Lucas 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1In die dagen nu verscheen er een besluit van keizer Augustus, om een volkstelling over heel de wereld te houden.
1Jendranguta tanangupini ditjini mitaia kaparali Augustulu jirijiribana wonti, mita warupoto windamala.
2Deze volkstelling had plaats, eer Quirinius landvoogd van Syrië was.
2Naupini windamani ngoperala nganana wonti, jendranguta Kyrenius kapakapara Syria mitani nganana wonti.
3Allen gingen op reis, om zich aan te geven, ieder naar zijn eigen stad.
3Ja kana pratjana wapana wonti tanali tanana windamananto, kana pilki ja pilki nguraia tananaia.
4En daar Josef uit het huis en het geslacht van David was, vertrok ook hij uit Galilea, uit de stad Názaret, naar Judea naar de stad van David, Bétlehem geheten,
4Jendranguta bakana Joseph tarana wonti Galilaiandru Nazaret ngurandru Judaia mitaia Davidani nguraia, tala nunkani Bethlehem, ngangau nau Davidani pungandru ja mardundru nganana wonti.
5om zich aan te geven met Maria, zijn verloofde vrouw, die in gezegende omstandigheden was.
5Tanali nina windamananto Mariangunto, talpadakani noanto nunkani, nani mandrantju nganana wonti.
6Terwijl ze daar waren, brak de tijd van haar moederschap aan;
6Jendranguta, pudla jerra matja ngamana, ditji nankani wokarana wonti, nandru dankananto.
7ze baarde haar eerstgeboren Zoon, wikkelde Hem in doeken, en legde Hem neer in een kribbe; want in het nachtverblijf was voor hen geen plaats.
7Ja nandru kupa kanku panturu dankana wonti, ja nina katieli karana wonti ja nganti pirrani kurana wonti, ngangau pudlangu piri pani nganana wonti ngurani.
8Nu waren er herders in die streek, die in het open veld overnachtten, en hun kudde bewaakten.
8Ja ngamalkanietja nunkangupini mitani palarani nganana wonti, tanali tinkani ngami tanani ngamalkana wonti.
9Eensklaps stond er voor hen een engel des Heren, en de glorie des Heren omstraalde hen; een hevige vrees greep hen aan.
9Ja mai, Kaparaia angela kulno tanangu wondraterina wonti, ja Kaparaia pirnala tanangu mintjina wonti, ja tana japali pirna ngamana wonti.
10Maar de engel sprak tot hen: Vreest niet; want zie, ik verkondig u een grote vreugde, die voor het hele volk is bestemd.
10Ja angela tanangu jatana wonti: „Wata japali ngananau; mai, mankini pirna ngato jurangu kaukaubala wapaia, nauja kanani warupotuni nganala nganai.
11Heden is u in de stad van David een Verlosser geboren, Christus de Heer!
11Ngangau Kulkanipirna jurangu karari dankana warai, Naupini Christus Kapara nganai, Davidani ngurani.
12Dit zal u het teken zijn: ge zult een Kindje vinden, dat in doeken is gewikkeld, en in een kribbe ligt.
12Ja naupini jurangu malka nganananto, jura kupa karaterinani mankamankala nganai, ja nganti pirrani paranani.“
13En plotseling was de engel door een hemelse legerschare omringd; ze loofden God, en zeiden:
13Ja nurujeli angela kulnuni angela wolara wora pariwilpandru wokarana wonti, tanali Goda jurakokana wonti ja jatana wonti:
14Glorie aan God in den hogen, En vrede op aarde Onder de mensen van goede wil!
14„Pirnala Godani miri, ja murla mitani, ja Godali kana ngantjai.“ (Ngantjani‐jaura Jesuja dankana ditjini mandruni.)
15Toen de engelen weer naar de hemel waren gevaren, spraken de herders tot elkander: Laten we naar Bétlehem gaan, om te zien wat er gebeurd is, en wat de Heer ons bekend heeft gemaakt.
15Jendranguta angela wolara wora tanangundru matja pariwilpani tikana tarana, ngamalkanietja ngankamalina wonti: „Ngaiana Bethlehemia wapananto jenia jaurandru, tana Kaparali ngaianangu wondrana warai, najila, mina pantjina warai.“
16Ze snelden er heen, en vonden Maria en Josef met het Kindje, dat in de kribbe lag.
16Ja nurujeli tana wapana wonti, ja Joseph ja Maria mankamankana wonti, ja bakana kupa nganti pirrani paranani.
17Toen ze Het zagen, verhaalden ze, wat hun over dit Kind was gezegd.
17Tanali nina matja najina, tanali jenia jaura piltjaru ngankana wonti, tanangu matja kaukaubana nunkangupini kupandru.
18Allen, die het hoorden, stonden verbaasd over het verhaal van de herders;
18Ja pratjanali, tanali jenia ngarana, ngaruparana wonti nunkangundru, mina ngamalkanietjali tanangu kaukaubana warai.
19maar Maria bewaarde dit alles in haar hart, en overwoog het bij zichzelf.
19Ja Mariandru tananapini jaura pratjana ngamalkana wonti, ja ngarali nankanali ngundrana wonti.
20Nu keerden de herders weer terug; ze loofden God, en zongen Hem lof, om al wat ze hadden gehoord en gezien, juist zoals het hun was gezegd.
20Ja ngamalkanietja tikana wonti ja Goda pirna ngundrana wonti ja jurakokana wonti pratjanandru, mina tanali ngarana ja najina warai, worderu tanangu matja kaukaubana. (Ngantjani jaura kilpawoldra marra ditjini.)
21Toen de acht dagen voorbij waren, die zijn besnijdenis vooraf moesten gaan, ontving Hij de naam Jesus, die de engel Hem reeds had gegeven, eer Hij in de moederschoot was ontvangen.
21Ja ditji mara wora ja mandru matja mudana, tanali nina kupa karuwali ngankana wonti; ja tanali nunkangu bakana tala jinkina wonti „JESUS,“ worderu angelali nina morla ngopera dikana wonti, Nau mandrani kantjirina warai. (Ngantjani jaura Mariananka kulirkani ditjini.)
22En toen de tijd was gekomen voor hun reiniging volgens de Wet van Moses, brachten ze Hem naar Jerusalem, om Hem op te dragen aan den Heer,
22Ja kulirkani ditji nankani matja mudana Mosini jirijiribani jaurandru, pudlali nina Jerusalemia taralkana wonti, nina Kaparani wondralkala.
23zoals er geschreven staat in de Wet des Heren: “Ieder kind van het mannelijk geslacht, dat de moederschoot opent, moet den Heer worden toegewijd”,
23Worderu Kaparaia jirijiribani jaurani parai: „Kanku pratjana ngandrindru ngopera dankana, Kaparani kulikiri nganala nganai.“
24en ook om een offer te brengen, naar het bevel van ‘s Heren Wet: een paar tortels of twee jonge duiven.
24Ja poto ngumu jinkila, worderu Kaparaia jirijiribani jaura jatai: „Mulapara mandru kara, waparu wolka mandru kara.“
25Zie, nu was er te Jerusalem een man, Simeon genaamd; hij was een rechtvaardig en godvrezend man, die verlangend uitzag naar de vertroosting van Israël, en over wien de Heilige Geest was gekomen.
25Ja mai, kana kulno Jerusalemani nganana wonti, tala nunkani Simeon, ja naupini kana talku ja Godandru japali nganana wonti ja Israelaia ngankalkanani wolkareli kalkana wonti; ja Jaola kulikiri nunkangunto nganana wonti.
26De Heilige Geest had hem geopenbaard, dat hij de dood niet zou zien, voordat hij den Gezalfde des Heren had aanschouwd.
26Ja nunkangu tinkari nganana wonti Jaola kulikirindru, nulu nari wata najinanto, a‐ai, nulu ngopera Kaparaia Christus najinanto.
27Nu kwam hij naar de tempel, geleid door den Geest. En toen de ouders het Kind Jesus binnenbrachten, om voor Hem de voorschriften der Wet te volbrengen,
27Ja nau Jaolali Godaia pungani wirina wonti. Ja pudlali Jesus kupa wirilkanani nunkangu ngankala, worderu tanali jirijiribani jaurandru milingeru ngankana wonti.
28nam ook hij Het in zijn armen, zegende God, en sprak:
28Bakana nulu nina ngunali nunkanali munamana wonti ja Goda jurakokana wonti ja jatana wonti:
29Nu laat Gij, o Heer, uw dienaar gaan, In vrede naar uw woord.
29„Kaparajai, karari jundru milini jinkanani manuni kurala wapai wapananto, worderu jundru ngakangu talpadakanala.
30Want mijn ogen hebben uw heil aanschouwd,
30Ngangau ngato milkieli Kulkanipirna jinkani najila wapaia.
31Dat Gij bereid hebt voor het oog aller volken:
31Ninapini jundru ngankingana wonti kana mudla warupotuja.
32Een licht, tot verlichting der heidenen, En tot luister van Israël, uw volk.
32Praitji kulno kana koni mintjila, ja pirnala Israel kana wolarani jinkanani.“ (Ngantjani‐jaura Jesu dankani ditji Godaia ditjini kulno ngadani.)
33Zijn vader en moeder stonden verbaasd over wat er van Hem werd gezegd.
33Ja ngaperi nunkani ja ngandri nunkani ngaruparana wonti jenia jaurandru, mina nau nunkangundru jatana warai.
34Simeon zegende hen, en sprak tot Maria, zijn moeder: Zie, Hij is bestemd tot val en opstanding van velen in Israël, en tot een teken van tegenspraak;
34Ja Simeonali tanana ngurungutana wonti, ja Mariangu ngandrini nunkanani jatana wonti: „Mai, Naupini parai marapu Israelani nunkangu purinanto ja jiritjinanto, ja malka nganala, nunkangu tanali tjakakala nganai.
35en een zwaard zal ook uw eigen ziel doorboren. Zo moeten de gedachten van veler harten worden ontsluierd.
35Ja kalti tiri bakana jinkangu mungarani palkingala nganai, kana marapuja ngarali ngundrani wondraterinanto.“
36Ook was er een profetes, Anna, de dochter van Fanoeél, uit de stam van Aser. Ze was hoogbejaard. Na haar jeugd was ze zeven jaar gehuwd geweest;
36Ja Propheta widla Hanna naka nganana wonti, Phanuelani ngatamura, Asserani mardundru; nani ditji marapuni wiringana wonti, nani noanto kilpawoldra mara wora ja mandru matja tepi ngamana.
37nu was ze een weduwe van vier en tachtig jaar. Nooit verliet ze de tempel, maar diende God dag en nacht onder vasten en bidden.
37Ja nani mangawaru nganana wonti tidna ja mara pratjana ja kulno pota mandru ja mandru; nanipini milingeru Godaia pungani ngamana wonti ja milja ngamana wonti ja ngatjina wonti, ja ditjini ja tinkani mili ngamana wonti.
38Juist op dat ogenblik kwam ook zij naderbij; ook zij loofde God, en sprak over het Kind met allen, die Jerusalems verlossing verwachtten.
38Nanipini bakana nunkangupini ditjini karakara wokarana wonti, ja nandru Goda jurakokana wonti ja pratjanani nunkangundru kaukaubana wonti, tanali Jerusalemani Kulkanipirnani kalkana wonti.
39En toen ze alles volgens de Wet des Heren hadden volbracht, keerden ze naar Galilea terug, en naar Názaret, hun woonplaats.
39Ja pudlali pratjana Kaparaia jirijiribani jaurandru matja mudana, pudla tikana kurana wonti Galilaia mitaia Nazaret nguraia tananaia.
40Het Kind groeide op, en nam in krachten toe; Het werd van wijsheid vervuld, en Gods genade rustte op Hem.
40Ja kupa pirnarina wonti ja ngurungururina wonti ja manamiri nganana wonti milkilali, ja Godaia manjula nunkangunto nganana wonti. (Ngantjani jaura G. D. 1. Epiphanias.)
41Ieder jaar reisden zijn ouders tegen het paasfeest naar Jerusalem.
41Ja ngaperi ja ngandri nunkani milingeru kilpawoldrani pota kulno Jerusalemia palkana wonti wiringani ditji pirnani.
42En toen Hij twaalf jaar oud was geworden, trokken zij weer naar Jerusalem op, zoals dit voor het feest gebruikelijk was.
42Ja Nau matja kilpawoldra marapratjana ja mandru nganana, pudla tarana wonti Jerusalemia, worderu milingeru ditji pirnani.
43Maar toen ze na afloop der feestdagen terugkeerden, bleef het Kind Jesus te Jerusalem achter. Zijn ouders bemerkten het niet,
43Ja ditji pirna matja mudana, pudla tikana kurana wonti; ja Nau kanku Jesus Jerusalemini ngamantina wonti, ja Joseph ja ngandri nunkani ko nganana wonti.
44maar meenden, dat Hij Zich onder het reisgezelschap bevond; ze reisden dus de hele dag voort, en zochten Hem toen onder familie en bekenden.
44Pudlali ngundrana wonti, Nau kamanelini jela nganai, ja ditji kulno matja palkana, pudlali nina wontina wonti kamanelini ja nguralani.
45Maar toen ze Hem niet vonden, gingen ze Hem zoeken, en keerden naar Jerusalem terug.
45Ja pudlali nina wata mankamankana, pudla nakaldra tikana wonti Jerusalemia nina wontila.
46Na drie dagen vonden ze Hem in de tempel, terwijl Hij te midden der leraars zat, naar hen luisterde en hen ondervroeg;
46Ja jendranguta ditji parkulani pudlali nina mankamankana wonti Godaia pungani, worderu Nau jaura jinkinietjani terti ngamanani tanana ngarala ja jakalkala.
47allen, die Hem hoorden, waren verbaasd over zijn schranderheid en over zijn antwoorden.
47Ja pratjanali nina matja ngarana, pirna ngaruparana wonti nunkani tjuru ngumundru ja kalabanandru.
48Ze stonden versteld van dat schouwspel. Maar zijn moeder zei tot Hem: Mijn Kind, waarom hebt Gij ons dit aangedaan? Zie, uw vader en ik zoeken in doodsangst naar U.
48Ja pudlali nina matja najina, pudla pirna ngaruparana wonti, ja ngandri nunkani nunkangu jatana wonti: „Ngataniai, minandru jundru jenia ngankala wiri ngalingu? mai, ngaurongaurojeli ngaperali jinkanali ngali jidna wontina warai.“
49Hij sprak tot hen: Waarom hebt gij Mij gezocht? Wist gij dan niet, dat Ik in het huis van mijn Vader moet zijn?
49Ja Nau pudlangu jatana wonti: „Minandrn judla ngana wontina warai? Wata judla ngujamai, ngani nganananto ngakani Ngaperaia pungani?“
50Maar ze begrepen niet, wat Hij tot hen sprak.
50Ja pudlali jaura nunkani bulu ngujamana wonti, tanana Nau pudlangu jatana wonti.
51Nu ging Hij met hen naar Názaret terug. En Hij was hun onderdanig. Zijn moeder bewaarde dit alles in haar hart.
51Ja Nau pudlangu jela tikana wonti Nazaret nguraia, ja pudlangu wodatarana ngamana wonti. Ja ngandrieli nunkanali tananapini jaura pratjana ngamalkana wonti ngarali nankanali.
52En Jesus nam toe in wijsheid en jaren, en in welgevallen bij God en de mensen.
52Ja Jesus morla milkila pantjina wonti ja pirnarina wonti ja Godali ja kanali nina morla ngantjana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.