یوحنا 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و در روز سوم، در قانای جلیل عروسی بودو مادر عیسی در آنجا بود.
1And the third day, there was a marriage in Cana of Galilee: and the mother of Jesus was there.
2و عیسی وشاگردانش را نیز به عروسی دعوت کردند.
2And Jesus also was invited, and his disciples, to the marriage.
3وچون شراب تمام شد، مادر عیسی بدو گفت: «شراب ندارند.»
3And the wine failing, the mother of Jesus saith to him: They have no wine.
4عیسی به وی گفت: «ای زن مرابا تو چه‌کار است؟ ساعت من هنوز نرسیده است.»
4And Jesus saith to her: Woman, what is that to me and to thee? my hour is not yet come.
5مادرش به نوکران گفت: «هر‌چه به شماگوید بکنید.»
5His mother saith to the waiters: Whatsoever he shall say to you, do ye.
6و در آنجا شش قدح سنگی برحسب تطهیریهود نهاده بودند که هر یک گنجایش دو یا سه کیل داشت.
6Now there were set there six waterpots of stone, according to the manner of the purifying of the Jews, containing two or three measures apiece.
7عیسی بدیشان گفت: «قدحها را ازآب پر کنید.» و آنها را لبریز کردند.
7Jesus saith to them: Fill the waterpots with water. And they filled them up to the brim.
8پس بدیشان گفت: «الان بردارید و به نزد رئیس مجلس ببرید.» پس بردند؛
8And Jesus saith to them: Draw out now, and carry to the chief steward of the feast. And they carried it.
9و چون رئیس مجلس آن آب را که شراب گردیده بود، بچشید و ندانست که از کجااست، لیکن نوکرانی که آب را کشیده بودند، می‌دانستند، رئیس مجلس داماد را مخاطب ساخته، بدو گفت:
9And when the chief steward had tasted the water made wine, and knew not whence it was, but the waiters knew who had drawn the water; the chief steward calleth the bridegroom,
10«هرکسی شراب خوب رااول می‌آورد و چون مست شدند، بدتر از آن. لیکن تو شراب خوب را تا حال نگاه داشتی؟»
10And saith to him: Every man at first setteth forth good wine, and when men have well drunk, then that which is worse. But thou hast kept the good wine until now.
11و این ابتدای معجزاتی است که از عیسی درقانای جلیل صادر گشت و جلال خود را ظاهرکرد و شاگردانش به او ایمان آوردند.
11This beginning of miracles did Jesus in Cana of Galilee; and manifested his glory, and his disciples believed in him.
12و بعد ازآن او با مادر و برادران و شاگردان خود به کفرناحوم آمد و در آنجا ایامی کم ماندند.
12After this he went down to Capharnaum, he and his mother, and his brethren, and his disciples: and they remained there not many days.
13و چون عید فصح نزدیک بود، عیسی به اورشلیم رفت،
13And the pasch of the Jews was at hand, and Jesus went up to Jerusalem.
14و در هیکل، فروشندگان گاو وگوسفند و کبوتر و صرافان را نشسته یافت.
14And he found in the temple them that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting.
15پس تازیانه‌ای از ریسمان ساخته، همه را از هیکل بیرون نمود، هم گوسفندان و گاوان را، و نقودصرافان را ریخت و تختهای ایشان را واژگون ساخت،
15And when he had made, as it were, a scourge of little cords, he drove them all out of the temple, the sheep also and the oxen, and the money of the changers he poured out, and the tables he overthrew.
16و به کبوترفروشان گفت: «اینها را ازاینجا بیرون برید و خانه پدر مرا خانه تجارت مسازید.»
16And to them that sold doves he said: Take these things hence, and make not the house of my Father a house of traffic.
17آنگاه شاگردان او را یاد آمد که مکتوب است: «غیرت خانه تو مرا خورده است.»
17And his disciples remembered, that it was written: The zeal of thy house hath eaten me up.
18پس یهودیان روی به او آورده، گفتند: «به ما چه علامت می‌نمایی که این کارها را می‌کنی؟»
18The Jews, therefore, answered, and said to him: What sign dost thou shew unto us, seeing thou dost these things?
19عیسی در جواب ایشان گفت: «این قدس راخراب کنید که در سه روز آن را برپا خواهم نمود.»
19Jesus answered, and said to them: Destroy this temple, and in three days I will raise it up.
20آنگاه یهودیان گفتند: «در عرصه چهل و شش سال این قدس را بنا نموده‌اند؛ آیا تو درسه روز آن را برپا می‌کنی؟»
20The Jews then said: Six and forty years was this temple in building; and wilt thou raise it up in three days?
21لیکن او درباره قدس جسد خود سخن می‌گفت.
21But he spoke of the temple of his body.
22پس وقتی که از مردگان برخاست شاگردانش را به‌خاطر آمد که این را بدیشان گفته بود. آنگاه به کتاب و به کلامی که عیسی گفته بود، ایمان آوردند.
22When therefore he was risen again from the dead, his disciples remembered, that he had said this, and they believed the scripture, and the word that Jesus had said.
23و هنگامی که در عید فصح در اورشلیم بودبسیاری چون معجزاتی را که از او صادر می‌گشت دیدند، به اسم او ایمان آوردند.
23Now when he was at Jerusalem, at the pasch, upon the festival day, many believed in his name, seeing his signs which he did.
24لیکن عیسی خویشتن را بدیشان موتمن نساخت، زیرا که اوهمه را می‌شناخت.
24But Jesus did not trust himself unto them, for that he knew all men,
25و از آنجا که احتیاج نداشت که کسی درباره انسان شهادت دهد، زیراخود آنچه در انسان بود می‌دانست.
25And because he needed not that any should give testimony of man: for he knew what was in man.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.