1 Samuel 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Nu was er onder de Benjamieten een man, die Kisj heette; hij was een zoon van Abiël, den zoon van Seror, zoon van Bekorat, zoon van Afiach; hij was een Benjamiet, en een welvarend man.
1Ера ун ом дин Бениамин, нумит Кис, фиул луй Абиел, фиул луй Церор, фиул луй Бекорат, фиул луй Афиах, фиул унуй бениамит, ун ом таре ши войник.
2Deze had een zoon, Saul genaamd, jong en flink. Niemand van de Israëlieten was zo flink als hij; met kop en schouder stak hij boven heel het volk uit.
2Ел авя ун фиу ку нумеле Саул, тынэр ши фрумос, май фрумос декыт орькаре дин копиий луй Исраел. Ши-й ынтречя пе тоць ын ынэлциме де ла умэр ын сус.
3Eens werden de ezelinnen van Kisj, den vader van Saul, vermist. Kisj zeide dus tot zijn zoon Saul: Neem een van de knechten met u mee, en vooruit, ga de ezelinnen zoeken.
3Мэгэрицеле луй Кис, татэл луй Саул, с-ау рэтэчит, ши Кис а зис фиулуй сэу Саул: „Я ку тине о слугэ, скоалэ-те ши ду-те де каутэ мэгэрицеле.”
4Ze doorkruisten het Efraïmgebergte en vervolgens de landstreek Sjalisja, zonder iets te vinden. Daarna zwierven ze door de landstreek Sjaälim, maar ook daar waren ze niet. Ook zochten ze het land van Benjamin af, maar ze vonden niets.
4Саул а трекут прин мунтеле луй Ефраим ши а стрэбэтут цара Шалиша фэрэ сэ ле гэсяскэ; ау трекут прин цара Шаалим, ши ну ерау аколо; ау стрэбэтут цара луй Бениамин, ши ну ле-ау гэсит.
5Toen ze eindelijk in de landstreek Soef waren gekomen, zei Saul tot zijn knecht, die hem begeleidde: Laat ons maar teruggaan; anders maakt mijn vader zich nog meer bezorgd over ons, dan over de ezelinnen.
5Ажунсесерэ ын цара Цуф, кынд Саул а зис слуӂий каре ыл ынсоця: „Хайде сэ не ынтоарчем, ка ну кумва татэл меу, лэсынд мэгэрицеле, сэ фие ынгрижорат де ной.”
6Hij antwoordde hem: Daar in die stad woont een man Gods, die hoog in aanzien staat; want alles wat hij zegt komt haarfijn uit. Laat ons daarheen gaan; misschien kan hij ons inlichten omtrent de weg, die we hebben te gaan.
6Слуга й-а зис: „Ятэ кэ ын четатя ачаста есте ун ом ал луй Думнезеу, ун ом ку вазэ; тот че спуне ел ну се поате сэ ну се ынтымпле. Хайдем ла ел дар; поате кэ не ва арэта друмул пе каре требуе сэ апукэм.”
7Saul zei tot den knecht: Wat kunnen we den man dan aanbieden, als we er heen gaan? Het brood in onze zakken is op, en we hebben geen geld; wat kunnen we den godsman dan aanbieden?
7Саул а зис слуӂий сале: „Дар дакэ мерӂем аколо, че сэ адучем омулуй луй Думнезеу? Кэч ну май авем меринде ын сачь ши н-авем ничун дар де адус омулуй луй Думнезеу. Че авем?”
8De knecht hernam en zei tot Saul: Wel, ik heb nog een kwart zilveren sikkel, die ik den godsman zou kunnen aanbieden; dan zal hij ons wel inlichtingen geven over onze reis.
8Слуга а луат дин ноу кувынтул ши а зис луй Саул: „Уйте, еу ам ла мине ун сферт де сиклу де арӂинт; ыл вой да омулуй луй Думнезеу ши не ва арэта друмул.”
9(Vroeger zei men namelijk in Israël, als men God ging bevragen: “Kom, laat ons naar den ziener gaan”; want de profeet van vandaag werd vroeger ziener genoemd.)
9Одиниоарэ, ын Исраел, кынд се дучя чинева сэ ынтребе пе Думнезеу, зичя: „Хайдем сэ мерӂем ла вэзэтор!” Кэч ачела каре се нумеште азь пророк се нумя одиниоарэ вэзэтор.
10(a) Toen zei Saul tot den knecht: Uw voorstel is goed; kom, laat ons naar den ziener gaan. Ze gingen dus naar de stad waar de godsman woonde.
10Саул а зис слуӂий: „Ай дрептате; хайдем сэ мерӂем!” Ши с-ау дус ын четатя унде ера омул луй Думнезеу.
11Terwijl ze de helling naar de stad beklommen, kwamen ze meisjes tegen, die water gingen putten. Ze vroegen haar: Is de ziener thuis?
11Пе кынд се суяу ей спре четате, ау ынтылнит ниште фете каре ешисерэ сэ скоатэ апэ ши ле-ау зис: „Аич есте вэзэторул?”
12Ze antwoordden hun: Ja, de ziener is juist vóór u in de stad aangekomen; want er is vandaag op de hoogte een offer voor het volk.
12Еле ле-ау рэспунс: „Да, ятэ-л ынаинтя та; дар ду-те репеде, астэзь а венит ын четате, пентру кэ попорул адуче жертфэ пе ынэлциме.
13Als gij nu naar de stad gaat, kunt gij hem nog treffen, voordat hij de hoogte beklimt om te eten. Want het volk kan niet beginnen, voordat hij komt; hij moet immers het offer zegenen, dan pas kunnen de gasten eten. Gaat dus naar boven, dan zult gij hem nog juist kunnen treffen.
13Кынд вець интра ын четате, ыл вець гэси ынаинте ка сэ се суе ла локул ыналт сэ мэнынче, кэч попорул ну мэнынкэ пынэ ну вине ел, фииндкэ ел требуе сэ бинекувынтезе жертфа; дупэ ачея, мэнынкэ ши чей пофтиць. Суици-вэ дар, кэч акум ыл вець гэси.”
14Ze gingen dus naar de stad. Juist toen ze de poort binnenkwamen, liep Samuël hun tegemoet, daar hij naar buiten ging, om zich naar de hoogte te begeven.
14Ши с-ау суит ын четате. Токмай кынд интрау пе поарта четэций, ау фост ынтылниць де Самуел, каре ешя сэ се суе пе ынэлциме.
15Nu had Jahweh daags voor de komst van Saul aan Samuël geopenbaard:
15Дар, ку о зи май ынаинте де вениря луй Саул, Домнул ынштиинцасе пе Самуел ши-й зисесе:
16Morgen om deze tijd zal Ik een man sturen uit het gebied van Benjamin; dien moet ge zalven tot vorst over mijn volk Israël. Hij zal mijn volk verlossen uit de macht der Filistijnen. Want Ik heb op mijn volk neergezien, daar zijn geroep tot Mij is doorgedrongen.
16„Мыне, ла часул ачеста, ыць вой тримите ун ом дин цара луй Бениамин ши сэ-л унӂь дрепт кэпетение а попорулуй Меу Исраел. Ел ва скэпа попорул Меу дин мына филистенилор, кэч ам кэутат ку ындураре спре попорул Меу, пентру кэ стригэтул луй а ажунс пынэ ла Мине.”
17Toen nu Samuël Saul bemerkte, zeide Jahweh tot hem: Dat is de man, van wien Ik u gesproken heb; hij zal heersen over mijn volk.
17Кынд а зэрит Самуел пе Саул, Домнул й-а зис: „Ятэ омул деспре каре ць-ам ворбит; ел ва домни песте попорул Меу.”
18Intussen was Saul onder de poort op Samuël toegetreden. Hij vroeg: Wees zo goed, en vertel me, waar het huis van den ziener staat.
18Саул с-а апропият де Самуел ла мижлокул порций ши а зис: „Аратэ-мь, те рог, унде есте каса вэзэторулуй.”
19Samuël gaf Saul ten antwoord: Ik zelf ben de ziener. Ga voor mij uit naar de hoogte, en eet vandaag bij mij; morgen zal ik u uitgeleide doen, en u alles vertellen, wat u op het hart ligt.
19Самуел а рэспунс луй Саул: „Еу сунт вэзэторул. Суе-те ынаинтя мя пе ынэлциме, ши вець мынка астэзь ку мине. Мыне те вой лэса сэ плечь ши-ць вой спуне тот че се петрече ын инима та.
20Wat die ezelinnen betreft, die ge nu sinds drie dagen mist, heb daar geen zorg over; want ze zijn teruggevonden. Maar aan wien zal ten deel vallen, wat heel Israël zich wenst? Aan wien anders dan aan u en aan uw gehele familie?
20Ну те нелиништи де мэгэрицеле пе каре ле-ай пердут акум трей зиле, кэч с-ау гэсит. Ши пентру чине есте пэстрат тот че есте май де прец ын Исраел? Оаре ну пентру тине ши пентру тоатэ каса татэлуй тэу?”
21Saul antwoordde en sprak: Ik ben toch maar een Benjamiet, uit de kleinste stam van Israël, en mijn geslacht is het onbeduidendste onder alle geslachten van de stam Benjamin. Waarom zegt ge mij dan zo iets?
21Саул а рэспунс: „Оаре ну сунт еу бениамит, дин уна дин челе май мичь семинций але луй Исраел? Ши фамилия мя ну есте чя май микэ динтре тоате фамилииле дин семинция луй Бениамин? Пентру че дар ымь ворбешть астфел?”
22Nu nam Samuël Saul en zijn knecht met zich mee, en bracht ze naar een kamer, waar hij hun een plaats gaf aan het hoofd van de ongeveer dertig genodigden.
22Самуел а луат пе Саул ши пе слуга луй, й-а вырыт ын одая де мынкаре, ле-а дат локул чел динтый ынтре чей пофтиць, каре ерау апроапе трейзечь де иншь.
23En tot den kok zei Samuël: Dien het gerecht op, dat ik u gegeven heb, en dat ik u verzocht, apart te houden.
23Самуел а зис букэтарулуй: „Аду порция пе каре ць-ам дат-о кынд ць-ам зис: ‘Пуне-о деопарте.’”
24De kok diende dus de schenkel op met wat daarbij hoort, en zette die voor Saul neer. Samuël zeide: Eet wat u wordt voorgezet; want het werd voor u bestemd, toen ik het volk voor dit feest bijeenriep. Zo at Saul die dag bij Samuël;
24Букэтарул а дат спата ши че ера пе еа ши а пус-о ынаинтя луй Саул. Ши Самуел а зис: „Ятэ че а фост пэстрат, пуне-о ынаинте ши мэнынкэ, фииндкэ пентру тине с-а пэстрат кынд ам пофтит попорул.” Астфел, Саул а мынкат ку Самуел ын зиуа ачея.
25daarna daalden zij van de hoogte naar de stad af. Men spreidde voor Saul een bed op het terras,
25С-ау коборыт апой де пе ынэлциме ын четате, ши Самуел а стат де ворбэ ку Саул пе акоперишул касей.
26en hij ging slapen. Zodra de morgen was aangebroken, riep Samuël tot Saul, die op het terras was: Sta op, dan kan ik u uitgeleide doen. Saul stond dus op, en ging vergezeld van Samuël naar buiten.
26Апой с-ау скулат дис-де-диминяцэ, ши, ын ревэрсатул зорилор, Самуел а кемат пе Саул де пе акопериш ши а зис: „Скоалэ-те, ши те вой ынсоци.” Саул с-а скулат ши ау ешит амындой, ел ши Самуел.
27Toen ze tot het einde der stad waren afgedaald, sprak Samuël tot Saul: Zeg tegen den knecht, dat hij ons vooruit moet lopen. Blijf zelf een ogenblik stil staan, dan zal ik u Gods woord verkondigen.
27Кынд с-ау коборыт ла марӂиня четэций, Самуел а зис луй Саул: „Спуне слуӂий тале сэ трякэ ынаинтя ноастрэ.” Ши слуга а трекут ынаинте. „Опреште-те акум”, а зис ярэшь Самуел, „ши-ць вой фаче куноскут кувынтул луй Думнезеу.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.