1 Samuel 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao jovem que carregava as suas armas: “Venha! Vamos atravessar até o destacamento dos filisteus que está do outro lado.” Mas ele não contou ao seu pai.
1Ынтр-о зи, Ионатан, фиул луй Саул, а зис тынэрулуй каре-й пурта армеле: „Вино ши сэ пэтрундем пынэ ла стража филистенилор, каре есте динколо де локул ачеста.” Ши н-а спус нимик татэлуй сэу.
2Saul estava sentado nos arredores de Gibeá, debaixo da romãzeira em Migrom; e as pessoas que estavam com ele eram cerca de seiscentos homens,
2Саул стэтя ла марӂиня четэций Гибея, суб родиул дин Мигрон, ши попорул каре ера ку ел ера апроапе шасе суте де оамень.
3entre os quais se encontrava Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do SENHOR em Siló, o qual vestia um éfode. E o povo não sabia que Jônatas havia saído.
3Ахия, фиул луй Ахитуб, фрателе луй И-Кабод, фиул луй Финеас, фиул луй Ели, преотул Домнулуй ла Сило, пурта ефодул. Попорул ну штия кэ Ионатан с-а дус.
4Em cada um dos lados do desfiladeiro pelo qual Jônatas procurava chegar ao destacamento dos filisteus havia um penhasco íngreme; o nome de um era Bozez, e o nome do outro era Sené.
4Ынтре трекэториле прин каре кэута Ионатан сэ ажунгэ ла стража филистенилор, ера ун писк де стынкэ де о парте ши ун писк де стынкэ де чялалтэ парте; унул пурта нумеле Боцец ши челэлалт, Сене.
5Um penhasco se erguia ao norte, de frente para Micmás, e o outro ao sul, de frente para Geba.
5Унул дин ачесте пискурь есте ла мязэноапте, фацэ ын фацэ ку Микмаш, ши челэлалт ла мязэзи, фацэ ын фацэ ку Геба.
6Jônatas disse ao jovem que carregava as suas armas: “Venha! Vamos até a guarnição destes incircuncisos. Talvez o SENHOR aja a nosso favor, pois nada pode impedir o SENHOR de salvar, quer com muitos ou com poucos.”
6Ионатан а зис тынэрулуй каре-й пурта армеле: „Вино ши сэ пэтрундем пынэ ла стража ачестор нетэяць ымпрежур. Поате кэ Домнул ва лукра пентру ной, кэч нимик ну ымпедикэ пе Домнул сэ дя избэвире принтр-ун мик нумэр ка ши принтр-ун маре нумэр.”
7O seu escudeiro lhe respondeu: “Faça tudo o que estiver no seu coração. Siga em frente; estou com você, aconteça o que acontecer.”
7Чел че-й дучя армеле й-а рэспунс: „Фэ тот че ай ын инимэ, н-аскулта декыт де симцэмынтул тэу ши ятэ-мэ ку тине, гата сэ те урмез орьунде.”
8Então Jônatas disse: “Eis que atravessaremos em direção àqueles homens e deixaremos que nos vejam.
8„Ей бине, а зис Ионатан, хайдем ла оамений ачештя ши сэ не арэтэм лор!
9Se nos disserem: ‘Esperem aí até chegarmos a vocês!’, então ficaremos parados e não subiremos a eles.
9Дакэ не вор зиче: ‘Оприци-вэ пынэ вом вени ной ла вой!’ вом рэмыне пе лок ши ну не вом суи ла ей.
10Mas se disserem: ‘Subam a nós!’, então subiremos, pois o SENHOR os entregou em nossas mãos. E este será o sinal para nós.”
10Дар, дакэ вор зиче: ‘Суици-вэ ла ной!’ не вом суи, кэч Домнул ый дэ ын мыниле ноастре. Ачеста сэ не фие семнул.”
11Assim, ambos se mostraram ao destacamento dos filisteus; e os filisteus disseram: “Vejam, os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos!”
11С-ау арэтат амындой стрэжий филистенилор, ши филистений ау зис: „Ятэ кэ евреий ес дин гэуриле ын каре с-ау аскунс.”
12Os homens do destacamento gritaram para Jônatas e o seu escudeiro: “Subam até nós, e nós lhes daremos uma lição!” Jônatas disse ao seu escudeiro: “Suba atrás de mim, pois o SENHOR os entregou nas mãos de Israel.”
12Ши оамений каре ерау де стражэ ау ворбит астфел луй Ионатан ши челуй че-й дучя армеле: „Суици-вэ ла ной, ка сэ вэ арэтэм чева.” Ионатан а зис челуй че-й дучя армеле: „Суе-те дупэ мине, кэч Домнул ый дэ ын мыниле луй Исраел.”
13Jônatas escalou, usando as mãos e os pés, seguido pelo seu escudeiro; e os filisteus caíam diante de Jônatas; e o seu escudeiro os matava atrás dele.
13Ши Ионатан с-а суит ажутынду-се ку мыниле ши пичоареле, ши чел че-й дучя армеле а мерс дупэ ел. Филистений ау кэзут ынаинтя луй Ионатан, ши чел че-й дучя армеле арунка моартя ын урма луй.
14Naquele primeiro ataque que Jônatas e o seu escudeiro fizeram, eles mataram cerca de vinte homens, em uma área de aproximadamente meio acre de terra.
14Ын ачастэ примэ ынфрынӂере, Ионатан ши чел че-й дучя армеле ау учис доуэзечь де оамень, пе ынтиндере де апроапе о жумэтате де погон де пэмынт.
15Houve terror no acampamento, no campo e entre todo o povo; o destacamento e as tropas de ataque também tremeram; até a terra tremeu, e foi um terror causado por Deus.
15А интрат гроаза ын табэрэ, ын царэ ши ын тот попорул; стража ши кяр ши прэдэторий с-ау ынспэймынтат; цара с-а ынгрозит. Ера гроаза луй Думнезеу.
16Os sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim olharam; e eis que a multidão se dispersava e fugia em todas as direções.
16Стрэжерий луй Саул, каре ерау ла Гибея луй Бениамин, ау вэзут кэ мулцимя се ымпрэштие ши фуӂе ын тоате пэрциле.
17Então Saul disse ao povo que estava com ele: “Façam uma contagem e vejam quem saiu do nosso meio.” Quando contaram, eis que Jônatas e o seu escudeiro não estavam lá.
17Атунч, Саул а зис попорулуй каре ера ку ел: „Нумэраць, вэ рог, ши ведець чине а плекат дин мижлокул ностру.” Ау нумэрат, ши ятэ кэ липсяу Ионатан ши чел че-й пурта армеле.
18Saul disse a Aías: “Traga a arca de Deus para cá.” (Pois a arca de Deus estava com os israelitas naquele dia.)
18Ши Саул а зис луй Ахия: „Аду ынкоаче кивотул луй Думнезеу!” (Кэч пе время ачея кивотул луй Думнезеу ера ку копиий луй Исраел.)
19Enquanto Saul ainda falava com o sacerdote, o tumulto no acampamento dos filisteus aumentava cada vez mais; então Saul disse ao sacerdote: “Recolha a sua mão!”
19Пе кынд ворбя Саул ку преотул, зарва ын табэра филистенилор се фэчя тот май маре, ши Саул а зис преотулуй: „Траӂе-ць мына!”
20Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e entraram na batalha; e eis que os filisteus estavam matando uns aos outros com as suas espadas, em meio a uma confusão muito grande.
20Апой Саул ши тот попорул каре ера ку ел с-ау стрынс ши ау ынаинтат пынэ ла локул луптей, ши филистений ау ынторс сабия уний ымпотрива алтора ши ынвэлмэшяла ера неспус де маре.
21Ora, os hebreus que antes estavam com os filisteus e que haviam subido com eles ao acampamento, passaram-se também para o lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
21Евреий каре ерау май динаинте ла филистень ши каре се суисерэ ку ей ын табэрэ де пе унде ерау ымпрэштияць с-ау унит ку исраелиций каре ерау ку Саул ши Ионатан.
22Da mesma forma, todos os homens de Israel que haviam se escondido na região montanhosa de Efraim, ao ouvirem que os filisteus estavam fugindo, também os perseguiram arduamente na batalha.
22Тоць бэрбаций луй Исраел каре се аскунсесерэ ын мунтеле луй Ефраим, афлынд кэ филистений фуӂяу, ау ынчепут сэ-й урмэряскэ ши ей ын бэтае.
23Assim o SENHOR salvou Israel naquele dia; e a batalha estendeu-se para além de Bete-Áven.
23Домнул а избэвит пе Исраел ын зиуа ачея, ши лупта с-а ынтинс пынэ динколо де Бет-Авен.
24Mas os homens de Israel estavam exaustos naquele dia; pois Saul havia imposto um juramento ao povo, dizendo: “Maldito seja o homem que comer qualquer alimento antes do anoitecer, antes que eu me vingue dos meus inimigos.” Por isso ninguém do povo provou alimento algum.
24Зиуа ачея а фост обоситоаре пентру бэрбаций луй Исраел. Саул пусесе пе попор сэ журе зикынд: „Блестемат сэ фие омул каре ва мынка пыне пынэ сяра, пынэ мэ вой рэзбуна пе врэжмаший мей!” Ши нимень ну мынкасе.
25Todo o exército entrou no bosque; e havia mel no chão.
25Тот попорул ажунсесе ынтр-о пэдуре, унде се гэся мьере пе фаца пэмынтулуй.
26Quando o povo entrou no bosque, eis que escorria mel, mas ninguém levou a mão à boca, pois temiam o juramento.
26Кынд а интрат попорул ын пэдуре, а вэзут мьеря кургынд, дар ничунул н-а дус мьере ла гурэ, кэч попорул циня журэмынтул.
27Mas Jônatas não havia ouvido quando o seu pai impôs o juramento ao povo. Ele estendeu a ponta da vara que tinha na mão, mergulhou-a num favo de mel, levou a mão à boca, e os seus olhos se iluminaram.
27Ионатан ну штия де журэмынтул пе каре пусесе татэл сэу пе попор сэ-л факэ; а ынтинс вырфул тоягулуй пе каре-л авя ын мынэ, л-а вырыт ынтр-ун фагуре де мьере ши а дус мына ла гурэ, ши окий и с-ау луминат.
28Então um dos soldados lhe disse: “O seu pai obrigou o povo a um juramento rigoroso, dizendo: ‘Maldito seja o homem que comer algum alimento hoje.’” E o povo estava desfalecendo.
28Атунч, чинева дин попор, ворбинду-й, й-а зис: „Татэл тэу а пус пе попор сэ журе зикынд: ‘Блестемат сэ фие омул каре ва мынка астэзь!’” Ши попорул ера слеит де путерь.
29Então Jônatas respondeu: “Meu pai trouxe problemas a esta terra. Veja como os meus olhos brilharam porque provei um pouco deste mel.
29Ши Ионатан а зис: „Татэл меу тулбурэ попорул; ведець дар кум ми с-ау луминат окий пентру кэ ам густат пуцин дин мьеря ачаста!
30Quanto melhor teria sido se, porventura, o povo tivesse comido hoje livremente dos despojos dos inimigos que encontraram! Pois a derrota dos filisteus não teria sido muito maior?”
30Негрешит, дакэ попорул ар фи мынкат азь дин прада пе каре а гэсит-о ла врэжмаший луй, н-ар фи фост ынфрынӂеря филистенилор май маре?”
31Eles feriram os filisteus naquele dia desde Micmás até Aijalom. E o povo estava muito exausto;
31Ын зиуа ачея ау бэтут пе филистень де ла Микмаш пынэ ла Аиалон. Попорул ера фоарте обосит
32então o povo se lançou sobre os despojos; tomaram ovelhas, bois e bezerros, os abateram no chão, e os comeram com o sangue.
32ши с-а арункат асупра прэзий. А луат ой, бой ши вицей, й-а ынжунгият пе пэмынт ши й-а мынкат ку сынӂе ку тот.
33Disseram a Saul: “Veja, o povo está pecando contra o SENHOR, comendo carne com o sangue.” Ele respondeu: “Vocês agiram infielmente. Rolem uma grande pedra até aqui hoje!”
33Ау спус лукрул ачеста луй Саул ши й-ау зис: „Ятэ кэ попорул пэкэтуеште ымпотрива Домнулуй, мынкынд ку сынӂе.” Саул а зис: „Вой фачець о нелеӂюире. Ростоголиць ындатэ о пятрэ маре ынкоаче.”
34Saul ordenou: “Dispersem-se entre o povo e digam a eles: ‘Que cada homem me traga aqui o seu boi e a sua ovelha, que os abatam aqui e os comam; e não pequem contra o SENHOR, comendo carne com sangue.’” Naquela noite, cada homem levou consigo o seu boi, e o abateu ali.
34Апой а адэугат: „Ымпрэштияци-вэ принтре попор ши спунець фиекэруя сэ-шь адукэ боул сау оая ши сэ-л ынжунгие аич. Апой сэ мынкаць ши ну пэкэтуиць ымпотрива Домнулуй, мынкынд ку сынӂе.” Ши песте ноапте, фиекаре дин попор шь-а адус боул ку мына, ка сэ-л ынжунгие пе пятрэ.
35Saul construiu um altar ao SENHOR. Este foi o primeiro altar que ele edificou ao SENHOR.
35Саул а зидит ун алтар Домнулуй: ачеста а фост чел динтый алтар пе каре л-а зидит Домнулуй.
36Saul disse: “Desçamos atrás dos filisteus esta noite e os saqueemos até o raiar do dia. Não deixemos nem um só homem deles vivo.” Eles responderam: “Faça o que lhe parecer melhor.” Mas o sacerdote disse: “Vamos nos aproximar de Deus aqui.”
36Саул а зис: „Сэ не коборым ын ноаптя ачаста дупэ филистень, сэ-й жефуим пынэ ла лумина зилей ши сэ ну лэсэм сэ рэмынэ унул мэкар.” Ей ау зис: „Фэ тот че вей креде.” Атунч, преотул а зис: „Сэ не апропием аич де Думнезеу.”
37Saul consultou a Deus: “Devo descer atrás dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel?” Mas ele não lhe respondeu naquele dia.
37Ши Саул а ынтребат пе Думнезеу: „Сэ мэ кобор дупэ филистень? Ый вей да ын мыниле луй Исраел?” Дар ын клипа ачея ну й-а дат ничун рэспунс.
38Então Saul disse: “Aproximem-se aqui, todos vocês, líderes do povo; investiguem e vejam qual foi o pecado cometido hoje.
38Саул а зис: „Апропияци-вэ аич тоате кэпетенииле попорулуй; кэутаць ши ведець де чине ши кум а фост сэвыршит пэкатул ачеста астэзь.
39Tão certo como vive o SENHOR, aquele que salva a Israel, mesmo que tenha sido o meu filho Jônatas, ele deverá morrer.” Mas ninguém do povo lhe respondeu.
39Кэч, виу есте Домнул, Избэвиторул луй Исраел, кяр дакэ л-ар фи сэвыршит фиул меу Ионатан, ва мури.” Ши нимень дин тот попорул ну й-а рэспунс.
40Então ele disse a todo o Israel: “Fiquem vocês de um lado; eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro.” O povo respondeu a Saul: “Faça o que lhe parecer melhor.”
40Атунч а зис ынтрегулуй Исраел: „Ашезаци-вэ вой деопарте, ши еу ши фиул меу Ионатан вом ста де чялалтэ.” Ши попорул а зис луй Саул: „Фэ че вей креде.”
41Portanto Saul orou ao SENHOR, o Deus de Israel: “Mostra a verdade.” Jônatas e Saul foram indicados pela sorte, e o povo saiu ileso.
41Саул а зис Домнулуй: „Думнезеул луй Исраел, аратэ адевэрул!” Сорцул а кэзут пе Ионатан ши пе Саул, ши попорул а скэпат.
42Saul disse: “Lancem a sorte entre mim e o meu filho Jônatas.” E Jônatas foi indicado.
42Саул а зис: „Арункаць сорцул ынтре мине ши фиул меу Ионатан.” Ши сорцул а кэзут пе Ионатан.
43Então Saul disse a Jônatas: “Diga-me o que você fez!” Jônatas lhe contou e disse: “Eu provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; e, no entanto, tenho que morrer.”
43Саул а зис луй Ионатан: „Спуне-мь че-ай фэкут.” Ионатан й-а спус ши а зис: „Ам густат пуцинэ мьере ку вырфул тоягулуй пе каре-л авям ын мынэ: ятэ-мэ, вой мури.”
44Saul declarou: “Que Deus me castigue com severidade, e ainda mais, se você não morrer, Jônatas.”
44Ши Саул а зис: „Думнезеу сэ Се поарте ку тоатэ аспримя фацэ де мине дакэ ну вей мури, Ионатане!”
45Mas o povo disse a Saul: “Jônatas, que trouxe esta grande salvação a Israel, deve morrer? De modo nenhum! Tão certo como vive o SENHOR, nem um só fio de cabelo da sua cabeça cairá ao chão, pois ele agiu com a ajuda de Deus hoje!” Assim o povo resgatou Jônatas, e ele não foi morto.
45Попорул а зис луй Саул: „Че! Сэ моарэ Ионатан, ел каре а фэкут ачастэ маре избэвире ын Исраел? Ничодатэ! Виу есте Домнул кэ ун пэр дин капул луй ну ва кэдя ла пэмынт, кэч ку Думнезеу а лукрат ел ын зиуа ачаста.” Астфел, попорул а скэпат пе Ионатан де ла моарте.
46Então Saul desistiu de perseguir os filisteus; e os filisteus voltaram para a sua terra.
46Саул а ынчетат сэ май урмэряскэ пе филистень, ши филистений с-ау дус акасэ.
47Tendo Saul assumido o reino sobre Israel, lutou contra todos os seus inimigos ao redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus. Para onde quer que se voltasse, ele os derrotava.
47Дупэ че а луат Саул домния песте Исраел, а фэкут рэзбой ын тоате пэрциле ку тоць врэжмаший луй: ку Моаб, ку копиий луй Амон, ку Едом, ку ымпэраций дин Цоба ши ку филистений ши, орьынкотро се ынторчя, ера бируитор.
48Ele agiu com bravura e atacou os amalequitas, e libertou Israel das mãos daqueles que os saqueavam.
48С-а арэтат витяз, а бэтут пе Амалек ши а скэпат пе Исраел дин мына челор че-л жефуяу.
49Os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua. Os nomes das suas duas filhas eram estes: a mais velha chamava-se Merabe, e a mais nova, Mical.
49Фиий луй Саул ау фост: Ионатан, Ишви ши Малкишуа. Челе доуэ фете але луй се нумяу: чя май маре Мераб, яр чя май микэ Микал.
50O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaás. O nome do comandante do seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
50Нумеле невестей луй Саул ера Ахиноам, фата луй Ахимаац. Нумеле кэпетенией оштирий луй ера Абнер, фиул луй Нер, ункюл луй Саул.
51Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
51Кис, татэл луй Саул, ши Нер, татэл луй Абнер, ерау фиий луй Абиел.
52Houve guerra acirrada contra os filisteus todos os dias de Saul; sempre que Saul via um guerreiro valente ou algum homem corajoso, ele o recrutava para o seu serviço.
52Ын тот тимпул веций луй Саул а фост ун рэзбой ынвершунат ымпотрива филистенилор, ши, де ындатэ че Саул зэря вреун ом таре ши войник, ыл луа ку ел.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.