اول قرنتیان 13
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم و محبت نداشته باشم، مثل نحاس صدادهنده و سنج فغان کننده شده‌ام.
1If I speak with the languages of men and of angels, but don’t have love, I have become sounding brass or a clanging cymbal.
2و اگرنبوت داشته باشم و جمیع اسرار و همه علم رابدانم و ایمان کامل داشته باشم بحدی که کوهها رانقل کنم و محبت نداشته باشم، هیچ هستم.
2If I have the gift of prophecy, and know all mysteries and all knowledge, and if I have all faith, so as to remove mountains, but don’t have love, I am nothing.
3واگر جمیع اموال خود را صدقه دهم و بدن خود رابسپارم تا سوخته شود و محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی برم.
3If I give away all my goods to feed the poor, and if I give my body to be burned, but don’t have love, it profits me nothing.
4محبت حلیم و مهربان است؛ محبت حسد نمی برد؛ محبت کبر و غرور ندارد؛
4Love is patient and is kind. Love doesn’t envy. Love doesn’t brag, is not proud,
5اطوار ناپسندیده ندارد و نفع خود را طالب نمی شود؛ خشم نمی گیرد و سوءظن ندارد؛
5doesn’t behave itself inappropriately, doesn’t seek its own way, is not provoked, takes no account of evil;
6ازناراستی خوشوقت نمی گردد، ولی با راستی شادی می‌کند؛
6doesn’t rejoice in unrighteousness, but rejoices with the truth;
7در همه‌چیز صبر می‌کند و همه را باور می‌نماید؛ در همه حال امیدوار می‌باشد وهر چیز را متحمل می‌باشد.
7bears all things, believes all things, hopes all things, and endures all things.
8محبت هرگز ساقط نمی شود و اما اگر نبوتهاباشد، نیست خواهد شد و اگر زبانها، انتها خواهد پذیرفت و اگر علم، زایل خواهد گردید.
8Love never fails. But where there are prophecies, they will be done away with. Where there are various languages, they will cease. Where there is knowledge, it will be done away with.
9زیراجزئی علمی داریم و جزئی نبوت می‌نماییم،
9For we know in part and we prophesy in part;
10لکن هنگامی که کامل آید، جزئی نیست خواهد گردید.
10but when that which is complete has come, then that which is partial will be done away with.
11زمانی که طفل بودم، چون طفل حرف می‌زدم و چون طفل فکر می‌کردم و مانندطفل تعقل می‌نمودم. اما چون مرد شدم، کارهای طفلانه را ترک کردم.
11When I was a child, I spoke as a child, I felt as a child, I thought as a child. Now that I have become a man, I have put away childish things.
12زیرا که الحال در آینه بطور معما می‌بینم، لکن آن وقت روبرو؛ الان جزئی معرفتی دارم، لکن آن وقت خواهم شناخت، چنانکه نیز شناخته شدم.
12For now we see in a mirror, dimly, but then face to face. Now I know in part, but then I will know fully, even as I was also fully known.
13و الحال این سه چیز باقی است: یعنی‌ایمان و امید ومحبت. اما بزرگتر از اینها محبت است.
13But now faith, hope, and love remain—these three. The greatest of these is love.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.