Jean 11
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Translation
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
Berean Standard Bible
1Bez' e oa ur c'hlañvour, anvet Lazar, eus Betania, kêriadenn Mari ha Marta he c'hoar.
1At this time a man named Lazarus was sick. He lived in Bethany, the village of Mary and her sister Martha.
2Mari a oa an hini a eoulias an Aotrou a c'hwez-vat, hag a dorchas e dreid gant he blev; ha Lazar, he breur, a oa klañv.
2(Mary, whose brother Lazarus was sick, was to anoint the Lord with perfume and wipe His feet with her hair.)
3Ar c'hoarezed eta a gasas da lavarout da Jezuz: Aotrou, an hini a garez a zo klañv.
3So the sisters sent word to Jesus, “Lord, the one You love is sick.”
4Jezuz, o vezañ klevet kement-se, a lavaras: Ar c'hleñved-se n'eo ket d'ar marv, met evit gloar Doue eo, evit ma vo roet gloar da Vab Doue a gement-se.
4When Jesus heard this, He said, “This sickness will not end in death. No, it is for the glory of God, so that the Son of God may be glorified through it.”
5Jezuz a gare Marta, hag he c'hoar, ha Lazar.
5Now Jesus loved Martha and her sister and Lazarus.
6Koulskoude, p'en devoa klevet penaos e oa klañv, e chomas daou zevezh c'hoazh el lec'h ma oa.
6So on hearing that Lazarus was sick, He stayed where He was for two days,
7Neuze e lavaras d'e ziskibien: Distroomp e Judea.
7and then He said to the disciples, “Let us go back to Judea.”
8An diskibien a lavaras dezhañ: Mestr, ar Yuzevien a glaske, n'eus ket pell, da veinata, hag e tistroez a-nevez di!
8“Rabbi,” they replied, “the Jews just tried to stone You, and You are going back there?”
9Jezuz a respontas dezho: Ha n'eus ket daouzek eur en deiz? Mar bale unan bennak e-pad an deiz, ne gouezh ket, abalamour ma wel sklêrijenn ar bed-mañ.
9Jesus answered, “Are there not twelve hours of daylight? If anyone walks in the daytime, he will not stumble, because he sees by the light of this world.
10Met mar bale unan bennak e-pad an noz, e kouezh, abalamour n'eus ket a sklêrijenn ennañ.
10But if anyone walks at night, he will stumble, because he has no light.”
11Komz a reas evel-se, ha goude e lavaras dezho: Lazar, hor mignon, a gousk; met me a ya d'e zihuniñ.
11After He had said this, He told them, “Our friend Lazarus has fallen asleep, but I am going there to wake him up.”
12E ziskibien a lavaras dezhañ: Aotrou, mar kousk, e vo yac'haet.
12His disciples replied, “Lord, if he is sleeping, he will get better.”
13Met Jezuz en devoa komzet eus marv Lazar; hag int a grede e komze eus diskuizh ar c'housked.
13They thought that Jesus was talking about actual sleep, but He was speaking about the death of Lazarus.
14Neuze Jezuz a lavaras dezho freals: Lazar a zo marv.
14So Jesus told them plainly, “Lazarus is dead,
15Hag ez eus joa ganin abalamour deoc'h, dre ne oan ket eno evit ma kredot; met deomp d'e gavout.
15and for your sake I am glad I was not there, so that you may believe. But let us go to him.”
16Tomaz, galvet Didim, a lavaras d'an diskibien all: Deomp, ni ivez, evit mervel gant Jezuz.
16Then Thomas called Didymus said to his fellow disciples, “Let us also go, so that we may die with Him.”
17Jezuz, o vezañ erruet, a gavas Lazar er bez abaoe dija pevar devezh.
17When Jesus arrived, He found that Lazarus had already spent four days in the tomb.
18Betania a oa war-dro pemzek stadenn eus Jeruzalem,
18Now Bethany was near Jerusalem, a little less than two miles away,
19ha kalz eus ar Yuzevien a oa deuet da-gichen Marta ha Mari, evit o frealziñ diwar-benn o breur.
19and many of the Jews had come to Martha and Mary to console them in the loss of their brother.
20Pa ouezas Marta e teue Jezuz, ez eas a-raok dezhañ; met Mari a chomas azezet er gêr.
20So when Martha heard that Jesus was coming, she went out to meet Him; but Mary stayed at home.
21Ha Marta a lavaras da Jezuz: Aotrou, ma vijes bet amañ, va breur ne vije ket marvet.
21Martha said to Jesus, “Lord, if You had been here, my brother would not have died.
22Met anavezout a ran penaos bremañ memes, holl gement a c'houlenni digant Doue, Doue en roio dit.
22But even now I know that God will give You whatever You ask of Him.”
23Jezuz a lavaras dezhi: Da vreur a adsavo a varv.
23“Your brother will rise again,” Jesus told her.
24Marta a respontas dezhañ: Gouzout a ran ec'h adsavo da vev da adsavidigezh an deiz diwezhañ.
24Martha replied, “I know that he will rise again in the resurrection at the last day.”
25Jezuz a lavaras dezhi: Me eo an adsavidigezh hag ar vuhez; an hini a gred ennon a vevo, memes ha pa vefe marv.
25Jesus said to her, “I am the resurrection and the life. Whoever believes in Me will live, even though he dies.
26Ha piv bennak a vev hag a gred ennon, ne varvo biken. Ha krediñ a rez kement-se?
26And everyone who lives and believes in Me will never die. Do you believe this?”
27Hi a lavaras dezhañ: Ya, Aotrou, me a gred out ar C'hrist, Mab Doue, an hini a zlee dont er bed.
27“Yes, Lord,” she answered, “I believe that You are the Christ, the Son of God, who was to come into the world.”
28P'he devoe lavaret kement-se, ez eas hag e c'halvas Mari, he c'hoar, e-kuzh, hag e lavaras dezhi: Ar Mestr a zo amañ, hag e c'halv ac'hanout.
28After Martha had said this, she went back and called her sister Mary aside to tell her, “The Teacher is here and is asking for you.”
29Houmañ, o vezañ klevet anezhi, a savas buan, hag a zeuas d'e gavout.
29And when Mary heard this, she got up quickly and went to Him.
30Jezuz ne oa ket c'hoazh aet er bourc'h, bez' e oa el lec'h ma oa deuet Marta a-raok dezhañ.
30Now Jesus had not yet entered the village, but was still at the place where Martha had met Him.
31Yuzevien a oa gant Mari en ti, ouzh he frealziñ; pa weljont e oa savet ken buan, hag e oa aet er-maez, e heuilhjont anezhi, o lavarout: Mont a ra da ouelañ d'ar bez.
31When the Jews who were in the house consoling Mary saw how quickly she got up and went out, they followed her, supposing she was going to the tomb to mourn there.
32Pa voe deuet Mari el lec'h ma oa Jezuz, ha pa welas anezhañ, en em daolas d'e dreid, hag e lavaras dezhañ: Aotrou, ma vijes bet amañ, va breur ne vije ket marvet.
32When Mary came to Jesus and saw Him, she fell at His feet and said, “Lord, if You had been here, my brother would not have died.”
33Pa welas Jezuz anezhi o ouelañ, ha penaos e ouele ivez ar Yuzevien a oa deuet ganti, e huanadas en e spered hag e voe trubuilhet;
33When Jesus saw her weeping, and the Jews who had come with her also weeping, He was deeply moved in spirit and troubled.
34neuze e lavaras: Pelec'h hoc'h eus e lakaet? Int a lavaras dezhañ: Aotrou, deus ha gwel.
34“Where have you put him?” He asked. “Come and see, Lord,” they answered.
35Jezuz en em lakaas da ouelañ.
35Jesus wept.
36War gement-se ar Yuzevien a lavaras: Gwelit penaos e kare anezhañ.
36Then the Jews said, “See how He loved him!”
37Met hiniennoù anezho a lavaras: Eñ, an hini en deus digoret daoulagad an dall, ha ne c'hellje ket ober ivez na varvje ket hemañ?
37But some of them asked, “Could not this man who opened the eyes of the blind also have kept Lazarus from dying?”
38Neuze Jezuz, o huanadiñ a-nevez ennañ e-unan, a zeuas d'ar bez: ur c'hev e oa, hag ur maen a oa lakaet warnañ.
38Jesus, once again deeply moved, came to the tomb. It was a cave with a stone laid across the entrance.
39Jezuz a lavaras: Lamit ar maen. Marta, c'hoar an hini marv, a lavaras dezhañ: Aotrou, c'hwez fall a zo dija gantañ, rak aze emañ abaoe pevar deiz zo.
39“Take away the stone,” Jesus said. “Lord, by now he stinks,” said Martha, the sister of the dead man. “It has already been four days.”
40Jezuz a lavaras dezhi: Ne'm eus ket lavaret dit penaos, mar kredez, e weli gloar Doue?
40Jesus replied, “Did I not tell you that if you believed, you would see the glory of God?”
41Lemel a rejont eta ar maen [eus al lec'h ma oa gourvezet an hini marv]. Ha Jezuz, o sevel e zaoulagad war-zu an neñv, a lavaras: Tad, da drugarekaat a ran eus ma ec'h eus va selaouet.
41So they took away the stone. Then Jesus lifted His eyes upward and said, “Father, I thank You that You have heard Me.
42Gouzout a raen e selaouez ac'hanon atav, met e lavaret em eus abalamour d'ar bobl-mañ a zo en-dro din, evit ma kredo ec'h eus va degaset.
42I knew that You always hear Me, but I say this for the benefit of the people standing here, so they may believe that You sent Me.”
43P'en devoe lavaret kement-se, e krias a vouezh uhel: Lazar, deus er-maez!
43After Jesus had said this, He called out in a loud voice, “Lazarus, come out!”
44Hag an hini marv a zeuas er-maez, e zaouarn hag e dreid ereet gant bandennoù, hag e zremm goloet gant ul lienenn. Jezuz a lavaras dezho: Diereit anezhañ, ha lezit eñ da vont.
44The man who had been dead came out with his hands and feet bound in strips of linen, and his face wrapped in a cloth. “Unwrap him and let him go,” Jesus told them.
45Kalz eta a-douez ar Yuzevien a oa deuet da welout Mari, hag o devoa gwelet ar pezh en devoa Jezuz graet, a gredas ennañ.
45Therefore many of the Jews who had come to Mary, and had seen what Jesus did, believed in Him.
46Met hiniennoù anezho a yeas da gavout ar farizianed, hag a lavaras dezho ar pezh en devoa Jezuz graet.
46But some of them went to the Pharisees and told them what Jesus had done.
47Neuze ar veleien vras hag ar farizianed a zastumas ar sanedrin, hag a lavaras: Petra a raimp? Rak an den-se a ra kalz a virakloù.
47Then the chief priests and Pharisees convened the Sanhedrin and said, “What are we to do? This man is performing many signs.
48Mar en lezomp d'ober, an holl a gredo ennañ, hag ar Romaned a zeuio, hag a zistrujo al lec'h-mañ hag hor pobl.
48If we let Him go on like this, everyone will believe in Him, and then the Romans will come and take away both our place and our nation.”
49Met Kaifaz, unan anezho, hag a oa beleg-meur er bloavezh-se, a lavaras dezho: C'hwi n'ouzoc'h netra;
49But one of them, named Caiaphas, who was high priest that year, said to them, “You know nothing at all!
50ha ne soñjit ket eo gwelloc'h da un den hepken mervel evit ar bobl, eget na vefe kollet holl dud ar vro?
50You do not realize that it is better for you that one man die for the people than that the whole nation perish.”
51Hogen ne lavare ket kement-se anezhañ e-unan, met o vezañ beleg-meur er bloaz-se, e tiouganas penaos e tlee Jezuz mervel evit ar bobl;
51Caiaphas did not say this on his own. Instead, as high priest that year, he was prophesying that Jesus would die for the nation,
52ha n'eo ket hepken evit ar bobl, met ivez evit dastum en ur c'horf hepken bugale Doue a zo a-stlabez.
52and not only for the nation, but also for the scattered children of God, to gather them together into one.
53Adalek an deiz-se en em guzuilhjont evit e lakaat d'ar marv.
53So from that day on they plotted to kill Him.
54Dre-se Jezuz n'en em ziskoueze ket en un doare frank e-touez ar Yuzevien, met mont a reas ac'hane en ur vro tost d'al lec'h distro, d'ur gêr galvet Efraim; hag e chomas eno gant e ziskibien.
54As a result, Jesus no longer went about publicly among the Jews, but He withdrew to a town called Ephraim in an area near the wilderness. And He stayed there with the disciples.
55Pask ar Yuzevien a oa tost, ha kalz a dud eus ar vro a bigne da Jeruzalem a-raok ar Pask, evit en em c'hlanaat.
55Now the Jewish Passover was near, and many people went up from the country to Jerusalem to purify themselves before the Passover.
56Klask a raent eta Jezuz, hag, oc'h en em zerc'hel en templ, e lavarent an eil d'egile: Petra a soñjit? Ne zeuio ket d'ar gouel?
56They kept looking for Jesus and asking one another as they stood in the temple courts, “What do you think? Will He come to the feast at all?”
57Met ar veleien vras hag ar farizianed o devoa roet urzh, penaos ma ouije unan bennak pelec'h e oa, ra en diskuilhje, evit ma krogjed ennañ.
57But the chief priests and Pharisees had given orders that anyone who knew where He was must report it, so that they could arrest Him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.