یوحنا 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1و در روز سوم، در قانای جلیل عروسی بودو مادر عیسی در آنجا بود.
1И трећи дан би свадба у Кани галилејској, и онде беше мати Исусова.
2و عیسی وشاگردانش را نیز به عروسی دعوت کردند.
2А позван беше и Исус и ученици Његови на свадбу.
3وچون شراب تمام شد، مادر عیسی بدو گفت: «شراب ندارند.»
3И кад неста вина, рече мати Исусова Њему: Немају вина.
4عیسی به وی گفت: «ای زن مرابا تو چه‌کار است؟ ساعت من هنوز نرسیده است.»
4Исус јој рече: Шта је мени до тебе жено? Још није дошао мој час.
5مادرش به نوکران گفت: «هر‌چه به شماگوید بکنید.»
5Рече мати Његова слугама: Шта год вам рече учините.
6و در آنجا شش قدح سنگی برحسب تطهیریهود نهاده بودند که هر یک گنجایش دو یا سه کیل داشت.
6А онде беше шест водених судова од камена, постављених по обичају јеврејског чишћења, који узимаху по два или по три ведра.
7عیسی بدیشان گفت: «قدحها را ازآب پر کنید.» و آنها را لبریز کردند.
7Рече им Исус: Напуните судове воде. И напунише их до врха.
8پس بدیشان گفت: «الان بردارید و به نزد رئیس مجلس ببرید.» پس بردند؛
8И рече им: Захватите сад и носите куму. И однесоше.
9و چون رئیس مجلس آن آب را که شراب گردیده بود، بچشید و ندانست که از کجااست، لیکن نوکرانی که آب را کشیده بودند، می‌دانستند، رئیس مجلس داماد را مخاطب ساخته، بدو گفت:
9А кад окуси кум од вина које је постало од воде, и не знаше откуда је (а слуге знаху које су захватиле воду), зовну кум женика,
10«هرکسی شراب خوب رااول می‌آورد و چون مست شدند، بدتر از آن. لیکن تو شراب خوب را تا حال نگاه داشتی؟»
10и рече му: Сваки човек најпре добро вино износи, а кад се опију онда рђавије; а ти си чувао добро вино досле.
11و این ابتدای معجزاتی است که از عیسی درقانای جلیل صادر گشت و جلال خود را ظاهرکرد و شاگردانش به او ایمان آوردند.
11Ово учини Исус почетак чудесима у Кани галилејској, и показа славу своју; и ученици Његови вероваше Га.
12و بعد ازآن او با مادر و برادران و شاگردان خود به کفرناحوم آمد و در آنجا ایامی کم ماندند.
12Потом сиђе у Капернаум, Он и мати Његова, и браћа Његова, и ученици Његови, и онде стајаше не много дана.
13و چون عید فصح نزدیک بود، عیسی به اورشلیم رفت،
13И близу беше пасха јеврејска, и изиђе Исус у Јерусалим.
14و در هیکل، فروشندگان گاو وگوسفند و کبوتر و صرافان را نشسته یافت.
14И нађе у цркви где седе они што продаваху волове и овце и голубове, и који новце мењаху.
15پس تازیانه‌ای از ریسمان ساخته، همه را از هیکل بیرون نمود، هم گوسفندان و گاوان را، و نقودصرافان را ریخت و تختهای ایشان را واژگون ساخت،
15И начинивши бич од узица, изгна све из цркве, и овце и волове; и мењачима просу новце и столове испремета;
16و به کبوترفروشان گفت: «اینها را ازاینجا بیرون برید و خانه پدر مرا خانه تجارت مسازید.»
16и рече онима што продаваху голубове: Носите то одавде, и не чините од дома Оца мог дом трговачки.
17آنگاه شاگردان او را یاد آمد که مکتوب است: «غیرت خانه تو مرا خورده است.»
17А ученици се Његови опоменуше да у писму стоји: Ревност за кућу Твоју изједе ме.
18پس یهودیان روی به او آورده، گفتند: «به ما چه علامت می‌نمایی که این کارها را می‌کنی؟»
18А Јевреји одговарајући рекоше Му: Какав нам знак показујеш, да то можеш чинити?
19عیسی در جواب ایشان گفت: «این قدس راخراب کنید که در سه روز آن را برپا خواهم نمود.»
19Исус одговори и рече им: Развалите ову цркву, и за три дана ћу је подигнути.
20آنگاه یهودیان گفتند: «در عرصه چهل و شش سال این قدس را بنا نموده‌اند؛ آیا تو درسه روز آن را برپا می‌کنی؟»
20А Јевреји рекоше: Четрдесет и шест година грађена је ова црква, а ти за три дана да је подигнеш?
21لیکن او درباره قدس جسد خود سخن می‌گفت.
21А Он говораше за цркву тела свог.
22پس وقتی که از مردگان برخاست شاگردانش را به‌خاطر آمد که این را بدیشان گفته بود. آنگاه به کتاب و به کلامی که عیسی گفته بود، ایمان آوردند.
22А кад уста из мртвих, опоменуше се ученици Његови да ово говораше, и вероваше писму и речи коју рече Исус.
23و هنگامی که در عید فصح در اورشلیم بودبسیاری چون معجزاتی را که از او صادر می‌گشت دیدند، به اسم او ایمان آوردند.
23А кад беше у Јерусалиму на празник пасхе, многи вероваше у име Његово, видећи чудеса Његова која чињаше.
24لیکن عیسی خویشتن را بدیشان موتمن نساخت، زیرا که اوهمه را می‌شناخت.
24Али Исус не повераваше им себе; јер их све знаше,
25و از آنجا که احتیاج نداشت که کسی درباره انسان شهادت دهد، زیراخود آنچه در انسان بود می‌دانست.
25и не требаше Му да ко сведочи за човека; јер сам знаше шта беше у човеку.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.