یوحنا 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و شخصی ایلعازر نام، بیمار بود، از اهل بیت عنیا که ده مریم و خواهرش مرتابود.
1At this time a man named Lazarus was sick. He lived in Bethany, the village of Mary and her sister Martha.
2و مریم آن است که خداوند را به عطر، تدهین ساخت و پایهای او را به موی خودخشکانید که برادرش ایلعازر بیمار بود.
2(Mary, whose brother Lazarus was sick, was to anoint the Lord with perfume and wipe His feet with her hair.)
3پس خواهرانش نزد او فرستاده، گفتند: «ای آقا، اینک آن که او را دوست می‌داری مریض است.»
3So the sisters sent word to Jesus, “Lord, the one You love is sick.”
4چون عیسی این را شنید گفت: «این مرض تا به موت نیست بلکه برای جلال خدا تا پسر خدا از آن جلال یابد.»
4When Jesus heard this, He said, “This sickness will not end in death. No, it is for the glory of God, so that the Son of God may be glorified through it.”
5و عیسی مرتا و خواهرش و ایلعازررا محبت می‌نمود.
5Now Jesus loved Martha and her sister and Lazarus.
6پس چون شنید که بیمار است در جایی که بود دو روز توقف نمود.
6So on hearing that Lazarus was sick, He stayed where He was for two days,
7و بعد از آن به شاگردان خود گفت: «باز به یهودیه برویم.»
7and then He said to the disciples, “Let us go back to Judea.”
8شاگردان او راگفتند: «ای معلم، الان یهودیان می‌خواستند تو راسنگسار کنند؛ و آیا باز می‌خواهی بدانجابروی؟»
8“Rabbi,” they replied, “the Jews just tried to stone You, and You are going back there?”
9عیسی جواب داد: «آیا ساعتهای روزدوازده نیست؟ اگر کسی در روز راه رود لغزش نمی خورد زیرا که نور این جهان را می‌بیند.
9Jesus answered, “Are there not twelve hours of daylight? If anyone walks in the daytime, he will not stumble, because he sees by the light of this world.
10ولیکن اگر کسی در شب راه رود لغزش خورد زیراکه نور در او نیست.»
10But if anyone walks at night, he will stumble, because he has no light.”
11این را گفت و بعد از آن به ایشان فرمود: «دوست ما ایلعازر در خواب است. اما می‌روم تا او را بیدار کنم.»
11After He had said this, He told them, “Our friend Lazarus has fallen asleep, but I am going there to wake him up.”
12شاگردان اوگفتند: «ای آقا اگر خوابیده است، شفا خواهدیافت.»
12His disciples replied, “Lord, if he is sleeping, he will get better.”
13اما عیسی درباره موت او سخن گفت وایشان گمان بردند که از آرامی خواب می‌گوید.
13They thought that Jesus was talking about actual sleep, but He was speaking about the death of Lazarus.
14آنگاه عیسی علانیه بدیشان گفت: «ایلعازرمرده است.
14So Jesus told them plainly, “Lazarus is dead,
15و برای شما خشنود هستم که درآنجا نبودم تا ایمان آرید ولکن نزد او برویم.»
15and for your sake I am glad I was not there, so that you may believe. But let us go to him.”
16پس توما که به‌معنی توام باشد به همشاگردان خود گفت: «ما نیز برویم تا با او بمیریم.»
16Then Thomas called Didymus said to his fellow disciples, “Let us also go, so that we may die with Him.”
17پس چون عیسی آمد، یافت که چهار روزاست در قبر می‌باشد.
17When Jesus arrived, He found that Lazarus had already spent four days in the tomb.
18و بیت عنیا نزدیک اورشلیم بود، قریب به پانزده تیر پرتاب.
18Now Bethany was near Jerusalem, a little less than two miles away,
19وبسیاری از یهود نزد مرتا و مریم آمده بودند تابجهت برادرشان، ایشان را تسلی دهند.
19and many of the Jews had come to Martha and Mary to console them in the loss of their brother.
20وچون مرتا شنید که عیسی می‌آید، او را استقبال کرد. لیکن مریم در خانه نشسته ماند.
20So when Martha heard that Jesus was coming, she went out to meet Him; but Mary stayed at home.
21پس مرتابه عیسی گفت: «ای آقا اگر در اینجا می‌بودی، برادر من نمی مرد.
21Martha said to Jesus, “Lord, if You had been here, my brother would not have died.
22ولیکن الان نیز می‌دانم که هرچه از خدا طلب کنی، خدا آن را به تو خواهد داد.
22But even now I know that God will give You whatever You ask of Him.”
23عیسی بدو گفت: «برادر تو خواهد برخاست.»
23“Your brother will rise again,” Jesus told her.
24مرتا به وی گفت: «می‌دانم که در قیامت روزبازپسین خواهد برخاست.»
24Martha replied, “I know that he will rise again in the resurrection at the last day.”
25عیسی بدو گفت: «من قیامت و حیات هستم. هر‌که به من ایمان آورد، اگر مرده باشد، زنده گردد.
25Jesus said to her, “I am the resurrection and the life. Whoever believes in Me will live, even though he dies.
26و هر‌که زنده بود و به من ایمان آورد، تا به ابد نخواهد مرد. آیااین را باور می‌کنی؟»
26And everyone who lives and believes in Me will never die. Do you believe this?”
27او گفت: «بلی‌ای آقا، من ایمان دارم که تویی مسیح پسر خدا که در جهان آینده است.»
27“Yes, Lord,” she answered, “I believe that You are the Christ, the Son of God, who was to come into the world.”
28و چون این را گفت، رفت و خواهر خودمریم را در پنهانی خوانده، گفت: «استاد آمده است و تو را می‌خواند.»
28After Martha had said this, she went back and called her sister Mary aside to tell her, “The Teacher is here and is asking for you.”
29او چون این را بشنید، بزودی برخاسته، نزد او آمد.
29And when Mary heard this, she got up quickly and went to Him.
30و عیسی هنوزوارد ده نشده بود، بلکه در جایی بود که مرتا او راملاقات کرد.
30Now Jesus had not yet entered the village, but was still at the place where Martha had met Him.
31و یهودیانی که در خانه با او بودندو او را تسلی می‌دادند، چون دیدند که مریم برخاسته، به تعجیل بیرون می‌رود، از عقب اوآمده، گفتند: «به‌سر قبر می‌رود تا در آنجا گریه کند.»
31When the Jews who were in the house consoling Mary saw how quickly she got up and went out, they followed her, supposing she was going to the tomb to mourn there.
32و مریم چون به‌جایی که عیسی بودرسید، او را دیده، بر قدمهای او افتاد و بدو گفت: «ای آقا اگر در اینجا می‌بودی، برادر من نمی مرد.»
32When Mary came to Jesus and saw Him, she fell at His feet and said, “Lord, if You had been here, my brother would not have died.”
33عیسی چون او را گریان دید و یهودیان را هم که با او آمده بودند گریان یافت، در روح خودبشدت مکدر شده، مضطرب گشت.
33When Jesus saw her weeping, and the Jews who had come with her also weeping, He was deeply moved in spirit and troubled.
34و گفت: «او را کجا گذارده‌اید؟» به او گفتند: «ای آقا بیا وببین.»
34“Where have you put him?” He asked. “Come and see, Lord,” they answered.
35عیسی بگریست.
35Jesus wept.
36آنگاه یهودیان گفتند: «بنگرید چقدر او را دوست می‌داشت!»
36Then the Jews said, “See how He loved him!”
37بعضی از ایشان گفتند: «آیا این شخص که چشمان کور را باز کرد، نتوانست امر کند که این مرد نیز نمیرد؟»
37But some of them asked, “Could not this man who opened the eyes of the blind also have kept Lazarus from dying?”
38پس عیسی باز بشدت در خود مکدر شده، نزد قبر‌آمد و آن غاره‌ای بود، سنگی بر سرش گذارده.
38Jesus, once again deeply moved, came to the tomb. It was a cave with a stone laid across the entrance.
39عیسی گفت: «سنگ را بردارید.» مرتاخواهر میت بدو گفت: «ای آقا الان متعفن شده، زیرا که چهار روز گذشته است.»
39“Take away the stone,” Jesus said. “Lord, by now he stinks,” said Martha, the sister of the dead man. “It has already been four days.”
40عیسی به وی گفت: «آیا به تو نگفتم اگر ایمان بیاوری، جلال خدا را خواهی دید؟»
40Jesus replied, “Did I not tell you that if you believed, you would see the glory of God?”
41پس سنگ را از جایی که میت گذاشته شده بود برداشتند. عیسی چشمان خود را بالا انداخته، گفت: «ای پدر، تو را شکرمی کنم که سخن مرا شنیدی.
41So they took away the stone. Then Jesus lifted His eyes upward and said, “Father, I thank You that You have heard Me.
42و من می‌دانستم که همیشه سخن مرا می‌شنوی؛ و لکن بجهت خاطر این گروه که حاضرند گفتم تا ایمان بیاورندکه تو مرا فرستادی.»
42I knew that You always hear Me, but I say this for the benefit of the people standing here, so they may believe that You sent Me.”
43چون این را گفت، به آوازبلند ندا کرد: «ای ایلعازر، بیرون بیا.»
43After Jesus had said this, He called out in a loud voice, “Lazarus, come out!”
44در حال آن مرده دست و پای به کفن بسته بیرون آمد وروی او به‌دستمالی پیچیده بود. عیسی بدیشان گفت: «او را باز کنید و بگذارید برود.»
44The man who had been dead came out with his hands and feet bound in strips of linen, and his face wrapped in a cloth. “Unwrap him and let him go,” Jesus told them.
45آنگاه بسیاری از یهودیان که با مریم آمده بودند، چون آنچه عیسی کرد دیدند، بدو ایمان آوردند.
45Therefore many of the Jews who had come to Mary, and had seen what Jesus did, believed in Him.
46ولیکن بعضی از ایشان نزد فریسیان رفتند و ایشان را از کارهایی که عیسی کرده بودآگاه ساختند.
46But some of them went to the Pharisees and told them what Jesus had done.
47پس روسای کهنه و فریسیان شورا نموده، گفتند: «چه کنیم زیرا که این مرد، معجزات بسیارمی نماید؟
47Then the chief priests and Pharisees convened the Sanhedrin and said, “What are we to do? This man is performing many signs.
48اگر او را چنین واگذاریم، همه به اوایمان خواهند‌آورد و رومیان آمده، جا و قوم مارا خواهند گرفت.»
48If we let Him go on like this, everyone will believe in Him, and then the Romans will come and take away both our place and our nation.”
49یکی از ایشان، قیافا نام که در آن سال رئیس کهنه بود، بدیشان گفت: «شماهیچ نمی دانید
49But one of them, named Caiaphas, who was high priest that year, said to them, “You know nothing at all!
50و فکر نمی کنید که بجهت مامفید است که یک شخص در راه قوم بمیرد وتمامی طائفه هلاک نگردند.»
50You do not realize that it is better for you that one man die for the people than that the whole nation perish.”
51و این را از خودنگفت بلکه چون در آن سال رئیس کهنه بود، نبوت کرد که می‌بایست عیسی در راه آن طایفه بمیرد؛
51Caiaphas did not say this on his own. Instead, as high priest that year, he was prophesying that Jesus would die for the nation,
52و نه در راه آن طایفه تنها بلکه تا فرزندان خدا را که متفرقند در یکی جمع کند.
52and not only for the nation, but also for the scattered children of God, to gather them together into one.
53و از همان روز شورا کردند که او را بکشند.
53So from that day on they plotted to kill Him.
54پس بعداز آن عیسی در میان یهود آشکارا راه نمی رفت بلکه از آنجا روانه شد به موضعی نزدیک بیابان به شهری که افرایم نام داشت و با شاگردان خود درآنجا توقف نمود.
54As a result, Jesus no longer went about publicly among the Jews, but He withdrew to a town called Ephraim in an area near the wilderness. And He stayed there with the disciples.
55و چون فصح یهود نزدیک شد، بسیاری ازبلوکات قبل از فصح به اورشلیم آمدند تا خود راطاهر سازند
55Now the Jewish Passover was near, and many people went up from the country to Jerusalem to purify themselves before the Passover.
56و در طلب عیسی می‌بودند و درهیکل ایستاده، به یکدیگر می‌گفتند: « «چه گمان می‌برید؟ آیا برای عید نمی آید؟»
56They kept looking for Jesus and asking one another as they stood in the temple courts, “What do you think? Will He come to the feast at all?”
57اما روسای کهنه و فریسیان حکم کرده بودند که اگر کسی بداند که کجا است اطلاع دهد تا او را گرفتارسازند.
57But the chief priests and Pharisees had given orders that anyone who knew where He was must report it, so that they could arrest Him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.