Marcus 15
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Heel in de vroegte namen de opperpriesters met de oudsten, schriftgeleerden en heel de Hoge Raad een beslissing. Ze lieten Jesus binden, voerden Hem weg, en leverden Hem over aan Pilatus.
1A hned ráno uradivše se přední kněží s staršími a s zákoníky i se vším shromážděním, svázavše Ježíše, vedli jej a dali Pilátovi.
2Pilatus ondervroeg Hem: Zijt Gij de Koning der Joden? Hij gaf hem ten antwoord: Ge zegt het.
2I otázal se ho Pilát: Ty-liž jsi král Židovský? A on odpověděv, řekl jemu: Ty pravíš.
3Nu brachten de opperpriesters vele beschuldigingen tegen Hem in.
3I žalovali na něj přední kněží mnoho. On pak nic neodpovídal.
4Pilatus vroeg Hem opnieuw: Antwoordt Gij niets? Zie, wat zware beschuldiging ze tegen U inbrengen.
4Tedy Pilát otázal se ho opět, řka: Nic neodpovídáš? Hle, jak mnoho proti tobě svědčí.
5Jesus gaf geen antwoord meer, zodat het Pilatus verbaasde.
5Ale Ježíš předce nic neodpověděl, takže se podivil Pilát.
6Maar op de feestdagen liet hij hun, naar eigen keuze, een der gevangenen vrij.
6Ve svátek pak propouštíval jim jednoho z vězňů, za kteréhož by prosili.
7Nu zat er een zekere Barabbas gevangen tegelijk met andere oproermakers, die bij het oproer een moord hadden begaan.
7I byl jeden, kterýž sloul Barabbáš, jenž s svárlivými byl v vězení, kteříž v svadě vraždu byli spáchali.
8Toen het volk dan kwam opdagen, en aan Pilatus begon te vragen, wat hij hun gewoonlijk toestond.
8A zvolav zástup, počal prositi, aby učinil, jakož jim vždycky činíval.
9antwoordde hij hun: Wilt gij, dat ik u den Koning der Joden vrijlaat?
9Pilát pak odpověděl jim, řka: Chcete-li, propustím vám krále Židovského?
10Want hij begreep, dat de opperpriesters Hem uit afgunst hadden overgeleverd.
10(Nebo věděl, že jsou jej z závisti vydali přední kněží.)
11Maar de opperpriesters hitsten de menigte op: hij moest hun maar liever Barabbas vrijlaten.
11Ale přední kněží ponukli zástupu, aby jim raději propustil Barabbáše.
12Pilatus hernam, en sprak tot hen: Wat moet ik dan met Hem doen, dien gij Koning der Joden noemt?
12A Pilát odpověděv, řekl jim zase: Což pak chcete, ať učiním tomu, kteréhož králem Židovským nazýváte?
13En ze schreeuwden opnieuw: Kruisig Hem!
13A oni opět zvolali: Ukřižuj ho.
14Pilatus zei hun: Wat heeft Hij dan voor kwaad gedaan? Maar ze schreeuwden nog harder: Kruisig Hem!
14A Pilát pravil jim: I což jest zlého učinil? Oni pak více volali: Ukřižuj ho.
15Toen liet Pilatus hun Barabbas vrij, om het volk terwille te zijn: maar Jesus liet hij geselen, en gaf Hem over, om te worden gekruisigd.
15Tedy Pilát, chtě lidu dosti učiniti, pustil jim Barabbáše, a dal jim Ježíše ubičovaného, aby byl ukřižován.
16Nu brachten de soldaten Hem naar binnen, in de voorhof van het rechthuis, en riepen de hele bende bijeen.
16Žoldnéři pak uvedli jej vnitř do síně, do radného domu, a svolali všecku sběř.
17Ze hingen Hem het purper om, en vlochten een doornenkroon, en zetten die op zijn hoofd.
17I oblékli jej v šarlat, a korunu spletše z trní, vložili naň.
18Toen gingen ze Hem huldigen: Wees gegroet, Koning der Joden!
18I počali ho pozdravovati, řkouce: Zdráv buď, králi Židovský.
19Dan sloegen ze Hem met een rietstok op het hoofd, bespuwden Hem, wierpen zich op de knieën, en brachten Hem hulde.
19A bili hlavu jeho třtinou, a plvali na něj, a sklánějíce kolena, klaněli se jemu.
20En nadat ze Hem hadden bespot, deden ze Hem het purper af, trokken Hem zijn klederen aan, en voerden Hem weg ter kruisiging.
20A když se jemu naposmívali, svlékli s něho šarlat, a oblékli jej v roucho jeho vlastní. I vedli jej, aby ho ukřižovali.
21Ze dwongen een voorbijganger, die juist van het veld kwam, zijn kruis te dragen; het was Simon van Cyrene, de vader van Alexander en Rufus.
21I přinutili nějakého Šimona Cyrenenského, pomíjejícího je, (kterýž šel z pole, otce Alexandrova a Rufova,) aby vzal kříž jeho.
22Ze voerden Hem naar een plaats, die Gólgota of schedelplaats heet.
22I vedli jej až na místo Golgota, to jest, (vyložil-li by,) popravné místo.
23Nu gaven ze Hem wijn te drinken met mirre vermengd; maar Hij nam er niet van.
23I dávali mu píti víno s mirrou, ale on nepřijal ho.
24Na Hem gekruisigd te hebben, verdeelden ze zijn klederen, en wierpen het lot over hun aandeel.
24A ukřižovavše jej, rozdělili roucha jeho, mecíce o ně los, kdo by co vzíti měl.
25Het was het derde uur, toen ze Hem kruisigden.
25A byla hodina třetí, když ho ukřižovali.
26Het opschrift met de reden van zijn veroordeling luidde: De Koning der Joden!
26A byl nápis viny jeho napsán těmi slovy: Král Židovský.
27Met Hem kruisigden ze twee rovers, één aan zijn rechterhand, en één aan zijn linker.
27Ukřižovali také s ním dva lotry: jednoho na pravici a druhého na levici jeho.
28Toen werd de Schrift vervuld, die zegt: “En onder de booswichten werd Hij gerekend.”
28I naplněno jest písmo, řkoucí: A s nepravými počten jest.
29En zij die voorbijgingen, lasterden Hem, schudden het hoofd, en zeiden: Ba! Gij, die de tempel afbreekt en in drie dagen weer opbouwt,
29A kteříž tudy chodili mimo něj, rouhali se jemu, potřásajíce hlavami svými, a říkajíce: Hahá, kterýž rušíš chrám Boží, a ve třech dnech jej zase vzděláváš,
30red Uzelf, kom af van het kruis!
30Spomoz sobě samému, a sstup s kříže.
31Zo spotten ook de opperpriesters en schriftgeleerden onder elkander, en zeiden: Anderen heeft Hij gered, Zichzelf kan Hij niet redden;
31Též i přední kněží posmívajíce se, jeden k druhému s zákoníky pravili: Jinýmť jest pomáhal, sám sobě pomoci nemůže.
32de Christus, Israëls Koning, kome nu eens af van het kruis, opdat we het zien en geloven! Zelfs zij beschimpten Hem, die met Hem waren gekruisigd.
32Kristus král Izraelský, nechažť nyní sstoupí s kříže, ať uzříme a uvěříme. A i ti, kteříž s ním ukřižováni byli, útržku mu činili.
33Tegen het zesde uur tot het negende toe, viel er duisternis neer over het hele land.
33A když byla hodina šestá, stala se tma po vší zemi až do hodiny deváté.
34Omstreeks het negende uur riep Jesus met luider stem: Eloi Eloi, lamma sabaktáni; dat is: “Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij Mij!”
34A v hodinu devátou zvolal Ježíš hlasem velikým, řka: Elói, Elói, lama zabachtani? jenž se vykládá: Bože můj, Bože můj, pročs mne opustil?
35Sommigen, die daar stonden, hoorden het en zeiden: Zie, Hij roept Elias.
35A někteří z okolo stojících, slyševše to, pravili: Hle, Eliáše volá.
36Eén hunner liep heen, vulde een spons met azijn, stak ze op een riet, gaf Hem te drinken, en zeide: Wacht, laat ons eens zien, of Elias Hem er soms af komt halen.
36A běžev jeden, naplnil houbu octem a vloživ na tresť, dával jemu píti, řka: Ponechte, uzříme, přijde-li Eliáš, aby jej složil.
37Toen riep Jesus met luider stem, en gaf de geest.
37Ježíš pak zvolav hlasem velikým, pustil duši.
38En het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën van boven tot onder.
38A opona v chrámě roztrhla se na dvé, od vrchu až dolů.
39Toen nu de hoofdman, die tegenover Hem post had gevat, zag, dat Hij onder zulke omstandigheden gestorven was, sprak hij: Waarachtig, deze man was Gods Zoon.
39Viděv pak to centurio, kterýž naproti stál, že tak volaje, vypustil duši, řekl: Jistě člověk tento Syn Boží byl.
40Ook enige vrouwen stonden van verre toe te zien; onder anderen, Maria Magdalena, Maria de moeder van Jakobus den Jongeren en van Josef en Salome;
40Byly pak tu i ženy, zdaleka se dívajíce, mezi nimiž byla Maria Magdaléna, a Maria Jakuba menšího, a Jozesova mátě, a Salome.
41ze waren Hem gevolgd, toen Hij in Galilea was, om Hem te dienen; ook vele anderen waren er bij, die met Hem naar Jerusalem waren opgegaan.
41Kteréž, když ještě byl v Galilei, chodily za ním a posluhovaly jemu, i jiné mnohé, kteréž byly s ním vstoupily do Jeruzaléma.
42Daar het een dag van voorbereiding was, daags voor de sabbat, en het reeds tegen de avond liep,
42A když již byl večer, (že byl den připravování, to jest před sobotou,)
43kwam Josef van Arimatea, een voornaam raadsheer, die ook zelf het koninkrijk Gods verwachtte, en ging vrijmoedig naar Pilatus, om hem het lichaam van Jesus te vragen.
43Přišed Jozef z Arimatie, počestná osoba úřadná, kterýž také očekával království Božího, směle všel ku Pilátovi a prosil za tělo Ježíšovo.
44Pilatus verwonderde zich, dat Hij reeds gestorven was; hij ontbood den hoofdman, en vroeg hem, of Hij al lang was gestorven.
44Pilát pak podivil se, již-li by umřel. A povolav centuriona, otázal se ho, dávno-li je umřel.
45En toen hij dit van den hoofdman vernomen had, stond hij het lichaam aan Josef af.
45A zvěděv od centuriona, dal tělo Jozefovi.
46Nu kocht deze een lijnwaad, nam Hem af van het kruis, en wikkelde Hem in het lijnwaad. En hij legde Hem in een graf, dat in een rots was uitgehouwen, en rolde een steen voor de ingang van het graf.
46A Jozef koupiv plátna, a složiv ho s kříže, obvinul v plátno, i položil do hrobu, kterýž byl vytesán z skály, a přivalil kámen ke dveřům hrobovým.
47Maria Magdalena en Maria van Josef zagen toe, waar Hij werd neergelegd.
47Ale Maria Magdaléna a Maria Jozesova dívaly se, kde by byl položen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.