Lucas 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Meriam Mir Gospels
1In die dagen nu verscheen er een besluit van keizer Augustus, om een volkstelling over heel de wereld te houden.
1Abele kerker ge Kaisara Augusto mer tigri, kega, Detaruem gesepem uridili.
2Deze volkstelling had plaats, eer Quirinius landvoogd van Syrië was.
2Abele kerker ditimedare abele jauali Kurenio sirdamu Suria ge.
3Allen gingen op reis, om zich aan te geven, ieder naar zijn eigen stad.
3Ui ge uridili bakeauare ga detarare, taba gedlam.
4En daar Josef uit het huis en het geslacht van David was, vertrok ook hij uit Galilea, uit de stad Názaret, naar Judea naar de stad van David, Bétlehem geheten,
4Ege Iosefa ge tabakeamulu Galilaia, Nazareta uteblam, Iudaiaim Dauida ra uteb, nei atker Bethelema, abelelam Dauida ra boai abara kus;
5om zich aan te geven met Maria, zijn verloofde vrouw, die in gezegende omstandigheden was.
5Detalei okakis Maria taba kosker ei, E dikiapor abi kem ko eskemer.
6Terwijl ze daar waren, brak de tijd van haar moederschap aan;
6Ui ge emrilei, abele kerker ge abi esmelu.
7ze baarde haar eerstgeboren Zoon, wikkelde Hem in doeken, en legde Hem neer in een kribbe; want in het nachtverblijf was voor hen geen plaats.
7Ege abara kimiar uerem esmelu; E sursur derap, egaredlu kau meta ge irdilu, abelelam uiaba meta mitkar nolea abkoreb emeri okakis.
8Nu waren er herders in die streek, die in het open veld overnachtten, en hun kudde bewaakten.
8Abele ged ge daralei sumez ge mamoe asesered, ui ki ge daralei mamoe asesered.
9Eensklaps stond er voor hen een engel des Heren, en de glorie des Heren omstraalde hen; een hevige vrees greep hen aan.
9Dasmer, Iehoua ra angela ege ekue ireder, au zoromzorom deraueirer Iehoua ra zorom: uiaba geum barkei.
10Maar de engel sprak tot hen: Vreest niet; want zie, ik verkondig u een grote vreugde, die voor het hele volk is bestemd.
10Ege angela de uiabi daratagerare, Uaba nole geum kak; abelelam dasmerare, kaka tais peka uabim debe mer, obaker gaire le uridili au sererserer ober:
11Heden is u in de stad van David een Verlosser geboren, Christus de Heer!
11Abelelam ge abele gerger ge eosmelu, Dauida uteb ge, Iesu Keriso, uaba Azigmoareta.
12Dit zal u het teken zijn: ge zult een Kindje vinden, dat in doeken is gewikkeld, en in een kribbe ligt.
12Abele atamelam; Uaba erdar sursur uerem eid kau ra meta ge.
13En plotseling was de engel door een hemelse legerschare omringd; ze loofden God, en zeiden:
13Ege dumdumge angela de okakis gaire urker ge kotor ge, epe uiaba desperare Iehoua, kega,
14Glorie aan God in den hogen, En vrede op aarde Onder de mensen van goede wil!
14Ua ge desperare Ade ra kotor lu, uerkab ge gesepem, au omare le uridili.
15Toen de engelen weer naar de hemel waren gevaren, spraken de herders tot elkander: Laten we naar Bétlehem gaan, om te zien wat er gebeurd is, en wat de Heer ons bekend heeft gemaakt.
15Ege angela giz bakeauare kotorem, ui ge mamoe giz naseseredlare a mer nakesmurare, kega, Debele mi nabakeauare Bethelemaem, ko dasmerare abele lu Iehoua de meribi uadetametare.
16Ze snelden er heen, en vonden Maria en Josef met het Kindje, dat in de kribbe lag.
16Ui ge dudum bakeauare, ege Maria uiaba nardardare, a Iosefa, a sursur uerem kau meta ge iperedare.
17Toen ze Het zagen, verhaalden ze, wat hun over dit Kind was gezegd.
17Ege uiaba erdali, epe uiaba etomeret abele mer uiaba emetu asoli abele ueremlam.
18Allen, die het hoorden, stonden verbaasd over het verhaal van de herders;
18Epe uiaba uridili emetu asoli abele mer; epe uiaba au damreda abele lu mamoe asesered le etomeret uiabim.
19maar Maria bewaarde dit alles in haar hart, en overwoog het bij zichzelf.
19Ege Maria de erpei gaire mer uridili, abara nerkep dikiapor.
20Nu keerden de herders weer terug; ze loofden God, en zongen Hem lof, om al wat ze hadden gehoord en gezien, juist zoals het hun was gezegd.
20Ege mamoe asesered le takomed, uiaba despereda pako esoao Adim, abelelam gaire lu uridili uiaba emetu asoli, pako dasmer etomeret uiabim.
21Toen de acht dagen voorbij waren, die zijn besnijdenis vooraf moesten gaan, ontving Hij de naam Jesus, die de engel Hem reeds had gegeven, eer Hij in de moederschoot was ontvangen.
21Ege abara kerker tabarki, eit gerger abele uerem peritom, epe uiaba abi nei atker Iesu , angela kekiam nei detker, abara apu nolea kem kak.
22En toen de tijd was gekomen voor hun reiniging volgens de Wet van Moses, brachten ze Hem naar Jerusalem, om Hem op te dragen aan den Heer,
22Ege eseamulu uiaba gerger ogdirup abi, mokakalam Mose ra gelar giz, epe uiaba tais abim Ierusalemaem, irdilei Iehoua ra opem,
23zoals er geschreven staat in de Wet des Heren: “Ieder kind van het mannelijk geslacht, dat de moederschoot opent, moet den Heer worden toegewijd”,
23(Mokakalam detarer Iehoua ra gelar giz, kega, Ese kimiar uerem narbet uridili zogo Iehouaim,)
24en ook om een offer te brengen, naar het bevel van ‘s Heren Wet: een paar tortels of twee jonge duiven.
24Ese ikuar abele baokeilu, mokakalam etomeret Iehoua ra gelar giz, kega, Neis luk, ua nako neis kebi dibadib.
25Zie, nu was er te Jerusalem een man, Simeon genaamd; hij was een rechtvaardig en godvrezend man, die verlangend uitzag naar de vertroosting van Israël, en over wien de Heilige Geest was gekomen.
25Ege dasmer, nerute le emeri Ierusalema ge, nei Simeona; abara tonar barkak E au geum Adim, epe abim naokaili upinati Isaraela; ege Lamar Zogo abi tumge.
26De Heilige Geest had hem geopenbaard, dat hij de dood niet zou zien, voordat hij den Gezalfde des Heren had aanschouwd.
26Ege abi natomelu Lamar Zogo, nolea eumida, kekiam erdali Iehoua ra Keriso.
27Nu kwam hij naar de tempel, geleid door den Geest. En toen de ouders het Kind Jesus binnenbrachten, om voor Hem de voorschriften der Wet te volbrengen,
27Ege E bakeamulu zogo meta Lamar Zogolam; abele uerem Iesu abara aba a apu uiaba abi tegaret, uiaba ikeli abkoreb mokakalam gelar giz,
28nam ook hij Het in zijn armen, zegende God, en sprak:
28Epe abi tegaret abele uerem abara tag, ege esoao Adim, kega,
29Nu laat Gij, o Heer, uw dienaar gaan, In vrede naar uw woord.
29Iehoua ae, debele ma ikuar mara memeg le uerkab bakeamulu, mokakalam mara mer;
30Want mijn ogen hebben uw heil aanschouwd,
30Abelelam kara pone emetu dasmer abele mara azigmoaret,
31Dat Gij bereid hebt voor het oog aller volken:
31Ege ma derser opem gaire ged uridili;
32Een licht, tot verlichting der heidenen, En tot luister van Israël, uw volk.
32Abele datki erperida gaire zuber ged, pako zoromzorom mara ged Isaraela.
33Zijn vader en moeder stonden verbaasd over wat er van Hem werd gezegd.
33Ege Iosefa pako abara apu uiaba damered gaire lu etomeret abim.
34Simeon zegende hen, en sprak tot Maria, zijn moeder: Zie, Hij is bestemd tot val en opstanding van velen in Israël, en tot een teken van tegenspraak;
34Ege Simeona E uerkab uiabim, ege abi detager Maria abara apu, kega Dasmer, abele uerem iridi uader ekesmeri a ko ekuei gaire le lakub Isaraela; abele atamelam uiaba abi dedkoli;
35en een zwaard zal ook uw eigen ziel doorboren. Zo moeten de gedachten van veler harten worden ontsluierd.
35Ege ekos dikedilu mara nerkep teibur aosos tulik; ueakai paret kak dikiapor nerkep gaire le.
36Ook was er een profetes, Anna, de dochter van Fanoeél, uit de stam van Aser. Ze was hoogbejaard. Na haar jeugd was ze zeven jaar gehuwd geweest;
36Nerute perofeta kosker dauere, abara nei Ana, Fanuelu ra neur, Asera ra nosik; ege emetu aule, E ge taba kimiar okakis daralei abele kerker ge E neur dauer, ege sefen abara urut tabarki.
37nu was ze een weduwe van vier en tachtig jaar. Nooit verliet ze de tempel, maar diende God dag en nacht onder vasten en bidden.
37Abele kosker zogo meta ge emeri, nako eiti foa abara urut, nole akaeret kak abele zogo metalam, E Ade ra memeg le, pako leuer baili, a esorerapare gerger ge a ki ge.
38Juist op dat ogenblik kwam ook zij naderbij; ook zij loofde God, en sprak over het Kind met allen, die Jerusalems verlossing verwachtten.
38Abele kerker ge, E bakeamulu esoao Adim, E abi detagerare uiabim gaire le giz naokaili Ierusalema ra azigmoaret.
39En toen ze alles volgens de Wet des Heren hadden volbracht, keerden ze naar Galilea terug, en naar Názaret, hun woonplaats.
39Ege ui ge eseamulei gaire lu ikeli abkoreb Iehoua ra gelar giz, epe ui ge akomelei Galilaiaem, uiaba uteb Nazareta.
40Het Kind groeide op, en nam in krachten toe; Het werd van wijsheid vervuld, en Gods genade rustte op Hem.
40Ege abele uerem ge batai, abara nerkep au saserim, no au pardar dauer: Ada ra omare abi tum ge.
41Ieder jaar reisden zijn ouders tegen het paasfeest naar Jerusalem.
41Ege abara aba a apu ui bakeamulei Ierusalemaem, nerute urut a nerute urut netpur paseka ge.
42En toen Hij twaalf jaar oud was geworden, trokken zij weer naar Jerusalem op, zoals dit voor het feest gebruikelijk was.
42Ege abara urut tuelf tabarki, epe uiaba bakeauare Ierusalemaem, mokakalam tonar uetpur.
43Maar toen ze na afloop der feestdagen terugkeerden, bleef het Kind Jesus te Jerusalem achter. Zijn ouders bemerkten het niet,
43Ege abara gerger desmulu, epe uiaba akomeda, abele uerem Iesu emeri Ierusalema ge; ege Iosefa pako abara apu uiaba nolea umer kak.
44maar meenden, dat Hij Zich onder het reisgezelschap bevond; ze reisden dus de hele dag voort, en zochten Hem toen onder familie en bekenden.
44Ui ge dikiapore abele uerem uiabi okakis, ege uiaba ki gab ge asameilu; ui ge abi ge deraimerare taba boai giz pako uader umele abim.
45Maar toen ze Hem niet vonden, gingen ze Hem zoeken, en keerden naar Jerusalem terug.
45Ui ge nole abi ardar kak, a ui gako akomelei Ierusalemaem, abi deraimerei.
46Na drie dagen vonden ze Hem in de tempel, terwijl Hij te midden der leraars zat, naar hen luisterde en hen ondervroeg;
46Ege thri gerger barkare, ui ge abi erdali zogo meta ge, ege emeri muige ereuerem ge, E lagelage asoli, a gako uiabi nautumerare ereuerem tonarem.
47allen, die Hem hoorden, waren verbaasd over zijn schranderheid en over zijn antwoorden.
47Ege uiaba asolare abim au pardar mer detaut, uiaba au damerare.
48Ze stonden versteld van dat schouwspel. Maar zijn moeder zei tot Hem: Mijn Kind, waarom hebt Gij ons dit aangedaan? Zie, uw vader en ik zoeken in doodsangst naar U.
48Ege ui ge au kase damerei emetu abi erdarei; ege abi apuet detaut, kega, Kara uerem ma nalu pem a keribim? Dasmer, kaka pako mara aba ki au asi ki darasardei mari naraimerei.
49Hij sprak tot hen: Waarom hebt gij Mij gezocht? Wist gij dan niet, dat Ik in het huis van mijn Vader moet zijn?
49Epe tabara mer uiabi daratager, kega, Nalugem naba kari naraimereie? Uaba nole umer kak, abkoreb kaka emeri kara Aba ra meta ge idali?
50Maar ze begrepen niet, wat Hij tot hen sprak.
50A ui ge nole abi mer asor kak nakueiredar.
51Nu ging Hij met hen naar Názaret terug. En Hij was hun onderdanig. Zijn moeder bewaarde dit alles in haar hart.
51Ege ui ge okakis bakeauare Nazareta tabarki; a uiaba memeg: ege apu ge gaire lu giz nerkep derpeilare.
52En Jesus nam toe in wijsheid en jaren, en in welgevallen bij God en de mensen.
52Ege pardar ge omeilu a gako Iesu ra gem, ege Ade au omare abi gako le uridili.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.