Marcos 15
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Y LUEGO por la mañana, habiendo tenido consejo los príncipes de los sacerdotes con los ancianos, y con los escribas, y con todo el concilio, llevaron á Jesús atado, y le entregaron á Pilato.
1Akhawnbang khawnthaw ah loe, kalen koek qaima, kacoehtanawk, ca tarik kaminawk hoi lokcaekkungnawk lok aram o, Jesu to pathlet o, anih to hoih o moe, Pilat khaeah thak o.
2Y Pilato le preguntó: ¿Eres tú el Rey de los Judíos? Y respondiendo él, le dijo: Tú lo dices.
2Pilat mak anih khaeah, Nang loe Judahnawk ih Siangpahrang maw? tiah dueng. Anih mah Pilat khaeah, Na thuih ih baktiah ka oh, tiah pathim pae.
3Y los príncipes de los sacerdotes le acusaban mucho.
3Kalen koek qaima mah anih nuiah pop parai zae nethaih to tawnh: toe anih mah tidoeh pathim pae ai.
4Y le preguntó otra vez Pilato, diciendo: ¿No respondes algo? Mira de cuántas cosas te acusan.
4Pilat mah anih to lokdueng let, Tih lok doeh na pathim ai maw? Khenah nang zaehaih net kami nazetto maw oh o! tiah a naa.
5Mas Jesús ni aun con eso respondió; de modo que Pilato se maravillaba.
5Toe Jesu mah tidoeh pathim pae ai; to pongah Pilat loe dawnrai.
6Empero en el día de la fiesta les soltaba un preso, cualquiera que pidiesen.
6Misong loihaih ni phak naah loe, kaminawk mah loisak koeh ih thongim krah kami maeto loisakhaih atawk to oh.
7Y había uno, que se llamaba Barrabás, preso con sus compañeros de motín que habían hecho muerte en una revuelta.
7To naah kami hum Barabba, tiah ahmin kaom maeto loe mingcah angmah ampuinawk hoiah nawnto thongkrak; nihcae loe misa angthawk o moe, kami to hum o.
8Y viniendo la multitud, comenzó á pedir hiciese como siempre les había hecho.
8Pop parai kaminawk loe sakzong ih baktih toengah Pilat mah nihcae koehhaih sak pae hanah a hnik o.
9Y Pilato les respondió, diciendo: ¿Queréis que os suelte al Rey de los Judíos?
9Toe Pilat mah nihcae khaeah, Judah Siangpahrang kang prawt pae hanah na koeh o maw? tiah a naa.
10Porque conocía que por envidia le habían entregado los príncipes de los sacerdotes.
10Kalen koek qaima mah ut pongah ni Jesu to anih khaeah paek, tito Pilat mah panoek.
11Mas los príncipes de los sacerdotes incitaron á la multitud, que les soltase antes á Barrabás.
11Toe Pilat mah Barabba prawt thaih han ai ah, qaima mah kaminawk to pacuek.
12Y respondiendo Pilato, les dice otra vez: ¿Qué pues queréis que haga del que llamáis Rey de los Judíos?
12Pilat mah nihcae khaeah, to tih nahaeloe Judah Siangpahrang, tiah na kawk o ih kami loe kawbangmaw ka sak han? tiah a naa let.
13Y ellos volvieron á dar voces: Crucifícale.
13Nihcae mah, Anih to thinglam pong takhing ah, tiah hang o let.
14Mas Pilato les decía: ¿Pues qué mal ha hecho? Y ellos daban más voces: Crucifícale.
14Pilat mah nihcae khaeah, Tipongah, tih zaehaih maw a sak loe? tiah a naa. Nihcae mah kanung aep ah, Anih to thinglam pong takhing ah, tiah hang o.
15Y Pilato, queriendo satisfacer al pueblo, les soltó á Barrabás, y entregó á Jesús, después de azotarle, para que fuese crucificado.
15Pilat mah palungphui kaminawk dipsak han koeh pongah, Barabba to nihcae khaeah prawt pae, Jesu to a boh pacoengah, thinglam pong takhing hanah nihcae khaeah a paek.
16Entonces los soldados le llevaron dentro de la sala, es á saber, al Pretorio; y convocan toda la cohorte.
16Misatuh kaminawk mah anih to praetorium, tiah kawk ih impui thungah caeh o haih; misatuh kaminawk boih nawnto angcuu o.
17Y le visten de púrpura; y poniéndole una corona tejida de espinas,
17Anih to kahni kamling angkhuk o sak, soekhring lumuek to sak pae o moe, anih ih lu ah angmuek o sak.
18Comenzaron luego á saludarle: ¡Salve, Rey de los Judíos!
18Nang loe Judah Siangpahrang, tiah a naa o.
19Y le herían en la cabeza con una caña, y escupían en él, y le adoraban hincadas las rodillas.
19A lu ah cung hoi boh o pacoengah, anih to tamtui hoiah pathoih o, ahma ah khokkhu cangkrawn o moe, anih to a bok o.
20Y cuando le hubieron escarnecido, le desnudaron la púrpura, y le vistieron sus propios vestidos, y le sacaron para crucificarle.
20Nihcae mah pahnui o thuih pacoengah, kahni kamling to khring pae o, angmah ih kahni to angkhuk o sak pacoengah, anih to thinglam pong takhing hanah caeh o haih.
21Y cargaron á uno que pasaba, Simón Cireneo, padre de Alejandro y de Rufo, que venía del campo, para que llevase su cruz.
21Alexander hoi Rufus ih ampa, Cyrene prae kami Simon loe, lawk hoiah angzoh, loklam ah a caeh li naah, anih to thinglam aput o sak nganga.
22Y le llevan al lugar de Gólgotha, que declarado quiere decir: Lugar de la Calavera.
22Anih to Golgotha, tiah kawk ih ahmuen ah caeh o haih, to ahmuen loe, Lu huh ahmuen, tih thuih koehhaih ih ni.
23Y le dieron á beber vino mezclado con mirra; mas él no lo tomó.
23Nihcae mah anih to myrrh hoi atok ih misurtui to paek o: toe anih mah nae pae ai.
24Y cuando le hubieron crucificado, repartieron sus vestidos, echando suertes sobre ellos, qué llevaría cada uno.
24Nihcae mah anih to thinglam pong takhing o pacoengah, a lak o hanah taham khethaih to sak o pacoengah, anih ih kahni to amzet o.
25Y era la hora de las tres cuando le crucificaron.
25Atue thumto naah anih to takhing o.
26Y el título escrito de su causa era: EL REY DE LOS JUDIOS.
26Zae nethaih ca to JUDAH SIANGPAHRANG, tiah a nuiah tarik pae o.
27Y crucificaron con él dos ladrones, uno á su derecha, y el otro á su izquierda.
27Mingcah hnik loe anih hoi nawnto, a bantang bangah maeto, a banqoi bangah kalah maeto thinglam pongah takhing o.
28Y se cumplió la Escritura, que dice: Y con los inicuos fué contado.
28Anih loe kazae kaminawk hoi kroek o hmaek tih, tiah tarik ih cabu lok to akoep boeh.
29Y los que pasaban le denostaban, meneando sus cabezas, y diciendo: ¡Ah! tú que derribas el templo de Dios, y en tres días lo edificas,
29To ahmuen ah caeh kaminawk loe lu haek o moe, anih khaeah, Ha ha, tempul to phraek moe, ni thumto naah kasah let, nang,
30Sálvate á ti mismo, y desciende de la cruz.
30nangmah hoi nangmah to amhlong ah loe, thinglam nui hoiah anghum tathuk khae, tiah padaeng o.
31Y de esta manera también los príncipes de los sacerdotes escarneciendo, decían unos á otros, con los escribas: A otros salvó, á sí mismo no se puede salvar.
31To baktih toengah kalen koek qaima hoi ca tarik kaminawk mah doeh, Minawk kalah loe a pahlong moe, angmah hoi angmah loe amhlong thai ai, tiah maeto hoi maeto thuih o moe, pahnuih o thuih toeng.
32El Cristo, Rey de Israel, descienda ahora de la cruz, para que veamos y creamos. También los que estaban crucificados con él le denostaban.
32Kri, Israel Siangpahrang, to ka hnuk o moe, ka tang o thai hanah, thinglam nui hoiah anghum tathuk nasoe, tiah a naa o. Anih hoi nawnto thinglam pong takhing ih kami hnik mah doeh anih to padaeng hoi toeng.
33Y cuando vino la hora de sexta, fueron hechas tinieblas sobre toda la tierra hasta la hora de nona.
33Atue tarukto hoi takawtto karoek to long pum ah khoving.
34Y á la hora de nona, exclamó Jesús á gran voz, diciendo: Eloi, Eloi, ¿lama sabachthani? que declarado, quiere decir: Dios mío, Dios mío, ¿por qué me has desamparado?
34Atue takawtto naah loe Jesu mah, Eloi, Eloi, lama sabakthani, tiah tha hoi hangh, a thuih koehhaih loe, Ka Sithaw, Ka Sithaw, tipongah nang caehtaak loe? Tih haih ih ni.
35Y oyéndole unos de los que estaban allí , decían: He aquí, llama á Elías.
35A taengah angdoe thoemto kaminawk mah, to lok to thaih o naah, Khenah, Elijah mue a kawk, tiah thuih o.
36Y corrió uno, y empapando una esponja en vinagre, y poniéndola en una caña, le dió á beber, diciendo: Dejad, veamos si vendrá Elías á quitarle.
36Kami maeto loe cawnh moe, lawprawn kanaem to misurtui kathaw thungah nup, cunghet nuiah takaek pacoengah, naek hanah anih to paek, anghngai o duem ah; anih lak hanah Elijah angzo tih vai, khen o si, tiah thuih o.
37Mas Jesús, dando una grande voz, espiró.
37Jesu tha hoi hangh pacoengah, hinghaih qui to apet.
38Entonces el velo del templo se rasgó en dos, de alto á bajo.
38To naah tempul thungah payang ih kahni to ranui hoi atlim bang khoek to hnetto ah angsih.
39Y el centurión que estaba delante de él, viendo que había espirado así clamando, dijo: Verdaderamente este hombre era el Hijo de Dios.
39Anih loe hangh moe, hinghaih qui apet boeh, tiah a hma ah angdoe misatuh ukkung mah hnuk naah, hae kami loe Sithaw Capa tangtang ni, tiah thuih.
40Y también estaban algunas mujeres mirando de lejos; entre las cuales estaba María Magdalena, y María la madre de Jacobo el menor y de José, y Salomé;
40Thoemto nongpatanawk mah doeh ahmuen kangthla hoiah khet o toeng: to nongpatanawk thungah Meri Magdalene, kanawk Jakob, Jose ih amno Meri hoi Salome to oh;
41Las cuales, estando aún él en Galilea, le habían seguido, y le servían; y otras muchas que juntamente con él habían subido á Jerusalem.
41(hae nongpatanawk loe, Anih Kalili ah oh naah, anih hnukah bang o moe, anih ih tok to sak pae o;) anih hoi nawnto Jerusalem ah angzo paroeai kalah nongpatanawk doeh oh o.
42Y cuando fué la tarde, porque era la preparación, es decir, la víspera del sábado,
42Sabbath ni pha ai duembang, Amprikcaihaih Ni phak naah,
43José de Arimatea, senador noble, que también esperaba el reino de Dios, vino, y osadamente entró á Pilato, y pidió el cuerpo de Jesús.
43Arimathea avang ih, khingya han koi kaom, rangpui mah qoih ih kami, Sithaw ukhaih prae zing kami, Joseph to angzoh, anih loe misahoihaih hoiah Pilat khaeah caeh moe, Jesu ih qok to hnik.
44Y Pilato se maravilló que ya fuese muerto; y haciendo venir al centurión, preguntóle si era ya muerto.
44Anih loe duek boeh, tiah Pilat mah thaih naah dawnrai: misatuh angraeng to angmah khaeah kawk moe, anih duekhaih akra boeh maw, tiah lok a dueng.
45Y enterado del centurión, dió el cuerpo á José:
45Anih loe duek boeh tih ih lok to misatuh angraeng khae hoiah panoek naah, qok to Joseph khaeah a paek.
46El cual compró una sábana, y quitándole, le envolvió en la sábana: y le puso en un sepulcro que estaba cavado en una peña; y revolvió una piedra á la puerta del sepulcro.
46Joseph mah anih ih qok to lak moe, a qan ih puu kahni hoiah anih to ayaw pacoengah, thlung hoiah thuk ih taprong thungah anih to pasongh, to pacoengah taprong akhaw to thlung hoiah a kraeng.
47Y María Magdalena, y María madre de José, miraban donde era puesto.
47Anih aphumhaih ahmuen loe Meri Magdalene hoi Jose ih amno Meri mah doeh panoek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.