Jesaja
Chapter 24
Petrus Canisius Bible, 1…
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Zie, Jahweh ontvolkt En vernielt de aarde; Hij keert haar onderstboven, Verstrooit haar bewoners!
1Вот, Господь опустошает землю и делает ее бесплодною; изменяет вид ее и рассевает живущих на ней.
2Het zal den priester vergaan als het volk, Den slaaf als zijn meester, Slavin als gebiedster, Verkoper als koper, Borger als lener, Schuldeiser als schuldenaar.
2И что будет с народом, то и со священником; что со слугою, то и с господином его; что со служанкою, то и с госпожею ее; что с покупающим, то и с продающим; что с заемщиком, то и с заимодавцем; что с ростовщиком, то и с дающим в рост.
3Ja, de aarde wordt geheel ontvolkt, En schoongebezemd heel en al; Want Jahweh heeft het gezegd, Dit woord gesproken.
3Земля опустошена вконец и совершенно разграблена, ибо Господь изрек слово сие.
4De aarde treurt en verkwijnt, De wereld verwelkt en versmacht, De hemel vergaat met de aarde.
4Сетует, уныла земля; поникла, уныла вселенная; поникли возвышавшиеся над народом земли.
5Want de aarde is onder haar bewoners bezoedeld: Ze hebben de wet overtreden, de geboden verkracht, Verbroken het eeuwig verbond.
5И земля осквернена под живущими на ней, ибо они преступили законы, изменили устав, нарушили вечный завет.
6Daarom verslindt de vervloeking de aarde, En moeten haar bewoners het boeten; De bewoners der aarde worden verteerd, Weinig mensen blijven er over.
6За то проклятие поедает землю, и несут наказание живущие на ней; за то сожжены обитатели земли, и немного осталось людей.
7De wijntros kwijnt, de wingerd versmacht, Wat dartel is, zucht;
7Плачет сок грозда; болит виноградная лоза; воздыхают все веселившиеся сердцем.
8Het gejubel der pauken verstomt, Weg is het vrolijk gejoel, het juichen der citers;
8Прекратилось веселье с тимпанами; умолк шум веселящихся; затихли звуки гуслей;
9Men drinkt geen wijn meer bij gezang, De drank smaakt bitter aan den drinker.
9уже не пьют вина с песнями; горька сикера для пьющих ее.
10De steden liggen in puin en verlaten, Alle huizen gesloten, versperd;
10Разрушен опустевший город, все домы заперты, нельзя войти.
11In de straten gejammer om wijn, Weg alle vreugd en blijdschap op aarde!
11Плачут о вине на улицах; помрачилась всякая радость; изгнано всякое веселие земли.
12In de steden zijn enkel puinhopen over, De poorten liggen vertrapt en verbrijzeld.
12В городе осталось запустение, и ворота развалились.
13Ja, zó zal het wezen op aarde Te midden der volken: Als na het afslaan van de olijven, Als bij ‘t nalezen op het eind van de oogst!
13А посреди земли, между народами, будет то же, что бывает при обивании маслин, при обирании винограда, когда кончена уборка.
14Dan zal men jubelen, En de grootheid van Jahweh bezingen! Men juicht in het westen,
14Они возвысят голос свой, восторжествуют в величии Господа, громко будут восклицать с моря.
15Tot aan de grens van het oosten: Brengt eer aan Jahweh Op de kusten der zee, Aan de Naam van Jahweh, Israëls God!
15Итак славьте Господа на востоке, на островах морских - имя Господа, Бога Израилева.
16En van het einde der aarde horen wij zingen: Glorie den vrome! Maar er wordt ook geroepen: Ik ben verloren, Wee mij, verloren! De afvalligen vallen, De verraders storten verraderlijk neer.
16От края земли мы слышим песнь: “Слава Праведному!” И сказал я: беда мне, беда мне! увы мне! злодеи злодействуют, и злодействуют злодеи злодейски.
17Verschrikking, kuilen en strikken Voor u, bewoners der aarde.
17Ужас и яма и петля для тебя, житель земли!
18Wie de verschrikking ontvlucht, Hij valt in de kuil; Wie de kuil nog ontsnapt, Wordt in de strikken gevangen! Ja, de sluizen des hemels Staan boven al open. De fundamenten der aarde worden geschokt;
18Тогда побежавший от крика ужаса упадет в яму; и кто выйдет из ямы, попадет в петлю; ибо окна с небесной высоты растворятся, и основания земли потрясутся.
19De aarde gaat splijten en bersten, Versplintert en scheurt, Wankelt en tuimelt,
19Земля сокрушается, земля распадается, земля сильно потрясена;
20Waggelt als een beschonkene, Sliert heen en weer als een hangmat. Haar misdaden drukken haar neer, Ze valt, en staat niet meer op.
20шатается земля, как пьяный, и качается, как колыбель, и беззаконие ее тяготеет на ней; она упадет, и уже не встанет.
21Op die dag zal Jahweh bestraffen Het hemels heir in de lucht, Met de vorsten der wereld op aarde.
21И будет в тот день: посетит Господь воинство выспреннее на высоте и царей земных на земле.
22Ze worden gebonden, gesperd in een kuil, In een kerker gevangen, Voor lange tijden gestraft!
22И будут собраны вместе, как узники, в ров, и будут заключены в темницу, и после многих дней будут наказаны.
23De maan zal blozen, de zon zich schamen, Want Jahweh der heirscharen zal heersen als Koning Op de berg Sion, in Jerusalem; En voor zijn oudsten zal zijn heerlijkheid stralen!
23И покраснеет луна, и устыдится солнце, когда Господь Саваоф воцарится на горе Сионе и в Иерусалиме, и пред старейшинами его будет слава.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.