یوحنا 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و بعد از آن عیسی به آن طرف دریای جلیل که دریای طبریه باشد، رفت.
1After this, Jesus crossed to the other side of the Sea of Galilee (that is, the Sea of Tiberias).
2و جمعی کثیر از عقب او آمدند زیرا آن معجزاتی را که به مریضان می‌نمود، می‌دیدند.
2A large crowd followed Him because they saw the signs He was performing on the sick.
3آنگاه عیسی به کوهی برآمده، با شاگردان خود در آنجا بنشست.
3Then Jesus went up on the mountain and sat down with His disciples.
4و فصح که عید یهود باشد، نزدیک بود.
4Now the Jewish Feast of the Passover was near.
5پس عیسی چشمان خود را بالا انداخته، دیدکه جمعی کثیر به طرف او می‌آیند. به فیلپس گفت: «از کجا نان بخریم تا اینها بخورند؟»
5When Jesus looked up and saw a large crowd coming toward Him, He said to Philip, “Where can we buy bread for these people to eat?”
6و این را از روی امتحان به او گفت، زیرا خود می‌دانست چه باید کرد.
6But He was asking this to test him, for He knew what He was about to do.
7فیلپس او را جواب داد که «دویست دینار نان، اینها را کفایت نکند تا هر یک اندکی بخورند!»
7Philip answered, “Two hundred denarii would not buy enough bread for each of them to have a small piece.”
8یکی از شاگردانش که اندریاس برادر شمعون پطرس باشد، وی را گفت:
8One of His disciples, Andrew, Simon Peter’s brother, said to Him,
9«دراینجا پسری است که پنج نان جو و دو ماهی دارد. و لیکن این از برای این گروه چه می‌شود؟»
9“Here is a boy with five barley loaves and two small fish. But what difference will these make among so many?”
10عیسی گفت: «مردم را بنشانید.» و در آن مکان، گیاه بسیار بود، و آن گروه قریب به پنج هزار مردبودند که نشستند.
10“Have the people sit down,” Jesus said. Now there was plenty of grass in that place, so the men sat down, about five thousand of them.
11عیسی نانها را گرفته و شکرنموده، به شاگردان داد و شاگردان به نشستگان دادند؛ و همچنین از دو ماهی نیز به قدری که خواستند.
11Then Jesus took the loaves and the fish, gave thanks, and distributed to those who were seated as much as they wanted.
12و چون سیر گشتند، به شاگردان خود گفت: «پاره های باقی‌مانده را جمع کنید تاچیزی ضایع نشود.»
12And when everyone was full, He said to His disciples, “Gather the pieces that are left over, so that nothing will be wasted.”
13پس جمع کردند و ازپاره های پنج نان جو که از خورندگان زیاده آمده بود، دوازده سبد پر کردند.
13So they collected them and filled twelve baskets with the pieces of the five barley loaves left over by those who had eaten.
14و چون مردمان این معجزه را که از عیسی صادر شده بود دیدند، گفتند که «این البته همان نبی است که باید در جهان بیاید!»
14When the people saw the sign that Jesus had performed, they began to say, “Truly this is the Prophet who is to come into the world.”
15و اما عیسی چون دانست که می‌خواهند بیایند و او را به زور برده پادشاه سازند، باز تنها به کوه برآمد.
15Then Jesus, realizing that they were about to come and make Him king by force, withdrew again to a mountain by Himself.
16و چون شام شد، شاگردانش به‌جانب دریاپایین رفتند،
16When evening came, His disciples went down to the sea,
17و به کشتی سوار شده به آن طرف دریا به کفرناحوم روانه شدند. و چون تاریک شدعیسی هنوز نزد ایشان نیامده بود.
17got into a boat, and started across the sea to Capernaum. It was already dark, and Jesus had not yet gone out to them.
18و دریابواسطه وزیدن باد شدید به تلاطم آمد.
18A strong wind was blowing, and the sea grew agitated.
19پس وقتی که قریب به بیست و پنج یا سی تیر پرتاپ رانده بودند، عیسی را دیدند که بر روی دریاخرامان شده، نزدیک کشتی می‌آید. پس ترسیدند.
19When they had rowed about three or four miles, they saw Jesus approaching the boat, walking on the sea—and they were terrified.
20او بدیشان گفت: «من هستم، مترسید!»
20But Jesus spoke up: “It is I; do not be afraid.”
21و چون می‌خواستند او را در کشتی بیاورند، در ساعت کشتی به آن زمینی که عازم آن بودند رسید.
21Then they were willing to take Him into the boat, and at once the boat reached the shore where they were heading.
22بامدادان گروهی که به آن طرف دریا ایستاده بودند، دیدند که هیچ زورقی نبود غیر از آن که شاگردان او داخل آن شده بودند و عیسی باشاگردان خود داخل آن زورق نشده، بلکه شاگردانش تنها رفته بودند.
22The next day, the crowd that had remained on the other side of the sea realized that only one boat had been there, and that Jesus had not boarded it with His disciples, but they had gone away alone.
23لیکن زورقهای دیگر از طبریه آمد، نزدیک به آنجایی که نان خورده بودند بعد از آنکه خداوند شکر گفته بود.
23However, some boats from Tiberias landed near the place where the people had eaten the bread after the Lord had given thanks.
24پس چون آن گروه دیدند که عیسی وشاگردانش در آنجا نیستند، ایشان نیز به کشتیهاسوار شده، در طلب عیسی به کفرناحوم آمدند.
24So when the crowd saw that neither Jesus nor His disciples were there, they got into the boats and went to Capernaum to look for Him.
25و چون او را در آن طرف دریا یافتند، بدوگفتند: «ای استاد کی به اینجا آمدی؟»
25When they found Him on the other side of the sea, they asked Him, “Rabbi, when did You get here?”
26عیسی در جواب ایشان گفت: «آمین آمین به شمامی گویم که مرا می‌طلبید نه بسبب معجزاتی که دیدید، بلکه بسبب آن نان که خوردید و سیرشدید.
26Jesus replied, “Truly, truly, I tell you, it is not because you saw these signs that you are looking for Me, but because you ate the loaves and had your fill.
27کار بکنید نه برای خوراک فانی بلکه برای خوراکی که تا حیات جاودانی باقی است که پسر انسان آن را به شما عطا خواهد کرد، زیراخدای پدر بر او مهر زده است.»
27Do not work for food that perishes, but for food that endures to eternal life, which the Son of Man will give you. For on Him God the Father has placed His seal of approval.”
28بدو گفتند: «چه کنیم تا اعمال خدا را به‌جا آورده باشیم؟»
28Then they inquired, “What must we do to perform the works of God?”
29عیسی در جواب ایشان گفت: «عمل خدا این است که به آن کسی‌که او فرستاد، ایمان بیاورید.»
29Jesus replied, “The work of God is this: to believe in the One He has sent.”
30بدو گفتند: «چه معجزه می‌نمایی تا آن را دیده به تو ایمان آوریم؟ چکار می‌کنی؟
30So they asked Him, “What sign then will You perform, so that we may see it and believe You? What will You do?
31پدران ما دربیابان من را خوردند، چنانکه مکتوب است که ازآسمان بدیشان نان عطا کرد تا بخورند.»
31Our fathers ate the manna in the wilderness, as it is written: ‘He gave them bread from heaven to eat.’”
32عیسی بدیشان گفت: «آمین آمین به شما می‌گویم که موسی نان را از آسمان به شما نداد، بلکه پدر من نان حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد.
32Jesus said to them, “Truly, truly, I tell you, it was not Moses who gave you the bread from heaven, but it is My Father who gives you the true bread from heaven.
33زیرا که نان خدا آن است که از آسمان نازل شده، به جهان حیات می‌بخشد.»
33For the bread of God is He who comes down from heaven and gives life to the world.”
34آنگاه بدو گفتند: «ای خداوند این نان را پیوسته به ما بده.»
34“Sir,” they said, “give us this bread at all times.”
35عیسی بدیشان گفت: «من نان حیات هستم. کسی‌که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود و هر‌که به من ایمان آرد هرگز تشنه نگردد.
35Jesus answered, “I am the bread of life. Whoever comes to Me will never hunger, and whoever believes in Me will never thirst.
36لیکن به شماگفتم که مرا هم دیدید و ایمان نیاوردید.
36But as I stated, you have seen Me and still you do not believe.
37هرآنچه پدر به من عطا کند، به‌جانب من آید و هر‌که به‌جانب من آید، او را بیرون نخواهم نمود.
37Everyone the Father gives Me will come to Me, and the one who comes to Me I will never drive away.
38زیرا از آسمان نزول کردم نه تا به اراده خودعمل کنم، بلکه به اراده فرستنده خود.
38For I have come down from heaven, not to do My own will, but to do the will of Him who sent Me.
39و اراده پدری که مرا فرستاد این است که از آنچه به من عطا کرد چیزی تلف نکنم بلکه در روز بازپسین آن را برخیزانم.
39And this is the will of Him who sent Me, that I shall lose none of those He has given Me, but raise them up at the last day.
40و اراده فرستنده من این است که هر‌که پسر را دید و بدو ایمان آورد، حیات جاودانی داشته باشد و من در روز بازپسین او راخواهم برخیزانید.»
40For it is My Father’s will that everyone who looks to the Son and believes in Him shall have eternal life, and I will raise him up at the last day.”
41پس یهودیان درباره او همهمه کردند زیراگفته بود: «من هستم آن نانی که از آسمان نازل شد.»
41At this, the Jews began to grumble about Jesus because He had said, “I am the bread that came down from heaven.”
42و گفتند: «آیا این عیسی پسر یوسف نیست که ما پدر و مادر او را می‌شناسیم؟ پس چگونه می‌گوید که از آسمان نازل شدم؟»
42They were asking, “Is this not Jesus, the son of Joseph, whose father and mother we know? How then can He say, ‘I have come down from heaven?’”
43عیسی در جواب ایشان گفت: «با یکدیگرهمهمه مکنید.
43“Stop grumbling among yourselves,” Jesus replied.
44کسی نمی تواند نزد من آید، مگر آنکه پدری که مرا فرستاد او را جذب کند ومن در روز بازپسین او را خواهم برخیزانید.
44“No one can come to Me unless the Father who sent Me draws him, and I will raise him up at the last day.
45درانبیا مکتوب است که همه از خدا تعلیم خواهندیافت. پس هر‌که از پدر شنید و تعلیم یافت نزد من می‌آید.
45It is written in the Prophets: ‘And they will all be taught by God.’ Everyone who has heard the Father and learned from Him comes to Me—
46نه اینکه کسی پدر را دیده باشد، جزآن کسی‌که از جانب خداست، او پدر را دیده است.
46not that anyone has seen the Father except the One who is from God; only He has seen the Father.
47آمین آمین به شما می‌گویم هر‌که به من ایمان آرد، حیات جاودانی دارد.
47Truly, truly, I tell you, he who believes has eternal life.
48من نان حیات هستم.
48I am the bread of life.
49پدران شما در بیابان من را خوردند ومردند.
49Your fathers ate the manna in the wilderness, yet they died.
50این نانی است که از آسمان نازل شد تاهر‌که از آن بخورد نمیرد.
50This is the bread that comes down from heaven, so that anyone may eat of it and not die.
51من هستم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. اگر کسی از این نان بخورد تا به ابد زنده خواهد ماند و نانی که من عطامی کنم جسم من است که آن را بجهت حیات جهان می‌بخشم.»
51I am the living bread that came down from heaven. If anyone eats of this bread, he will live forever. And this bread, which I will give for the life of the world, is My flesh.”
52پس یهودیان با یکدیگر مخاصمه کرده، می‌گفتند: «چگونه این شخص می‌تواند جسدخود را به ما دهد تا بخوریم؟»
52At this, the Jews began to argue among themselves, “How can this man give us His flesh to eat?”
53عیسی بدیشان گفت: «آمین آمین به شما می‌گویم اگر جسد پسرانسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خودحیات ندارید.
53So Jesus said to them, “Truly, truly, I tell you, unless you eat the flesh and drink the blood of the Son of Man, you have no life in you.
54و هر‌که جسد مرا خورد و خون مرا نوشید، حیات جاودانی دارد و من در روزآخر او را خواهم برخیزانید.
54Whoever eats My flesh and drinks My blood has eternal life, and I will raise him up at the last day.
55زیرا که جسد من، خوردنی حقیقی و خون من، آشامیدنی حقیقی است.
55For My flesh is real food, and My blood is real drink.
56پس هر‌که جسد مرا می‌خورد و خون مرا می‌نوشد، در من می‌ماند و من در او.
56Whoever eats My flesh and drinks My blood remains in Me, and I in him.
57چنانکه پدر زنده مرا فرستاد و من به پدر زنده هستم، همچنین کسی‌که مرا بخورد او نیز به من زنده می‌شود.
57Just as the living Father sent Me and I live because of the Father, so also the one who feeds on Me will live because of Me.
58این است نانی که از آسمان نازل شد، نه همچنان‌که پدران شما من را خوردند و مردند؛ بلکه هر‌که این نان را بخورد تا به ابد زنده ماند.»
58This is the bread that came down from heaven. Unlike your fathers, who ate the manna and died, the one who eats this bread will live forever.”
59این سخن را وقتی که در کفرناحوم تعلیم می‌داد، در کنیسه گفت.
59Jesus said this while teaching in the synagogue in Capernaum.
60آنگاه بسیاری از شاگردان او چون این راشنیدند گفتند: «این کلام سخت است! که می‌تواندآن را بشنود؟»
60On hearing it, many of His disciples said, “This is a difficult teaching. Who can accept it?”
61چون عیسی در خود دانست که شاگردانش در این امر همهمه می‌کنند، بدیشان گفت: «آیا این شما را لغزش می‌دهد؟
61Aware that His disciples were grumbling about this teaching, Jesus asked them, “Does this offend you?
62پس اگرپسر انسان را بینید که به‌جایی که اول بود صعودمی کند چه؟
62Then what will happen if you see the Son of Man ascend to where He was before?
63روح است که زنده می‌کند و اما ازجسد فایده‌ای نیست. کلامی را که من به شمامی گویم روح و حیات‌است.
63The Spirit gives life; the flesh profits nothing. The words I have spoken to you are spirit and they are life.
64ولیکن بعضی از شما هستند که ایمان نمی آورند.» زیرا که عیسی از ابتدا می‌دانست کیانند که ایمان نمی آورند وکیست که او را تسلیم خواهد کرد.
64However, there are some of you who do not believe.” (For Jesus had known from the beginning which of them did not believe and who would betray Him.)
65پس گفت: «از این سبب به شما گفتم که کسی نزد من نمی تواند آمد مگر آنکه پدر من، آن را بدو عطاکند.»
65Then Jesus said, “This is why I told you that no one can come to Me unless the Father has granted it to him.”
66در همان وقت بسیاری از شاگردان اوبرگشته، دیگر با او همراهی نکردند.
66From that time on many of His disciples turned back and no longer walked with Him.
67آنگاه عیسی به آن دوازده گفت: «آیا شمانیز می‌خواهید بروید؟»
67So Jesus asked the Twelve, “Do you want to leave too?”
68شمعون پطرس به اوجواب داد: «خداوندا نزد که برویم؟ کلمات حیات جاودانی نزد تو است.
68Simon Peter replied, “Lord, to whom would we go? You have the words of eternal life.
69و ما ایمان آورده و شناخته‌ایم که تو مسیح پسر خدای حی هستی.»
69We believe and know that You are the Holy One of God.”
70عیسی بدیشان جواب داد: «آیا من شما دوازده را برنگزیدم و حال آنکه یکی از شماابلیسی است.»
70Jesus answered them, “Have I not chosen you, the Twelve? Yet one of you is a devil!”
71و این را درباره یهودا پسرشمعون اسخریوطی گفت، زیرا او بود که می‌بایست تسلیم‌کننده وی بشود و یکی از آن دوازده بود.
71He was speaking about Judas, the son of Simon Iscariot. For although Judas was one of the Twelve, he was later to betray Jesus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.