Marcus 15
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Heel in de vroegte namen de opperpriesters met de oudsten, schriftgeleerden en heel de Hoge Raad een beslissing. Ze lieten Jesus binden, voerden Hem weg, en leverden Hem over aan Pilatus.
1Akhawnbang khawnthaw ah loe, kalen koek qaima, kacoehtanawk, ca tarik kaminawk hoi lokcaekkungnawk lok aram o, Jesu to pathlet o, anih to hoih o moe, Pilat khaeah thak o.
2Pilatus ondervroeg Hem: Zijt Gij de Koning der Joden? Hij gaf hem ten antwoord: Ge zegt het.
2Pilat mak anih khaeah, Nang loe Judahnawk ih Siangpahrang maw? tiah dueng. Anih mah Pilat khaeah, Na thuih ih baktiah ka oh, tiah pathim pae.
3Nu brachten de opperpriesters vele beschuldigingen tegen Hem in.
3Kalen koek qaima mah anih nuiah pop parai zae nethaih to tawnh: toe anih mah tidoeh pathim pae ai.
4Pilatus vroeg Hem opnieuw: Antwoordt Gij niets? Zie, wat zware beschuldiging ze tegen U inbrengen.
4Pilat mah anih to lokdueng let, Tih lok doeh na pathim ai maw? Khenah nang zaehaih net kami nazetto maw oh o! tiah a naa.
5Jesus gaf geen antwoord meer, zodat het Pilatus verbaasde.
5Toe Jesu mah tidoeh pathim pae ai; to pongah Pilat loe dawnrai.
6Maar op de feestdagen liet hij hun, naar eigen keuze, een der gevangenen vrij.
6Misong loihaih ni phak naah loe, kaminawk mah loisak koeh ih thongim krah kami maeto loisakhaih atawk to oh.
7Nu zat er een zekere Barabbas gevangen tegelijk met andere oproermakers, die bij het oproer een moord hadden begaan.
7To naah kami hum Barabba, tiah ahmin kaom maeto loe mingcah angmah ampuinawk hoiah nawnto thongkrak; nihcae loe misa angthawk o moe, kami to hum o.
8Toen het volk dan kwam opdagen, en aan Pilatus begon te vragen, wat hij hun gewoonlijk toestond.
8Pop parai kaminawk loe sakzong ih baktih toengah Pilat mah nihcae koehhaih sak pae hanah a hnik o.
9antwoordde hij hun: Wilt gij, dat ik u den Koning der Joden vrijlaat?
9Toe Pilat mah nihcae khaeah, Judah Siangpahrang kang prawt pae hanah na koeh o maw? tiah a naa.
10Want hij begreep, dat de opperpriesters Hem uit afgunst hadden overgeleverd.
10Kalen koek qaima mah ut pongah ni Jesu to anih khaeah paek, tito Pilat mah panoek.
11Maar de opperpriesters hitsten de menigte op: hij moest hun maar liever Barabbas vrijlaten.
11Toe Pilat mah Barabba prawt thaih han ai ah, qaima mah kaminawk to pacuek.
12Pilatus hernam, en sprak tot hen: Wat moet ik dan met Hem doen, dien gij Koning der Joden noemt?
12Pilat mah nihcae khaeah, to tih nahaeloe Judah Siangpahrang, tiah na kawk o ih kami loe kawbangmaw ka sak han? tiah a naa let.
13En ze schreeuwden opnieuw: Kruisig Hem!
13Nihcae mah, Anih to thinglam pong takhing ah, tiah hang o let.
14Pilatus zei hun: Wat heeft Hij dan voor kwaad gedaan? Maar ze schreeuwden nog harder: Kruisig Hem!
14Pilat mah nihcae khaeah, Tipongah, tih zaehaih maw a sak loe? tiah a naa. Nihcae mah kanung aep ah, Anih to thinglam pong takhing ah, tiah hang o.
15Toen liet Pilatus hun Barabbas vrij, om het volk terwille te zijn: maar Jesus liet hij geselen, en gaf Hem over, om te worden gekruisigd.
15Pilat mah palungphui kaminawk dipsak han koeh pongah, Barabba to nihcae khaeah prawt pae, Jesu to a boh pacoengah, thinglam pong takhing hanah nihcae khaeah a paek.
16Nu brachten de soldaten Hem naar binnen, in de voorhof van het rechthuis, en riepen de hele bende bijeen.
16Misatuh kaminawk mah anih to praetorium, tiah kawk ih impui thungah caeh o haih; misatuh kaminawk boih nawnto angcuu o.
17Ze hingen Hem het purper om, en vlochten een doornenkroon, en zetten die op zijn hoofd.
17Anih to kahni kamling angkhuk o sak, soekhring lumuek to sak pae o moe, anih ih lu ah angmuek o sak.
18Toen gingen ze Hem huldigen: Wees gegroet, Koning der Joden!
18Nang loe Judah Siangpahrang, tiah a naa o.
19Dan sloegen ze Hem met een rietstok op het hoofd, bespuwden Hem, wierpen zich op de knieën, en brachten Hem hulde.
19A lu ah cung hoi boh o pacoengah, anih to tamtui hoiah pathoih o, ahma ah khokkhu cangkrawn o moe, anih to a bok o.
20En nadat ze Hem hadden bespot, deden ze Hem het purper af, trokken Hem zijn klederen aan, en voerden Hem weg ter kruisiging.
20Nihcae mah pahnui o thuih pacoengah, kahni kamling to khring pae o, angmah ih kahni to angkhuk o sak pacoengah, anih to thinglam pong takhing hanah caeh o haih.
21Ze dwongen een voorbijganger, die juist van het veld kwam, zijn kruis te dragen; het was Simon van Cyrene, de vader van Alexander en Rufus.
21Alexander hoi Rufus ih ampa, Cyrene prae kami Simon loe, lawk hoiah angzoh, loklam ah a caeh li naah, anih to thinglam aput o sak nganga.
22Ze voerden Hem naar een plaats, die Gólgota of schedelplaats heet.
22Anih to Golgotha, tiah kawk ih ahmuen ah caeh o haih, to ahmuen loe, Lu huh ahmuen, tih thuih koehhaih ih ni.
23Nu gaven ze Hem wijn te drinken met mirre vermengd; maar Hij nam er niet van.
23Nihcae mah anih to myrrh hoi atok ih misurtui to paek o: toe anih mah nae pae ai.
24Na Hem gekruisigd te hebben, verdeelden ze zijn klederen, en wierpen het lot over hun aandeel.
24Nihcae mah anih to thinglam pong takhing o pacoengah, a lak o hanah taham khethaih to sak o pacoengah, anih ih kahni to amzet o.
25Het was het derde uur, toen ze Hem kruisigden.
25Atue thumto naah anih to takhing o.
26Het opschrift met de reden van zijn veroordeling luidde: De Koning der Joden!
26Zae nethaih ca to JUDAH SIANGPAHRANG, tiah a nuiah tarik pae o.
27Met Hem kruisigden ze twee rovers, één aan zijn rechterhand, en één aan zijn linker.
27Mingcah hnik loe anih hoi nawnto, a bantang bangah maeto, a banqoi bangah kalah maeto thinglam pongah takhing o.
28Toen werd de Schrift vervuld, die zegt: “En onder de booswichten werd Hij gerekend.”
28Anih loe kazae kaminawk hoi kroek o hmaek tih, tiah tarik ih cabu lok to akoep boeh.
29En zij die voorbijgingen, lasterden Hem, schudden het hoofd, en zeiden: Ba! Gij, die de tempel afbreekt en in drie dagen weer opbouwt,
29To ahmuen ah caeh kaminawk loe lu haek o moe, anih khaeah, Ha ha, tempul to phraek moe, ni thumto naah kasah let, nang,
30red Uzelf, kom af van het kruis!
30nangmah hoi nangmah to amhlong ah loe, thinglam nui hoiah anghum tathuk khae, tiah padaeng o.
31Zo spotten ook de opperpriesters en schriftgeleerden onder elkander, en zeiden: Anderen heeft Hij gered, Zichzelf kan Hij niet redden;
31To baktih toengah kalen koek qaima hoi ca tarik kaminawk mah doeh, Minawk kalah loe a pahlong moe, angmah hoi angmah loe amhlong thai ai, tiah maeto hoi maeto thuih o moe, pahnuih o thuih toeng.
32de Christus, Israëls Koning, kome nu eens af van het kruis, opdat we het zien en geloven! Zelfs zij beschimpten Hem, die met Hem waren gekruisigd.
32Kri, Israel Siangpahrang, to ka hnuk o moe, ka tang o thai hanah, thinglam nui hoiah anghum tathuk nasoe, tiah a naa o. Anih hoi nawnto thinglam pong takhing ih kami hnik mah doeh anih to padaeng hoi toeng.
33Tegen het zesde uur tot het negende toe, viel er duisternis neer over het hele land.
33Atue tarukto hoi takawtto karoek to long pum ah khoving.
34Omstreeks het negende uur riep Jesus met luider stem: Eloi Eloi, lamma sabaktáni; dat is: “Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij Mij!”
34Atue takawtto naah loe Jesu mah, Eloi, Eloi, lama sabakthani, tiah tha hoi hangh, a thuih koehhaih loe, Ka Sithaw, Ka Sithaw, tipongah nang caehtaak loe? Tih haih ih ni.
35Sommigen, die daar stonden, hoorden het en zeiden: Zie, Hij roept Elias.
35A taengah angdoe thoemto kaminawk mah, to lok to thaih o naah, Khenah, Elijah mue a kawk, tiah thuih o.
36Eén hunner liep heen, vulde een spons met azijn, stak ze op een riet, gaf Hem te drinken, en zeide: Wacht, laat ons eens zien, of Elias Hem er soms af komt halen.
36Kami maeto loe cawnh moe, lawprawn kanaem to misurtui kathaw thungah nup, cunghet nuiah takaek pacoengah, naek hanah anih to paek, anghngai o duem ah; anih lak hanah Elijah angzo tih vai, khen o si, tiah thuih o.
37Toen riep Jesus met luider stem, en gaf de geest.
37Jesu tha hoi hangh pacoengah, hinghaih qui to apet.
38En het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën van boven tot onder.
38To naah tempul thungah payang ih kahni to ranui hoi atlim bang khoek to hnetto ah angsih.
39Toen nu de hoofdman, die tegenover Hem post had gevat, zag, dat Hij onder zulke omstandigheden gestorven was, sprak hij: Waarachtig, deze man was Gods Zoon.
39Anih loe hangh moe, hinghaih qui apet boeh, tiah a hma ah angdoe misatuh ukkung mah hnuk naah, hae kami loe Sithaw Capa tangtang ni, tiah thuih.
40Ook enige vrouwen stonden van verre toe te zien; onder anderen, Maria Magdalena, Maria de moeder van Jakobus den Jongeren en van Josef en Salome;
40Thoemto nongpatanawk mah doeh ahmuen kangthla hoiah khet o toeng: to nongpatanawk thungah Meri Magdalene, kanawk Jakob, Jose ih amno Meri hoi Salome to oh;
41ze waren Hem gevolgd, toen Hij in Galilea was, om Hem te dienen; ook vele anderen waren er bij, die met Hem naar Jerusalem waren opgegaan.
41(hae nongpatanawk loe, Anih Kalili ah oh naah, anih hnukah bang o moe, anih ih tok to sak pae o;) anih hoi nawnto Jerusalem ah angzo paroeai kalah nongpatanawk doeh oh o.
42Daar het een dag van voorbereiding was, daags voor de sabbat, en het reeds tegen de avond liep,
42Sabbath ni pha ai duembang, Amprikcaihaih Ni phak naah,
43kwam Josef van Arimatea, een voornaam raadsheer, die ook zelf het koninkrijk Gods verwachtte, en ging vrijmoedig naar Pilatus, om hem het lichaam van Jesus te vragen.
43Arimathea avang ih, khingya han koi kaom, rangpui mah qoih ih kami, Sithaw ukhaih prae zing kami, Joseph to angzoh, anih loe misahoihaih hoiah Pilat khaeah caeh moe, Jesu ih qok to hnik.
44Pilatus verwonderde zich, dat Hij reeds gestorven was; hij ontbood den hoofdman, en vroeg hem, of Hij al lang was gestorven.
44Anih loe duek boeh, tiah Pilat mah thaih naah dawnrai: misatuh angraeng to angmah khaeah kawk moe, anih duekhaih akra boeh maw, tiah lok a dueng.
45En toen hij dit van den hoofdman vernomen had, stond hij het lichaam aan Josef af.
45Anih loe duek boeh tih ih lok to misatuh angraeng khae hoiah panoek naah, qok to Joseph khaeah a paek.
46Nu kocht deze een lijnwaad, nam Hem af van het kruis, en wikkelde Hem in het lijnwaad. En hij legde Hem in een graf, dat in een rots was uitgehouwen, en rolde een steen voor de ingang van het graf.
46Joseph mah anih ih qok to lak moe, a qan ih puu kahni hoiah anih to ayaw pacoengah, thlung hoiah thuk ih taprong thungah anih to pasongh, to pacoengah taprong akhaw to thlung hoiah a kraeng.
47Maria Magdalena en Maria van Josef zagen toe, waar Hij werd neergelegd.
47Anih aphumhaih ahmuen loe Meri Magdalene hoi Jose ih amno Meri mah doeh panoek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.