اول قرنتیان 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1الان‌ای برادران، شما را از انجیلی که به شما بشارت دادم اعلام می‌نمایم که آن را هم پذیرفتید و در آن هم قایم می‌باشید،
1Now I declare to you, brothers, the Good News which I preached to you, which also you received, in which you also stand,
2وبوسیله آن نیز نجات می‌یابید، به شرطی که آن کلامی را که به شما بشارت دادم، محکم نگاه دارید والا عبث ایمان آوردید.
2by which also you are saved, if you hold firmly the word which I preached to you—unless you believed in vain.
3زیرا که اول به شما سپردم، آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد،
3For I delivered to you first of all that which I also received: that Christ died for our sins according to the Scriptures,
4و اینکه مدفون شد ودر روز سوم برحسب کتب برخاست؛
4that he was buried, that he was raised on the third day according to the Scriptures,
5و اینکه به کیفا ظاهر شد و بعد از آن به آن دوازده،
5and that he appeared to Cephas, then to the twelve.
6و پس ازآن به زیاده از پانصد برادر یک بار ظاهر شد که بیشتر از ایشان تا امروز باقی هستند اما بعضی خوابیده‌اند.
6Then he appeared to over five hundred brothers at once, most of whom remain until now, but some have also fallen asleep.
7از آن پس به یعقوب ظاهر شد و بعدبه جمیع رسولان.
7Then he appeared to James, then to all the apostles,
8و آخر همه بر من مثل طفل سقطشده ظاهر گردید.
8and last of all, as to the child born at the wrong time, he appeared to me also.
9زیرا من کهترین رسولان هستم و لایق نیستم که به رسول خوانده شوم، چونکه برکلیسای خدا جفا می‌رسانیدم.
9For I am the least of the apostles, who is not worthy to be called an apostle, because I persecuted the assembly of God.
10لیکن به فیض خدا آنچه هستم هستم و فیض او که بر من بود باطل نگشت، بلکه بیش از همه ایشان مشقت کشیدم، اما نه من بلکه فیض خدا که با من بود.
10But by the grace of God I am what I am. His grace which was given to me was not futile, but I worked more than all of them; yet not I, but the grace of God which was with me.
11پس خواه من و خواه ایشان بدین طریق وعظمی کنیم و به اینطور ایمان آوردید.
11Whether then it is I or they, so we preach, and so you believed.
12لیکن اگر به مسیح وعظ می‌شود که ازمردگان برخاست، چون است که بعضی از شمامی گویند که قیامت مردگان نیست؟
12Now if Christ is preached, that he has been raised from the dead, how do some among you say that there is no resurrection of the dead?
13اما اگرمردگان را قیامت نیست، مسیح نیز برنخاسته است.
13But if there is no resurrection of the dead, neither has Christ been raised.
14و اگر مسیح برنخاست، باطل است وعظما و باطل است نیز ایمان شما.
14If Christ has not been raised, then our preaching is in vain and your faith also is in vain.
15و شهود کذبه نیز برای خدا شدیم، زیرا درباره خدا شهادت دادیم که مسیح را برخیزانید، و حال آنکه او رابرنخیزانید در صورتی که مردگان برنمی خیزند.
15Yes, we are also found false witnesses of God, because we testified about God that he raised up Christ, whom he didn’t raise up if it is true that the dead are not raised.
16زیرا هرگاه مردگان برنمی خیزند، مسیح نیزبرنخاسته است.
16For if the dead aren’t raised, neither has Christ been raised.
17اما هرگاه مسیح برنخاسته است، ایمان شما باطل است و شما تاکنون درگناهان خود هستید،
17If Christ has not been raised, your faith is vain; you are still in your sins.
18بلکه آنانی هم که درمسیح خوابیده‌اند هلاک شدند.
18Then they also who are fallen asleep in Christ have perished.
19اگر فقط در این جهان در مسیح امیدواریم، از جمیع مردم بدبخت تریم.
19If we have only hoped in Christ in this life, we are of all men most pitiable.
20لیکن بالفعل مسیح از مردگان برخاسته ونوبر خوابیدگان شده است.
20But now Christ has been raised from the dead. He became the first fruit of those who are asleep.
21زیرا چنانکه به انسان موت آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.
21For since death came by man, the resurrection of the dead also came by man.
22و چنانکه در آدم همه می‌میرند در مسیح نیزهمه زنده خواهند گشت.
22For as in Adam all die, so also in Christ all will be made alive.
23لیکن هرکس به رتبه خود؛ مسیح نوبر است و بعد آنانی که در وقت آمدن او از آن مسیح می‌باشند.
23But each in his own order: Christ the first fruits, then those who are Christ’s at his coming.
24و بعد از آن انتها است وقتی که ملکوت را به خدا و پدر سپارد. و در آن زمان تمام ریاست و تمام قدرت و قوت را نابود خواهد گردانید.
24Then the end comes, when he will deliver up the Kingdom to God the Father, when he will have abolished all rule and all authority and power.
25زیرا مادامی که همه دشمنان را زیر پایهای خود ننهد، می‌باید اوسلطنت بنماید.
25For he must reign until he has put all his enemies under his feet.
26دشمن آخر که نابود می‌شود، موت است.
26The last enemy that will be abolished is death.
27زیرا «همه‌چیز را زیر پایهای وی انداخته است». اما چون می‌گوید که «همه‌چیز رازیر انداخته است»، واضح است که او که همه رازیر او انداخت مستثنی است.
27For, “He put all things in subjection under his feet.” But when he says, “All things are put in subjection”, it is evident that he is excepted who subjected all things to him.
28اما زمانی که همه مطیع وی شده باشند، آنگاه خود پسر هم مطیع خواهد شد او را که همه‌چیز را مطیع وی گردانید، تا آنکه خدا کل در کل باشد.
28When all things have been subjected to him, then the Son will also himself be subjected to him who subjected all things to him, that God may be all in all.
29والا آنانی که برای مردگان تعمید می‌یابندچکنند؟ هرگاه مردگان مطلق برنمی خیزند، پس چرا برای ایشان تعمید می‌گیرند؟
29Or else what will they do who are baptized for the dead? If the dead aren’t raised at all, why then are they baptized for the dead?
30و ما نیز چراهر ساعت خود را در خطر می‌اندازیم؟
30Why do we also stand in jeopardy every hour?
31به آن فخری درباره شما که مرا در خداوند ما مسیح عیسی هست قسم، که هرروزه مرا مردنی است.
31I affirm, by the boasting in you which I have in Christ Jesus our Lord, I die daily.
32چون بطور انسان در افسس با وحوش جنگ کردم، مرا چه سود است؟ اگر مردگان برنمی خیزند، بخوریم و بیاشامیم چون فردامی میریم.
32If I fought with animals at Ephesus for human purposes, what does it profit me? If the dead are not raised, then “let’s eat and drink, for tomorrow we die.”
33فریفته مشوید معاشرات بد، اخلاق حسنه را فاسد می‌سازد.
33Don’t be deceived! “Evil companionships corrupt good morals.”
34برای عدالت بیدارشده، گناه مکنید زیرا بعضی معرفت خدا راندارند. برای انفعال شما می‌گویم.
34Wake up righteously and don’t sin, for some have no knowledge of God. I say this to your shame.
35اما اگر کسی گوید: «مردگان چگونه برمی خیزند و به کدام بدن می‌آیند؟»،
35But someone will say, “How are the dead raised?” and, “With what kind of body do they come?”
36ای احمق آنچه تو می‌کاری زنده نمی گردد جز آنکه بمیرد.
36You foolish one, that which you yourself sow is not made alive unless it dies.
37و آنچه می‌کاری، نه آن جسمی را که خواهد شد می‌کاری، بلکه دانه‌ای مجرد خواه ازگندم و یا از دانه های دیگر.
37That which you sow, you don’t sow the body that will be, but a bare grain, maybe of wheat, or of some other kind.
38لیکن خدا برحسب اراده خود، آن را جسمی می‌دهد و به هر یکی ازتخمها جسم خودش را.
38But God gives it a body even as it pleased him, and to each seed a body of its own.
39هر گوشت از یک نوع گوشت نیست، بلکه گوشت انسان، دیگر است وگوشت بهایم، دیگر و گوشت مرغان، دیگر وگوشت ماهیان، دیگر.
39All flesh is not the same flesh, but there is one flesh of men, another flesh of animals, another of fish, and another of birds.
40و جسمهای آسمانی هست و جسمهای زمینی نیز، لیکن‌شان آسمانی‌ها، دیگر و‌شان زمینی‌ها، دیگر است،
40There are also celestial bodies and terrestrial bodies; but the glory of the celestial differs from that of the terrestrial.
41و‌شان آفتاب دیگر و‌شان ماه دیگر و‌شان ستارگان، دیگر، زیرا که ستاره از ستاره در‌شان، فرق دارد.
41There is one glory of the sun, another glory of the moon, and another glory of the stars; for one star differs from another star in glory.
42به همین نهج است نیز قیامت مردگان. درفساد کاشته می‌شود، و در بی‌فسادی برمی خیزد؛
42So also is the resurrection of the dead. The body is sown perishable; it is raised imperishable.
43در ذلت کاشته می‌گردد و در جلال برمی خیزد؛ در ضعف کاشته می‌شود و در قوت برمی خیزد؛
43It is sown in dishonor; it is raised in glory. It is sown in weakness; it is raised in power.
44جسم نفسانی کاشته می‌شود و جسم روحانی برمی خیزد. اگر جسم نفسانی هست، هرآینه روحانی نیز هست.
44It is sown a natural body; it is raised a spiritual body. There is a natural body and there is also a spiritual body.
45و همچنین نیز مکتوب است که انسان اول یعنی آدم نفس زنده گشت، اماآدم آخر روح حیات‌بخش شد.
45So also it is written, “The first man Adam became a living soul.” The last Adam became a life-giving spirit.
46لیکن روحانی مقدم نبود بلکه نفسانی و بعد از آن روحانی.
46However, that which is spiritual isn’t first, but that which is natural, then that which is spiritual.
47انسان اول از زمین است خاکی؛ انسان دوم خداوند است از آسمان.
47The first man is of the earth, made of dust. The second man is the Lord from heaven.
48چنانکه خاکی است، خاکیان نیز چنان هستند و چنانکه آسمانی است آسمانی‌ها همچنان می‌باشند.
48As is the one made of dust, such are those who are also made of dust; and as is the heavenly, such are they also that are heavenly.
49و چنانکه صورت خاکی را گرفتیم، صورت آسمانی را نیزخواهیم گرفت.
49As we have borne the image of those made of dust, let’s also bear the image of the heavenly.
50لیکن‌ای برادران این را می‌گویم که گوشت و خون نمی تواند وارث ملکوت خدا شود و فاسدوارث بی‌فسادی نیز نمی شود.
50Now I say this, brothers, that flesh and blood can’t inherit God’s Kingdom; neither does the perishable inherit imperishable.
51همانا به شماسری می‌گویم که همه نخواهیم خوابید، لیکن همه متبدل خواهیم شد.
51Behold, I tell you a mystery. We will not all sleep, but we will all be changed,
52در لحظه‌ای، درطرفه العینی، به مجرد نواختن صور اخیر، زیراکرنا صدا خواهد داد، و مردگان، بی‌فساد خواهندبرخاست و ما متبدل خواهیم شد.
52in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trumpet. For the trumpet will sound and the dead will be raised incorruptible, and we will be changed.
53زیرا که می‌باید این فاسد بی‌فسادی را بپوشد و این فانی به بقا آراسته گردد.
53For this perishable body must become imperishable, and this mortal must put on immortality.
54اما چون این فاسد بی‌فسادی را پوشید و این فانی به بقا آراسته شد، آنگاه این کلامی که مکتوب است به انجام خواهد رسید که «مرگ در ظفر بلعیده شده است.
54But when this perishable body will have become imperishable, and this mortal will have put on immortality, then what is written will happen: “Death is swallowed up in victory.”
55ای موت نیش تو کجا است و‌ای گور ظفر تو کجا؟»
55“Death, where is your sting? Hades, where is your victory?”
56نیش موت گناه است و قوت گناه، شریعت.
56The sting of death is sin, and the power of sin is the law.
57لیکن شکر خدا راست که ما را بواسطه خداوند ماعیسی مسیح ظفر می‌دهد.
57But thanks be to God, who gives us the victory through our Lord Jesus Christ.
58بنابراین‌ای برادران حبیب من پایدار وبی تشویش شده، پیوسته در عمل خداوندبیفزایید، چون می‌دانید که زحمت شما درخداوند باطل نیست.
58Therefore, my beloved brothers, be steadfast, immovable, always abounding in the Lord’s work, because you know that your labor is not in vain in the Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.