunto? A parte de quem vai à batalha será igual à parte de quem fica com a bagagem. Todos receberão partes iguais.”
24Ши чине в-ар аскулта ын привинца ачаста? Партя требуе сэ фие ачеяшь атыт пентру чел че с-а коборыт пе кымпул де бэтае, кыт ши пентру чел че а рэмас ла калабалыкурь; с-о ымпартэ деопотривэ.”
25A partir daquele dia, Davi estabeleceu isso como estatuto e ordenança para Israel, até o dia de hoje.
25Лукрул ачеста а рэмас де атунч ши пынэ ын зиуа де азь о леӂе ши ун обичей ын Исраел.
26Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: “Aqui está um presente para vocês, tirado do despojo dos inimigos do SENHOR.”
26Кынд с-а ынторс ла Циклаг, Давид а тримис о парте дин прадэ бэтрынилор луй Иуда, приетенилор сэй, спунынду-ле ачесте кувинте: „Ятэ дарул пе каре ви-л фак дин прада луатэ де ла врэжмаший Домнулуй!”
27Enviou aos que estavam em Betel, em Ramote do Sul e em Jatir;
27А тримис челор дин Бетел, челор дин Рамот, де ла мязэзи, челор дин Иатир,
28aos que estavam em Aroer, Sifmote e Estemoa;
28челор дин Ароер, челор дин Сифмот, челор дин Ештемоа,
29aos que estavam em Racal, nas cidades dos jerameelitas e nas cidades dos queneus;
29челор дин Ракал, челор дин четэциле иерахмеелицилор, челор дин четэциле кеницилор,
30aos que estavam em Hormá, Borasã e Atac;
30челор дин Хорма, челор дин Кор-Ашан, челор дин Атак,
31aos que estavam em Hebrom e a todos os lugares onde Davi e seus homens costumavam permanecer.
31челор дин Хеброн ши ын тоате локуриле пе каре ле стрэбэтусе Давид ку оамений луй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.