اول قرنتیان 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1الان‌ای برادران، شما را از انجیلی که به شما بشارت دادم اعلام می‌نمایم که آن را هم پذیرفتید و در آن هم قایم می‌باشید،
1Now I make known unto you, brethren, the gospel which I preached to you, which also you have received, and wherein you stand;
2وبوسیله آن نیز نجات می‌یابید، به شرطی که آن کلامی را که به شما بشارت دادم، محکم نگاه دارید والا عبث ایمان آوردید.
2By which also you are saved, if you hold fast after what manner I preached unto you, unless you have believed in vain.
3زیرا که اول به شما سپردم، آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد،
3For I delivered unto you first of all, which I also received: how that Christ died for our sins, according to the scriptures:
4و اینکه مدفون شد ودر روز سوم برحسب کتب برخاست؛
4And that he was buried, and that he rose again the third day, according to the scriptures:
5و اینکه به کیفا ظاهر شد و بعد از آن به آن دوازده،
5And that he was seen by Cephas; and after that by the eleven.
6و پس ازآن به زیاده از پانصد برادر یک بار ظاهر شد که بیشتر از ایشان تا امروز باقی هستند اما بعضی خوابیده‌اند.
6Then he was seen by more than five hundred brethren at once: of whom many remain until this present, and some are fallen asleep.
7از آن پس به یعقوب ظاهر شد و بعدبه جمیع رسولان.
7After that, he was seen by James, then by all the apostles.
8و آخر همه بر من مثل طفل سقطشده ظاهر گردید.
8And last of all, he was seen also by me, as by one born out of due time.
9زیرا من کهترین رسولان هستم و لایق نیستم که به رسول خوانده شوم، چونکه برکلیسای خدا جفا می‌رسانیدم.
9For I am the least of the apostles, who am not worthy to be called an apostle, because I persecuted the church of God.
10لیکن به فیض خدا آنچه هستم هستم و فیض او که بر من بود باطل نگشت، بلکه بیش از همه ایشان مشقت کشیدم، اما نه من بلکه فیض خدا که با من بود.
10But by the grace of God, I am what I am; and his grace in me hath not been void, but I have laboured more abundantly than all they: yet not I, but the grace of God with me.
11پس خواه من و خواه ایشان بدین طریق وعظمی کنیم و به اینطور ایمان آوردید.
11For whether I, or they, so we preach, and so you have believed.
12لیکن اگر به مسیح وعظ می‌شود که ازمردگان برخاست، چون است که بعضی از شمامی گویند که قیامت مردگان نیست؟
12Now if Christ be preached, that he arose again from the dead, how do some among you say, that there is no resurrection of the dead?
13اما اگرمردگان را قیامت نیست، مسیح نیز برنخاسته است.
13But if there be no resurrection of the dead, then Christ is not risen again.
14و اگر مسیح برنخاست، باطل است وعظما و باطل است نیز ایمان شما.
14And if Christ be not risen again, then is our preaching vain, and your faith is also vain.
15و شهود کذبه نیز برای خدا شدیم، زیرا درباره خدا شهادت دادیم که مسیح را برخیزانید، و حال آنکه او رابرنخیزانید در صورتی که مردگان برنمی خیزند.
15Yea, and we are found false witnesses of God: because we have given testimony against God, that he hath raised up Christ; whom he hath not raised up, if the dead rise not again.
16زیرا هرگاه مردگان برنمی خیزند، مسیح نیزبرنخاسته است.
16For if the dead rise not again, neither is Christ risen again.
17اما هرگاه مسیح برنخاسته است، ایمان شما باطل است و شما تاکنون درگناهان خود هستید،
17And if Christ be not risen again, your faith is vain, for you are yet in your sins.
18بلکه آنانی هم که درمسیح خوابیده‌اند هلاک شدند.
18Then they also that are fallen asleep in Christ, are perished.
19اگر فقط در این جهان در مسیح امیدواریم، از جمیع مردم بدبخت تریم.
19If in this life only we have hope in Christ, we are of all men most miserable.
20لیکن بالفعل مسیح از مردگان برخاسته ونوبر خوابیدگان شده است.
20But now Christ is risen from the dead, the firstfruits of them that sleep:
21زیرا چنانکه به انسان موت آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.
21For by a man came death, and by a man the resurrection of the dead.
22و چنانکه در آدم همه می‌میرند در مسیح نیزهمه زنده خواهند گشت.
22And as in Adam all die, so also in Christ all shall be made alive.
23لیکن هرکس به رتبه خود؛ مسیح نوبر است و بعد آنانی که در وقت آمدن او از آن مسیح می‌باشند.
23But every one in his own order: the firstfruits Christ, then they that are of Christ, who have believed in his coming.
24و بعد از آن انتها است وقتی که ملکوت را به خدا و پدر سپارد. و در آن زمان تمام ریاست و تمام قدرت و قوت را نابود خواهد گردانید.
24Afterwards the end, when he shall have delivered up the kingdom to God and the Father, when he shall have brought to nought all principality, and power, and virtue.
25زیرا مادامی که همه دشمنان را زیر پایهای خود ننهد، می‌باید اوسلطنت بنماید.
25For he must reign, until he hath put all his enemies under his feet.
26دشمن آخر که نابود می‌شود، موت است.
26And the enemy death shall be destroyed last: For he hath put all things under his feet. And whereas he saith,
27زیرا «همه‌چیز را زیر پایهای وی انداخته است». اما چون می‌گوید که «همه‌چیز رازیر انداخته است»، واضح است که او که همه رازیر او انداخت مستثنی است.
27All things are put under him; undoubtedly, he is excepted, who put all things under him.
28اما زمانی که همه مطیع وی شده باشند، آنگاه خود پسر هم مطیع خواهد شد او را که همه‌چیز را مطیع وی گردانید، تا آنکه خدا کل در کل باشد.
28And when all things shall be subdued unto him, then the Son also himself shall be subject unto him that put all things under him, that God may be all in all.
29والا آنانی که برای مردگان تعمید می‌یابندچکنند؟ هرگاه مردگان مطلق برنمی خیزند، پس چرا برای ایشان تعمید می‌گیرند؟
29Otherwise what shall they do that are baptized for the dead, if the dead rise not again at all? why are they then baptized for them?
30و ما نیز چراهر ساعت خود را در خطر می‌اندازیم؟
30Why also are we in danger every hour?
31به آن فخری درباره شما که مرا در خداوند ما مسیح عیسی هست قسم، که هرروزه مرا مردنی است.
31I die daily, I protest by your glory, brethren, which I have in Christ Jesus our Lord.
32چون بطور انسان در افسس با وحوش جنگ کردم، مرا چه سود است؟ اگر مردگان برنمی خیزند، بخوریم و بیاشامیم چون فردامی میریم.
32If (according to man) I fought with beasts at Ephesus, what doth it profit me, if the dead rise not again? Let us eat and drink, for tomorrow we shall die.
33فریفته مشوید معاشرات بد، اخلاق حسنه را فاسد می‌سازد.
33Be not seduced: Evil communications corrupt good manners.
34برای عدالت بیدارشده، گناه مکنید زیرا بعضی معرفت خدا راندارند. برای انفعال شما می‌گویم.
34Awake, ye just, and sin not. For some have not the knowledge of God, I speak it to your shame.
35اما اگر کسی گوید: «مردگان چگونه برمی خیزند و به کدام بدن می‌آیند؟»،
35But some man will say: How do the dead rise again? or with what manner of body shall they come?
36ای احمق آنچه تو می‌کاری زنده نمی گردد جز آنکه بمیرد.
36Senseless man, that which thou sowest is not quickened, except it die first.
37و آنچه می‌کاری، نه آن جسمی را که خواهد شد می‌کاری، بلکه دانه‌ای مجرد خواه ازگندم و یا از دانه های دیگر.
37And that which thou sowest, thou sowest not the body that shall be; but bare grain, as of wheat, or of some of the rest.
38لیکن خدا برحسب اراده خود، آن را جسمی می‌دهد و به هر یکی ازتخمها جسم خودش را.
38But God giveth it a body as he will: and to every seed its proper body.
39هر گوشت از یک نوع گوشت نیست، بلکه گوشت انسان، دیگر است وگوشت بهایم، دیگر و گوشت مرغان، دیگر وگوشت ماهیان، دیگر.
39All flesh is not the same flesh: but one is the flesh of men, another of beasts, another of birds, another of fishes.
40و جسمهای آسمانی هست و جسمهای زمینی نیز، لیکن‌شان آسمانی‌ها، دیگر و‌شان زمینی‌ها، دیگر است،
40And there are bodies celestial, and bodies terrestrial: but, one is the glory of the celestial, and another of the terrestrial.
41و‌شان آفتاب دیگر و‌شان ماه دیگر و‌شان ستارگان، دیگر، زیرا که ستاره از ستاره در‌شان، فرق دارد.
41One is the glory of the sun, another the glory of the moon, and another the glory of the stars. For star differeth from star in glory.
42به همین نهج است نیز قیامت مردگان. درفساد کاشته می‌شود، و در بی‌فسادی برمی خیزد؛
42So also is the resurrection of the dead. It is sown in corruption, it shall rise in incorruption.
43در ذلت کاشته می‌گردد و در جلال برمی خیزد؛ در ضعف کاشته می‌شود و در قوت برمی خیزد؛
43It is sown in dishonour, it shall rise in glory. It is sown in weakness, it shall rise in power.
44جسم نفسانی کاشته می‌شود و جسم روحانی برمی خیزد. اگر جسم نفسانی هست، هرآینه روحانی نیز هست.
44It is sown a natural body, it shall rise a spiritual body. If there be a natural body, there is also a spiritual body, as it is written:
45و همچنین نیز مکتوب است که انسان اول یعنی آدم نفس زنده گشت، اماآدم آخر روح حیات‌بخش شد.
45The first man Adam was made into a living soul; the last Adam into a quickening spirit.
46لیکن روحانی مقدم نبود بلکه نفسانی و بعد از آن روحانی.
46Yet that was not first which is spiritual, but that which is natural; afterwards that which is spiritual.
47انسان اول از زمین است خاکی؛ انسان دوم خداوند است از آسمان.
47The first man was of the earth, earthly: the second man, from heaven, heavenly.
48چنانکه خاکی است، خاکیان نیز چنان هستند و چنانکه آسمانی است آسمانی‌ها همچنان می‌باشند.
48Such as is the earthly, such also are the earthly: and such as is the heavenly, such also are they that are heavenly.
49و چنانکه صورت خاکی را گرفتیم، صورت آسمانی را نیزخواهیم گرفت.
49Therefore as we have borne the image of the earthly, let us bear also the image of the heavenly.
50لیکن‌ای برادران این را می‌گویم که گوشت و خون نمی تواند وارث ملکوت خدا شود و فاسدوارث بی‌فسادی نیز نمی شود.
50Now this I say, brethren, that flesh and blood cannot possess the kingdom of God: neither shall corruption possess incorruption.
51همانا به شماسری می‌گویم که همه نخواهیم خوابید، لیکن همه متبدل خواهیم شد.
51Behold, I tell you a mystery. We shall all indeed rise again: but we shall not all be changed.
52در لحظه‌ای، درطرفه العینی، به مجرد نواختن صور اخیر، زیراکرنا صدا خواهد داد، و مردگان، بی‌فساد خواهندبرخاست و ما متبدل خواهیم شد.
52In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trumpet: for the trumpet shall sound, and the dead shall rise again incorruptible: and we shall be changed.
53زیرا که می‌باید این فاسد بی‌فسادی را بپوشد و این فانی به بقا آراسته گردد.
53For this corruptible must put on incorruption; and this mortal must put on immortality.
54اما چون این فاسد بی‌فسادی را پوشید و این فانی به بقا آراسته شد، آنگاه این کلامی که مکتوب است به انجام خواهد رسید که «مرگ در ظفر بلعیده شده است.
54And when this mortal hath put on immortality, then shall come to pass the saying that is written: Death is swallowed up in victory.
55ای موت نیش تو کجا است و‌ای گور ظفر تو کجا؟»
55O death, where is thy victory? O death, where is thy sting?
56نیش موت گناه است و قوت گناه، شریعت.
56Now the sting of death is sin: and the power of sin is the law.
57لیکن شکر خدا راست که ما را بواسطه خداوند ماعیسی مسیح ظفر می‌دهد.
57But thanks be to God, who hath given us the victory through our Lord Jesus Christ.
58بنابراین‌ای برادران حبیب من پایدار وبی تشویش شده، پیوسته در عمل خداوندبیفزایید، چون می‌دانید که زحمت شما درخداوند باطل نیست.
58Therefore, my beloved brethren, be ye steadfast and unmoveable; always abounding in the work of the Lord, knowing that your labour is not in vain in the Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.