یوحنا 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1و چون خداوند دانست که فریسیان مطلع شده‌اند که عیسی بیشتر از یحیی شاگردپیدا کرده، تعمید می‌دهد،
1Therefore when the Lord knew that the Pharisees had heard that Jesus was making and baptizing more disciples than John
2با اینکه خود عیسی تعمید نمی داد بلکه شاگردانش،
2(although Jesus himself didn’t baptize, but his disciples),
3یهودیه راگذارده، باز به‌جانب جلیل رفت.
3he left Judea and departed into Galilee.
4و لازم بود که از سامره عبور کند
4He needed to pass through Samaria.
5پس به شهری از سامره که سوخار نام داشت، نزدیک به آن موضعی که یعقوب به پسر خود یوسف داده بود رسید.
5So he came to a city of Samaria called Sychar, near the parcel of ground that Jacob gave to his son Joseph.
6و در آنجا چاه یعقوب بود. پس عیسی از سفر خسته شده، همچنین بر سر چاه نشسته بود و قریب به ساعت ششم بود.
6Jacob’s well was there. Jesus therefore, being tired from his journey, sat down by the well. It was about the sixth hour.
7که زنی سامری بجهت آب کشیدن آمد. عیسی بدو گفت: «جرعه‌ای آب به من بنوشان.»
7A woman of Samaria came to draw water. Jesus said to her, “Give me a drink.”
8زیرا شاگردانش بجهت خریدن خوراک به شهر رفته بودند.
8For his disciples had gone away into the city to buy food.
9زن سامری بدو گفت: «چگونه تو که یهود هستی ازمن آب می‌خواهی و حال آنکه زن سامری می‌باشم؟» زیرا که یهود با سامریان معاشرت ندارند.
9The Samaritan woman therefore said to him, “How is it that you, being a Jew, ask for a drink from me, a Samaritan woman?” (For Jews have no dealings with Samaritans.)
10عیسی در جواب او گفت: «اگر بخشش خدا را می‌دانستی و کیست که به تو می‌گوید آب به من بده، هرآینه تو از او خواهش می‌کردی و به تو آب زنده عطا می‌کرد.
10Jesus answered her, “If you knew the gift of God, and who it is who says to you, ‘Give me a drink,’ you would have asked him, and he would have given you living water.”
11زن بدو گفت: «ای آقادلو نداری و چاه عمیق است. پس از کجا آب زنده داری؟
11The woman said to him, “Sir, you have nothing to draw with, and the well is deep. So where do you get that living water?
12آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگترهستی که چاه را به ما داد و خود و پسران و مواشی او از آن می‌آشامیدند؟»
12Are you greater than our father Jacob, who gave us the well and drank from it himself, as did his children and his livestock?”
13عیسی در جواب اوگفت: «هر‌که از این آب بنوشد باز تشنه گردد،
13Jesus answered her, “Everyone who drinks of this water will thirst again,
14لیکن کسی‌که از آبی که من به او می‌دهم بنوشد، ابد تشنه نخواهد شد، بلکه آن آبی که به او می‌دهم در او چشمه آبی گردد که تا حیات جاودانی می‌جوشد.»
14but whoever drinks of the water that I will give him will never thirst again; but the water that I will give him will become in him a well of water springing up to eternal life.”
15زن بدو گفت: «ای آقا آن آب را به من بده تا دیگر تشنه نگردم و به اینجابجهت آب کشیدن نیایم.»
15The woman said to him, “Sir, give me this water, so that I don’t get thirsty, neither come all the way here to draw.”
16عیسی به او گفت: «برو و شوهر خود رابخوان و در اینجا بیا.»
16Jesus said to her, “Go, call your husband, and come here.”
17زن در جواب گفت: «شوهر ندارم.» عیسی بدو گفت: «نیکو گفتی که شوهر نداری!
17The woman answered, “I have no husband.” Jesus said to her, “You said well, ‘I have no husband,’
18زیرا که پنج شوهر داشتی وآنکه الان داری شوهر تو نیست! این سخن راراست گفتی!»
18for you have had five husbands; and he whom you now have is not your husband. This you have said truly.”
19زن بدو گفت: «ای آقا می‌بینم که تو نبی هستی!
19The woman said to him, “Sir, I perceive that you are a prophet.
20پدران ما در این کوه پرستش می‌کردند و شما می‌گویید که در اورشلیم جایی است که در آن عبادت باید نمود.»
20Our fathers worshiped in this mountain, and you Jews say that in Jerusalem is the place where people ought to worship.”
21عیسی بدوگفت: «ای زن مرا تصدیق کن که ساعتی می‌آید که نه در این کوه و نه در اورشلیم پدر را پرستش خواهید کرد.
21Jesus said to her, “Woman, believe me, the hour is coming when neither in this mountain nor in Jerusalem will you worship the Father.
22شما آنچه را که نمی دانیدمی پرستید اما ما آنچه را که می‌دانیم عبادت می‌کنیم زیرا نجات از یهود است.
22You worship that which you don’t know. We worship that which we know; for salvation is from the Jews.
23لیکن ساعتی می‌آید بلکه الان است که در آن پرستندگان حقیقی پدر را به روح و راستی پرستش خواهندکرد زیرا که پدر مثل این پرستندگان خود را طالب است.
23But the hour comes, and now is, when the true worshipers will worship the Father in spirit and truth, for the Father seeks such to be his worshipers.
24خدا روح است و هر‌که او را پرستش کند می‌باید به روح و راستی بپرستد.»
24God is spirit, and those who worship him must worship in spirit and truth.”
25زن بدو گفت: «می‌دانم که مسیح یعنی کرستس می‌آید. پس هنگامی که او آید از هر چیزبه ما خبر‌خواهد داد.»
25The woman said to him, “I know that Messiah is coming, he who is called Christ. When he has come, he will declare to us all things.”
26عیسی بدو گفت: «من که با تو سخن می‌گویم همانم.»
26Jesus said to her, “I am he, the one who speaks to you.”
27و در همان وقت شاگردانش آمده، تعجب کردند که با زنی سخن می‌گوید و لکن هیچ‌کس نگفت که چه می‌طلبی یا برای چه با او حرف می‌زنی.
27Just then, his disciples came. They marveled that he was speaking with a woman; yet no one said, “What are you looking for?” or, “Why do you speak with her?”
28آنگاه زن سبوی خود را گذارده، به شهر رفت و مردم را گفت:
28So the woman left her water pot, went away into the city, and said to the people,
29«بیایید و کسی راببینید که هرآنچه کرده بودم به من گفت. آیا این مسیح نیست؟»
29“Come, see a man who told me everything that I have done. Can this be the Christ?”
30پس از شهر بیرون شده، نزد اومی آمدند.
30They went out of the city, and were coming to him.
31و در اثنا آن شاگردان او خواهش نموده، گفتند: «ای استاد بخور.»
31In the meanwhile, the disciples urged him, saying, “Rabbi, eat.”
32بدیشان گفت: «من غذایی دارم که بخورم و شما آن را نمی دانید.»
32But he said to them, “I have food to eat that you don’t know about.”
33شاگردان به یکدیگر گفتند: «مگر کسی برای اوخوراکی آورده باشد!»
33The disciples therefore said to one another, “Has anyone brought him something to eat?”
34عیسی بدیشان گفت: «خوراک من آن است که خواهش فرستنده خودرا به عمل آورم و کار او را به انجام رسانم.
34Jesus said to them, “My food is to do the will of him who sent me and to accomplish his work.
35آیاشما نمی گویید که چهار ماه دیگر موسم درواست؟ اینک به شما می‌گویم چشمان خود را بالاافکنید و مزرعه‌ها را ببینید زیرا که الان بجهت درو سفید شده است.
35Don’t you say, ‘There are yet four months until the harvest’? Behold, I tell you, lift up your eyes and look at the fields, that they are white for harvest already.
36و دروگر اجرت می‌گیردو ثمری بجهت حیات جاودانی جمع می‌کند تاکارنده و درو‌کننده هر دو با هم خشنود گردند.
36He who reaps receives wages and gathers fruit to eternal life, that both he who sows and he who reaps may rejoice together.
37زیرا این کلام در اینجا راست است که یکی می‌کارد و دیگری درو می‌کند.
37For in this the saying is true, ‘One sows, and another reaps.’
38من شما رافرستادم تا چیزی را که در آن رنج نبرده‌اید دروکنید. دیگران محنت کشیدند و شما در محنت ایشان داخل شده‌اید.»
38I sent you to reap that for which you haven’t labored. Others have labored, and you have entered into their labor.”
39پس در آن شهر بسیاری از سامریان بواسطه سخن آن زن که شهادت داد که هرآنچه کرده بودم به من باز‌گفت بدو ایمان آوردند.
39From that city many of the Samaritans believed in him because of the word of the woman, who testified, “He told me everything that I have done.”
40و چون سامریان نزد او آمدند، از او خواهش کردند که نزدایشان بماند و دو روز در آنجا بماند.
40So when the Samaritans came to him, they begged him to stay with them. He stayed there two days.
41و بسیاری دیگر بواسطه کلام او ایمان آوردند.
41Many more believed because of his word.
42و به زن گفتند که «بعد از این بواسطه سخن تو ایمان نمی آوریم زیرا خود شنیده و دانسته‌ایم که او درحقیقت مسیح و نجات‌دهنده عالم است.»
42They said to the woman, “Now we believe, not because of your speaking; for we have heard for ourselves, and know that this is indeed the Christ, the Savior of the world.”
43اما بعد از دو روز از آنجا بیرون آمده، به سوی جلیل روانه شد.
43After the two days he went out from there and went into Galilee.
44زیرا خود عیسی شهادت داد که هیچ نبی را در وطن خود حرمت نیست.
44For Jesus himself testified that a prophet has no honor in his own country.
45پس چون به جلیل آمد، جلیلیان او راپذیرفتند زیرا هر‌چه در اورشلیم در عید کرده بود، دیدند، چونکه ایشان نیز در عید رفته بودند.
45So when he came into Galilee, the Galileans received him, having seen all the things that he did in Jerusalem at the feast, for they also went to the feast.
46پس عیسی به قانای جلیل آنجایی که آب را شراب ساخته بود، بازآمد. و یکی از سرهنگان ملک بود که پسر او در کفرناحوم مریض بود.
46Jesus came therefore again to Cana of Galilee, where he made the water into wine. There was a certain nobleman whose son was sick at Capernaum.
47وچون شنید که عیسی از یهودیه به جلیل آمده است، نزد او آمده، خواهش کرد که فرود بیاید وپسر او را شفا دهد، زیرا که مشرف به موت بود.
47When he heard that Jesus had come out of Judea into Galilee, he went to him and begged him that he would come down and heal his son, for he was at the point of death.
48عیسی بدو گفت: «اگر آیات و معجزات نبینید، همانا ایمان نیاورید.»
48Jesus therefore said to him, “Unless you people see signs and wonders, you will in no way believe.”
49سرهنگ بدو گفت: «ای آقا قبل از آنکه پسرم بمیرد فرود بیا.»
49The nobleman said to him, “Sir, come down before my child dies.”
50عیسی بدو گفت: «برو که پسرت زنده است.» آن شخص به سخنی که عیسی بدو گفت، ایمان آورده، روانه شد.
50Jesus said to him, “Go your way. Your son lives.” The man believed the word that Jesus spoke to him, and he went his way.
51و در وقتی که او می‌رفت، غلامانش او راستقبال نموده، مژده دادند و گفتند که پسر توزنده است.
51As he was going down, his servants met him and reported, saying “Your child lives!”
52پس از ایشان پرسید که در چه ساعت عافیت یافت. گفتند: «دیروز، در ساعت هفتم تب از او زایل گشت.»
52So he inquired of them the hour when he began to get better. They said therefore to him, “Yesterday at the seventh hour, the fever left him.”
53آنگاه پدر فهمیدکه در همان ساعت عیسی گفته بود: «پسر تو زنده است.» پس او و تمام اهل خانه او ایمان آوردند.
53So the father knew that it was at that hour in which Jesus said to him, “Your son lives.” He believed, as did his whole house.
54و این نیز معجزه دوم بود که از عیسی در وقتی که از یهودیه به جلیل آمد، به ظهور رسید.
54This is again the second sign that Jesus did, having come out of Judea into Galilee.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.