Marcus 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Na enige tijd kwam Hij weer te Kafárnaum terug.
1Ni nazetto maw laemh pacoengah, anih loe Kapernuam vangpui ah akun let; anih im ah angzoh ti, tiah kaminawk mah thaih o.
2Toen men hoorde, dat Hij binnenshuis was, kwamen er aanstonds zo velen bijeen, dat er geen plaats genoeg was, zelfs niet aan de deur. En Hij preekte hun het woord.
2Akra ai ah paroeai kaminawk nawnto amkhueng o, nihcae oh han ih ahmuen om ai khoek to kami to pop o, thok taeng khoek to ahmuen kong ai: anih mah to kaminawk khaeah lokthuih pae.
3Nu kwam men Hem een lamme brengen, die door vier man gedragen werd.
3To naah khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami maeto loe, kami long palito mah angzawn o moe, anih khaeah angzoh o haih.
4Daar ze hem wegens de menigte niet bij Hem konden brengen, maakten ze een opening in het dak, waar Hij was; en toen ze het hadden opengebroken, lieten ze het bed, waarop de lamme lag, naar beneden.
4Kami pop o parai pongah to kaminawk loe anih taengah pha o thai ai, to naah nihcae mah anih ohhaih ahmuen thuem ah, imphu to phraek o moe, khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami to angsonghaih iihkhun hoi nawnto pakhrak o tathuk.
5Toen Jesus hun geloof zag, sprak Hij tot den lamme: Mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven.
5Jesu mah nihcae tanghaih to hnuk naah, khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami khaeah, Ka capa, na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah a naa.
6Nu zaten er enige schriftgeleerden bij, die bij zichzelf dachten:
6Thoemto ca tarik kaminawk doeh to ahmuen ah anghnut o toeng, angmacae palung thung hoiah,
7Hoe kan Hij zó spreken? Hij lastert God! Wie kan zonden vergeven, dan God alleen?
7tipongah hae kami mah Sithaw ih ahmin kasae thuih vai? Sithaw khue ai ah loe mi mah maw zae tahmen thai tih, tiah poek o.
8Aanstonds doorzag Jesus in zijn geest, dat ze zo bij zichzelf dachten; en Hij sprak tot hen: Waarom denkt ge dit bij uzelf?
8Nihcae poekhaih to Jesu mah palung thung hoiah panoek pae naah, nihcae khaeah, Tikhoe to tiah na poek o loe?
9Wat is gemakkelijker, tot den lamme te zeggen: uw zonden worden u vergeven, of te zeggen: sta op, neem uw bed, en ga heen.
9Khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami khaeah, Na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah thuih maw kazoi kue, to tih ai boeh loe angthawk ah, baih ih kahni to la ah loe, caeh ah, tiah thuih ih lok? tiah a naa.
10Welnu, opdat ge weten moogt, dat de Mensenzoon macht heeft op aarde, om zonden te vergeven, (hier sprak hij tot den lamme:)
10Toe Kami Capa loe long nuiah zaehaihnawk tahmen thaihaih to a tawnh, tito na panoek o thai hanah (anih mah khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami khaeah,)
11Ik zeg u: sta op, neem uw bed, en ga naar huis.
11kang thuih o, Angthawk ah, baih ih kahni to la ah loe, nangmah im ah caeh ah, tiah a naa.
12Onmiddellijk stond hij op, nam zijn bed, en ging heen ten aanschouwen van allen, zodat allen verbaasd waren, God loofden, en zeiden: Nooit hebben we zo iets gezien.
12Anih loe angthawk phrat moe, a baih ih kahni to lak pacoengah, nihcae boih hma ah caeh; to ah kaom kaminawk boih dawnrai o, hae baktih hmuen ka hnu o vai ai, tiah a thuih o moe, Sithaw to saphaw o.
13Weer ging Hij uit naar het meer, en heel de menigte kwam naar Hem toe; en Hij onderrichtte ze.
13To pacoengah anih loe tuipui taengah caeh let; to naah paroeai kaminawk anih khaeah angzoh o, nihcae to anih mah patuk.
14In het voorbijgaan zag Hij Levi, den zoon van Alfeus, aan het tolhuis zitten; en Hij zei hem: Volg Mij! Hij stond op, en volgde Hem.
14To ahmuen hoi tacawt naah, tamut conghaih ahmuen ah anghnu Alphaeus capa Levi to a hnuk, anih khaeah, Ka hnukah bang ah, tiah a naa. Anih loe angthawk moe, anih hnukah bang.
15Toen Hij eens in diens huis aan tafel was, lagen ook vele tollenaars en zondaars met Jesus en zijn leerlingen aan; want velen waren Hem gevolgd.
15Jesu anih im ah buhcaak han anghnut naah, tamut cong kaminawk, kazae kaminawk, a hnukbang kaminawk loe Jesu hoi nawnto anghnut o: pop parai kaminawk anih hnukah bang o.
16De schriftgeleerden en farizeën zagen dus, dat Hij met de tollenaars en zondaars at, en zeiden tot zijn leerlingen: Waarom eet Hij met tollenaars en zondaars?
16Kazae kaminawk, tamut cong kaminawk hoi nawnto buh kacaa Anih to, ca tarik kaminawk hoi Farasinawk mah hnuk o, to naah nihcae mah a hnukbang kaminawk khaeah, Tipongah anih loe kazae kaminawk, tamut cong kaminawk hoi nawnto buh a caak loe? tiah a naa o.
17Jesus hoorde het, en sprak tot hen: De gezonden hebben geen geneesheer nodig, wel de zieken. Ik ben niet gekomen, om rechtvaardigen, maar om zondaars te roepen.
17Jesu mah to lok to thaih naah, anih mah nihcae khaeah, Ngantui kaminawk loe siboi angai ai, nganna kaminawk mah ni angaih: kai loe katoeng kaminawk kawk hanah kang zo ai, kazae kaminawk dawnpakhuemsak hanah ni kang zoh, tiah a naa.
18De leerlingen van Johannes en de farizeën hadden eens een vastendag. En men kwam naar Hem toe, en zeide Hem: Waarom vasten de leerlingen van Johannes en van de farizeën, en vasten uw leerlingen niet?
18Johan hnukbang kaminawk hoi Farasinawk loe buh zah o: nihcae loe angzoh o moe, Anih khaeah, Johan hoi Farasi hnukbang kaminawk loe buhzah o, toe tipongah na hnukbang kaminawk loe buh zaa o ai loe? tiah a naa o.
19Jesus sprak tot hen: Kunnen de bruiloftsgasten vasten, zolang de bruidegom bij hen is? Zolang ze den bruidegom bij zich hebben, kunnen ze niet vasten.
19Jesu mah nihcae khaeah, Zu la kami oh nathuem ah, zu la kami ih ampuinawk mah buh to zaa o tih maw? Zu la kami oh nathung nihcae mah buh zaa o thai mak ai.
20Maar de dagen zullen komen, dat de bruidegom van hen wordt weggenomen; op die dag zullen ze vasten.
20Toe nihcae khae hoi zulakung lak vinghaih ni to om tih, to aninawk to phak naah loe nihcae mah buh to zaa o tih.
21Niemand zet een lap ongekrompen laken op een oud kleed; anders scheurt het nieuwe stuk van het oude af, en er ontstaat nog groter scheur.
21Mi mah doeh kahni kangquem to kangtha hoiah abu vai ai: to tiah abu nahaeloe kahni ngan kangtha mah kangquem to azuk ueloe, prawn aep tih.
22Ook giet niemand nieuwe wijn in oude zakken; anders doet de wijn de zakken bersten en de wijn loopt weg; neen, nieuwe wijn in nieuwe zakken!
22Mi mah doeh misurtui kangtha to moihin pailang kangquem thungah lawn vai ai: to tiah lawn nahaeloe misurtui mah moihin pailang to tapoksak ueloe, tabu to amro tih: to pongah misurtui kangtha loe moihin pailang kangtha thungah ni lawn han oh, tiah a naa.
23Eens ging Hij op de sabbat door het korenveld, en zijn leerlingen begonnen, al voortwandelend, aren te plukken.
23Anih loe Sabbath niah lawk ah caeh; a caeh o nathuem ah, a hnukbang kaminawk mah cangqui to takoih o.
24En de farizeën zeiden Hem: Zie, waarom doen ze op de sabbat wat niet is geoorloofd?
24To naah Farasinawk mah anih khaeah, Khenah, tikhoe Sabbath niah sak han koi ai hmuennawk to na hnukbang kaminawk mah a sak o loe? tiah a naa o.
25Hij sprak tot hen: Hebt ge nooit gelezen, wat David deed, toen hij in nood was met zijn gevolg, en honger had?
25Anih mah nihcae khaeah, David mah zok amthlam naah, angaihaih baktiah, angmah hoi nawnto kaom kaminawk mah timaw sak o, tito na kroek o vai ai maw?
26Hoe hij onder den hogepriester Abjatár het huis van God binnenging, en de toonbroden opat, die alleen de priesters mogen eten: en hoe hij er ook van gaf aan hen, die bij hem waren?
26Kalen koek qaima Abiathar toksak nathuem ah, anih mah Sithaw imthung ah akun moe, kalen koek qaimanawk khue mah caak han koi, takaw to caak khue khawt ai ah, angmah hoi nawnto kaom kaminawk hanah doeh a paek to loe, tiah a naa.
27En Hij vervolgde tot hen: De sabbat is om den mens gemaakt, en niet de mens om de sabbat.
27Anih mah nihcae khaeah, Sabbath loe kami hanah ni sak, kami loe Sabbath hanah sah ai.
28De Mensenzoon is dus ook heer van de sabbat.
28To pongah Kami Capa loe Sabbath Angraeng ah doeh oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.