Jesaja 24
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Modern Hebrew Bible
1Zie, Jahweh ontvolkt En vernielt de aarde; Hij keert haar onderstboven, Verstrooit haar bewoners!
1הנה יהוה בוקק הארץ ובולקה ועוה פניה והפיץ ישביה׃
2Het zal den priester vergaan als het volk, Den slaaf als zijn meester, Slavin als gebiedster, Verkoper als koper, Borger als lener, Schuldeiser als schuldenaar.
2והיה כעם ככהן כעבד כאדניו כשפחה כגברתה כקונה כמוכר כמלוה כלוה כנשה כאשר נשא בו׃
3Ja, de aarde wordt geheel ontvolkt, En schoongebezemd heel en al; Want Jahweh heeft het gezegd, Dit woord gesproken.
3הבוק תבוק הארץ והבוז תבוז כי יהוה דבר את הדבר הזה׃
4De aarde treurt en verkwijnt, De wereld verwelkt en versmacht, De hemel vergaat met de aarde.
4אבלה נבלה הארץ אמללה נבלה תבל אמללו מרום עם הארץ׃
5Want de aarde is onder haar bewoners bezoedeld: Ze hebben de wet overtreden, de geboden verkracht, Verbroken het eeuwig verbond.
5והארץ חנפה תחת ישביה כי עברו תורת חלפו חק הפרו ברית עולם׃
6Daarom verslindt de vervloeking de aarde, En moeten haar bewoners het boeten; De bewoners der aarde worden verteerd, Weinig mensen blijven er over.
6על כן אלה אכלה ארץ ויאשמו ישבי בה על כן חרו ישבי ארץ ונשאר אנוש מזער׃
7De wijntros kwijnt, de wingerd versmacht, Wat dartel is, zucht;
7אבל תירוש אמללה גפן נאנחו כל שמחי לב׃
8Het gejubel der pauken verstomt, Weg is het vrolijk gejoel, het juichen der citers;
8שבת משוש תפים חדל שאון עליזים שבת משוש כנור׃
9Men drinkt geen wijn meer bij gezang, De drank smaakt bitter aan den drinker.
9בשיר לא ישתו יין ימר שכר לשתיו׃
10De steden liggen in puin en verlaten, Alle huizen gesloten, versperd;
10נשברה קרית תהו סגר כל בית מבוא׃
11In de straten gejammer om wijn, Weg alle vreugd en blijdschap op aarde!
11צוחה על היין בחוצות ערבה כל שמחה גלה משוש הארץ׃
12In de steden zijn enkel puinhopen over, De poorten liggen vertrapt en verbrijzeld.
12נשאר בעיר שמה ושאיה יכת שער׃
13Ja, zó zal het wezen op aarde Te midden der volken: Als na het afslaan van de olijven, Als bij ‘t nalezen op het eind van de oogst!
13כי כה יהיה בקרב הארץ בתוך העמים כנקף זית כעוללת אם כלה בציר׃
14Dan zal men jubelen, En de grootheid van Jahweh bezingen! Men juicht in het westen,
14המה ישאו קולם ירנו בגאון יהוה צהלו מים׃
15Tot aan de grens van het oosten: Brengt eer aan Jahweh Op de kusten der zee, Aan de Naam van Jahweh, Israëls God!
15על כן בארים כבדו יהוה באיי הים שם יהוה אלהי ישראל׃
16En van het einde der aarde horen wij zingen: Glorie den vrome! Maar er wordt ook geroepen: Ik ben verloren, Wee mij, verloren! De afvalligen vallen, De verraders storten verraderlijk neer.
16מכנף הארץ זמרת שמענו צבי לצדיק ואמר רזי לי רזי לי אוי לי בגדים בגדו ובגד בוגדים בגדו׃
17Verschrikking, kuilen en strikken Voor u, bewoners der aarde.
17פחד ופחת ופח עליך יושב הארץ׃
18Wie de verschrikking ontvlucht, Hij valt in de kuil; Wie de kuil nog ontsnapt, Wordt in de strikken gevangen! Ja, de sluizen des hemels Staan boven al open. De fundamenten der aarde worden geschokt;
18והיה הנס מקול הפחד יפל אל הפחת והעולה מתוך הפחת ילכד בפח כי ארבות ממרום נפתחו וירעשו מוסדי ארץ׃
19De aarde gaat splijten en bersten, Versplintert en scheurt, Wankelt en tuimelt,
19רעה התרעעה הארץ פור התפוררה ארץ מוט התמוטטה ארץ׃
20Waggelt als een beschonkene, Sliert heen en weer als een hangmat. Haar misdaden drukken haar neer, Ze valt, en staat niet meer op.
20נוע תנוע ארץ כשכור והתנודדה כמלונה וכבד עליה פשעה ונפלה ולא תסיף קום׃
21Op die dag zal Jahweh bestraffen Het hemels heir in de lucht, Met de vorsten der wereld op aarde.
21והיה ביום ההוא יפקד יהוה על צבא המרום במרום ועל מלכי האדמה על האדמה׃
22Ze worden gebonden, gesperd in een kuil, In een kerker gevangen, Voor lange tijden gestraft!
22ואספו אספה אסיר על בור וסגרו על מסגר ומרב ימים יפקדו׃
23De maan zal blozen, de zon zich schamen, Want Jahweh der heirscharen zal heersen als Koning Op de berg Sion, in Jerusalem; En voor zijn oudsten zal zijn heerlijkheid stralen!
23וחפרה הלבנה ובושה החמה כי מלך יהוה צבאות בהר ציון ובירושלם ונגד זקניו כבוד׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.