1 Samuel
Chapter 14
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao jovem que carregava as suas armas: “Venha! Vamos atravessar até o destacamento dos filisteus que está do outro lado.” Mas ele não contou ao seu pai.
1Nito naah Saul capa Jonathan mah angmah ih maiphaw sin kami thendoeng maeto khaeah, Angzo ah, misatoep Philistin kaminawk ohhaih ahmuen, vapui yaeh ah caeh si, tiah a naa. Toe ampa to thaisak ai.
2Saul estava sentado nos arredores de Gibeá, debaixo da romãzeira em Migrom; e as pessoas que estavam com ele eram cerca de seiscentos homens,
2Saul loe Gibeah vangpui taeng ah kaom, Migron avang taeng ih Pomegranat thingkung tahlip ah anghnut; a taengah kami cumvai tarukto oh o.
3entre os quais se encontrava Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do SENHOR em Siló, o qual vestia um éfode. E o povo não sabia que Jônatas havia saído.
3Shiloh vangpui ah angraeng ih qaima ah kaom, Eli capa Phinehas, Phinehas capa Ikhabod ih amnawk, Ahitub capa Ahijah loe kahni to angkhuk. Jonathan loe caeh ving boeh, tiah mi mah doeh panoek ai.
4Em cada um dos lados do desfiladeiro pelo qual Jônatas procurava chegar ao destacamento dos filisteus havia um penhasco íngreme; o nome de um era Bozez, e o nome do outro era Sené.
4Philistin misatuh kaminawk khaeah Jonathan caehhaih loklam ah, lungsong hae bangah maeto, ho bangah maeto oh; lungsong maeto loe Bozez, kalah maeto loe Seneh, tiah ahmin oh.
5Um penhasco se erguia ao norte, de frente para Micmás, e o outro ao sul, de frente para Geba.
5Maeto loe aluek bangah kaom Mikmash vangpui bangah anghae, maeto bae loe aloih bangah kaom Geba vangpui ah anghae.
6Jônatas disse ao jovem que carregava as suas armas: “Venha! Vamos até a guarnição destes incircuncisos. Talvez o SENHOR aja a nosso favor, pois nada pode impedir o SENHOR de salvar, quer com muitos ou com poucos.”
6Jonathan mah angmah ih misatukhaih hmuenmae phawkung thendoeng khaeah, Angzo ah, tangyat hin aat ai kaminawk ih misatoephaih ahmuen ah caeh si; Angraeng mah aicae zuengah misa na tuh pae doeh om tih, kami pop cadoeh, tamsi cadoeh, Angraeng loe mi mah doeh pakaa thai mak ai, tiah a naa.
7O seu escudeiro lhe respondeu: “Faça tudo o que estiver no seu coração. Siga em frente; estou com você, aconteça o que acontecer.”
7Anih ih misatukhaih hmuenmae phawkung mah, Na poekhaih baktih toengah sah ah; Caeh ah, khenah, na poekhaih palungthin baktih toengah, kang caeh haih han hmang, tiah a naa.
8Então Jônatas disse: “Eis que atravessaremos em direção àqueles homens e deixaremos que nos vejam.
8Jonathan mah, Khenah, hae kaminawk ohhaih ahmuen bangah caeh si loe, nihcae kamtueng ah om pae si.
9Se nos disserem: ‘Esperem aí até chegarmos a vocês!’, então ficaremos parados e não subiremos a eles.
9Nihcae mah, Kaicae angzo o ai karoek to, to ahmuen ah na zing oh, tiah na thui o nahaeloe, nihcae khae caeh tahang ai ah, a oh hoi haih ahmuen ah om poe si.
10Mas se disserem: ‘Subam a nós!’, então subiremos, pois o SENHOR os entregou em nossas mãos. E este será o sinal para nós.”
10Toe nihcae mah, Kaicae khaeah angzo tahang ah, tiah thui nahaeloe, Angraeng mah nihcae to aihnik khaeah paek boeh pongah, caeh tahang si, hae loe aihnik hanah angmathaih ah om nasoe, tiah a naa.
11Assim, ambos se mostraram ao destacamento dos filisteus; e os filisteus disseram: “Vejam, os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos!”
11To pongah nihnik loe Philistin kaminawk kamtueng ah oh pae hoi; Philistinnawk mah, Khenah, anghawkhaih ahmuen hoiah Hebru kaminawk tacawt o boeh, tiah a thuih o.
12Os homens do destacamento gritaram para Jônatas e o seu escudeiro: “Subam até nós, e nós lhes daremos uma lição!” Jônatas disse ao seu escudeiro: “Suba atrás de mim, pois o SENHOR os entregou nas mãos de Israel.”
12To ih misatoep kaminawk mah Jonathan hoi anih ih misatukhaih hmuenmae phawkung khaeah, Hae ah angzo hoi tahang ah, hmuen kang patuek hoi han, tiah a naa o. To pongah Jonathan mah angmah ih hmuenmae phawkung khaeah, Ka hnukah angzo ah; Angraeng mah nihcae to Israel kaminawk ban ah paek boeh, tiah a naa.
13Jônatas escalou, usando as mãos e os pés, seguido pelo seu escudeiro; e os filisteus caíam diante de Jônatas; e o seu escudeiro os matava atrás dele.
13Jonathan loe khokkhu hoi a ban tha patohhaih hoiah dawh tahang; anih ih hmuenmae phawkung doeh anih hnukah dawh tahang toeng; Philistinnawk loe Jonathan hmaa ah amtimh o, angmah ih hmuen phawkung mah nihcae to hum.
14Naquele primeiro ataque que Jônatas e o seu escudeiro fizeram, eles mataram cerca de vinte homens, em uma área de aproximadamente meio acre de terra.
14Jonathan hoi angmah ih hmuen phawkung mah, maitaw tae hoi laikok atokhaih ahmuen ekah ahap caeh hoi ai naah, Philistin kaminawk pumphae to a hum hoi boeh.
15Houve terror no acampamento, no campo e entre todo o povo; o destacamento e as tropas de ataque também tremeram; até a terra tremeu, e foi um terror causado por Deus.
15Misatuh kaminawk, laikok atok kaminawk, kaminawk boih, misatoep kaminawk, misa muk thaih kaminawk loe mawnhh hoiah koi o; talih doeh hnawh pongah paroeai kalen tasoehhaih to oh.
16Os sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim olharam; e eis que a multidão se dispersava e fugia em todas as direções.
16Benjamin prae Gibeah vangpui ah misatoep Saul ih misatuh kaminawk mah doeng o naah, khenah, kapop parai Philistinnawk loe kami tamsi o boeh, nihcae loe maeto hoi maeto angboh o moe, caeh o.
17Então Saul disse ao povo que estava com ele: “Façam uma contagem e vejam quem saiu do nosso meio.” Quando contaram, eis que Jônatas e o seu escudeiro não estavam lá.
17To naah Saul mah a taengah kaom kaminawk khaeah, Mi maw kacaeh, tiah panoek hanah kaminawk to kroek oh, tiah a naa. A kroek o naah, khenah, Jonathan hoi angmah ih misatukhaih hmuenmae phaw kami to om ai.
18Saul disse a Aías: “Traga a arca de Deus para cá.” (Pois a arca de Deus estava com os israelitas naquele dia.)
18Saul mah Ahijah khaeah, Sithaw ih thingkhong to hae ah sin ah, tiah a naa. To nathuem ah Sithaw ih thingkhong loe Israel kaminawk khaeah oh vop.
19Enquanto Saul ainda falava com o sacerdote, o tumulto no acampamento dos filisteus aumentava cada vez mais; então Saul disse ao sacerdote: “Recolha a sua mão!”
19Saul mah qaima khaeah lokthuih li naah, Philistin kaminawk salakah kaom maeto hoi maeto angbohhaih lok to pung aep aep; to pongah Saul mah qaima khaeah, Na ban to azuk ah, tiah a naa.
20Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e entraram na batalha; e eis que os filisteus estavam matando uns aos outros com as suas espadas, em meio a uma confusão muito grande.
20Saul hoi angmah ih kaminawk loe nawnto amkhueng o moe, misatukhaih ahmuen ah caeh o; khenah, to nathuem ah Philistin kaminawk loe poek anghmang o sut pongah, angmacae hoi angmacae sumsen hoiah takroek o.
21Ora, os hebreus que antes estavam com os filisteus e que haviam subido com eles ao acampamento, passaram-se também para o lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
21To naah Philistinnawk khaeah kaom, nihcae ataihaih ahmuen ah kacaeh, Hebru kaminawk loe Saul hoi Joanthan khaeah kaom Israel kaminawk khaeah caeh o moe, to ah athum o.
22Da mesma forma, todos os homens de Israel que haviam se escondido na região montanhosa de Efraim, ao ouvirem que os filisteus estavam fugindo, também os perseguiram arduamente na batalha.
22Ephraim mae nuiah anghawk Israel kaminawk mah, Philistin kaminawk loe cawnh o boeh ti, tiah thaih o naah, misatuk naah athum o toeng moe, misanawk to patom o.
23Assim o SENHOR salvou Israel naquele dia; e a batalha estendeu-se para além de Bete-Áven.
23To pongah Angraeng mah to na niah Israel kaminawk to pahlong, misatukhaih loe Beth-Aven vangpui yaeh khoek to phak.
24Mas os homens de Israel estavam exaustos naquele dia; pois Saul havia imposto um juramento ao povo, dizendo: “Maldito seja o homem que comer qualquer alimento antes do anoitecer, antes que eu me vingue dos meus inimigos.” Por isso ninguém do povo provou alimento algum.
24To na niah Israel kaminawk loe paroeai palungboeng o; Saul mah ka misanawk nuiah lu ka lak han oh vop, to pongah niduem ai naah buhcaa kaminawk loe tangoenghaih tong nasoe, tiah lokkamhaih sak pongah, mi doeh buhcaa o ai.
25Todo o exército entrou no bosque; e havia mel no chão.
25Prae thung ih kaminawk boih taw thungah akun o; to naah long ah kaom khoi to a hnuk o.
26Quando o povo entrou no bosque, eis que escorria mel, mas ninguém levou a mão à boca, pois temiam o juramento.
26Kaminawk taw thungah phak o naah, taw ah kalong khoitui to a hnuk o; toe lokkamhaih zit o pongah, mi mah doeh pakha thungah ban tapawh o ai.
27Mas Jônatas não havia ouvido quando o seu pai impôs o juramento ao povo. Ele estendeu a ponta da vara que tinha na mão, mergulhou-a num favo de mel, levou a mão à boca, e os seus olhos se iluminaram.
27Toe Jonathan mah loe ampa mah kaminawk khaeah thuih pae ih lokkamhaih to panoek ai pongah, a ban ah kaom tayae toeng tadong hoiah khoitui to quk pacoengah, pakha thungah ban tapawh; to naah a mik amtueng pae kue.
28Então um dos soldados lhe disse: “O seu pai obrigou o povo a um juramento rigoroso, dizendo: ‘Maldito seja o homem que comer algum alimento hoje.’” E o povo estava desfalecendo.
28To naah kami maeto mah, Nam pa mah kaminawk khaeah, mi kawbaktih doeh vaihniah buhcaa kami loe, tangoenghaih tong nasoe, tiah lokkamhaih a saksak. To pongah kaminawk loe thazok o sut boeh, tiah a naa.
29Então Jônatas respondeu: “Meu pai trouxe problemas a esta terra. Veja como os meus olhos brilharam porque provei um pouco deste mel.
29Jonathan mah, Pa mah prae kaminawk raihaih paek boeh; khenah, hae ih khoitui zetta ka pataeng naah, ka mik amtueng kue.
30Quanto melhor teria sido se, porventura, o povo tivesse comido hoje livremente dos despojos dos inimigos que encontraram! Pois a derrota dos filisteus não teria sido muito maior?”
30Kaminawk mah misanawk khae hoi lak o ih thoemto hmuennawk to caa o nahaeloe, kawkruk maw hoih ueloe, Philistin kaminawk to pop aep ah hum o thai tih, tiah a naa.
31Eles feriram os filisteus naquele dia desde Micmás até Aijalom. E o povo estava muito exausto;
31To na niah, Mikmash vangpui hoi Aijalon vangpui karoek to, Israel kaminawk mah Philistinnawk hum o pongah, kaminawk loe paroeai angpho o.
32então o povo se lançou sobre os despojos; tomaram ovelhas, bois e bezerros, os abateram no chão, e os comeram com o sangue.
32Misanawk ih hmuennawk to muk o, tuunawk, maitaw taenawk, maitaw caanawk to a lak o moe, long ah boh o pacoengah, athii hoi nawnto a caak o.
33Disseram a Saul: “Veja, o povo está pecando contra o SENHOR, comendo carne com o sangue.” Ele respondeu: “Vocês agiram infielmente. Rolem uma grande pedra até aqui hoje!”
33To naah kami maeto mah Saul khaeah, Khenah, kaminawk loe athii kaom moi to caak o moe, Angraeng hmaa ah a zae o let bae boeh, tiah a naa. Anih mah, Lokkamhaih na phraek o boeh, vaihniah kalen parai thlung kai khaeah palet oh boeh, tiah a naa.
34Saul ordenou: “Dispersem-se entre o povo e digam a eles: ‘Que cada homem me traga aqui o seu boi e a sua ovelha, que os abatam aqui e os comam; e não pequem contra o SENHOR, comendo carne com sangue.’” Naquela noite, cada homem levou consigo o seu boi, e o abateu ali.
34To pacoengah Saul mah kaminawk khaeah, Caeh oh loe, kami boih mah angmacae ih maitaw hoi tuu to hae ah sin o nasoe; hae ah bop oh loe, caa oh; athii kaom moi caakhaih hoiah Angraeng hmaa ah zaehaih sah o hmah, tiah thui pae oh, tiah a naa. To pongah to naduem ah, kaminawk boih mah angmacae ih maitaw to sin o moe, to ah boh o.
35Saul construiu um altar ao SENHOR. Este foi o primeiro altar que ele edificou ao SENHOR.
35To naah Saul mah Angraeng khaeah hmaicam maeto sak; hae loe hmaloe koek a sak ih hmaicam ah oh.
36Saul disse: “Desçamos atrás dos filisteus esta noite e os saqueemos até o raiar do dia. Não deixemos nem um só homem deles vivo.” Eles responderam: “Faça o que lhe parecer melhor.” Mas o sacerdote disse: “Vamos nos aproximar de Deus aqui.”
36Saul mah, Khoving ah Philistinnawk khaeah caeh o si loe, khodai khoek to hmuenmae to lomh pae o si, kami maeto doeh hingsak hmah si, tiah thuih. Nihcae mah, Hoih hmang, tiah na poek ih baktih toengah sah halat ah, tiah a naa o. Toe qaima mah, Sithaw dueng rae si, tiah a naa.
37Saul consultou a Deus: “Devo descer atrás dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel?” Mas ele não lhe respondeu naquele dia.
37To pongah Saul mah Sithaw khaeah, Philistinnawk khaeah ka caeh han maw? Nihcae to Israelnawk ban ah na paek han maw? tiah a dueng. Toe to na niah Sithaw mah anih ih lok to pathim pae ai.
38Então Saul disse: “Aproximem-se aqui, todos vocês, líderes do povo; investiguem e vejam qual foi o pecado cometido hoje.
38To pongah Saul mah, Kami zaehoikungnawk boih, hae ah angzo oh, vaihniah tih zaehaih maw na sak o moeng boeh?
39Tão certo como vive o SENHOR, aquele que salva a Israel, mesmo que tenha sido o meu filho Jônatas, ele deverá morrer.” Mas ninguém do povo lhe respondeu.
39Israel pahlongkung Angraeng loe hing baktih toengah, Jonathan loe ka capa ah om cadoeh, a nuiah zaehaih om nahaeloe, a duek han oh, tiah thuih. Toe kaminawk thungah mi mah doeh lok pathim pae o ai.
40Então ele disse a todo o Israel: “Fiquem vocês de um lado; eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro.” O povo respondeu a Saul: “Faça o que lhe parecer melhor.”
40To naah Saul mah Israel kaminawk boih khaeah, Nangcae loe ho bangah angdoe oh, kai hoi ka capa Jonathan loe hae bangah kang doet hoi han, tiah a naa. Kaminawk mah Saul khaeah, Hoih, tiah na poek ih baktih toengah sah ah, tiah a naa o.
41Portanto Saul orou ao SENHOR, o Deus de Israel: “Mostra a verdade.” Jônatas e Saul foram indicados pela sorte, e o povo saiu ileso.
41To naah Saul mah angmah ih Israel Angraeng Sithaw khaeah, Katoeng ah lok na caek ah, tiah lawkthuih. Jonathan hoi Saul loe taham khethaih phoisa to vah hoi; toe kaminawk loe loih o.
42Saul disse: “Lancem a sorte entre mim e o meu filho Jônatas.” E Jônatas foi indicado.
42Saul mah, Kai hoi ka capa Jonathan salakah taham khethaih phoisa to va ah, tiah a naa. To naah Jonathan nuiah krak.
43Então Saul disse a Jônatas: “Diga-me o que você fez!” Jônatas lhe contou e disse: “Eu provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; e, no entanto, tenho que morrer.”
43To naah Saul mah Jonathan khaeah, Tih hmuen maw na sakpazae? Na thui ah, tiah a naa. Jonathan mah kaimah ih tayae tadong hoiah khotui to ka quk moe, zetta ka pataeng; to pongah khenah, kai loe vaihi ka duek han oh, tiah a naa.
44Saul declarou: “Que Deus me castigue com severidade, e ainda mais, se você não morrer, Jônatas.”
44Saul mah, Sithaw mah ka nui ah kanung parai ah doeh sah nasoe, Jonathan, nang loe na duek han oh, tiah a naa.
45Mas o povo disse a Saul: “Jônatas, que trouxe esta grande salvação a Israel, deve morrer? De modo nenhum! Tão certo como vive o SENHOR, nem um só fio de cabelo da sua cabeça cairá ao chão, pois ele agiu com a ajuda de Deus hoje!” Assim o povo resgatou Jônatas, e ele não foi morto.
45Toe kaminawk mah Saul khaeah, Israel kaminawk hanah hae tih khoek to kalen pahlonghaih sahkung, Jonathan to paduek han maw? Sithaw mah duehsak hmah nasoe; Angraeng loe hing baktih toengah, a lu nui ih sam maeto doeh long ah krak han om ai; Sithaw abomhaih rang hoiah ni vaihniah anih mah hae hmuen hae a sak, tiah a naa o. To pongah paduek han ai ah, kaminawk mah Jonathan to pahlong o.
46Então Saul desistiu de perseguir os filisteus; e os filisteus voltaram para a sua terra.
46To pacoengah Saul mah Philistinnawk to patom o ai boeh pongah, angmacae ohhaih ahmuen ah amlaem o let.
47Tendo Saul assumido o reino sobre Israel, lutou contra todos os seus inimigos ao redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus. Para onde quer que se voltasse, ele os derrotava.
47Saul mah Israel kaminawk to uk moe, a taeng ih misanawk to a tuk; Moab, Ammon kaminawk, Edom kaminawk, Zobah siangpahrangnawk hoi Philistinnawk to a tuk; a caehhaih ahmuen kruekah misatuk pazawk.
48Ele agiu com bravura e atacou os amalequitas, e libertou Israel das mãos daqueles que os saqueavam.
48Anih mah misatuh kaminawk to pahruek moe, Amalek kaminawk to a tuk, Israel kaminawk to nihcae parokungnawk ih ban thung hoiah a pahlong.
49Os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua. Os nomes das suas duas filhas eram estes: a mais velha chamava-se Merabe, e a mais nova, Mical.
49Saul ih capanawk loe Jonathan, Ishui hoi Malk-Ishua; a canu hnik ih ahmin loe, kacoeh to Merab, tiah ahmin sak moe, kanawk to Mikal, tiah sak.
50O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaás. O nome do comandante do seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
50Anih ih zu hmin loe Ahimaaz canu Ahinoam. Saul ih misatuh angraeng ahmin loe Ner capa Abner, Ner loe Saul ih ampa kanawk ah oh.
51Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
51Saul ampa Kish hoi Abner ampa Ner loe, Abiel ih capa ah oh hoi.
52Houve guerra acirrada contra os filisteus todos os dias de Saul; sempre que Saul via um guerreiro valente ou algum homem corajoso, ele o recrutava para o seu serviço.
52Saul hing nathung Philistinnawk hoi kanung parai ah misa angtuk o; Saul mah mi kawbaktih doeh thacak moe, misahoih kami loe, angmah ih toksahkung ah a lak.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.