Jesaja 24
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1Zie, Jahweh ontvolkt En vernielt de aarde; Hij keert haar onderstboven, Verstrooit haar bewoners!
1Behold, the LORD maketh the earth empty and maketh it waste, and turneth it upside down, and scattereth abroad the inhabitants thereof.
2Het zal den priester vergaan als het volk, Den slaaf als zijn meester, Slavin als gebiedster, Verkoper als koper, Borger als lener, Schuldeiser als schuldenaar.
2And it shall be, as with the people, so with the priest; as with the servant, so with his master; as with the maid, so with her mistress; as with the buyer, so with the seller; as with the lender, so with the borrower; as with the creditor, so with the debtor.
3Ja, de aarde wordt geheel ontvolkt, En schoongebezemd heel en al; Want Jahweh heeft het gezegd, Dit woord gesproken.
3The earth shall be utterly emptied, and clean despoiled; for the LORD hath spoken this word.
4De aarde treurt en verkwijnt, De wereld verwelkt en versmacht, De hemel vergaat met de aarde.
4The earth fainteth and fadeth away, the world faileth and fadeth away, the lofty people of the earth do fail.
5Want de aarde is onder haar bewoners bezoedeld: Ze hebben de wet overtreden, de geboden verkracht, Verbroken het eeuwig verbond.
5The earth also is defiled under the inhabitants thereof; because they have transgressed the laws, violated the statute, broken the everlasting covenant.
6Daarom verslindt de vervloeking de aarde, En moeten haar bewoners het boeten; De bewoners der aarde worden verteerd, Weinig mensen blijven er over.
6Therefore hath a curse devoured the earth, and they that dwell therein are found guilty; therefore the inhabitants of the earth waste away, and men are left few.
7De wijntros kwijnt, de wingerd versmacht, Wat dartel is, zucht;
7The new wine faileth, the vine fadeth; all the merry-hearted do sigh.
8Het gejubel der pauken verstomt, Weg is het vrolijk gejoel, het juichen der citers;
8The mirth of tabrets ceaseth, the noise of them that rejoice endeth, the joy of the harp ceaseth.
9Men drinkt geen wijn meer bij gezang, De drank smaakt bitter aan den drinker.
9They drink not wine with a song; strong drink is bitter to them that drink it.
10De steden liggen in puin en verlaten, Alle huizen gesloten, versperd;
10Broken down is the city of wasteness; every house is shut up, that none may come in.
11In de straten gejammer om wijn, Weg alle vreugd en blijdschap op aarde!
11There is a crying in the streets amidst the wine; all joy is darkened, the mirth of the land is gone.
12In de steden zijn enkel puinhopen over, De poorten liggen vertrapt en verbrijzeld.
12In the city is left desolation, and the gate is smitten unto ruin.
13Ja, zó zal het wezen op aarde Te midden der volken: Als na het afslaan van de olijven, Als bij ‘t nalezen op het eind van de oogst!
13For thus shall it be in the midst of the earth, among the peoples, as at the beating of an olive-tree, as at the gleanings when the vintage is done.
14Dan zal men jubelen, En de grootheid van Jahweh bezingen! Men juicht in het westen,
14Those yonder lift up their voice, they sing for joy; for the majesty of the LORD they shout from the sea:
15Tot aan de grens van het oosten: Brengt eer aan Jahweh Op de kusten der zee, Aan de Naam van Jahweh, Israëls God!
15'Therefore glorify ye the LORD in the regions of light, even the name of the LORD, the God of Israel, in the isles of the sea.'
16En van het einde der aarde horen wij zingen: Glorie den vrome! Maar er wordt ook geroepen: Ik ben verloren, Wee mij, verloren! De afvalligen vallen, De verraders storten verraderlijk neer.
16From the uttermost part of the earth have we heard songs: 'Glory to the righteous.' But I say: I waste away, I waste away, woe is me! The treacherous deal treacherously; yea, the treacherous deal very treacherously.
17Verschrikking, kuilen en strikken Voor u, bewoners der aarde.
17Terror, and the pit, and the trap, are upon thee, O inhabitant of the earth.
18Wie de verschrikking ontvlucht, Hij valt in de kuil; Wie de kuil nog ontsnapt, Wordt in de strikken gevangen! Ja, de sluizen des hemels Staan boven al open. De fundamenten der aarde worden geschokt;
18And it shall come to pass, that he who fleeth from the noise of the terror shall fall into the pit; and he that cometh up out of the midst of the pit shall be taken in the trap; for the windows on high are opened, and the foundations of the earth do shake;
19De aarde gaat splijten en bersten, Versplintert en scheurt, Wankelt en tuimelt,
19The earth is broken, broken down, the earth is crumbled in pieces, the earth trembleth and tottereth;
20Waggelt als een beschonkene, Sliert heen en weer als een hangmat. Haar misdaden drukken haar neer, Ze valt, en staat niet meer op.
20The earth reeleth to and fro like a drunken man, and swayeth to and fro as a lodge; and the transgression thereof is heavy upon it, and it shall fall, and not rise again.
21Op die dag zal Jahweh bestraffen Het hemels heir in de lucht, Met de vorsten der wereld op aarde.
21And it shall come to pass in that day, that the LORD will punish the host of the high heaven on high, and the kings of the earth upon the earth.
22Ze worden gebonden, gesperd in een kuil, In een kerker gevangen, Voor lange tijden gestraft!
22And they shall be gathered together, as prisoners are gathered in the dungeon, and shall be shut up in the prison, and after many days shall they be punished.
23De maan zal blozen, de zon zich schamen, Want Jahweh der heirscharen zal heersen als Koning Op de berg Sion, in Jerusalem; En voor zijn oudsten zal zijn heerlijkheid stralen!
23Then the moon shall be confounded, and the sun ashamed; for the LORD of hosts will reign in mount Zion, and in Jerusalem, and before His elders shall be Glory.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.