اول قرنتیان 15
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1الان‌ای برادران، شما را از انجیلی که به شما بشارت دادم اعلام می‌نمایم که آن را هم پذیرفتید و در آن هم قایم می‌باشید،
1Now, brothers, I want to remind you of the gospel I preached to you, which you received, and in which you stand firm.
2وبوسیله آن نیز نجات می‌یابید، به شرطی که آن کلامی را که به شما بشارت دادم، محکم نگاه دارید والا عبث ایمان آوردید.
2By this gospel you are saved, if you hold firmly to the word I preached to you. Otherwise, you have believed in vain.
3زیرا که اول به شما سپردم، آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد،
3For what I received I passed on to you as of first importance: that Christ died for our sins according to the Scriptures,
4و اینکه مدفون شد ودر روز سوم برحسب کتب برخاست؛
4that He was buried, that He was raised on the third day according to the Scriptures,
5و اینکه به کیفا ظاهر شد و بعد از آن به آن دوازده،
5and that He appeared to Cephas and then to the Twelve.
6و پس ازآن به زیاده از پانصد برادر یک بار ظاهر شد که بیشتر از ایشان تا امروز باقی هستند اما بعضی خوابیده‌اند.
6After that, He appeared to more than five hundred brothers at once, most of whom are still living, though some have fallen asleep.
7از آن پس به یعقوب ظاهر شد و بعدبه جمیع رسولان.
7Then He appeared to James, then to all the apostles.
8و آخر همه بر من مثل طفل سقطشده ظاهر گردید.
8And last of all He appeared to me also, as to one of untimely birth.
9زیرا من کهترین رسولان هستم و لایق نیستم که به رسول خوانده شوم، چونکه برکلیسای خدا جفا می‌رسانیدم.
9For I am the least of the apostles and am unworthy to be called an apostle, because I persecuted the church of God.
10لیکن به فیض خدا آنچه هستم هستم و فیض او که بر من بود باطل نگشت، بلکه بیش از همه ایشان مشقت کشیدم، اما نه من بلکه فیض خدا که با من بود.
10But by the grace of God I am what I am, and His grace to me was not in vain. No, I worked harder than all of them—yet not I, but the grace of God that was with me.
11پس خواه من و خواه ایشان بدین طریق وعظمی کنیم و به اینطور ایمان آوردید.
11Whether, then, it was I or they, this is what we preach, and this is what you believed.
12لیکن اگر به مسیح وعظ می‌شود که ازمردگان برخاست، چون است که بعضی از شمامی گویند که قیامت مردگان نیست؟
12But if it is preached that Christ has been raised from the dead, how can some of you say that there is no resurrection of the dead?
13اما اگرمردگان را قیامت نیست، مسیح نیز برنخاسته است.
13If there is no resurrection of the dead, then not even Christ has been raised.
14و اگر مسیح برنخاست، باطل است وعظما و باطل است نیز ایمان شما.
14And if Christ has not been raised, our preaching is worthless, and so is your faith.
15و شهود کذبه نیز برای خدا شدیم، زیرا درباره خدا شهادت دادیم که مسیح را برخیزانید، و حال آنکه او رابرنخیزانید در صورتی که مردگان برنمی خیزند.
15In that case, we are also exposed as false witnesses about God. For we have testified about God that He raised Christ from the dead, but He did not raise Him if in fact the dead are not raised.
16زیرا هرگاه مردگان برنمی خیزند، مسیح نیزبرنخاسته است.
16For if the dead are not raised, then not even Christ has been raised.
17اما هرگاه مسیح برنخاسته است، ایمان شما باطل است و شما تاکنون درگناهان خود هستید،
17And if Christ has not been raised, your faith is futile; you are still in your sins.
18بلکه آنانی هم که درمسیح خوابیده‌اند هلاک شدند.
18Then those also who have fallen asleep in Christ have perished.
19اگر فقط در این جهان در مسیح امیدواریم، از جمیع مردم بدبخت تریم.
19If our hope in Christ is for this life alone, we are to be pitied more than all men.
20لیکن بالفعل مسیح از مردگان برخاسته ونوبر خوابیدگان شده است.
20But Christ has indeed been raised from the dead, the firstfruits of those who have fallen asleep.
21زیرا چنانکه به انسان موت آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.
21For since death came through a man, the resurrection of the dead comes also through a man.
22و چنانکه در آدم همه می‌میرند در مسیح نیزهمه زنده خواهند گشت.
22For as in Adam all die, so in Christ all will be made alive.
23لیکن هرکس به رتبه خود؛ مسیح نوبر است و بعد آنانی که در وقت آمدن او از آن مسیح می‌باشند.
23But each in his own turn: Christ the firstfruits; then at His coming, those who belong to Him.
24و بعد از آن انتها است وقتی که ملکوت را به خدا و پدر سپارد. و در آن زمان تمام ریاست و تمام قدرت و قوت را نابود خواهد گردانید.
24Then the end will come, when He hands over the kingdom to God the Father after He has destroyed all dominion, authority, and power.
25زیرا مادامی که همه دشمنان را زیر پایهای خود ننهد، می‌باید اوسلطنت بنماید.
25For He must reign until He has put all His enemies under His feet.
26دشمن آخر که نابود می‌شود، موت است.
26The last enemy to be destroyed is death.
27زیرا «همه‌چیز را زیر پایهای وی انداخته است». اما چون می‌گوید که «همه‌چیز رازیر انداخته است»، واضح است که او که همه رازیر او انداخت مستثنی است.
27For “God has put everything under His feet.” Now when it says that everything has been put under Him, this clearly does not include the One who put everything under Him.
28اما زمانی که همه مطیع وی شده باشند، آنگاه خود پسر هم مطیع خواهد شد او را که همه‌چیز را مطیع وی گردانید، تا آنکه خدا کل در کل باشد.
28And when all things have been subjected to Him, then the Son Himself will be made subject to Him who put all things under Him, so that God may be all in all.
29والا آنانی که برای مردگان تعمید می‌یابندچکنند؟ هرگاه مردگان مطلق برنمی خیزند، پس چرا برای ایشان تعمید می‌گیرند؟
29If these things are not so, what will those do who are baptized for the dead? If the dead are not raised at all, why are people baptized for them?
30و ما نیز چراهر ساعت خود را در خطر می‌اندازیم؟
30And why do we endanger ourselves every hour?
31به آن فخری درباره شما که مرا در خداوند ما مسیح عیسی هست قسم، که هرروزه مرا مردنی است.
31I face death every day, brothers, as surely as I boast about you in Christ Jesus our Lord.
32چون بطور انسان در افسس با وحوش جنگ کردم، مرا چه سود است؟ اگر مردگان برنمی خیزند، بخوریم و بیاشامیم چون فردامی میریم.
32If I fought wild beasts in Ephesus for human motives, what did I gain? If the dead are not raised, “Let us eat and drink, for tomorrow we die.”
33فریفته مشوید معاشرات بد، اخلاق حسنه را فاسد می‌سازد.
33Do not be deceived: “Bad company corrupts good character.”
34برای عدالت بیدارشده، گناه مکنید زیرا بعضی معرفت خدا راندارند. برای انفعال شما می‌گویم.
34Sober up as you ought, and stop sinning; for some of you are ignorant of God. I say this to your shame.
35اما اگر کسی گوید: «مردگان چگونه برمی خیزند و به کدام بدن می‌آیند؟»،
35But someone will ask, “How are the dead raised? With what kind of body will they come?”
36ای احمق آنچه تو می‌کاری زنده نمی گردد جز آنکه بمیرد.
36You fool! What you sow does not come to life unless it dies.
37و آنچه می‌کاری، نه آن جسمی را که خواهد شد می‌کاری، بلکه دانه‌ای مجرد خواه ازگندم و یا از دانه های دیگر.
37And what you sow is not the body that will be, but just a seed, perhaps of wheat or something else.
38لیکن خدا برحسب اراده خود، آن را جسمی می‌دهد و به هر یکی ازتخمها جسم خودش را.
38But God gives it a body as He has designed, and to each kind of seed He gives its own body.
39هر گوشت از یک نوع گوشت نیست، بلکه گوشت انسان، دیگر است وگوشت بهایم، دیگر و گوشت مرغان، دیگر وگوشت ماهیان، دیگر.
39Not all flesh is the same: Men have one kind of flesh, animals have another, birds another, and fish another.
40و جسمهای آسمانی هست و جسمهای زمینی نیز، لیکن‌شان آسمانی‌ها، دیگر و‌شان زمینی‌ها، دیگر است،
40There are also heavenly bodies and earthly bodies. But the splendor of the heavenly bodies is of one degree, and the splendor of the earthly bodies is of another.
41و‌شان آفتاب دیگر و‌شان ماه دیگر و‌شان ستارگان، دیگر، زیرا که ستاره از ستاره در‌شان، فرق دارد.
41The sun has one degree of splendor, the moon another, and the stars another; and star differs from star in splendor.
42به همین نهج است نیز قیامت مردگان. درفساد کاشته می‌شود، و در بی‌فسادی برمی خیزد؛
42So will it be with the resurrection of the dead: What is sown is perishable; it is raised imperishable.
43در ذلت کاشته می‌گردد و در جلال برمی خیزد؛ در ضعف کاشته می‌شود و در قوت برمی خیزد؛
43It is sown in dishonor; it is raised in glory. It is sown in weakness; it is raised in power.
44جسم نفسانی کاشته می‌شود و جسم روحانی برمی خیزد. اگر جسم نفسانی هست، هرآینه روحانی نیز هست.
44It is sown a natural body; it is raised a spiritual body. If there is a natural body, there is also a spiritual body.
45و همچنین نیز مکتوب است که انسان اول یعنی آدم نفس زنده گشت، اماآدم آخر روح حیات‌بخش شد.
45So it is written: “The first man Adam became a living being;” the last Adam a life-giving spirit.
46لیکن روحانی مقدم نبود بلکه نفسانی و بعد از آن روحانی.
46The spiritual, however, was not first, but the natural, and then the spiritual.
47انسان اول از زمین است خاکی؛ انسان دوم خداوند است از آسمان.
47The first man was of the dust of the earth, the second man from heaven.
48چنانکه خاکی است، خاکیان نیز چنان هستند و چنانکه آسمانی است آسمانی‌ها همچنان می‌باشند.
48As was the earthly man, so also are those who are of the earth; and as is the heavenly man, so also are those who are of heaven.
49و چنانکه صورت خاکی را گرفتیم، صورت آسمانی را نیزخواهیم گرفت.
49And just as we have borne the likeness of the earthly man, so also shall we bear the likeness of the heavenly man.
50لیکن‌ای برادران این را می‌گویم که گوشت و خون نمی تواند وارث ملکوت خدا شود و فاسدوارث بی‌فسادی نیز نمی شود.
50Now I declare to you, brothers, that flesh and blood cannot inherit the kingdom of God, nor does the perishable inherit the imperishable.
51همانا به شماسری می‌گویم که همه نخواهیم خوابید، لیکن همه متبدل خواهیم شد.
51Listen, I tell you a mystery: We will not all sleep, but we will all be changed—
52در لحظه‌ای، درطرفه العینی، به مجرد نواختن صور اخیر، زیراکرنا صدا خواهد داد، و مردگان، بی‌فساد خواهندبرخاست و ما متبدل خواهیم شد.
52in an instant, in the twinkling of an eye, at the last trumpet. For the trumpet will sound, the dead will be raised imperishable, and we will be changed.
53زیرا که می‌باید این فاسد بی‌فسادی را بپوشد و این فانی به بقا آراسته گردد.
53For the perishable must be clothed with the imperishable, and the mortal with immortality.
54اما چون این فاسد بی‌فسادی را پوشید و این فانی به بقا آراسته شد، آنگاه این کلامی که مکتوب است به انجام خواهد رسید که «مرگ در ظفر بلعیده شده است.
54When the perishable has been clothed with the imperishable and the mortal with immortality, then the saying that is written will come to pass: “Death has been swallowed up in victory.”
55ای موت نیش تو کجا است و‌ای گور ظفر تو کجا؟»
55“Where, O Death, is your victory? Where, O Death, is your sting?”
56نیش موت گناه است و قوت گناه، شریعت.
56The sting of death is sin, and the power of sin is the law.
57لیکن شکر خدا راست که ما را بواسطه خداوند ماعیسی مسیح ظفر می‌دهد.
57But thanks be to God, who gives us the victory through our Lord Jesus Christ!
58بنابراین‌ای برادران حبیب من پایدار وبی تشویش شده، پیوسته در عمل خداوندبیفزایید، چون می‌دانید که زحمت شما درخداوند باطل نیست.
58Therefore, my beloved brothers, be steadfast and immovable. Always excel in the work of the Lord, because you know that your labor in the Lord is not in vain.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.