اول قرنتیان 13

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Chinese Union Version, punctuated (Traditional)

1اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم و محبت نداشته باشم، مثل نحاس صدادهنده و سنج فغان کننده شده‌ام.

1我若能說萬人的方言，並天使的話語，卻沒有愛，我就成了鳴的鑼，響的鈸一般。

2و اگرنبوت داشته باشم و جمیع اسرار و همه علم رابدانم و ایمان کامل داشته باشم بحدی که کوهها رانقل کنم و محبت نداشته باشم، هیچ هستم.

2我若有先知講道之能，也明白各樣的奧祕，各樣的知識，而且有全備的信，叫我能夠移山，卻沒有愛，我就算不得甚麼。

3واگر جمیع اموال خود را صدقه دهم و بدن خود رابسپارم تا سوخته شود و محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی برم.

3我若將所有的賙濟窮人，又捨己身叫人焚燒，卻沒有愛，仍然與我無益。

4محبت حلیم و مهربان است؛ محبت حسد نمی برد؛ محبت کبر و غرور ندارد؛

4愛是恆久忍耐，又有恩慈；愛是不嫉妒；愛是不自誇，不張狂，

5اطوار ناپسندیده ندارد و نفع خود را طالب نمی شود؛ خشم نمی گیرد و سوءظن ندارد؛

5不做害羞的事，不求自己的益處，不輕易發怒，不計算人的惡，

6ازناراستی خوشوقت نمی گردد، ولی با راستی شادی می‌کند؛

6不喜歡不義，只喜歡真理；

7در همه‌چیز صبر می‌کند و همه را باور می‌نماید؛ در همه حال امیدوار می‌باشد وهر چیز را متحمل می‌باشد.

7凡事包容，凡事相信，凡事盼望，凡事忍耐。

8محبت هرگز ساقط نمی شود و اما اگر نبوتهاباشد، نیست خواهد شد و اگر زبانها، انتها خواهد پذیرفت و اگر علم، زایل خواهد گردید.

8愛是永不止息。先知講道之能終必歸於無有；說方言之能終必停止；知識也終必歸於無有。

9زیراجزئی علمی داریم و جزئی نبوت می‌نماییم،

9我們現在所知道的有限，先知所講的也有限，

10لکن هنگامی که کامل آید، جزئی نیست خواهد گردید.

10等那完全的來到，這有限的必歸於無有了。

11زمانی که طفل بودم، چون طفل حرف می‌زدم و چون طفل فکر می‌کردم و مانندطفل تعقل می‌نمودم. اما چون مرد شدم، کارهای طفلانه را ترک کردم.

11我作孩子的時候，話語像孩子，心思像孩子，意念像孩子，既成了人，就把孩子的事丟棄了。

12زیرا که الحال در آینه بطور معما می‌بینم، لکن آن وقت روبرو؛ الان جزئی معرفتی دارم، لکن آن وقت خواهم شناخت، چنانکه نیز شناخته شدم.

12我們如今彷彿對着鏡子觀看，模糊不清，到那時就要面對面了。我如今所知道的有限，到那時就全知道，如同主知道我一樣。

13و الحال این سه چیز باقی است: یعنی‌ایمان و امید ومحبت. اما بزرگتر از اینها محبت است.

13如今常存的有信，有望，有愛這三樣，其中最大的是愛。

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.