یوحنا 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1و بعد از آن عیسی به آن طرف دریای جلیل که دریای طبریه باشد، رفت.
1After these things, Jesus went away to the other side of the sea of Galilee, which is also called the Sea of Tiberias.
2و جمعی کثیر از عقب او آمدند زیرا آن معجزاتی را که به مریضان می‌نمود، می‌دیدند.
2A great multitude followed him, because they saw his signs which he did on those who were sick.
3آنگاه عیسی به کوهی برآمده، با شاگردان خود در آنجا بنشست.
3Jesus went up into the mountain, and he sat there with his disciples.
4و فصح که عید یهود باشد، نزدیک بود.
4Now the Passover, the feast of the Jews, was at hand.
5پس عیسی چشمان خود را بالا انداخته، دیدکه جمعی کثیر به طرف او می‌آیند. به فیلپس گفت: «از کجا نان بخریم تا اینها بخورند؟»
5Jesus therefore, lifting up his eyes and seeing that a great multitude was coming to him, said to Philip, “Where are we to buy bread, that these may eat?”
6و این را از روی امتحان به او گفت، زیرا خود می‌دانست چه باید کرد.
6He said this to test him, for he himself knew what he would do.
7فیلپس او را جواب داد که «دویست دینار نان، اینها را کفایت نکند تا هر یک اندکی بخورند!»
7Philip answered him, “Two hundred denarii worth of bread is not sufficient for them, that every one of them may receive a little.”
8یکی از شاگردانش که اندریاس برادر شمعون پطرس باشد، وی را گفت:
8One of his disciples, Andrew, Simon Peter’s brother, said to him,
9«دراینجا پسری است که پنج نان جو و دو ماهی دارد. و لیکن این از برای این گروه چه می‌شود؟»
9“There is a boy here who has five barley loaves and two fish, but what are these among so many?”
10عیسی گفت: «مردم را بنشانید.» و در آن مکان، گیاه بسیار بود، و آن گروه قریب به پنج هزار مردبودند که نشستند.
10Jesus said, “Have the people sit down.” Now there was much grass in that place. So the men sat down, in number about five thousand.
11عیسی نانها را گرفته و شکرنموده، به شاگردان داد و شاگردان به نشستگان دادند؛ و همچنین از دو ماهی نیز به قدری که خواستند.
11Jesus took the loaves, and having given thanks, he distributed to the disciples, and the disciples to those who were sitting down, likewise also of the fish as much as they desired.
12و چون سیر گشتند، به شاگردان خود گفت: «پاره های باقی‌مانده را جمع کنید تاچیزی ضایع نشود.»
12When they were filled, he said to his disciples, “Gather up the broken pieces which are left over, that nothing be lost.”
13پس جمع کردند و ازپاره های پنج نان جو که از خورندگان زیاده آمده بود، دوازده سبد پر کردند.
13So they gathered them up, and filled twelve baskets with broken pieces from the five barley loaves, which were left over by those who had eaten.
14و چون مردمان این معجزه را که از عیسی صادر شده بود دیدند، گفتند که «این البته همان نبی است که باید در جهان بیاید!»
14When therefore the people saw the sign which Jesus did, they said, “This is truly the prophet who comes into the world.”
15و اما عیسی چون دانست که می‌خواهند بیایند و او را به زور برده پادشاه سازند، باز تنها به کوه برآمد.
15Jesus therefore, perceiving that they were about to come and take him by force to make him king, withdrew again to the mountain by himself.
16و چون شام شد، شاگردانش به‌جانب دریاپایین رفتند،
16When evening came, his disciples went down to the sea.
17و به کشتی سوار شده به آن طرف دریا به کفرناحوم روانه شدند. و چون تاریک شدعیسی هنوز نزد ایشان نیامده بود.
17They entered into the boat, and were going over the sea to Capernaum. It was now dark, and Jesus had not come to them.
18و دریابواسطه وزیدن باد شدید به تلاطم آمد.
18The sea was tossed by a great wind blowing.
19پس وقتی که قریب به بیست و پنج یا سی تیر پرتاپ رانده بودند، عیسی را دیدند که بر روی دریاخرامان شده، نزدیک کشتی می‌آید. پس ترسیدند.
19When therefore they had rowed about twenty-five or thirty stadia, they saw Jesus walking on the sea and drawing near to the boat; and they were afraid.
20او بدیشان گفت: «من هستم، مترسید!»
20But he said to them, “It is I. Don’t be afraid.”
21و چون می‌خواستند او را در کشتی بیاورند، در ساعت کشتی به آن زمینی که عازم آن بودند رسید.
21They were willing therefore to receive him into the boat. Immediately the boat was at the land where they were going.
22بامدادان گروهی که به آن طرف دریا ایستاده بودند، دیدند که هیچ زورقی نبود غیر از آن که شاگردان او داخل آن شده بودند و عیسی باشاگردان خود داخل آن زورق نشده، بلکه شاگردانش تنها رفته بودند.
22On the next day, the multitude that stood on the other side of the sea saw that there was no other boat there, except the one in which his disciples had embarked, and that Jesus hadn’t entered with his disciples into the boat, but his disciples had gone away alone.
23لیکن زورقهای دیگر از طبریه آمد، نزدیک به آنجایی که نان خورده بودند بعد از آنکه خداوند شکر گفته بود.
23However, boats from Tiberias came near to the place where they ate the bread after the Lord had given thanks.
24پس چون آن گروه دیدند که عیسی وشاگردانش در آنجا نیستند، ایشان نیز به کشتیهاسوار شده، در طلب عیسی به کفرناحوم آمدند.
24When the multitude therefore saw that Jesus wasn’t there, nor his disciples, they themselves got into the boats and came to Capernaum, seeking Jesus.
25و چون او را در آن طرف دریا یافتند، بدوگفتند: «ای استاد کی به اینجا آمدی؟»
25When they found him on the other side of the sea, they asked him, “Rabbi, when did you come here?”
26عیسی در جواب ایشان گفت: «آمین آمین به شمامی گویم که مرا می‌طلبید نه بسبب معجزاتی که دیدید، بلکه بسبب آن نان که خوردید و سیرشدید.
26Jesus answered them, “Most certainly I tell you, you seek me, not because you saw signs, but because you ate of the loaves and were filled.
27کار بکنید نه برای خوراک فانی بلکه برای خوراکی که تا حیات جاودانی باقی است که پسر انسان آن را به شما عطا خواهد کرد، زیراخدای پدر بر او مهر زده است.»
27Don’t work for the food which perishes, but for the food which remains to eternal life, which the Son of Man will give to you. For God the Father has sealed him.”
28بدو گفتند: «چه کنیم تا اعمال خدا را به‌جا آورده باشیم؟»
28They said therefore to him, “What must we do, that we may work the works of God?”
29عیسی در جواب ایشان گفت: «عمل خدا این است که به آن کسی‌که او فرستاد، ایمان بیاورید.»
29Jesus answered them, “This is the work of God, that you believe in him whom he has sent.”
30بدو گفتند: «چه معجزه می‌نمایی تا آن را دیده به تو ایمان آوریم؟ چکار می‌کنی؟
30They said therefore to him, “What then do you do for a sign, that we may see and believe you? What work do you do?
31پدران ما دربیابان من را خوردند، چنانکه مکتوب است که ازآسمان بدیشان نان عطا کرد تا بخورند.»
31Our fathers ate the manna in the wilderness. As it is written, ‘He gave them bread out of heaven to eat.’”
32عیسی بدیشان گفت: «آمین آمین به شما می‌گویم که موسی نان را از آسمان به شما نداد، بلکه پدر من نان حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد.
32Jesus therefore said to them, “Most certainly, I tell you, it wasn’t Moses who gave you the bread out of heaven, but my Father gives you the true bread out of heaven.
33زیرا که نان خدا آن است که از آسمان نازل شده، به جهان حیات می‌بخشد.»
33For the bread of God is that which comes down out of heaven and gives life to the world.”
34آنگاه بدو گفتند: «ای خداوند این نان را پیوسته به ما بده.»
34They said therefore to him, “Lord, always give us this bread.”
35عیسی بدیشان گفت: «من نان حیات هستم. کسی‌که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود و هر‌که به من ایمان آرد هرگز تشنه نگردد.
35Jesus said to them, “I am the bread of life. Whoever comes to me will not be hungry, and whoever believes in me will never be thirsty.
36لیکن به شماگفتم که مرا هم دیدید و ایمان نیاوردید.
36But I told you that you have seen me, and yet you don’t believe.
37هرآنچه پدر به من عطا کند، به‌جانب من آید و هر‌که به‌جانب من آید، او را بیرون نخواهم نمود.
37All those whom the Father gives me will come to me. He who comes to me I will in no way throw out.
38زیرا از آسمان نزول کردم نه تا به اراده خودعمل کنم، بلکه به اراده فرستنده خود.
38For I have come down from heaven, not to do my own will, but the will of him who sent me.
39و اراده پدری که مرا فرستاد این است که از آنچه به من عطا کرد چیزی تلف نکنم بلکه در روز بازپسین آن را برخیزانم.
39This is the will of my Father who sent me, that of all he has given to me I should lose nothing, but should raise him up at the last day.
40و اراده فرستنده من این است که هر‌که پسر را دید و بدو ایمان آورد، حیات جاودانی داشته باشد و من در روز بازپسین او راخواهم برخیزانید.»
40This is the will of the one who sent me, that everyone who sees the Son and believes in him should have eternal life; and I will raise him up at the last day.”
41پس یهودیان درباره او همهمه کردند زیراگفته بود: «من هستم آن نانی که از آسمان نازل شد.»
41The Jews therefore murmured concerning him, because he said, “I am the bread which came down out of heaven.”
42و گفتند: «آیا این عیسی پسر یوسف نیست که ما پدر و مادر او را می‌شناسیم؟ پس چگونه می‌گوید که از آسمان نازل شدم؟»
42They said, “Isn’t this Jesus, the son of Joseph, whose father and mother we know? How then does he say, ‘I have come down out of heaven’?”
43عیسی در جواب ایشان گفت: «با یکدیگرهمهمه مکنید.
43Therefore Jesus answered them, “Don’t murmur among yourselves.
44کسی نمی تواند نزد من آید، مگر آنکه پدری که مرا فرستاد او را جذب کند ومن در روز بازپسین او را خواهم برخیزانید.
44No one can come to me unless the Father who sent me draws him; and I will raise him up in the last day.
45درانبیا مکتوب است که همه از خدا تعلیم خواهندیافت. پس هر‌که از پدر شنید و تعلیم یافت نزد من می‌آید.
45It is written in the prophets, ‘They will all be taught by God.’ Therefore everyone who hears from the Father and has learned, comes to me.
46نه اینکه کسی پدر را دیده باشد، جزآن کسی‌که از جانب خداست، او پدر را دیده است.
46Not that anyone has seen the Father, except he who is from God. He has seen the Father.
47آمین آمین به شما می‌گویم هر‌که به من ایمان آرد، حیات جاودانی دارد.
47Most certainly, I tell you, he who believes in me has eternal life.
48من نان حیات هستم.
48I am the bread of life.
49پدران شما در بیابان من را خوردند ومردند.
49Your fathers ate the manna in the wilderness and they died.
50این نانی است که از آسمان نازل شد تاهر‌که از آن بخورد نمیرد.
50This is the bread which comes down out of heaven, that anyone may eat of it and not die.
51من هستم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. اگر کسی از این نان بخورد تا به ابد زنده خواهد ماند و نانی که من عطامی کنم جسم من است که آن را بجهت حیات جهان می‌بخشم.»
51I am the living bread which came down out of heaven. If anyone eats of this bread, he will live forever. Yes, the bread which I will give for the life of the world is my flesh.”
52پس یهودیان با یکدیگر مخاصمه کرده، می‌گفتند: «چگونه این شخص می‌تواند جسدخود را به ما دهد تا بخوریم؟»
52The Jews therefore contended with one another, saying, “How can this man give us his flesh to eat?”
53عیسی بدیشان گفت: «آمین آمین به شما می‌گویم اگر جسد پسرانسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خودحیات ندارید.
53Jesus therefore said to them, “Most certainly I tell you, unless you eat the flesh of the Son of Man and drink his blood, you don’t have life in yourselves.
54و هر‌که جسد مرا خورد و خون مرا نوشید، حیات جاودانی دارد و من در روزآخر او را خواهم برخیزانید.
54He who eats my flesh and drinks my blood has eternal life, and I will raise him up at the last day.
55زیرا که جسد من، خوردنی حقیقی و خون من، آشامیدنی حقیقی است.
55For my flesh is food indeed, and my blood is drink indeed.
56پس هر‌که جسد مرا می‌خورد و خون مرا می‌نوشد، در من می‌ماند و من در او.
56He who eats my flesh and drinks my blood lives in me, and I in him.
57چنانکه پدر زنده مرا فرستاد و من به پدر زنده هستم، همچنین کسی‌که مرا بخورد او نیز به من زنده می‌شود.
57As the living Father sent me, and I live because of the Father, so he who feeds on me will also live because of me.
58این است نانی که از آسمان نازل شد، نه همچنان‌که پدران شما من را خوردند و مردند؛ بلکه هر‌که این نان را بخورد تا به ابد زنده ماند.»
58This is the bread which came down out of heaven—not as our fathers ate the manna and died. He who eats this bread will live forever.”
59این سخن را وقتی که در کفرناحوم تعلیم می‌داد، در کنیسه گفت.
59He said these things in the synagogue, as he taught in Capernaum.
60آنگاه بسیاری از شاگردان او چون این راشنیدند گفتند: «این کلام سخت است! که می‌تواندآن را بشنود؟»
60Therefore many of his disciples, when they heard this, said, “This is a hard saying! Who can listen to it?”
61چون عیسی در خود دانست که شاگردانش در این امر همهمه می‌کنند، بدیشان گفت: «آیا این شما را لغزش می‌دهد؟
61But Jesus knowing in himself that his disciples murmured at this, said to them, “Does this cause you to stumble?
62پس اگرپسر انسان را بینید که به‌جایی که اول بود صعودمی کند چه؟
62Then what if you would see the Son of Man ascending to where he was before?
63روح است که زنده می‌کند و اما ازجسد فایده‌ای نیست. کلامی را که من به شمامی گویم روح و حیات‌است.
63It is the spirit who gives life. The flesh profits nothing. The words that I speak to you are spirit, and are life.
64ولیکن بعضی از شما هستند که ایمان نمی آورند.» زیرا که عیسی از ابتدا می‌دانست کیانند که ایمان نمی آورند وکیست که او را تسلیم خواهد کرد.
64But there are some of you who don’t believe.” For Jesus knew from the beginning who they were who didn’t believe, and who it was who would betray him.
65پس گفت: «از این سبب به شما گفتم که کسی نزد من نمی تواند آمد مگر آنکه پدر من، آن را بدو عطاکند.»
65He said, “For this cause I have said to you that no one can come to me, unless it is given to him by my Father.”
66در همان وقت بسیاری از شاگردان اوبرگشته، دیگر با او همراهی نکردند.
66At this, many of his disciples went back and walked no more with him.
67آنگاه عیسی به آن دوازده گفت: «آیا شمانیز می‌خواهید بروید؟»
67Jesus said therefore to the twelve, “You don’t also want to go away, do you?”
68شمعون پطرس به اوجواب داد: «خداوندا نزد که برویم؟ کلمات حیات جاودانی نزد تو است.
68Simon Peter answered him, “Lord, to whom would we go? You have the words of eternal life.
69و ما ایمان آورده و شناخته‌ایم که تو مسیح پسر خدای حی هستی.»
69We have come to believe and know that you are the Christ, the Son of the living God.”
70عیسی بدیشان جواب داد: «آیا من شما دوازده را برنگزیدم و حال آنکه یکی از شماابلیسی است.»
70Jesus answered them, “Didn’t I choose you, the twelve, and one of you is a devil?”
71و این را درباره یهودا پسرشمعون اسخریوطی گفت، زیرا او بود که می‌بایست تسلیم‌کننده وی بشود و یکی از آن دوازده بود.
71Now he spoke of Judas, the son of Simon Iscariot, for it was he who would betray him, being one of the twelve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.