یوحنا 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و بعد از آن عیسی به آن طرف دریای جلیل که دریای طبریه باشد، رفت.
1After these things Jesus went over the sea of Galilee, which is that of Tiberias.
2و جمعی کثیر از عقب او آمدند زیرا آن معجزاتی را که به مریضان می‌نمود، می‌دیدند.
2And a great multitude followed him, because they saw the miracles which he did on them that were diseased.
3آنگاه عیسی به کوهی برآمده، با شاگردان خود در آنجا بنشست.
3Jesus therefore went up into a mountain, and there he sat with his disciples.
4و فصح که عید یهود باشد، نزدیک بود.
4Now the pasch, the festival day of the Jews, was near at hand.
5پس عیسی چشمان خود را بالا انداخته، دیدکه جمعی کثیر به طرف او می‌آیند. به فیلپس گفت: «از کجا نان بخریم تا اینها بخورند؟»
5When Jesus therefore had lifted up his eyes, and seen that a very great multitude cometh to him, he said to Philip: Whence shall we buy bread, that these may eat?
6و این را از روی امتحان به او گفت، زیرا خود می‌دانست چه باید کرد.
6And this he said to try him; for he himself knew what he would do.
7فیلپس او را جواب داد که «دویست دینار نان، اینها را کفایت نکند تا هر یک اندکی بخورند!»
7Philip answered him: Two hundred pennyworth of bread is not sufficient for them, that every one may take a little.
8یکی از شاگردانش که اندریاس برادر شمعون پطرس باشد، وی را گفت:
8One of his disciples, Andrew, the brother of Simon Peter, saith to him:
9«دراینجا پسری است که پنج نان جو و دو ماهی دارد. و لیکن این از برای این گروه چه می‌شود؟»
9There is a boy here that hath five barley loaves, and two fishes; but what are these among so many?
10عیسی گفت: «مردم را بنشانید.» و در آن مکان، گیاه بسیار بود، و آن گروه قریب به پنج هزار مردبودند که نشستند.
10Then Jesus said: Make the men sit down. Now there was much grass in the place. The men therefore sat down, in number about five thousand.
11عیسی نانها را گرفته و شکرنموده، به شاگردان داد و شاگردان به نشستگان دادند؛ و همچنین از دو ماهی نیز به قدری که خواستند.
11And Jesus took the loaves: and when he had given thanks, he distributed to them that were set down. In like manner also of the fishes, as much as they would.
12و چون سیر گشتند، به شاگردان خود گفت: «پاره های باقی‌مانده را جمع کنید تاچیزی ضایع نشود.»
12And when they were filled, he said to his disciples: Gather up the fragments that remain, lest they be lost.
13پس جمع کردند و ازپاره های پنج نان جو که از خورندگان زیاده آمده بود، دوازده سبد پر کردند.
13They gathered up therefore, and filled twelve baskets with the fragments of the five barley loaves, which remained over and above to them that had eaten.
14و چون مردمان این معجزه را که از عیسی صادر شده بود دیدند، گفتند که «این البته همان نبی است که باید در جهان بیاید!»
14Now those men, when they had seen what a miracle Jesus had done, said: This is of a truth the prophet, that is to come into the world.
15و اما عیسی چون دانست که می‌خواهند بیایند و او را به زور برده پادشاه سازند، باز تنها به کوه برآمد.
15Jesus therefore, when he knew that they would come to take him by force, and make him king, fled again into the mountain himself alone.
16و چون شام شد، شاگردانش به‌جانب دریاپایین رفتند،
16And when evening was come, his disciples went down to the sea.
17و به کشتی سوار شده به آن طرف دریا به کفرناحوم روانه شدند. و چون تاریک شدعیسی هنوز نزد ایشان نیامده بود.
17And when they had gone up into a ship, they went over the sea to Capharnaum; and it was now dark, and Jesus was not come unto them.
18و دریابواسطه وزیدن باد شدید به تلاطم آمد.
18And the sea arose, by reason of a great wind that blew.
19پس وقتی که قریب به بیست و پنج یا سی تیر پرتاپ رانده بودند، عیسی را دیدند که بر روی دریاخرامان شده، نزدیک کشتی می‌آید. پس ترسیدند.
19When they had rowed therefore about five and twenty or thirty furlongs, they see Jesus walking upon the sea, and drawing nigh to the ship, and they were afraid.
20او بدیشان گفت: «من هستم، مترسید!»
20But he saith to them: It is I; be not afraid.
21و چون می‌خواستند او را در کشتی بیاورند، در ساعت کشتی به آن زمینی که عازم آن بودند رسید.
21They were willing therefore to take him into the ship; and presently the ship was at the land to which they were going.
22بامدادان گروهی که به آن طرف دریا ایستاده بودند، دیدند که هیچ زورقی نبود غیر از آن که شاگردان او داخل آن شده بودند و عیسی باشاگردان خود داخل آن زورق نشده، بلکه شاگردانش تنها رفته بودند.
22The next day, the multitude that stood on the other side of the sea, saw that there was no other ship there but one, and that Jesus had not entered into the ship with his disciples, but that his disciples were gone away alone.
23لیکن زورقهای دیگر از طبریه آمد، نزدیک به آنجایی که نان خورده بودند بعد از آنکه خداوند شکر گفته بود.
23But other ships came in from Tiberias; nigh unto the place where they had eaten the bread, the Lord giving thanks.
24پس چون آن گروه دیدند که عیسی وشاگردانش در آنجا نیستند، ایشان نیز به کشتیهاسوار شده، در طلب عیسی به کفرناحوم آمدند.
24When therefore the multitude saw that Jesus was not there, nor his disciples, they took shipping, and came to Capharnaum, seeking for Jesus.
25و چون او را در آن طرف دریا یافتند، بدوگفتند: «ای استاد کی به اینجا آمدی؟»
25And when they had found him on the other side of the sea, they said to him: Rabbi, when camest thou hither?
26عیسی در جواب ایشان گفت: «آمین آمین به شمامی گویم که مرا می‌طلبید نه بسبب معجزاتی که دیدید، بلکه بسبب آن نان که خوردید و سیرشدید.
26Jesus answered them, and said: Amen, amen I say to you, you seek me, not because you have seen miracles, but because you did eat of the loaves, and were filled.
27کار بکنید نه برای خوراک فانی بلکه برای خوراکی که تا حیات جاودانی باقی است که پسر انسان آن را به شما عطا خواهد کرد، زیراخدای پدر بر او مهر زده است.»
27Labour not for the meat which perisheth, but for that which endureth unto life everlasting, which the Son of man will give you. For him hath God, the Father, sealed.
28بدو گفتند: «چه کنیم تا اعمال خدا را به‌جا آورده باشیم؟»
28They said therefore unto him: What shall we do, that we may work the works of God?
29عیسی در جواب ایشان گفت: «عمل خدا این است که به آن کسی‌که او فرستاد، ایمان بیاورید.»
29Jesus answered, and said to them: This is the work of God, that you believe in him whom he hath sent.
30بدو گفتند: «چه معجزه می‌نمایی تا آن را دیده به تو ایمان آوریم؟ چکار می‌کنی؟
30They said therefore to him: What sign therefore dost thou shew, that we may see, and may believe thee? What dost thou work?
31پدران ما دربیابان من را خوردند، چنانکه مکتوب است که ازآسمان بدیشان نان عطا کرد تا بخورند.»
31Our fathers did eat manna in the desert, as it is written: He gave them bread from heaven to eat.
32عیسی بدیشان گفت: «آمین آمین به شما می‌گویم که موسی نان را از آسمان به شما نداد، بلکه پدر من نان حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد.
32Then Jesus said to them: Amen, amen I say to you; Moses gave you not bread from heaven, but my Father giveth you the true bread from heaven.
33زیرا که نان خدا آن است که از آسمان نازل شده، به جهان حیات می‌بخشد.»
33For the bread of God is that which cometh down from heaven, and giveth life to the world.
34آنگاه بدو گفتند: «ای خداوند این نان را پیوسته به ما بده.»
34They said therefore unto him: Lord, give us always this bread.
35عیسی بدیشان گفت: «من نان حیات هستم. کسی‌که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود و هر‌که به من ایمان آرد هرگز تشنه نگردد.
35And Jesus said to them: I am the bread of life: he that cometh to me shall not hunger: and he that believeth in me shall never thirst.
36لیکن به شماگفتم که مرا هم دیدید و ایمان نیاوردید.
36But I said unto you, that you also have seen me, and you believe not.
37هرآنچه پدر به من عطا کند، به‌جانب من آید و هر‌که به‌جانب من آید، او را بیرون نخواهم نمود.
37All that the Father giveth to me shall come to me; and him that cometh to me, I will not cast out.
38زیرا از آسمان نزول کردم نه تا به اراده خودعمل کنم، بلکه به اراده فرستنده خود.
38Because I came down from heaven, not to do my own will, but the will of him that sent me.
39و اراده پدری که مرا فرستاد این است که از آنچه به من عطا کرد چیزی تلف نکنم بلکه در روز بازپسین آن را برخیزانم.
39Now this is the will of the Father who sent me: that of all that he hath given me, I should lose nothing; but should raise it up again in the last day.
40و اراده فرستنده من این است که هر‌که پسر را دید و بدو ایمان آورد، حیات جاودانی داشته باشد و من در روز بازپسین او راخواهم برخیزانید.»
40And this is the will of my Father that sent me: that every one who seeth the Son, and believeth in him, may have life everlasting, and I will raise him up in the last day.
41پس یهودیان درباره او همهمه کردند زیراگفته بود: «من هستم آن نانی که از آسمان نازل شد.»
41The Jews therefore murmured at him, because he had said: I am the living bread which came down from heaven.
42و گفتند: «آیا این عیسی پسر یوسف نیست که ما پدر و مادر او را می‌شناسیم؟ پس چگونه می‌گوید که از آسمان نازل شدم؟»
42And they said: Is not this Jesus, the son of Joseph, whose father and mother we know? How then saith he, I came down from heaven?
43عیسی در جواب ایشان گفت: «با یکدیگرهمهمه مکنید.
43Jesus therefore answered, and said to them: Murmur not among yourselves.
44کسی نمی تواند نزد من آید، مگر آنکه پدری که مرا فرستاد او را جذب کند ومن در روز بازپسین او را خواهم برخیزانید.
44No man can come to me, except the Father, who hath sent me, draw him; and I will raise him up in the last day.
45درانبیا مکتوب است که همه از خدا تعلیم خواهندیافت. پس هر‌که از پدر شنید و تعلیم یافت نزد من می‌آید.
45It is written in the prophets: And they shall all be taught of God. Every one that hath heard of the Father, and hath learned, cometh to me.
46نه اینکه کسی پدر را دیده باشد، جزآن کسی‌که از جانب خداست، او پدر را دیده است.
46Not that any man hath seen the Father; but he who is of God, he hath seen the Father.
47آمین آمین به شما می‌گویم هر‌که به من ایمان آرد، حیات جاودانی دارد.
47Amen, amen I say unto you: He that believeth in me, hath everlasting life.
48من نان حیات هستم.
48I am the bread of life.
49پدران شما در بیابان من را خوردند ومردند.
49Your fathers did eat manna in the desert, and are dead.
50این نانی است که از آسمان نازل شد تاهر‌که از آن بخورد نمیرد.
50This is the bread which cometh down from heaven; that if any man eat of it, he may not die.
51من هستم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. اگر کسی از این نان بخورد تا به ابد زنده خواهد ماند و نانی که من عطامی کنم جسم من است که آن را بجهت حیات جهان می‌بخشم.»
51I am the living bread which came down from heaven.
52پس یهودیان با یکدیگر مخاصمه کرده، می‌گفتند: «چگونه این شخص می‌تواند جسدخود را به ما دهد تا بخوریم؟»
52If any man eat of this bread, he shall live for ever; and the bread that I will give, is my flesh, for the life of the world.
53عیسی بدیشان گفت: «آمین آمین به شما می‌گویم اگر جسد پسرانسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خودحیات ندارید.
53The Jews therefore strove among themselves, saying: How can this man give us his flesh to eat?
54و هر‌که جسد مرا خورد و خون مرا نوشید، حیات جاودانی دارد و من در روزآخر او را خواهم برخیزانید.
54Then Jesus said to them: Amen, amen I say unto you: Except you eat the flesh of the Son of man, and drink his blood, you shall not have life in you.
55زیرا که جسد من، خوردنی حقیقی و خون من، آشامیدنی حقیقی است.
55He that eateth my flesh, and drinketh my blood, hath everlasting life: and I will raise him up in the last day.
56پس هر‌که جسد مرا می‌خورد و خون مرا می‌نوشد، در من می‌ماند و من در او.
56For my flesh is meat indeed: and my blood is drink indeed.
57چنانکه پدر زنده مرا فرستاد و من به پدر زنده هستم، همچنین کسی‌که مرا بخورد او نیز به من زنده می‌شود.
57He that eateth my flesh, and drinketh my blood, abideth in me, and I in him.
58این است نانی که از آسمان نازل شد، نه همچنان‌که پدران شما من را خوردند و مردند؛ بلکه هر‌که این نان را بخورد تا به ابد زنده ماند.»
58As the living Father hath sent me, and I live by the Father; so he that eateth me, the same also shall live by me.
59این سخن را وقتی که در کفرناحوم تعلیم می‌داد، در کنیسه گفت.
59This is the bread that came down from heaven. Not as your fathers did eat manna, and are dead. He that eateth this bread, shall live for ever.
60آنگاه بسیاری از شاگردان او چون این راشنیدند گفتند: «این کلام سخت است! که می‌تواندآن را بشنود؟»
60These things he said, teaching in the synagogue, in Capharnaum.
61چون عیسی در خود دانست که شاگردانش در این امر همهمه می‌کنند، بدیشان گفت: «آیا این شما را لغزش می‌دهد؟
61Many therefore of his disciples, hearing it, said: This saying is hard, and who can hear it?
62پس اگرپسر انسان را بینید که به‌جایی که اول بود صعودمی کند چه؟
62But Jesus, knowing in himself, that his disciples murmured at this, said to them: Doth this scandalize you?
63روح است که زنده می‌کند و اما ازجسد فایده‌ای نیست. کلامی را که من به شمامی گویم روح و حیات‌است.
63If then you shall see the Son of man ascend up where he was before?
64ولیکن بعضی از شما هستند که ایمان نمی آورند.» زیرا که عیسی از ابتدا می‌دانست کیانند که ایمان نمی آورند وکیست که او را تسلیم خواهد کرد.
64It is the spirit that quickeneth: the flesh profiteth nothing. The words that I have spoken to you, are spirit and life.
65پس گفت: «از این سبب به شما گفتم که کسی نزد من نمی تواند آمد مگر آنکه پدر من، آن را بدو عطاکند.»
65But there are some of you that believe not. For Jesus knew from the beginning, who they were that did not believe, and who he was, that would betray him.
66در همان وقت بسیاری از شاگردان اوبرگشته، دیگر با او همراهی نکردند.
66And he said: Therefore did I say to you, that no man can come to me, unless it be given him by my Father.
67آنگاه عیسی به آن دوازده گفت: «آیا شمانیز می‌خواهید بروید؟»
67After this many of his disciples went back; and walked no more with him.
68شمعون پطرس به اوجواب داد: «خداوندا نزد که برویم؟ کلمات حیات جاودانی نزد تو است.
68Then Jesus said to the twelve: Will you also go away?
69و ما ایمان آورده و شناخته‌ایم که تو مسیح پسر خدای حی هستی.»
69And Simon Peter answered him: Lord, to whom shall we go? thou hast the words of eternal life.
70عیسی بدیشان جواب داد: «آیا من شما دوازده را برنگزیدم و حال آنکه یکی از شماابلیسی است.»
70And we have believed and have known, that thou art the Christ, the Son of God.
71و این را درباره یهودا پسرشمعون اسخریوطی گفت، زیرا او بود که می‌بایست تسلیم‌کننده وی بشود و یکی از آن دوازده بود.
71Jesus answered them: Have not I chosen you twelve; and one of you is a devil?
no verse 72 in this text
72Now he meant Judas Iscariot, the son of Simon: for this same was about to betray him, whereas he was one of the twelve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.