یوحنا 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و بعد از آن یهود را عیدی بود و عیسی به اورشلیم آمد.
1Some time later there was a feast of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem.
2و در اورشلیم نزدباب الضان حوضی است که آن را به عبرانی بیت حسدا می‌گویند که پنج رواق دارد.
2Now there is in Jerusalem near the Sheep Gate a pool with five covered colonnades, which in Hebrew is called Bethesda.
3و درآنجا جمعی کثیر از مریضان و کوران و لنگان وشلان خوابیده، منتظر حرکت آب می‌بودند.
3On these walkways lay a great number of the sick, the blind, the lame, and the paralyzed.
4و در آنجا مردی بود که سی و هشت سال به مرضی مبتلا بود.
no verse 4 in this text
5چون عیسی او را خوابیده دیدو دانست که مرض او طول کشیده است، بدوگفت: «آیا می‌خواهی شفا یابی؟»
5One man there had been an invalid for thirty-eight years.
6مریض او راجواب داد که «ای آقا کسی ندارم که چون آب به حرکت آید، مرا در حوض بیندازد، بلکه تا وقتی که می‌آیم، دیگری پیش از من فرو رفته است.
6When Jesus saw him lying there and realized that he had spent a long time in this condition, He asked him, “Do you want to get well?”
7عیسی بدو گفت: «برخیز و بستر خود رابرداشته، روانه شو!»
7“Sir,” the invalid replied, “I have no one to help me into the pool when the water is stirred. While I am on my way, someone else goes in before me.”
8که در حال آن، مرد شفایافت و بستر خود را برداشته، روانه گردید. و آن روز سبت بود.
8Then Jesus told him, “Get up, pick up your mat, and walk.”
9پس یهودیان به آن کسی‌که شفا یافته بود، گفتند: «روز سبت است و بر تو روا نیست که بسترخود را برداری.»
9Immediately the man was made well, and he picked up his mat and began to walk. Now this happened on the Sabbath day,
10او در جواب ایشان گفت: «آن کسی‌که مرا شفا داد، همان به من گفت بستر خود را بردار و برو.»
10so the Jews said to the man who had been healed, “This is the Sabbath! It is unlawful for you to carry your mat.”
11پس از او پرسیدند: «کیست آنکه به تو گفت، بستر خود را بردار وبرو؟»
11But he answered, “The man who made me well told me, ‘Pick up your mat and walk.’”
12لیکن آن شفا یافته نمی دانست که بود، زیرا که عیسی ناپدید شد چون در آنجا ازدحامی بود.
12“Who is this man who told you to pick it up and walk?” they asked.
13و بعد از آن، عیسی او را در هیکل یافته بدو گفت: «اکنون شفا یافته‌ای. دیگر خطا مکن تابرای تو بدتر نگردد.»
13But the man who was healed did not know who it was, for Jesus had slipped away while the crowd was there.
14آن مرد رفت و یهودیان را خبر داد که «آنکه مرا شفا داد، عیسی است.»
14Afterward, Jesus found the man at the temple and said to him, “See, you have been made well. Stop sinning, or something worse may happen to you.”
15و از این سبب یهودیان بر عیسی تعدی می‌کردند، زیرا که این کار را در روز سبت کرده بود.
15And the man went away and told the Jews that it was Jesus who had made him well.
16عیسی در جواب ایشان گفت که «پدر من تاکنون کار می‌کند و من نیز کار می‌کنم.»
16Now because Jesus was doing these things on the Sabbath, the Jews began to persecute Him.
17پس ازاین سبب، یهودیان بیشتر قصد قتل او کردند زیراکه نه‌تنها سبت را می‌شکست بلکه خدا را نیز پدرخود گفته، خود را مساوی خدا می‌ساخت.
17But Jesus answered them, “To this very day My Father is at His work, and I too am working.”
18آنگاه عیسی در جواب ایشان گفت: «آمین آمین به شما می‌گویم که پسر از خود هیچ نمی تواند کرد مگر آنچه بیند که پدر به عمل آرد، زیرا که آنچه او می‌کند، همچنین پسر نیز می‌کند.
18Because of this, the Jews tried all the harder to kill Him. Not only was He breaking the Sabbath, but He was even calling God His own Father, making Himself equal with God.
19زیرا که پدر پسر را دوست می‌دارد و هرآنچه خود می‌کند بدو می‌نماید و اعمال بزرگتر از این بدو نشان خواهد داد تا شما تعجب نمایید.
19So Jesus replied, “Truly, truly, I tell you, the Son can do nothing by Himself, unless He sees the Father doing it. For whatever the Father does, the Son also does.
20زیرا همچنان‌که پدر مردگان را برمی خیزاند وزنده می‌کند، همچنین پسر نیز هر‌که رامی خواهد زنده می‌کند.
20The Father loves the Son and shows Him all He does. And to your amazement, He will show Him even greater works than these.
21زیرا که پدر برهیچ‌کس داوری نمی کند بلکه تمام داوری را به پسر سپرده است.
21For just as the Father raises the dead and gives them life, so also the Son gives life to whom He wishes.
22تا آنکه همه پسر را حرمت بدارند، همچنان‌که پدر را حرمت می‌دارند؛ وکسی‌که به پسر حرمت نکند، به پدری که او رافرستاد احترام نکرده است.
22Furthermore, the Father judges no one, but has assigned all judgment to the Son,
23آمین آمین به شمامی گویم هر‌که کلام مرا بشنود و به فرستنده من ایمان آورد، حیات جاودانی دارد و در داوری نمی آید، بلکه از موت تا به حیات منتقل گشته است.
23so that all may honor the Son just as they honor the Father. Whoever does not honor the Son does not honor the Father who sent Him.
24آمین آمین به شما می‌گویم که ساعتی می‌آید بلکه اکنون است که مردگان آواز پسر خدارا می‌شنوند و هر‌که بشنود زنده گردد.
24Truly, truly, I tell you, whoever hears My word and believes Him who sent Me has eternal life and will not come under judgment. Indeed, he has crossed over from death to life.
25زیراهمچنان‌که پدر در خود حیات دارد، همچنین پسر را نیز عطا کرده است که در خود حیات داشته باشد.
25Truly, truly, I tell you, the hour is coming and has now come when the dead will hear the voice of the Son of God, and those who hear will live.
26و بدو قدرت بخشیده است که داوری هم بکند زیرا که پسر انسان است.
26For as the Father has life in Himself, so also He has granted the Son to have life in Himself.
27و از این تعجب مکنید زیرا ساعتی می‌آید که در آن جمیع کسانی که در قبور می‌باشند، آواز او را خواهندشنید،
27And He has given Him authority to execute judgment, because He is the Son of Man.
28و بیرون خواهند آمد؛ هر‌که اعمال نیکوکرد، برای قیامت حیات و هر‌که اعمال بد کرد، بجهت قیامت داوری.
28Do not be amazed at this, for the hour is coming when all who are in their graves will hear His voice
29من از خود هیچ نمی توانم کرد بلکه چنانکه شنیده‌ام داوری می‌کنم و داوری من عادل است زیرا که اراده خود را طالب نیستم بلکه اراده پدری که مرا فرستاده است.
29and come out—those who have done good to the resurrection of life, and those who have done evil to the resurrection of judgment.
30اگر من بر خود شهادت دهم شهادت من راست نیست.
30I can do nothing by Myself; I judge only as I hear. And My judgment is just, because I do not seek My own will, but the will of Him who sent Me.
31دیگری هست که بر من شهادت می‌دهد ومی دانم که شهادتی که او بر من می‌دهد راست است.
31If I testify about Myself, My testimony is not valid.
32شما نزد یحیی فرستادید و او به راستی شهادت داد.
32There is another who testifies about Me, and I know that His testimony about Me is valid.
33اما من شهادت انسان را قبول نمی کنم ولیکن این سخنان را می‌گویم تا شمانجات یابید.
33You have sent to John, and he has testified to the truth.
34او چراغ افروخته و درخشنده‌ای بود و شما خواستید که ساعتی به نور او شادی کنید.
34Even though I do not accept human testimony, I say these things so that you may be saved.
35و اما من شهادت بزرگتر از یحیی دارم زیرا آن کارهایی که پدر به من عطا کرد تا کامل کنم، یعنی‌این کارهایی که من می‌کنم، بر من شهادت می‌دهد که پدر مرا فرستاده است.
35John was a lamp that burned and gave light, and you were willing for a season to bask in his light.
36وخود پدر که مرا فرستاد، به من شهادت داده است که هرگز آواز او را نشنیده و صورت او راندیده‌اید،
36But I have testimony more substantial than that of John. For the works that the Father has given Me to accomplish—the very works I am doing—testify about Me that the Father has sent Me.
37و کلام او را در خود ثابت نداریدزیرا کسی را که پدر فرستاد شما بدو ایمان نیاوردید.
37And the Father who sent Me has Himself testified about Me. You have never heard His voice nor seen His form,
38کتب را تفتیش کنید زیرا شما گمان می‌بریدکه در آنها حیات جاودانی دارید و آنها است که به من شهادت می‌دهد.
38nor does His word abide in you, because you do not believe the One He sent.
39و نمی خواهید نزد من آیید تا حیات یابید.
39You pore over the Scriptures because you presume that by them you possess eternal life. These are the very words that testify about Me,
40جلال را از مردم نمی پذیرم.
40yet you refuse to come to Me to have life.
41ولکن شما را می‌شناسم که در نفس خود محبت خدا را ندارید.
41I do not accept glory from men,
42من به اسم پدرخود آمده‌ام و مرا قبول نمی کنید، ولی هرگاه دیگری به اسم خود آید، او را قبول خواهید کرد.
42but I know you, that you do not have the love of God within you.
43شما چگونه می‌توانید ایمان آرید و حال آنکه جلال از یکدیگر می‌طلبید و جلالی را که ازخدای واحد است طالب نیستید؟
43I have come in My Father’s name, and you have not received Me; but if someone else comes in his own name, you will receive him.
44گمان مبریدکه من نزد پدر بر شما ادعا خواهم کرد. کسی هست که مدعی شما می‌باشد و آن موسی است که بر او امیدوار هستید.
44How can you believe if you accept glory from one another, yet do not seek the glory that comes from the only God?
45زیرا اگر موسی راتصدیق می‌کردید، مرا نیز تصدیق می‌کردیدچونکه او درباره من نوشته است.
45Do not think that I will accuse you before the Father. Your accuser is Moses, in whom you have put your hope.
46اما چون نوشته های او را تصدیق نمی کنید، پس چگونه سخنهای مرا قبول خواهید کرد.»
46If you had believed Moses, you would believe Me, because he wrote about Me.
no verse 47 in this text
47But since you do not believe what he wrote, how will you believe what I say?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.